Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

เคสกรณีศึกษา - Coggle Diagram

- - - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        S : ผู้ป่วยบ่นหายใจไม่อิ่ม แน่นหน้าอก
        
        S : รู้สึกเหนื่อยหอบอย่างเฉียบพลัน
        
        S : กระสับกระส่าย วิตกกังวล
        
        O : หายใจเร็ว (Tachypnea) > 20 ครั้ง/นาที
        
        O : ค่า Oxygen Saturation (SpO₂) < 95%
        
        O : มีอาการเขียวคล้ำบริเวณริมฝีปาก ปลายมือปลายเท้า (Cyanosis)
      - วัตถุประสงค์การพยาบาล
        
        ไม่เกิดภาวะพร่องออกซิเจน
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        1. ค่า SpO₂ ≥ 95%
        
        2. ไม่มีอาการเขียวคล้ำ
        
        3. อัตราการหายใจอยู่ระหว่าง 12-20 ครั้ง/นาที
        
        4. ผล ABG อยู่ในเกณฑ์ปกติ
        
        5. ระดับความรู้สึกตัวดี ไม่สับสน
        
        6. ไม่มีอาการหอบเหนื่อยเพิ่มขึ้น
        
        7. ไม่มีสัญญาณของภาวะหายใจล้มเหลว
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินภาวะการหายใจและสัญญาณแสดงภาวะพร่องออกซิเจนอย่างใกล้ชิด ประเมินอัตรา จังหวะ และความลึกของการหายใจ ติดตามค่า Oxygen Saturation (SpO₂) อย่างต่อเนื่อง พร้อมสังเกตอาการหายใจหอบเหนื่อย การใช้กล้ามเนื้อช่วยหายใจ อาการเขียวคล้ำ และการเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว เช่น กระสับกระส่าย สับสน หรือซึมลง เพื่อประเมินความรุนแรงของภาวะพร่องออกซิเจนและเฝ้าระวังการเกิดภาวะหายใจล้มเหลวจากการแลกเปลี่ยนก๊าซที่ลดลง
        เหตุผล: ภาวะ AFE ทำให้เกิดการหดเกร็งของหลอดเลือดปอด ส่งผลให้เลือดไหลเวียนผ่านปอดลดลงและการแลกเปลี่ยนก๊าซบกพร่อง การประเมินอย่างใกล้ชิดช่วยให้สามารถตรวจพบความผิดปกติและให้การช่วยเหลือได้อย่างทันท่วงที
        
        ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับออกซิเจนตามแผนการรักษา
        ให้ออกซิเจนความเข้มข้นสูงตามแผนการรักษา พร้อมตรวจสอบอุปกรณ์ให้ออกซิเจนให้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง และประเมินการตอบสนองของผู้ป่วยจากค่า SpO₂ สีผิว อัตราการหายใจ และระดับความรู้สึกตัวอย่างสม่ำเสมอ หากผู้ป่วยมีอาการแย่ลงให้รายงานแพทย์ทันที
        เหตุผล: การให้ออกซิเจนช่วยเพิ่มปริมาณออกซิเจนในกระแสเลือด ลดภาวะ Hypoxemia และช่วยให้เนื้อเยื่อของร่างกายได้รับออกซิเจนเพียงพอต่อความต้องการ
        
        จัดท่าศีรษะสูง 30-45 องศาหากไม่มีข้อห้าม
        จัดให้ผู้ป่วยอยู่ในท่า Semi-Fowler’s Position พร้อมดูแลให้ศีรษะและลำตัวอยู่ในแนวตรง หลีกเลี่ยงท่าที่รบกวนการขยายตัวของทรวงอก และประเมินความสุขสบายของผู้ป่วยเป็นระยะ
        เหตุผล: การจัดท่าศีรษะสูงช่วยเพิ่มการขยายตัวของปอด ลดแรงกดต่อกระบังลม และส่งเสริมประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนก๊าซ ทำให้ผู้ป่วยหายใจได้สะดวกมากขึ้น
        
        ติดตามผลการตรวจ ABG และผลตรวจทางห้องปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องติดตามผลการตรวจ Arterial Blood Gas (ABG) ได้แก่ pH, PaO₂, PaCO₂ และ HCO₃⁻ รวมถึงรายงานผลผิดปกติให้แพทย์ทราบทันที พร้อมบันทึกผลการตรวจอย่างต่อเนื่องเพื่อนำมาเปรียบเทียบแนวโน้มอาการของผู้ป่วย
        เหตุผล: ผล ABG สามารถสะท้อนประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนก๊าซและภาวะสมดุลกรด-ด่างของร่างกาย ช่วยในการประเมินความรุนแรงของภาวะหายใจล้มเหลวและวางแผนการรักษาได้อย่างเหมาะสม
        
