Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ประเด็นที่ 1 ความเป็นมาของชนชาติไทย - Coggle Diagram

- - - - คนไทมาจากเทือกเขาอัลไต By William Clifton Dodd
        
        เขียนนส.ชื่อ "The Tai Race : Elder brother of Chinese" ความว่า ชาวไทสืบเชื้อจากมองโกลเรียกตนว่า อ้ายลาว/ต้ามุง อพยพจากเทือกเขาอัลไต(เหนือของจีน) ลงมาเวียดนาม กัมพูชา อ้างอิงจากความคล้ายทางภาษา
        
        นวชก.ไทยที่รับแนวคิด : ขุนวิจิตรมาตรา เขียนนส.ชื่อ "หลักไทย" ว่า คนไทยมาจากเทือกเขาอัลไต ก่อนย้ายมาอยู่ลุ่มน้ำเหลืองและลุ่มน้ำแยงซี เรียก อาณาจักรอ้ายลาว จนจีนรุกรานจึงย้ายมาสุวรรณภูมิ
      - คนไทมาจากมณฑลซื่อชวนของจีน By Terrien de Lacouperie
        
        เขียนนส.ชื่อ "The cradle of the Shan Race" ความว่า คนไทยเคยอยู่ในจีนก่อนคนจีน
        
        นวชก.ไทยที่รับแนวคิด : สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ , พระยาอนุมานราชธน , หลวงวิจิตรวาทการ
      - อยู่กระจายทั่วไปตั้งแต่ใต้ของจีน เหนือของ southeast และรัฐอัสสัมอินเดีย By A.R. Colquhoun
        
        เขียนนส.ชื่อ "Across Chryse" ที่ความว่าพบคนไทยตั้งแต่ใต้ของจีนถึงเมียนมาร์
        
        วิจัยเพิ่มเติม
        
        Wilhelm Credner : งานค้นคว้า เขียนว่าคนไทยอยู่แถวมณฑลกว่างซีจ้วง กว่างตงจนถึงตอนเหนือของเวียดนาม และแย้งว่าไม่น่าอยู่แถวเทือกเขาอัลไตเพราะคนไทต้องปลูกข้าว
        
        George Coedes : งานเขียน สรุปว่าคนไทยมาจากมณฑลหยุนหนาน พอจีนรุกรานก็กระจายไปตั้งแต่ตอนเหนือเวียดดนาม ลาว ไทย เมียนมา ถึงรัฐอัสสัมอินเดีย
        
        นวชก.ไทยที่รับแนวคิด
        
        พระยาประชากิจกรจักร์(แช่ม บุญนาค) : นส.ชื่อ "พงศาวดารโยนก" ความว่าคนไทยมาจากตอนใต้ของจีน
        
        ศาสตราจารย์ขจร สุขพานิช
      - อยู่กระจายไปทั่วจากตะวันออกเฉียงเหนือของไทย กัมพูชา ลาว เวียดนาม หรือคาบสมุทรมลายู ไปถึงตะวันตกและใต้ของจีน By นายแพทย์ประเวศ วะสี
        
        ศึกษายีน หมู่เลือดและพบว่าคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ลาว เมียนมามีฮีโมโกลบินอีจำนวนมาก
      - คนอยู่ที่ประเทศไทย By Paul Benedict
        
        ความว่า คนไทยน่าจะอยู่ที่ปทท.มา 3-4 พันปีมาแล้ว แต่พอชาวมอญเขมรที่อพยพจากอินเดียเข้าแหลมอินโดจีนทำให้คนไทกระจัดกระจายไปตอนใต้ของจีน อ่าวตังเกี๋ย และรัฐอัสสัมอินเดีย
        
        นวชก.ไทยที่รับแนวคิด : นายแพทย์สุด แสงวิเชียร , ศาสตราจารย์ชิน อยู่ดี , ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ , สุจิตต์ วงษ์เทศ
  - - - พงศาวดารเหนือ : เนื้อหาเกี่ยวกับรัฐไทยสมัยก่อนสุโขทัยและสุโขทัย แต่เป็นตำนานเล่าปากต่อปากมากกว่าข้อเท็จจริง
      - ร.4 ให้มีการเรียบเรียงประวัติศาสสตร์ใหม่และเผยแพร่แก่ปชช. เพื่อยืนยันถึงการเป็นรัฐอย่างยาวนาน ป้องกันการถูกรุกรานจากประเทศมหาอำนาจ
      - พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาในร.4 และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท
      - พงศาวดารโยนก By พระยาประชากิจกรจักร์(แช่ม บุญนาค) : เล่าเกี่ยวกับล้านนา มีความเกี่ยวกับว่าคนไทมาจากตอนใต้ของจีน
    - - สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
        
