Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ละครไทย - Coggle Diagram

- - - - ละครที่เน้นการแสดงด้วยการสนทนาโต้ตอบของตัวละครเป็นหลัก โดยใช้ท่าทางและอารมณ์ในการดำเนินเรื่อง โดยไม่มีการใช้ดนตรีหรือการร้องเพลงประกอบเหมือนละครรำ
    - - 1.ละครร้องล้วนๆ หรือละครร้องแบบรัชกาลที่ ๖
        
        2.ละครร้องสลับพูด หรือละครร้องแบบกรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
    - - ละครแบบหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรับปรุงขึ้น โดยรับอิทธิพลจากละครตะวันตก มีลักษณะสำคัญคือมีการร้องและพูดประกอบกันไป ซึ่งทั้งสองส่วนมีความสำคัญเท่ากันในการดำเนินเรื่อง และการแสดงจะสมบูรณ์ไม่ได้หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง
  - - - ละครรำประเภทหนึ่งที่มีประวัติยาวนานที่สุดของไทย ซึ่งเชื่อว่าพัฒนามาจากการผสมผสานระหว่าง โนราของภาคใต้ กับ ละครนอกของภาคกลาง
    - - ละครรำพื้นบ้านของไทย มีลักษณะการแสดงที่เน้นความสนุกสนานรวดเร็ว ใช้ภาษาตลาด มีการด้นสด ตลกขบขัน เดิมแสดงโดยชายล้วน
    - - การแสดงละครรำแบบหนึ่งที่เกิดขึ้นในเขตพระราชฐาน มีระเบียบแบบแผนเคร่งครัด และมีความสุภาพอ่อนช้อย ตัวละครจะเป็นผู้หญิงล้วน มีความงดงามของการร่ายรำและเครื่องแต่งกาย
  - - - ละครรำไทยสมัยรัชกาลที่ 5 ที่พัฒนาจากแนวคิดละครอุปรากร (Opera) ของฝรั่ง โดยเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ มีจุดเด่นคือดำเนินเรื่องรวดเร็ว สมจริง จัดฉากสวยงาม, ตัวละครร้องเองรำเอง, ไม่มีบทบรรยายกิริยา แต่มีบทเจรจาแทรก
    - - ละครเสภาเป็นการแสดงที่พัฒนามาจาก การขับเสภา ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ เป็นผู้ริเริ่ม ละครเสภาได้นำการแสดง เสภารำ ที่มีตัวละครออกมาแสดงตามบทขับเสภามาผสมผสานกับละครพันทาง ซึ่งเป็นการแสดงที่มีลักษณะคล้ายละครนอก แต่มี การขับเสภา สลับกับการร้องและดำเนินเรื่อง
    - - ละครแบบผสมที่ประดิษฐ์โดย เจ้าพระยามหินทรศักดิ์ธำรง ในสมัยรัชกาลที่ 4 โดยนำเรื่องจากพงศาวดารต่างชาติมาดัดแปลง ผสมผสานลักษณะของละครรำ, ละครพูด, และ ละครนอก/ละครในเข้าด้วยกัน มีเอกลักษณ์คือตัวละครพูดบทของตนเอง (มีบทเจรจา) มีท่ารำและเพลงที่ผสมสำเนียงต่างชาติ