        ดูแลให้ทางเดินหายใจโล่งอยู่เสมอประเมินเสียงปอดและลักษณะเสมหะอย่างสม่ำเสมอ ดูดเสมหะเมื่อมีข้อบ่งชี้โดยใช้หลักปลอดเชื้อ และดูแลให้ผู้ป่วยได้รับออกซิเจนก่อนและหลังการดูดเสมหะตามความเหมาะสม
        เหตุผล: การมีเสมหะหรือสิ่งคัดหลั่งอุดกั้นทางเดินหายใจจะลดประสิทธิภาพการระบายอากาศและทำให้ภาวะพร่องออกซิเจนรุนแรงขึ้น การดูแลทางเดินหายใจให้โล่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนก๊าซ
        
        เตรียมความพร้อมสำหรับการใส่ท่อช่วยหายใจและการใช้เครื่องช่วยหายใจตามแผนการรักษาเตรียมอุปกรณ์สำหรับใส่ท่อช่วยหายใจ เครื่องช่วยหายใจ เครื่องดูดเสมหะ Ambu Bag และแหล่งจ่ายออกซิเจนให้พร้อมใช้งานอยู่เสมอ รวมทั้งช่วยแพทย์ในการใส่ท่อช่วยหายใจเมื่อมีข้อบ่งชี้ และติดตามสัญญาณชีพ ค่า SpO₂ และอาการเปลี่ยนแปลงของผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดภายหลังการใส่ท่อช่วยหายใจ
        เหตุผล: ภาวะ Amniotic Fluid Embolism อาจทำให้เกิดภาวะหายใจล้มเหลวเฉียบพลันจากการแลกเปลี่ยนก๊าซที่บกพร่องอย่างรุนแรง การเตรียมความพร้อมของอุปกรณ์และการช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีจะช่วยให้ผู้ป่วยได้รับออกซิเจนเพียงพอ ลดภาวะพร่องออกซิเจน และป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายถึงชีวิต
        
        เฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อนทางระบบหายใจ
        ประเมินอาการหอบเหนื่อยที่เพิ่มขึ้น ฟังเสียงปอดทั้งสองข้างอย่างสม่ำเสมอ ติดตามค่า SpO₂ ผล ABG และผลการตรวจทางรังสีวิทยาตามแผนการรักษา พร้อมรายงานแพทย์ทันทีเมื่อพบอาการผิดปกติ เช่น เสียง Crackles เพิ่มขึ้น หรือค่าออกซิเจนในเลือดลดลง
        เหตุผล: ผู้ป่วย AFE มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะปอดบวมน้ำเฉียบพลัน (Pulmonary Edema) และกลุ่มอาการหายใจลำบากเฉียบพลัน (ARDS) ซึ่งส่งผลให้การแลกเปลี่ยนก๊าซลดลงอย่างรุนแรง การเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดช่วยให้สามารถให้การรักษาได้อย่างรวดเร็ว
        
        ลดการใช้ออกซิเจนของร่างกายและดูแลให้ผู้ป่วยพักผ่อนบนเตียงอย่างเคร่งครัด (Absolute Bed Rest) ลดกิจกรรมที่ไม่จำเป็น จัดสิ่งแวดล้อมให้สงบ และรวบรวมกิจกรรมการพยาบาลให้ดำเนินการในคราวเดียวกันเท่าที่สามารถทำได้ เพื่อลดการใช้ออกซิเจนของร่างกายและลดภาระการทำงานของระบบหัวใจและปอด
        เหตุผล: การทำกิจกรรมหรือความเครียดจะเพิ่มความต้องการใช้ออกซิเจนของร่างกาย ในขณะที่ผู้ป่วยมีภาวะพร่องออกซิเจนอยู่แล้ว การส่งเสริมการพักผ่อนจะช่วยลดการใช้ออกซิเจนและลดภาระการทำงานของระบบหัวใจและปอด
        
