Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
(SDBMC) Paradygmaty w dydaktyce i odpowiadające im metody…
(SDBMC) Paradygmaty w dydaktyce i odpowiadające im metody nauczania/uczenia się
Paradygmaty obiektywistyczne
Dydaktyka normatywna
Mocne strony dydaktyki normatywnej
Rola w budowaniu statusu naukowego dyscypliny.
(Justyna Zadylak)
Systemowość ujęcia
(Justyna Zadylak)
Elegancja i przejrzystość strukturalna (Justyna Zadylak)
Przewidywalność - jasno określone cele i wymagania (Emilia Powałka)
Jednoznaczne kryteria oceniania (Malina Kozłowska)
Obiektywizacja oceny (Emilia Powałka)
Budowanie statusu naukowego dyscypliny (
Martyna Kochelak)
Wspólna baza wiedzy (Emilia Powałka)
bezpieczeństwo i przewidywalność (Anna Żurańska)
ułatwianie planowania lekcji (AŻ)
ułatwienie komunikacji nauczyciel-uczeń (AŻ)
Słabe strony dydaktyki normatywnej
Nacisk na kierowniczą rolę nauczyciela (Justyna Zadylak)
wzmożenie poczucia stresu i presji (AŻ)
zniechęcenie słabszych uczniów (AŻ)
Słaby potencjał generowania zmiany (Justyna Zadylak)
Nadmierna ogólnikowość zaleceń dla praktyki (Justyna Zadylak)
Niska dynamika rozwojowa badań empirycznych (Anna Lisowska)
Fazowa koncepcja procesu dydaktycznego (Anna Lisowska)
Słaby potencjał generowania zmiany (
Martyna Kochelak
)
Mit "przeciętnego ucznia" - normy ustalane dla średniej, nie biorąc pod uwagę indywidualnych predyspozycji (Emilia Powałka)
Promowanie odtwórczości (Emilia Powałka)
Ignorowanie procesu na rzecz wysiłku (Emilia Powałka)
Sztywność czasowa (Emilia Powałka)
Metody nauczania/uczenia się charakterystyczne dla dydaktyki normatywnej
Wykłady (Malina Kozłowska)
Dyskusje/seminaria (Malina Kozłowska)
Zajęcia praktyczne (Malina Kozłowska)
Techniki, narzędzia, środki dydaktyczne, które mogą "osłabić" słabości dydaktyki normatywnej, czyli mogą polepszyć pracę studentów podczas uczenia się zgodnie z paradygmatem dydaktyki normatywnej
TECHNIKA
Wykład interaktywny (Weronika Grabowska) Wciąż nauczyciel prowadzi, ale studenci są bardziej skupieni i zmuszani do przetwarzania treści
krótkie pytania kontrolne (zamknięte pytania) Weronika Grabowska
Mikrodyskusje 1–2 min w parach
Weronika Grabowska
Głosowanie (np. „podnieś rękę, jeśli…”) Weronika
Grabowska
TECHNIKA
Notowanie kierowane (Weronika Grabowska) Ogranicza bierne przepisywanie, wzmacnia strukturalizację wiedzy
Instrukcje typu: „zapisz trzy najważniejsze wnioski” (Weronika Grabowska)
Zaznacz w notatkach moment zmiany koncepcji (Weronika Grabowska)
Stwórz krótką mapę pojęć (Weronika Grabowska)
TECHNIKA
Przykłady i kontrprzykłady (Weronika Grabowska) przykład jest narzędziem objaśniania treści co zwiększa zrozumienie
Nauczyciel prowadzi jasną selekcję przykładów (Weronika Grabowska)
Wyraźnie pokazuje błędne sposoby myślenia (Weronika Grabowska)
TECHNIKA
Zadania o średnim stopniu otwartości (Weronika Grabowska) Rozwija myślenie, ale trzyma się norm i wzorców wskazanych przez nauczyciela
TECHNIKA
Posumowania cząstkowe co 10-15 min, co wynika z czego (Weronika Grabowska)
NARZĘDZIA
Krótkie quizy (papierowe lub elektroniczne) (Weronika Grabowska)]
Kahoot, Mentimeter, Quizizz (Weronika Grabowska)
Zwykłe kartki z pytaniami (Weronika Grabowska)
NARZĘDZIA
Tablice interaktywne / prezentacje multimedialne (Weronika Grabowska)
Wizualizacja struktur pojęciowych (Weronika Grabowska)
Schematy, diagramy, hierarchie (Weronika Grabowska)
Platformy e-learningowe (Weronika Grabowska)
zadania domowe oparte na utrwalaniu norm i reguł (Weronika Grabowska)
testy powtórkowe (Weronika Grabowska)
