Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การชักนำการคลอด (Induction of labour), ทฤษฎี, ทฤษฎี, เคสกรณีศึกษา,…

- - - - 1.1.1 Prostagladin E2 (PGE2) หรือ dinoprostone ออกฤทธิ์ทำให้ปากมดลูกมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่กระบวนการเจ็บครรภ์คลอด และกระตุ้นให้กล้ามเนื้อมดลูกไวต่อฮอร์โมน oxytocin มากขึ้น ชนิดของ POE2 ที่นิยมใช้ในปัจจุบันมี 3 ชนิด ได้แก่
        
        2) Intraaginal gel (Prostin ) บรรจุเป็นเม็ด ขนาดเม็ดละ 1 และ 2 มิลลิกรัมใช้เหน็บในช่องตลอดบริเวณ posterior fornix สามารถเหน็บซ้ำได้ทุก 6 ชั่วโมง
        
        3) Controlled-released vaginal insertion (Cervidi) บรรจุอยู่ในถุงที่ทำมาจากโพลิเมอร์ ลักษณะบาง ๆ แบน ๆ และมีหางยาวออกมา เพื่อสำหรับสอดใส่และถอดออกจากช่องคลอด แต่ละถุงจะมี PGE2 อยู่ถุงละ 10 mg ใช้เหน็บในช่องคลอดบริเวณ posteriar fornix จากนั้น PGE2 จะค่อยๆ ถูกปล่อยออกมาจากถุง (ปล่อยหมดภายใน 12 ชั่วโมง) ควรหลีกเลียงการใช้สารหล่อลื่นขณะสอดใส่เพราะอาจขัดขวางการปล่อยยาหลังเหน็บให้นอนหงายราบอย่างน้อย 2 ชั่วโมง และเมื่อครบ 12ชั่วโมงแล้วให้ถอดออก หรือถอดออกเมื่อมี true labor pain แล้ว
        
        1) Intracervical gel (Prepidii) บรรจุอยู่ในหลอดสำหรับฉีดเข้าไปใน endocervical canal ขนาด 0.5 มิลลิกรัมต่อเจล 2.5 มิลลิลิตร หลังให้ยาต้องนอนราบอย่างน้อย 30 นาที สามารถให้ซ้ำได้ทุก 6 ชั่วโมง ขนาดที่ให้ได้สูงสุดคือ 3 ครั้งใน 24 ชั่วโมง โดยยาจะ ต้องเก็บไว้ในตู้เย็น และควรนำมาไว้ที่อุณหภูมิห้องก่อนนำมาใช้ประมาณ 30 นาที
      - 1.1.2 Prostagladin E1 (PGE1) ที่มีใช้ในปัจจุบัน คือ Misoprosol หรือ Crotee มีขนาด 100 และ 200 ไมโครกรัม แต่ในประเทศไทยมีเพียงขนาด 200 ไมโครกรัมเท่านั้นซึ่ง มีราคาถูกและประสิทธิภาพในการชักนำการคลอดดีกว่าเมื่อเทียบกับ PGE2 การบริหารยาสามารถใช้ได้ทั้งแบบรับประทาน อมใต้ลิ้น เหน็บทางช่องคลอด หรือทวารหนัก ซี่องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้รับประทานในขนาด 25 ไมโครกรัมทุก 2 ชั่วโมง หรือเหน็บทางของคลอดในขนาด 25 ไมโครกรัมทุก 6 ชั่วโมง (WHO, 2018) แต่วิธีที่นิยมปฏิบัติ คือ เหน็บการ่องคลอดในขนาด 25 ไมโครกรัม ทุก 4 ชั่วโมง หรือรับประทานในขนาด 50 ไมโครกรัม ทุก4ชั่วโมง ซึ่งราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์ของประเทศไทยได้แนะนำให้ใช้ในขนาด 25 ไมโครกรัมผสมใน KY jelly หรือ 1% carboxyl methyl cellulose (CMC) จากนั้นใส่ยาเข้าไปในช่องคลอดบริเวณ prsterio fornix ทุก 4 ชั่วโมง แต่ไม่เกิน 150 ไมโครกรัมใน 24 ชั่วโมง ภายหลังให้ยาต้องนอนยกก้นสูงอย่างน้อย 30 นาที และหยุดยาเมื่อปากมดลูกเปิด ≥ 2 เซนติเมตร หรือ Bishop score 2 6 หรือเมื่อมดลูกหดรัดตัวดีและสมำเสมอ หรือเมื่อมีภาวะแทรกซ้อนเกิดขึ้น สำหรับสตรีตั้งครรภ์ที่เคยผ่าตัดคลอดมาก่อนไม่แนะนำให้ใช้ PGE1 เนื่องจากเพิ่มไอกาสเกิดมดลูกแตกได้โดยเฉพาะในโตรมาสที 3 ของการคลอด
- - - - 1.ภาวะครรภ์เกินกำหนด (Post-term pregnancy)
      - 2.ภาวะความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ หรือครรภ์เป็นพิษ
      - 3.เบาหวานขณะตั้งครรภ์ที่ควบคุมไม่ได้
      - 4.ถุงน้ำคร่ำแตกก่อนเจ็บครรภ์ (PROM) ที่ครบกำหนด
      - ข้อบ่งชี้ด้านทารก
        