        ติดตามและบันทึกสัญญาณชีพ ได้แก่ ความดันโลหิต ชีพจร อัตราการหายใจ อุณหภูมิร่างกาย และติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (ECG Monitoring) อย่างต่อเนื่อง พร้อมรายงานแพทย์เมื่อพบความผิดปกติ เช่น ความดันโลหิตลดลง ชีพจรเร็ว หรือหัวใจเต้นผิดจังหวะ
        เหตุผล: AFE ส่งผลกระทบต่อทั้งระบบหายใจและระบบไหลเวียนโลหิต การเปลี่ยนแปลงของสัญญาณชีพอาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของภาวะช็อก ภาวะหัวใจล้มเหลว หรือภาวะหัวใจหยุดเต้น
        
        ประสานงานกับทีมสหสาขาวิชาชีพและเตรียมอุปกรณ์ช่วยฟื้นคืนชีพให้พร้อม
        ประสานงานกับสูติแพทย์ วิสัญญีแพทย์ พยาบาลวิกฤต และทีมช่วยฟื้นคืนชีพอย่างต่อเนื่อง พร้อมตรวจสอบความพร้อมของรถฉุกเฉิน เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้า ยากู้ชีพ และอุปกรณ์ช่วยหายใจให้สามารถใช้งานได้ทันที
        เหตุผล: ภาวะ AFE เป็นภาวะฉุกเฉินทางสูติกรรมที่มีอัตราการเสียชีวิตสูง ผู้ป่วยอาจเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นหรือภาวะวิกฤตอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว การเตรียมความพร้อมของบุคลากรและอุปกรณ์จะช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตของผู้ป่วย
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        S : มารดามีอาการเวียนศีรษะ
        
        S : มารดาบ่นแน่นหน้าอก
        
        S : มารดามีอาการหายใจลำบาก
        
        O : แรกรับ CTG พบ Fetal Heart Rate (FHR) ปกติ 7 ชั่วโมงหลังชักนำการคลอด
        
        O : FHR อยู่ที่ 135–155 ครั้ง/นาที
        
        O : ภายหลังทำ Artificial Rupture of Membrane (ARM) 35 นาที พบ FHR ลดลงอย่างเฉียบพลัน
        
        O : มารดามีภาวะหายใจลำบาก ใบหน้าเขียวคล้ำ ความดันโลหิตต่ำ และเข้าสู่ภาวะช็อก ส่งผลให้การไหลเวียนเลือดและออกซิเจนไปยังรกลดลง
        
        O : Emergency Cesarean Section เนื่องจากภาวะคับขันของมารดาและทารกในครรภ์
      - วัตถุประสงค์การพยาบาล
        
        เพื่อให้ทารกในครรภ์ได้รับออกซิเจนเพียงพอ และไม่เกิดภาวะ Fetal distress หรือภาวะแทรกซ้อนจากการขาดออกซิเจนในครรภ์
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        1.อัตราการเต้นของหัวใจทารกอยู่ในช่วง 110–160 ครั้งต่อนาที และสม่ำเสมอ
        
        2.ผล EFM ไม่พบ Variable deceleration หรือภาวะ Fetal distress
        
        3.ค่า Oxygen saturation ของมารดาอยู่ในช่วง 95–100% และทารกไม่แสดงภาวะพร่องออกซิเจนในครรภ์
        
        4.ทารกในครรภ์มีสุขภาพอยู่ในเกณฑ์ปกติและไม่เกิดภาวะแทรกซ้อนจากการขาดออกซิเจน
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        1.ประเมินและบันทึกอัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์โดยใช้เครื่อง Electronic Fetal Monitoring (EFM) อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งประเมิน Baseline fetal heart rate, Variability, Acceleration และ Deceleration เพื่อเฝ้าระวังภาวะพร่องออกซิเจนของทารกในครรภ์
        
        2.ประเมินลักษณะ ความถี่ ระยะเวลา และความรุนแรงของการหดรัดตัวของมดลูก รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างการหดรัดตัวของมดลูกกับการเปลี่ยนแปลงของอัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ เพื่อประเมินภาวะคับขันของทารกในครรภ์
        
        3.จัดให้มารดานอนตะแคงซ้าย และหลีกเลี่ยงท่านอนหงาย เพื่อลดการกดทับหลอดเลือดดำใหญ่ เพิ่มการไหลเวียนเลือดไปยังมดลูก รก และทารกในครรภ์
        
        4.ส่งเสริมให้มารดาหายใจอย่างถูกวิธี โดยแนะนำให้หายใจเข้า–ออกช้าและลึกขณะมีการหดรัดตัวของมดลูก เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนก๊าซและเพิ่มปริมาณออกซิเจนที่ส่งไปยังทารกในครรภ์
        
