Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
WŁAŚCIWOŚCI INTERAKCJI W DOŚWIADCZENIU UPOŚREDNIONEGO UCZENIA SIĘ (MLE) -…
WŁAŚCIWOŚCI INTERAKCJI W DOŚWIADCZENIU UPOŚREDNIONEGO UCZENIA SIĘ (MLE)
Rola dorosłego jako mediatora
Aktywne uczestnictwo:
Dorosły nie przekazuje gotowych efektów własnej pracy, lecz aktywnie i wspólnie z dzieckiem uczestniczy w procesie poznawania otoczenia
Przeciwdziałanie deprywacji:
Mediacja jest kluczowa dla dzieci, które ze względu na niepełnosprawność intelektualną nie potrafią samodzielnie czerpać z naturalnej stymulacji środowiskowej
Umiejscowienie między bodźcem a dzieckiem:
Mediator nie jest tylko źródłem wiedzy, ale filtrem, który staje pomiędzy uczniem a światem zewnętrznym
Kluczowe operacje mediacyjne (Właściwości procesu)
Interpretowanie rzeczywistości:
Dorosły nadaje znaczenie odczuwanym przez dziecko bodźcom, których ono samo nie potrafi właściwie zinterpretować
Umiejscawianie w czasie i przestrzeni:
Interakcja powinna pomagać dziecku w grupowaniu obiektów, wyławianiu podobieństw i porządkowaniu zdarzeń
Konstruowanie i selekcjonowanie bodźców:
Mediator wybiera z otoczenia te informacje, które są istotne, i prezentuje je w sposób dostępny dla dziecka
Warunki skutecznej interakcji (Kryteria mediacji)
Transcendencja (wykraczanie poza „tu i teraz”):
Celem interakcji nie jest tylko zaspokojenie bieżącej potrzeby, ale budowanie struktur, które będą użyteczne w przyszłym życiu społecznym
Nadawanie znaczenia:
Uczenie dziecka rozumienia celowości podejmowanych działań i sensu otaczających je przedmiotów
Intencjonalność i wzajemność:
Dorosły świadomie kieruje procesem, a interakcja wymaga odpowiedzi i zaangażowania ze strony dziecka
Mediacja poczucia kompetencji:
Budowanie wiary dziecka we własne możliwości poprzez sukcesy w rozwiązywaniu zadań poznawczych
Strategie wspierające interakcję
Dostosowanie materiału:
Przygotowanie bodźców tak, aby mimo uproszczenia formy, wzbogacały one strukturę poznawczą ucznia
Stymulowanie nastawienia eksploracyjnego:
Przełamywanie bierności dziecka poprzez zachęcanie do aktywnego badania świata
Wzbogacanie środowiska:
Celowe umieszczanie w otoczeniu dziecka przedmiotów, które mają prowokować do wykonywania operacji umysłowych (np. porównywania, klasyfikowania)
Cel nadrzędny interakcji
Modyfikowalność strukturalna:
Przekształcenie struktury intelektualnej dziecka z „systemu zamkniętego” w „system otwarty”, zdolny do dalszego uczenia się
Autonomia:
Doprowadzenie ucznia do poziomu, na którym będzie zdolny do samodzielnego podejmowania decyzji i postępowania w rzeczywistości społecznej