materiały pogłębiające (Weronika Grabowska)
Przedstawiciele
Wincenty Okoń (Justyna Zadylak)
Johann Friedrich Herbart (Justyna Zadylak)
Tuiskon Ziller, Otto Willmann, Wilhelm Rein (tzw. herbartyści) (
Martyna Kochelak)
Model praktyki nauczycielskiej
Model techniczno-racjonalny
(Martyna Kochelak)
Zainteresowanie zasadami, procedurami i efektywnością
(Martyna Kochelak)
Wiedza jest trwała, a teoria poprzedza praktykę
Martyna Kochelak)
nauczyciel (Alek Sykała)
cel: przekazanie określonego zasobu wiedzy i umiejętności zgodnych ze standardami i programem (AS)
rola: źródło wiedzy, ekspert (AS)
sposób oceniania: sprawdzanie poprawności i zgodności ze wzorcem (AS)
Dydaktyka instrukcyjna (
Martyna Kochelak)
Fundamenty teoretyczne (Olga Szymaniec)
Funkcjonalizm socjologiczno-antropologiczny (OS)
Behawioryzm psychologiczny (OS)
Cechy (Olga Szymaniec)
Cele kształcenia to przygotowanie ludzi do utrzymania systemu, który nas otacza (OS)
Edukacja skoncentrowana na nauczycieli i program nauczania (OS)
Określanie wyników jakie powinni osiągnąć uczniowie; klasyfikacja celów kształcenia (OS)
Silne ukierunkowanie na kontrolę postępów ucznia (Natalia Matwiej)
Standaryzacja procesu nauczania (Natalia Matwiej)
Przedstawiciele (Olga Szymaniec)
Ralf Tyler (OS)
Beniamin Bloom (OS)
Bolesław Niemierko (OS)
Mocne strony (Olga Szymaniec)
Wysoka dynamika rozwojowa (OS)
Wkład w rozwój diagnostyki pedagogicznej i teorii nauczania (OS)
Umożliwienie badań na dużych próbach (OS)
Współpraca z praktykami (OS)
Impuls dla badań nad programami szkolnymi (OS)
Słabe strony (Olga Szymaniec)
Niespójności teoretyczne i pamięciowe (OS)
Linearno-sekwencyjna koncepcja wiedzy (OS)
Niski poziom indywidualizacji (Natalia Matwiej)
Marginalizacja kreatywności i myślenia krytycznego (NM)
nauczyciel (Alek Sykał)
rola: instruktor, trener, który przeprowadza ucznia przez zadania krok po kroku (AS)
cel: kształtowanie konkretnych umiejętności i zachowań (AS)
sposób oceniania: informacja oceniająca postępy i wyniki, często oparta o system nagród
Neurodydaktyka (
Martyna Kochelak)
Praktyczne techniki neurodydaktyczne (Patrycja Chamczak)
Chunking – nauka w porcjach (Patrycja Chamczak)
Spaced repetition – powtarzanie w odstępach czasowych (Patrycja Chamczak)
Aktywne uczenie się (Patrycja Chamczak)
Feedback i refleksja (Patrycja Chamczak)
Multisensoryczne podejście do nauczania (Patrycja Chamczak)
Ruch jako wspomaganie koncentracji (Emilia Powałka)
Przy ADHD drobny ruch (np. bazgranie, bujanie się) nie jest objawem braku uwagi, a sposobem na jej utrzymanie. Mózg potrzebuje stymulacji, aby się nie "wyłączyć" (Emilia Powałka)
Ruch (Emilia Powałka)
Przebodźcowanie w klasie (Emilia Powałka)
Tradycyjna sala lekcyjna (hałas, światła, dużo kolorów) często uniemożliwia filtrowanie informacji, a przy ADHD mózg męczy się szybciej niż u rówieśników (Emilia Powałka)
Warunki otoczenia (Emilia Powałka
nauczyciel (Alek Sykała)
rola: "projektant" środowiska sprzyjającego nauce wg wymagań uczniów (AS)
cel: efektywne uczenie dające trwałe rezultaty przy użyciu technik dostosowanych do funkcjonowania mózgu (AS)
sposób oceniania: stały, ciągły i bieżący feedback (AS)
Paradygmaty konstruktywistyczno-interpretatywne
Dydaktyka humanistyczna
Mocne strony dydaktyki humanistycznej
Wyzwalanie twórczego myślenia i ekspresji artystycznej
Nacisk na rozwój społeczny i emocjonalny
Nacisk na wolny wybór i osobistą odpowiedzialność jednostki
Wyeliminowanie ze szkoły przymusu oraz presji rywalizacyjnej
Słabe strony dydaktyki humanistycznej Aleksandra Grzegorczyk (A.G.)
