Η μουσική και ο χορός ήταν εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι είχε συνηθίσει το κοινό: Οι ρυθμοί ήταν άγριοι, σπασμένοι και δυνατοί. Η ορχήστρα "ούρλιαζε" — έντονες τρομπέτες, δυνατά κρουστά. Οι χορευτές δεν χόρευαν “όμορφα”, αλλά πηδούσαν βαριά, λυγισμένοι, σαν να εκτελούν τελετουργία. Το θέμα ήταν παγανιστικό: μια κοπέλα χορεύει μέχρι θανάτου ως θυσία για να έρθει η άνοιξη.
