Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

Merkezi İddia (Ana Gri Kutu): Murat Öğretmen’in mesai saatleri dışında…

- - - - Öğretmenin ek gelir ve insani geçim hakkı meşrudur; ancak tıp, hukuk ve eğitim etiğinde olduğu gibi değerlendirme ve otorite yetkisine sahip olunan kişiler üzerinden ticari kazanç sağlanamaz (Campbell, 2003; Davis, 1998). Ekonomik özgürlük, kendi öğrencisi dışındaki gruplara yönelerek kullanılmalıdır (Bray, 2007).
        
        Murat Öğretmen’in geçim sıkıntısı yapısal bir gerçeklik olsa da, kendi değerlendirme yetkisi altındaki öğrencilere ücretli özel ders vermesi; rol ikiliği (Kitchener, 1988), örtük baskı (Wertheimer, 1987), içsel fırsat eşitsizliği (Rawls, 1971; Sandel, 2012) ve görünür adaletin yıkımı (Thompson, 1993) nedeniyle etik olarak kabul edilemez.
- - - - Not verme ve değerlendirme gücünü elinde tutan bir otorite karşısında tam anlamıyla serbest piyasa gönüllülüğünden söz edilemez (Wertheimer, 1987; Sandel, 2012). Meslek etiği, güçsüz ve bağımlı tarafı (öğrenci ve veliyi) bu görünmez psikolojik kuşatmadan korumak için sınır koymak zorundadır (Strike ve Soltis, 2009).
- - - - Bireysel destek alma hakkı meşrudur ancak bu ihtiyaç okul dışındaki bağımsız kaynaklardan veya ücretsiz kurumsal kurslardan karşılanmalıdır (Bray, 2007). Kamusal bir öğretmenin sınıf içi dikkati, pedagojik ilgisi ve ölçme-değerlendirme otoritesi ticarileştirilemez (Sandel, 2012; Walzer, 1983).
- - - - Çıkar çatışması, kişinin kötü niyetli olmasını değil, dürüst bir insanın bile yanlı davranma ihtimalini doğuran bozuk yapıyı ifade eder (Davis, 1998; Bazerman ve Tenbrunsel, 2011). Sınıftaki pedagojik güveni korumak için öğretmen, niyetinin temizliğine sığınmak yerine kendisini şüpheli konuma düşürecek yapısal ilişkiden kaçınmalıdır (Strike ve Soltis, 2009).
- - - - Felsefe tarihinde birçok ikilemde birbiriyle çatışan Kant (1785/2009), Mill (1861/2017) ve Aristoteles’in (MÖ 350/2014) bu vakada "etik olarak savunulamaz" hükmünde kayıtsız şartsız birleşmesi, kendi öğrencisine ücretli ders vermenin savunulabilir bir gri alan değil, temel bir etik sınır ihlali olduğunu kanıtlar (Strike ve Soltis, 2009).