        นส.เรื่อง "แสดงบรรยายพงศาวดารสยาม และลักษณะการปกครองประเทศสยามแต่โบราณ" นำข้อมูลจากชตวต.มาวิเคราะห์ สรุปว่าคนไทยอยู่ตอนใต้ของจีนแถบหยุนหนาน กว่างโจว กว่างซีจ้วง ก่อนถูกจีนรุกรานทางการเมืองจึงหนีไป 2 ทาง คือ ไปทางลุ่มน้ำสาละวิน(เมียนมา) และรัฐอัสสัมอินเดีย เรียกไทใหญ่ อีกคือหนีไปลุ่มน้ำแดง(เวียดนาม)และลู่มแม่น้ำโขง เรียก ไทน้อย(บรรพบุรุษคนไทยในปจบ.)
      - พระบริหารเทพธานี
        
        นส.ชื่อ "พงศาวดารชาติไทย" ความว่าคนไทยมาจากตอนเหนือของจีนก่อนอพยพลงมาสุวรรณภูมิ
      - พระยาอนุมานราชธน
        
        เขียนนส. "ชนชาติไทย" ว่าถิ่นเดิมคนไท(ต้ามุง) คือมณฑลซื่อชวน ตอนกลางของแม่น้ำเจียง
      - หลวงวิจิตรวาทการ
        