Zbyt duży nacisk na teraźniejszość kosztem przyszłości i przeszłości (A.G.)
Utrata ciągłości kulturowej i historycznej (A.G.)
Zbytnie zaufanie do chwiejnych zainteresowań i motywacji uczniów (A.G.)
Pominięcie treści kluczowych i mniej atrakcyjnych (A.G)
Zaniedbania w zakresie systematycznej wiedzy (A.G.)
Trudności w rozwijaniu umiejętności wyższego rzędu (A.G.)
Adaptacyjny charakter i słaby potencjał generowania zmiany społecznej
Minimalny wpływ edukacji na realne postawy społeczne
Niejasność używanych pojęć i wynikających z nich celów kształcenia
Utrudnienia w zrozumieniu istoty problemu
Etnocentryzm
uprzedzenia i myślenie stereotypowe
Czasochłonność i kosztowność
(Martyna Kochelak)
Metody nauczania/uczenia się charakterystyczne dla dydaktyki humanistycznej
Mapa myśli (Dawid Żegota)
Burza mózgów (Dawid Żegota)
Dialog sokratejski (Dawid Żegota)
Debata/dyskusja (Dawid Żegota)
Projekt o temacie samodzielnie wybranym przez ucznia (Dawid Żegota)
Kręgi dialogowe(Dawid Żegota)
Nauka przez działanie (Dawid Żegota)
Nauka poprzez sztukę(Dawid Żegota)
Eksperymenty i projekty badawcze prowadzone przez ucznia(Dawid Żegota)
Praca w małych grupach (Dawid Żegota)
Gry dydaktyczne, symulacje społeczne (Dawid Żegota)
Tutoring rówieśniczy (Dawid Żegota)
Analiza krytyczno-twórcza(Dawid Żegota)
Inscenizacje (Dawid Żegota)
Nauka przez przeżywanie (Dawid Żegota)
Eksperymenty wykonywane własnoręcznie przez ucznia (Dawid Żegota)
Techniki, narzędzia, środki dydaktyczne, które mogą "osłabić" słabości dydaktyki normatywnej, czyli mogą polepszyć pracę studentów podczas uczenia się zgodnie z paradygmatem dydaktyki humanistycznej
Metody aktywizujące (Marcin Wlaźlak)
Dyskusja kierowana/ otwarta/ oksfordzka (Marcin Wlaźlak)
Burza mózgów (MW)
Metoda projektu/ projekt badawczy (MW)
Metoda problemowa (problem-based learning) (MW)
Studium przypadku (case study) (MW)
Narzędzia dydaktyczne wzmacniające autonomię studenta (Marcin Wlaźlak)
Narzędzia digital-learningowe (zorientowane na współpracę i refleksję) (Marcin Wlaźlak)
Wspólne tablice do tworzenia map pojęć, pracy projektowej (np. Padlet, Coggle, Jamboard)(MW)
Formy interaktywnego sprawdzania wiedzy bez presji ocen (np Quizizz, Kahoot) (MW)
Przestrzenie do autonomicznego organizowania procesu uczenia się (np. Google Classroom, Moodle) (MW)
Narzędzia indywidualizujące uczenie się (MW)
Dziennik refleksji (MW)
Mapy mentalne (MW)
E-portfolio (MW)
Narzędzia oceniania wspierające indywidualizację (Patrycja Miara)
ocenianie kształtujące (PM)
informacja zwrotna opisowa (PM)
rubryki oceniania (PM)
samoocena (PM)
ocena koleżeńska (PM)
portfolio edukacyjne (PM)
ocena procesu, a nie tylko efektu (PM)
możliwość poprawy i ponownego podejścia (PM)
alternatywne formy sprawdzania wiedzy (projekt, prezentacja, raport) (PM)
indywidualne kryteria sukcesu (PM)
Przedstawiciele
Abraham Maslow (
Martyna Kochelak)
(piramida potrzeb)
Carl Rogers
(Martyna Kochelak)
(terapeutyczna pomoc w samoakceptacji)
John Dewey (
Martyna Kochelak)
(uczenie się przez działanie)
Jan Jakub Rousseau (MK)
Aleksander Kamiński (MK)
nauczyciel (Alek Sykała)
cel: stworzenie warunków do samorealizacji inspirujących ucznia w dążenia do rozwoju
rola: partner do dialogu, doradca wspierający samorozwój w aspekcie osobistym, emocjonalnym i społecznym (AS)
sposób oceniania: ocena opisowa, skłanianie do autorefleksji (AS)
Dydaktyka konstruktywistyczna (rozwojowa i kulturowa)