        5.ดูแลให้ออกซิเจนแก่มารดาทางหน้ากาก (Face mask) อัตรา 5–10 ลิตรต่อนาที ตามแผนการรักษา พร้อมติดตามค่า Oxygen saturation อย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจนในกระแสเลือดและส่งเสริมการได้รับออกซิเจนของทารกในครรภ์
        
        6.ดูแลให้ได้รับสารน้ำทางหลอดเลือดดำตามแผนการรักษา และติดตามปริมาณสารน้ำเข้า–ออกของร่างกาย เพื่อคงไว้ซึ่งปริมาตรเลือดหมุนเวียนที่เพียงพอและเพิ่มการไหลเวียนเลือดไปยังรก
        
        7.ประเมินสัญญาณชีพของมารดา ได้แก่ ความดันโลหิต ชีพจร อัตราการหายใจ และค่า Oxygen saturation อย่างใกล้ชิด เพื่อเฝ้าระวังภาวะที่อาจส่งผลต่อการแลกเปลี่ยนออกซิเจนระหว่างมารดาและทารก
        
        8.สังเกตอาการผิดปกติที่บ่งชี้ภาวะพร่องออกซิเจนของทารกในครรภ์ ได้แก่ อัตราการเต้นของหัวใจทารกต่ำกว่า 110 ครั้งต่อนาที หรือสูงกว่า 160 ครั้งต่อนาที การเกิด Variable deceleration หรือ Late deceleration ซ้ำ ๆ และรายงานแพทย์ทันทีเมื่อพบความผิดปกติ
        
        9.ดูแลให้มารดาได้รับการพักผ่อนอย่างเพียงพอ ลดกิจกรรมที่ไม่จำเป็น และจัดสิ่งแวดล้อมให้สงบ เพื่อลดการใช้ออกซิเจนของร่างกายมารดาและเพิ่มการส่งผ่านออกซิเจนไปยังทารกในครรภ์
        เตรียมความพร้อมของอุปกรณ์และประสานทีมสหสาขาวิชาชีพสำหรับการช่วยเหลือทารกในครรภ์หรือการยุติการตั้งครรภ์ฉุกเฉิน หากพบภาวะคับขันของทารกในครรภ์ที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาเบื้องต้น
    - - วัตถุประสงค์การพยาบาล
        
        มีการไหลเวียนเลือดไปเลี้ยงอวัยวะและเนื้อเยื่ออย่างเพียงพอ
      - ข้อมูลสนุบสนุน
        
        S : ผู้ป่วยบ่นอ่อนเพลียอย่างมาก
        
        S : ผู้ป่วยรู้สึกเวียนศีรษะ หน้ามืด
        
        S : ผู้ป่วยรู้สึกใจสั่น แน่นหน้าอก
        
        S : ผู้ป่วยรู้สึกกระสับกระส่าย วิตกกังวล
        
        O : ความดันโลหิตต่ำ (Hypotension)
        
        O : ชีพจรเบาเร็ว (Tachycardia)
        
        O : ปลายมือปลายเท้าเย็น ซีด หรือเขียวคล้ำ
        
        O : Capillary Refill Time มากกว่า 2 วินาที
        
        O : ปัสสาวะออกน้อยกว่า 0.5 มิลลิลิตร/กิโลกรัม/ชั่วโมง
        
        O : ระดับความรู้สึกตัวลดลง สับสน หรือซึมลง
        
        O : ค่า Oxygen Saturation ลดลง
        
        O : อาจพบภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะจากการติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        ความดันโลหิตไม่น้อยกว่า 90/60 มิลลิเมตรปรอท หรืออยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสมตามสภาพผู้ป่วย
        