        2.ภาวะน้ำคร่ำน้อย (Oligohydramnios)
        
        3.ภาวะทารกเครียดในครรภ์ที่ยังไม่รุนแรง
        
        1.ทารกเจริญเติบโตช้าในครรภ์ (IUGR)
  - - - ระดับส่วนนำ (Station)
      - ความนุ่มของปากมดลูก
      - ความบางของปากมดลูก (Effacement)
      - ตำแหน่งของปากมดลูก
      - การเปิดของปากมดลูก (Dilatation)
- - - - ภาวะแทรกซ้อนต่อมารดา
      - • มดลูกหดรัดตัวถี่/รุนแรงเกินไป (uterine tachysystole) ทำให้ ปวดมาก อ่อนเพลีย เสี่ยงมดลูกแตก (พบได้น้อยแต่รุนแรง)
      - • การติดเชื้อในโพรงมดลูก (chorioamnionitis) โดยเฉพาะเมื่อถุงน้ำคร่ำแตกนาน
      - • ตกเลือดหลังคลอด (uterine atony)
      - • การผ่าตัดคลอดฉุกเฉิน เมื่อคลอดไม่ก้าวหน้าหรือทารกมีภาวะเครียด
      - • ภาวะแทรกซ้อนจากการให้ยา เช่น น้ำเป็นพิษ (water intoxication) จาก Oxytocin ขนาดสูง
    - - • ภาวะขาดออกซิเจนในครรภ์ (fetal hypoxia) จากมดลูกหดรัดตัวถี่ ทำให้เลือดไปเลี้ยงรกลดลง
      - • ภาวะเครียดของทารก (fetal distress) แสดงด้วย FHR ผิดปกติ เช่น deceleration
      - • สายสะดือย้อยหรือสายสะดือถูกกด โดยเฉพาะหลังเจาะถุงน้ำคร่ำ
      - • น้ำคร่ำปนขี้เทา และภาวะสำลักขี้เทาหลังคลอด
      - • ภาวะขาดออกซิเจนแรกเกิด (birth asphyxia) หากแก้ไขไม่ทัน
- - - - ข้อบ่งชี้ของการชักนำการคลอด
        
        การชักนำการคลอดมีข้อบ่งชี้ของการทำดังนี้
      - 1. ถุงน้ำคร่ำแตกก่อนกำหนด (Premature rupture of membranes : PROM)
      - 2. การตั้งครรภ์เกินกำหนด (Postterm pregnancy)
      - 3. ทารกเจริญเติบโตช้าในครรภ์ (Intrauterine growth restriction : IUGR)
      - 4. การติดเชื้อของถุงน้ำคร่ำ
      - 5. ทารกเสียชีวิต
      - 6. มารดาเป็นโรคบางอย่าง เช่น โรคเบาหวาน โรคไต ความดันโลหิตสูง
      - 7. มารดาที่มีประวัติการเจ็บครรภ์และคลอดเฉียบพลัน (Precipitate labor and birth)หรืออาศัยอยู่ไกลจากโรงพยาบาล เพื่อป้องกันการคลอดโดยไม่มีผู้ช่วยเหลือ (Unattended birth)
    - - ข้อบ่งห้ามของการชักนำการคลอด
      - การชักนำการคลอดมีข้อบ่งห้ามดังนี้
      - 1. การผิดสัดส่วนระหว่างศีรษะทารกกับเชิงกรานมารดาอย่างชัดเจน
      - 2. ทารกมีความผิดปกติ เช่น ทารกส่วนนำผิดปกติ ทารกในครรภ์มีภาวะไม่มั่นใจในความปลอดภัย ทารกหัวบาตร (Hydrocephalus) เป็นต้น
      - 3. รกเกาะต่ำ รกลอกตัวก่อนกำหนด
      - 4. เคยได้รับการผ่าตัดมดลูกทำให้เสี่ยงต่อการแตกของผนังมดลูกเมื่อมีการเจ็บครรภ์ เช่นเคยผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องแบบดังเดิม (Classical) เคยผ่าตัดเนื้องอกของกล้ามเนื้อมดลูก เป็นต้น
      - 5. มารดามีโรคทางอายุรกรรมบางอย่าง เช่น การติดเชื้อเริมขณะเข้าสู่ระยะคลอด