Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ละครไทย, เกิดขึ้นหลังละครนอก, เป็นละครที่เกิดขึ้นตั้งแต่ สมัยรัชกาลที่ 5 -…

- - - - ผู้ฟังใช้จินตนาการ
- - - - เป็นรูปแบบละครรำ ที่เก่าแก่ของไทย
      - ผู้แสดงเป็นชายล้วน มีตัวละครเพียง 3 ตัว
      - “ชาตรี” มาจากคำว่า ฉัตรียะ ในภาษาสันสกฤต
      - มีเครื่องดนตรีและบทขับร้องที่เป็นเอกลักษณ์
      - มุ่งเน้นความสนุกสนาน
      - ละครชาวบ้าน
        
        เรื่องที่นิยมเล่น เช่น พระรถเสน เเละพระสุธน-มโนราห์
    - - เล่นนอกพระราชฐาน
      - เรื่องที่นำมาเล่นเป็นทั้งวรรณคดีและนิทาน
      - ละครชาวบ้าน
        
        ดำเนินเรื่องรวดเร็ว
        
        เน้นความสนุก ตลกขบขัน
        
        บางครั้งมีมุกหยอกล้อ
        
        ไม่เคร่งครัดแบบแผนมาก
    - - เป็นเครื่องราชูปโภคของพระเจ้าแผ่นดิน
        
        ผู้หญิงแสดงล้วน
        
        เป็นศิลปะชั้นสูง
      - กระบวนท่ารำมี ความประณีต ตามเเบบแผน
      - บทละครมีความไพเราะสละสลวย
      - การขับร้องและบรรเลงดนตรี ที่เป็นศิลปะชั้นสูง
      - เรื่อง คือ รามเกียรติ์อิเหนาและอุณรุท
  - - - รับอิทธิพลจาก ละครโอเปร่า (Opera)
      - ผู้หญิงล้วน มีความสามารถในการร้องและรำเอง
      - การดำเนินเรื่อง รวดเร็ว
      - มีบทเจรจา
      - เปลี่ยนฉากตามท้องเรื่อง
      - เรื่องที่นิยมแสดง อิเหนา สังข์ทอง คาวี รามเกียรติ์
    - - ตัวละครหลายเชื้อชาติ
      - ท่ารำ เพลงและการพูด เลียนแบบลักษณะของเชื้อชาติ
      - เรื่องที่นิยมเเสดง พระลอ ราชาธิราช สามก๊ก ่และผู้ชนะสิบทิศ
    - - การขับเสภา พัฒนามาจากการเล่นนิทาน
      - ผู้แสดงเป็น ชายจริง หญิงแท้
      - การแต่งกาย กระบวนท่ารำ
        ตามสัญชาติตัวละคร
      - การดำเนินเรื่องใช้ การขับเสภาสลับเพลงร้อง
      - เรื่องที่นิยมเเสดง ไกรทอง ขุนช้างขุนแผน