        ชีพจร 60-100 ครั้ง/นาที และมีความแรงสม่ำเสมอ
        
        ปริมาณปัสสาวะไม่น้อยกว่า 0.5 มิลลิลิตร/กิโลกรัม/ชั่วโมง
        
        Capillary Refill Time น้อยกว่า 2 วินาที
        
        ผิวหนังอบอุ่น ไม่ซีด ไม่เขียวคล้ำ
        
        ระดับความรู้สึกตัวปกติ สามารถตอบสนองได้ดี
        
        ไม่มีอาการและอาการแสดงของภาวะช็อก
        
        ค่า Oxygen Saturation มากกว่าหรือเท่ากับ 95%
        
        ไม่พบภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะหรือภาวะหัวใจล้มเหลวเพิ่มขึ้น
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินและติดตามสัญญาณชีพอย่างใกล้ชิด ติดตามความดันโลหิต ชีพจร อัตราการหายใจ อุณหภูมิร่างกาย และค่า Oxygen Saturation ทุก 5-15 นาทีในระยะวิกฤต พร้อมเปรียบเทียบกับค่าครั้งก่อนเพื่อประเมินแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของระบบไหลเวียนโลหิต หากพบว่าความดันโลหิตลดลง ชีพจรเบาเร็ว หรือมีค่าออกซิเจนในเลือดลดลง ควรรายงานแพทย์ทันที เหตุผล: ภาวะ AFE ทำให้เกิดการล้มเหลวของระบบหัวใจและหลอดเลือด ส่งผลให้ Cardiac Output ลดลง การติดตามสัญญาณชีพอย่างต่อเนื่องช่วยให้สามารถประเมินประสิทธิภาพการไหลเวียนเลือดและตรวจพบภาวะช็อกได้อย่างรวดเร็ว
        
        ประเมินการไหลเวียนเลือดส่วนปลายอย่างสม่ำเสมอ ประเมินสีผิว อุณหภูมิผิวหนัง ความชุ่มชื้นของผิวหนัง ลักษณะของเล็บ และ Capillary Refill Time ทุก 1-2 ชั่วโมง พร้อมสังเกตอาการปลายมือปลายเท้าเย็น ซีด หรือเขียวคล้ำ รวมถึงเปรียบเทียบความผิดปกติของแขนและขาทั้งสองข้าง เหตุผล: เมื่อปริมาณเลือดที่หัวใจสูบฉีดลดลง ร่างกายจะส่งเลือดไปเลี้ยงอวัยวะสำคัญก่อน ทำให้เลือดไปเลี้ยงส่วนปลายลดลง การประเมินดังกล่าวช่วยสะท้อนประสิทธิภาพของการไหลเวียนเลือดในร่างกาย
        
        3.ประเมินระดับความรู้สึกตัว การรับรู้บุคคล เวลา และสถานที่ การตอบสนองต่อคำสั่ง การเคลื่อนไหวของแขนขา รวมถึงอาการสับสน กระสับกระส่าย หรือซึมลง พร้อมบันทึกการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เหตุผล: สมองเป็นอวัยวะที่ต้องการออกซิเจนและเลือดอย่างต่อเนื่อง การเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัวอาจเป็นสัญญาณแรกของการที่สมองได้รับเลือดไปเลี้ยงไม่เพียงพอ
        
        บันทึกสารน้ำเข้าและออกจากร่างกายอย่างเคร่งครัด บันทึกปริมาณสารน้ำที่ได้รับทางหลอดเลือดดำ ปริมาณเลือดที่สูญเสีย ปริมาณปัสสาวะ และสารคัดหลั่งต่าง ๆ อย่างละเอียด พร้อมประเมินปริมาณปัสสาวะทุกชั่วโมง โดยอาจใส่สายสวนปัสสาวะตามแผนการรักษาเพื่อความแม่นยำในการติดตาม เหตุผล: ปริมาณปัสสาวะเป็นตัวชี้วัดสำคัญของการไหลเวียนเลือดไปเลี้ยงไต หากปัสสาวะลดลงอาจบ่งบอกว่าร่างกายกำลังอยู่ในภาวะพร่องเลือดไปเลี้ยงอวัยวะ
        
        ติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจและประเมินการทำงานของหัวใจอย่างต่อเนื่อง ติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจอย่างต่อเนื่อง สังเกตอัตราและจังหวะการเต้นของหัวใจ รวมถึงประเมินอาการแน่นหน้าอก ใจสั่น หรืออาการที่บ่งบอกถึงภาวะหัวใจทำงานผิดปกติ พร้อมรายงานแพทย์เมื่อพบความผิดปกติ เหตุผล: AFE อาจทำให้เกิดภาวะหัวใจห้องล่างขวาล้มเหลวเฉียบพลันและภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ส่งผลให้การสูบฉีดเลือดของหัวใจลดลงและเกิดภาวะพร่องเลือดไปเลี้ยงอวัยวะ
        
        ดูแลให้ได้รับสารน้ำ เลือด และส่วนประกอบของเลือดตามแผนการรักษา ดูแลการให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ เลือด และส่วนประกอบของเลือดตามแผนการรักษา พร้อมเฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อนจากการให้สารน้ำและการให้เลือด เช่น ภาวะน้ำเกิน อาการแพ้เลือด หรือภาวะหายใจลำบาก เหตุผล: การได้รับสารน้ำและเลือดอย่างเพียงพอช่วยเพิ่มปริมาตรเลือดในระบบไหลเวียน เพิ่มการนำออกซิเจนไปยังเนื้อเยื่อ และช่วยรักษาความดันโลหิตให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
        
