Екінші кезең: неолиттік революция және егіншілік пен мал шаруашылығының қалыптасу кезеңі (шамамен 12-10 мың жыл бұрын - ортағасыр). Адамдар бұрынғыдай тек табиғаттан дайын өнім алумен шектелмей, өздеріне қажетті азық-түлікті өндіруге көшті. Ауыл шаруашылығының қалыптасуы адамзат өміріндегі үлкен бетбұрыс болды. Адамдар өсімдіктерді егіп, жануарларды қолға үйретіп, тұрақты мекендер сала бастады. Соның нәтижесінде отырықшы өмір салты қалыптасты. Бұл өзгеріс адамның табиғатпен байланысын жаңа деңгейге көтерді. Адам табиғи ресурстарды пайдаланушы ғана емес, оларды шаруашылық мақсатына қарай өзгертуші күшке айналды. Мысалы, егіншілік үшін ормандар кесіліп, жерлер жыртылды, суару жүйелері жасалды. Мал шаруашылығы жайылымдық жерлерді пайдалануды күшейтті. Кейбір аумақтарда жердің тозуы, топырақ эрозиясы және өсімдік жамылғысының өзгеруі байқалды. Осы кезеңде адамның қоршаған ортамен қарым-қатынасында мынадай өзгерістер орын алды: Біріншіден, адам табиғи ресурстарды жоспарлы түрде пайдалануға көшті. Екіншіден, тұрақты қоныстар мен ауылдар пайда болып, халық саны өсе бастады. Үшіншіден, жер мен судың шаруашылықтағы маңызы артты. Төртіншіден, адамның табиғатқа ықпалы біртіндеп күшейді. Америкалық антрополог Джулиан Стюард осы мәселелерді мәдени экология тұрғысынан зерттеді. Оның пікірінше, әрбір қоғамның шаруашылығы мен мәдени ерекшеліктері белгілі бір дәрежеде табиғи ортаның жағдайларына және сол ортаға бейімделу тәсілдеріне байланысты қалыптасады.