Екінші топ -сциофиттер, яғни көлеңке сүйгіш өсімдіктер. Олар тікелей күн сәулесін көтере алмайды және үнемі көлеңкелі ортада, мысалы, қалың орман астында тіршілік етеді. Сциофиттердің жапырақтары жұқа, ірі, тегіс және күңгірт жасыл түсті болады. Олардың құрамында хлорофилл концентрациясы өте жоғары деңгейде сақталады. Сабақтары жіңішке, механикалық ұлпалары әлсіз жетіледі. Жарықты барынша көбірек ұстау үшін олардың жапырақтары мозайка тәрізді, яғни көлденең бағытта орналасады. Бұл топтың өкілдеріне мүктер, қырықжапырақтар, қыналар, саумалдық, құсықшөп және бөлме өсімдіктерінің көбі жатады.
Үшінші топ -факультативті гелиофиттер немесе көлеңкеге төзімді өсімдіктер. Бұл табиғаттағы ең ауқымды топ болып табылады. Олар ашық жарық жерлерде де, көлеңкелі жерлерде де бірдей өсіп, дами беретін икемді өсімдіктер. Олар сыртқы ортаның жарық жағдайына қарай өз анатомиясын өзгерте алады. Мысалы, ашық жерде өскенде олардың жапырақтары жарық сүйгіштік белгілерге ие болса, көлеңкеде өскенде көлеңке сүйгіштік белгілерді қалыптастырады. Бұл топқа шетен, жөке, бүлдірген, долана, бөріқарақат секілді көптеген шалғындық шөптер мен бұталар жатады. Тіпті бір ағаштың, мысалы, емен немесе үйеңкі ағашының сыртқы бөлігінде жарық сүйгіш жапырақтар, ал ішкі терең көлеңкелі жағында көлеңкелік жапырақтар қатар дами береді.
Фотопериодизм және оның маңызы
Өсімдіктердің тәуліктік жарық, яғни күннің ұзақтығы мен қараңғылық, яғни түннің ұзақтығы кезеңдерінің арақатынасына қайтаратын физиологиялық реакциясы фотопериодизм деп аталады. Бұл құбылыс өсімдіктің вегетативті өсуден репродуктивті, яғни гүлдеу мен жеміс салу кезеңіне өтуін реттейтін басты тетік болып табылады.