        ดูแลให้ได้รับยากระตุ้นความดันโลหิตและยาช่วยการบีบตัวของหัวใจตามแผนการรักษา ดูแลการให้ยาตามแผนการรักษา เช่น Vasopressors หรือ Inotropic drugs พร้อมติดตามผลการรักษาและผลข้างเคียงของยาอย่างใกล้ชิด รวมถึงประเมินความดันโลหิตและอัตราการเต้นของหัวใจอย่างต่อเนื่อง เหตุผล: ยากลุ่มดังกล่าวช่วยเพิ่มแรงบีบตัวของหัวใจ เพิ่มความดันโลหิต และส่งเสริมให้เลือดไปเลี้ยงอวัยวะสำคัญได้อย่างเพียงพอ
        
        เฝ้าระวังภาวะช็อกและภาวะล้มเหลวของอวัยวะสำคัญ สังเกตอาการความดันโลหิตต่ำ ชีพจรเบาเร็ว หายใจเร็ว ผิวหนังเย็นชื้น ปัสสาวะออกน้อย ซึมลง หรือหมดสติ รวมทั้งติดตามผลตรวจทางห้องปฏิบัติการที่เกี่ยวข้อง เช่น Lactate, ABG และการทำงานของไตเหตุผล: AFE เป็นภาวะที่สามารถทำให้เกิด Cardiovascular Collapse และ Multiple Organ Failure ได้อย่างรวดเร็ว การเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดช่วยให้สามารถให้การรักษาได้อย่างทันท่วงที
        
        9.ดูแลให้ผู้ป่วยพักผ่อนบนเตียงอย่างเคร่งครัด ( Absolute Bed Rest ) ลดการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น และจัดสิ่งแวดล้อมให้สงบ พร้อมรวบรวมกิจกรรมการพยาบาลให้ทำในคราวเดียวเพื่อลดการใช้ออกซิเจนของร่างกาย เหตุผล: การพักผ่อนช่วยลดการใช้ออกซิเจนของร่างกาย ลดภาระการทำงานของหัวใจ และช่วยให้เลือดไปเลี้ยงอวัยวะสำคัญได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
        
        เตรียมความพร้อมของอุปกรณ์ช่วยฟื้นคืนชีพและประสานงานกับทีมสหสาขาวิชาชีพตรวจสอบความพร้อมของเครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้า รถฉุกเฉิน ยากู้ชีพ เครื่องช่วยหายใจ และอุปกรณ์เปิดเส้นเลือดขนาดใหญ่ พร้อมประสานงานกับสูติแพทย์ วิสัญญีแพทย์ พยาบาลวิกฤต และธนาคารเลือดอย่างต่อเนื่อง เหตุผล: ผู้ป่วย AFE มีความเสี่ยงสูงต่อภาวะหัวใจหยุดเต้นและระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลวเฉียบพลัน การเตรียมความพร้อมของบุคลากรและอุปกรณ์ช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตของผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        O : ผู้ป่วยแน่นหน้าอก
        
        O :หายใจลำบาก
        
        O : มีใบหน้าเขียวคล้ำ
        
        O : E4V5M6
        
        O : BP 81/42 mmHg
        
        O: Blood loss 1000 cc
        
        O: Hb ลดลงจาก 11.8 g/dL (Admission) เหลือ 7.9 g/dL (Day 1 เวลา 20:55 น.) และ 7.8 g/dL (Day 2)
        Platelet ลดลงจาก 332 ×10³/uL (Admission) เหลือ 96 ×10³/uL (Day 1 เวลา 20:55 น.)
        PT เพิ่มขึ้นจาก 10.4 sec เป็น 16.5 sec (Day 1 เวลา 20:55 น.)
        APTT เพิ่มขึ้นจาก 27.8 sec เป็น 48.6 sec (Day 1 เวลา 20:55 น.)
        Fibrinogen ลดลงเหลือ 90.5 mg/dL (Day 1 เวลา 20:55 น.)
        D-dimer >10,000 ng/mL (Day 1 เวลา 20:55 น.)
      - วัตถุประสงค์
        
        ไม่มีภาวะช็อค
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        1.ความดันโลหิตอยู่ในเกณฑ์ที่เพียงพอต่อการไหลเวียนเลือด (SBP ≥ 90 mmHg หรือ MAP ≥ 65 mmHg) ค่า SpO₂ ≥ 95%
        