Mocne strony dydaktyki konstruktywistycznej (rozwojowej i kulturowej)
Wniesienie nowych sposobów rozumienia tego, co dzieje się w klasie szkolnej i w umyśle uczniów (Anna Lisowska)
Otwarcie się procesów kształcenia na treści wcześniej nieprzewidywane i aktualne (Anna Lisowska)
Dostosowanie modelu uczenia się i jego efektów do wymagań współczesnego świata (Anna Lisowska)
Nacisk na aktywizację myślenia uczniów i ich poznawcze kompetencje twórcze (Anna Lisowska)
Słabe strony dydaktyki konstruktywistycznej (rozwojowej i kulturowej)
Czasochłonność (Dominika Goss
,,Konstruowanie" wiedzy wymaga więcej czasu niż nauczanie podające (Dominika Goss)
Nauczanie trudno umieścić w sztywnych programach (Dominika Goss)
Uzależnienie jakości nauczania od zdolności nauczycieli do formułowania problemów (Dominika Goss)
Możliwość wystąpienia nierówności w grupie (Dominika Goss)
Przewaga uczniów o lepszych kompetencjach językowych i społecznych (Dominika Goss)
Niekorzystne warunki uczenia się dla uczniów wymagających jasnych sytuacji zadaniowych (Dominika Goss)
Ryzyko fragmentaryczności wiedzy (Dominika Goss)
Zagadnienia mogą zostać pojęte w błędny sposób (Dominika Goss)
Poznana wiedza może być niewystarczająca i niesystematyczna (Dominika Goss)
Trudność realizacji w większych grupach (Dominika Goss)
Niejednoznaczne kryteria oceny (Dominika Goss)
Metody nauczania/uczenia się charakterystyczne dla dydaktyki konstruktywistycznej (rozwojowej i kulturowej)
Uczenie się przez odkrywanie (Michał Duszczyk)
Uczeń sam dochodzi do prawidłowości (Michał Duszczyk)
Nauczyciel stawia problem, udostępnia materiały, ale nie podaje gotowych rozwiązań (Michał Duszczyk)
Metody problemowe (Michał Duszczyk)
Proponowanie hipotez (Michał Duszczyk)
Testowanie i weryfikowanie (Michał Duszczyk)
Formułowanie problemu (Michał Duszczyk)
Samodzielne wnioskowanie (Michał Duszczyk)
Eksperymentowanie (Michał Duszczyk)
Uczeń działa, obserwuje i analizuje (Michał Duszczyk)
Konstrukcja pojęć (Michał Duszczyk)
Uczeń organizuje informacje w struktury poznawcze, chematy (Michał Duszczyk)
Metoda projektów (Michał Duszczyk)
Nauczyciel jako konsultant (Michał Duszczyk)
Projekt jako proces, a nie sam efekt (Michał Duszczyk)
Samodzielna praca ucznia (Michał Duszczyk)
Techniki, narzędzia, środki dydaktyczne, które mogą "osłabić" słabości dydaktyki normatywnej, czyli mogą polepszyć pracę studentów podczas uczenia się zgodnie z paradygmatem dydaktyki konstruktywistycznej (rozwojowej i kulturowej)
Przedstawiciele
Lew Wygotski (Dominika Goss)
Jean Piaget (Dominika Goss)
Jerome Bruner (Dominika Goss)
Nurt ten jest oparty na dwóch podstawowych założeniach epistemologicznych (Patrycja Chamczak)
Wiedza jest aktywnie konstruowana przez podmiot poznający (Patrycja Chamczak)
Dochodzenie do wiedzy jest procesem adaptacyjnym, w którym następuje stopniowa umysłowa organizacja badanego i doświadczanego świata (Patrycja Chamczak)
nauczyciel (Alek Sykała)
rola: "przewodnik" jedynie nakierowujący ucznia (AS)
cel: wspieranie wiedzy konstruowanej przez ucznia samodzielnie (AS)
sposób oceniania: ocena procesu, a nie jedynie efektu (AS)
Interpretatywizm i konstruktywizm łączą się poprzez wspólne skupienie się na zrozumieniu, jak jednostki interpretują swoje doświadczenia i otaczający je świat (Patrycja Chamczak)
Konektywizm dydaktyczny (Gabriela Machura)
Paradygmaty transformatywne (Gabriela Machura)
Dydaktyka krytyczna (Gabriela Machura)
Dydaktyka libertariańska (Gabriela Machura)
Link Title