        2.ไม่มีอาการหายใจลำบากหรือแน่นหน้าอกเพิ่มขึ้น
        
        3.ผู้ป่วยรู้สึกตัวดี ไม่ซึมลง หรือกระสับกระส่าย
        ปริมาณปัสสาวะ ≥ 0.5 ml/kg/hr
        
        4.ไม่มีเลือดออกผิดปกติเพิ่มขึ้น และผลการแข็งตัวของเลือดมีแนวโน้มดีขึ้น
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินและติดตามสัญญาณชีพ ได้แก่ ความดันโลหิต ชีพจร อัตราการหายใจ ระดับความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือด และระดับความรู้สึกตัวอย่างใกล้ชิดทุก 5-15 นาที เพื่อประเมินความรุนแรงของภาวะช็อกและการตอบสนองต่อการรักษา
        
        ประเมินอาการและอาการแสดงของภาวะพร่องออกซิเจน เช่น หายใจลำบาก แน่นหน้าอก หอบเหนื่อย เขียวคล้ำ กระสับกระส่าย หรือซึมลง พร้อมติดตามผล ABG และ SpO₂ อย่างต่อเนื่อง เพื่อประเมินประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนก๊าซและการได้รับออกซิเจนของร่างกาย
        
        ดูแลให้ออกซิเจนความเข้มข้นสูงหรือดูแลการใช้เครื่องช่วยหายใจตามแผนการรักษา เพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจนในเลือดและป้องกันภาวะพร่องออกซิเจนของอวัยวะสำคัญ
        
        ดูแลให้ได้รับสารน้ำทางหลอดเลือดดำ ยากระตุ้นความดันโลหิต และส่วนประกอบของเลือดตามแผนการรักษา พร้อมติดตามการตอบสนองต่อการรักษา เพื่อเพิ่มปริมาณเลือดหมุนเวียน รักษาความดันโลหิต และแก้ไขภาวะการแข็งตัวของเลือดผิดปกติ
        
        ประเมินและเฝ้าระวังภาวะเลือดออกจากภาวะ DIC ได้แก่ เลือดออกทางช่องคลอด เลือดซึมจากแผลผ่าตัด จุดเจาะเลือด และจ้ำเลือดตามร่างกาย พร้อมติดตามผลตรวจ Hb, Hct, Platelet count, PT, APTT, Fibrinogen และ D-dimer อย่างต่อเนื่อง
        
        บันทึกสารน้ำเข้า-ออกจากร่างกายอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะปริมาณปัสสาวะทุกชั่วโมง เพื่อประเมินการทำงานของไตและประสิทธิภาพการกำซาบเลือดไปยังอวัยวะสำคัญ
        
        เตรียมอุปกรณ์กู้ชีพและยาฉุกเฉินให้พร้อมใช้งานตลอดเวลา และรายงานแพทย์ทันทีเมื่อพบอาการแสดงของภาวะช็อกรุนแรงหรืออาการทรุดลง เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        S (Subjective Data): สามีเป็นผู้เห็นอาการผิดปกติคนแรกและรีบวิ่งไปตามทีมแพทย์และพยาบาล
        
        O (Objective Data): สามีอยู่ในเหตุการณ์กู้ชีพ (Witnessed resuscitation) ในช่วง Day 1 มีพฤติกรรมตื่นตัวสูง
      - วัตถุประสงค์
        
        เพื่อลดระดับความวิตกกังวลของสามี ป้องกันภาวะบาดแผลทางจิตใจระยะยาว (Psychological Trauma) และช่วยให้สามีเผชิญวิกฤตได้อย่างมีประสิทธิภาพ
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        เข้าไปแสดงความชื่นชมและย้ำเตือนคุณค่า (Positive Reinforcement) กับสามีโดยตรง โดยใช้คำพูดเชิงบวก เช่น "การที่คุณพ่อสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติและรีบเรียกพยาบาลทันทีเมื่อวานนี้ เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดที่ช่วยให้เราช่วยชีวิตคุณแม่ไว้ได้ทันเวลานะคะ คุณพ่อทำดีมาก ๆ ค่ะ"
        
        ให้ข้อมูลเกี่ยวกับอาการปัจจุบันและความคืบหน้าของการรักษาที่เป็นความจริง โดยเปรียบเทียบจากช่วงวิกฤต (Day 1) มายังช่วงที่ปลอดภัยขึ้น (Day 2-3) เช่น อธิบายว่าตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว ผลเลือดดีขึ้นมาก สัญญาณชีพคงที่แล้ว
        
        จัดหาพื้นที่ที่สงบแต่ไม่ห่างไกลเกินไปให้สามีได้นั่งพัก และสร้างสัมพันธภาพโดยการใช้เทคนิคฟังอย่างตั้งใจ (Active Listening) ปล่อยให้สามีได้เล่าความกลัวหรือสิ่งที่ตกใจโดยไม่พูดขัดหรือด่วนสรุป
        
        ให้คำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับเสียงสัญญาณเตือนของเครื่องมือแพทย์และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ติดอยู่กับตัวภรรยา เพื่อลดความตกใจกลัวเมื่อได้ยินเสียงเตือน
        
        เบี่ยงเบนความตื่นตัว (Hypervigilance) ของสามีให้กลายเป็นการมีส่วนร่วมในบทบาทการดูแล (Active Coping) โดยมอบหมายงานที่ปลอดภัยและเอื้ออาทร เช่น การให้เข้าไปจับมือภรรยา พูดคุยข้างหูเพื่อส่งผ่านกำลังใจ หรือช่วยซับหน้าผาก
        
        ประสานงานให้สามีได้รับทราบสถานะและความปลอดภัยของบุตร (ทารก) เป็นระยะ ๆ อย่างต่อเนื่อง
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        สามีแสดงพฤติกรรมที่สงบลง (เช่น อัตราการหายใจปกติ กล้ามเนื้อผ่อนคลายขึ้น ไม่กระสับกระส่าย)
        
        2. สามีสามารถสื่อสารและแสดงความเข้าใจต่อแผนการรักษาในปัจจุบันได้อย่างถูกต้อง
        
        3. สามีเข้ามามีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมพยาบาลประคับประคองภรรยาได้เหมาะสม
  - - - O: หยุดหายใจ
      - O: เขียวคล้ำบริเวณริมฝีปาก ปลายมือ ปลายเท้า
      - O: V/S BP 81/42 mmHg
      - HR 63 bpm
    - - ประเมินอาการและอาการแสดงของภาวะปอดบวมน้ำ ภาวะตกเลือด และภาวะช็อค ได้แก่ ความรู้สึกตัว อาการหายใจลำบาก แน่นหน้าอก ซีด จะออกตัวเย็น ใบหน้าปลายมือปลายเท้าเขียว เป็นต้น
      - ประเมินสัญญาณชีพและความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบินจากชีพจรของมารดาอย่างต่อเนื่อง ( กรณีมีเครื่องมือ) หรือประเมินสัญญาณชีพทุก 15 นาที (กรณีไม่มีเครื่องติดตามอย่างต่อเนื่อง) และวัด ความดันในหลอดเลือดดำ ส่วนกลาง (Central venous pressure: CVP)
      - ประสานทีมงานห้องผ่าตัด และจองเตียง ICU เพื่อรับย้าย มารดา
      - บันทึกปริมาณน้ำเข้าออก (intake- output) บันทึกปริมาณ ปัสสาวะ โดยใส่สายสวนปัสสาวะคาไว้ เนื่องจากในผู้คลอดที่เลือดออกมากจะเกิดภาวะไตวายเฉียบพลันได้
      - ดูแลให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ เลือดและส่วนประกอบของเลือดให้ เพียงพอกับความต้องการของ ร่างกาย ด้วยความระมัดระวัง และตามแผนการรักษาของแพทย์
      - เฝ้าระวังสังเกตบันทึกลักษณะเลือดออกผิดปกติ สังเกตและบันทึกจำนวนเลือดที่ออกทางช่องคลอด
      - ประเมินและบันทึกการหดรัดตัวของมดลูก ด้วยเครื่อง EFM หรือทุก 5-15 นาที
      - ติดตามอาการและอาการแสดงอย่างใกล้ชิด และรายงาน แพทย์ทันทีเมื่อพบอาการและอาการแสดงที่ ผิดปกติ
    - - ผู้คลอดไม่มีภาวะเกร็ง หยุดหายใจ เขียวทั้งตัว
      - สัญญาณชีพปกติ
      - ชีพจร 60-100 ครั้ง/นาที
      - หายใจ 16-24 ครั้ง/ นาที
      - ความดันโลหิต 90/60-140/90 มิลลิเมตรปรอท
      - ไม่มีภาวะ เลือดออกผิดปกติ และผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการอยู่ในเกณฑ์ปกติ
    - - ผู้คลอดไม่มีภาวะแทรกซ้อนจากภาวะปอดบวมน้ำ ภาวะตกเลือด และภาวะช็อค