        นส.ชื่อ "งานค้นคว้าเรื่องชนำชาติไทย" ความว่าตอนกลางของจีนมณฑลซื่อชวน หูเป่ย์ อานฮุย เป็นถิ่นกำเนิด โดยคนไทยมีการกระจายจากใต้ของจีนและเหนือ southeast จากตังเกี๋ย(เวียดนาม)ถึงลุ่มน้ำพรหมบุตร(อินเดีย)
  - - - ความว่า อาณาจักรเตียนเยว่ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคุนหมิง(หยุนหนาน) คือ รัฐไท อ้างอิงจากภาษา การสัก ทรงผม
    - - ความว่า คนไทมาจากที่ราบและหุบเขาตอนบนของคาบสมุทรอินโดจีน ไปถึงตอนใต้ของหยุนหนาน(จีน)
    - - กล่าวว่า มีเอกสารจีนที่ระบัว่าคนไทสืบเชื้อจากพวกเยว่โบราณท่่อยู่ตอนใต้ของจีน กระจายตัวไปทางตะวันออกคือ ลุ่มน้ำแดง(เวียดนาม) ลงมาตามลุ่มน้ำโขง เจ้าพระยา สาละวิน และไปทางตะวันตกคือ ลุ่มน้ำพรหมบุตร(รัฐอัสสัมอินเดีย)
    - - เขียนนส.ชื่อ "คนไทมิใช่คนไทยแต่เป็นเครือญาติชาติภาษา" ความว่า คนที่พูดภาษาไทยมีบรรพบุรุษเป็นพวกเยว่ทั้งสิ้น ซึ่งอาจเป็นบรรพบุรุษชองภาษามอญ-เขมร ex. พวกปะหล่อง-ว้าด้วย ถิ่นเดิมมาจากตะวันออกเฉียงใต้และใต้ของจีน
  - - - เขียนนส.ชื่อ "ความเป็นมาของคำสยาม ไทย ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ" ศึกษาภาษา คำ ตำนาน พงศาวดารภาคเหนือ พบว่าคนไทยอยู่กระจายจากใต้ของจีน เวียดนา ลาว ไปถึงรัฐอัสสัมอินเดีย
    - - เขียนนส.ชื่อ "ถิ่นกำเนิดในประวัติศาสตร์ชนชาติไทย" ศึกษาจากงานเขียนของอีเบอร์ฮาร์ด สรุปว่า คนไทมาจากใต้ของจีน มีรัฐเทียน(แถน) และรัฐล้านช้างเป็นรัฐสำคัญ
    - - เขียนนส."สมัยก่อนประวัติศาสตร์ในประเทศไทย" ความว่า ลุ่มน้ำแคว แควใหญ่ และแม่กลอง มีร่องรอยการอพยพของมนุษย์อย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ยุคหินเก่าถึงโลหะ
    - - ศึกษาโครงกระดูกที่บ้านเก่า จ.กาญจนบุรี ซึ่งคล้ายของคตไทยในปจบ. คือเป็นกลุ่มมองโกลอยด์ สรุปว่า คนไทน่าจะอยู่ปทท.อยู่แล้ว
    - - เสนอผลการขุดพบวัฒนธรรมบ้านเชียงบริเวณแอ่งสกลนคร พบการพัฒนาทางวัฒนธรรมตั้งแต่ยุคหินใหม่ถึงสำริด มีการตั้งที่อยู่ของกลุ่มมองโกลอยด์
    - - เสนองานวิจัยว่าคนไทอยู่ในไทยมานาน มีการอพยพจากตะวันออกสู่ตะวันตก
    - - ศึกษาข้อมูลจากชตวต.+เดินทางไปมณฑลกว่างซีจ้วง สรุปว่า คนไทมาจากตอนใต้ของจีน เพราะมีคนหลายกลุ่มที่พูดภาษาไทอาศัยอยู่
    - - เขียนนส.ชื่อ "ถิ่นกำเนิดของคนไทย" ความว่า คนไทยอยู่ตะวันออกเฉียงใต้ของจีน ซึ่งเป็นการค้นหาต้นตอของภาษา ไม่ใช่เชื้อชาติ
    - - เขียนนส.ชื่อ "ความเป็นคนไทย" ความว่า คนไทยมีลษณ.คล้ายชนชาติเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ยังมีถิ่นกำเนิดจากตอนใต้ของจีน
    - - เขียนนส.ชื่อ "คนไทยไม่ได้มาจากไหน" และ "คนไทยอยู่ที่นี่" สรุปว่า แถบหยุนหนานเป็นที่อยู่ของพวกหมานและพวกที่พูดภาษาตระกูลไท
    - - ตรวจ DNA พบว่า คนภาคเหนือคล้ายของคนไต(แคว้นสิบสองปันนา) คนภาคตะวันออกเฉียงเหนือคล้ายของมอญ-เขมร ส่วนคนภาคกลางและใต้คล้ายของชาวมลายูและชาวอินเดียใต้
    - - ศึกษา DNA และภาษา สรุปว่า คนไทยน่าจะอพยพจากใต้จีนและรับภาษาไทมา จึงกลายเป็นบรรพบุรุษคนไทย และพบว่า DNA คล้ายคนที่อยู่ใต้จีน
    - - สรุปว่า คนไทยอยู่ที่ไทย เพราะขุดพบโลงศพไม้ที่แหล่งโบราณคดีปางมะผ้า จ.แม่ฮอ่งสอน แสดงถึงการตั้งถิ่นฐานในไทย
- - - - สื่อจี้(ราชวงศ์ฮั่นยุคแรก) By ซือหม่าเชียน บิดาปวศ.จีน
        
        กล่าวว่า เผ่าคุนหมิงอยู่ที่ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่(หยุนหนาน) ถัดไปทางตะวันตกพันลี้มีเมือง "เตียนเยว่" ที่มีคนขี้ช้าง (คนไท)
      - หมานซู (จดหมายเหตุพวกหมาน) By ฝันฉัว
        
        กล่าวถึงชนเผ่าต่างๆ ที่อยู่ที่ราบหุบเขาริมลำน้ำในแถบใต้ของจีน มีการใช้เรือ ปลูกบ้านใต้ถุนสูง มีข้าว ส่วนใหญ่พูดภาษาตระกูลไท
      - หยวนสื่อ (บันทึกปวศ.สมัยราชวงศ์หยวน)
        
        กล่าวถึงรัฐไทยในลุ่มน้ำปิง ยม น่าน และเจ้าพระยา
      - โฮ่ว ฮั่น ซู(ราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง) By ปานกู้
    - - เอกสารที่เก่าแก่ที่สุด คือ โปรตุเกส สเปน เนเธอร์แลนด์(ดัตช์) ex. เอกสารของพระสังฆราชปาลเลอกัวซ์(อ้างอิงจากลา ลูแบร์ และของจอห์ฯ เบาว์ริง) และของ Sir John Bowring
      - เอกสารของลาลูแบร์
        
        รับข้อมูลจากพงศาวดารในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กล่าวว่า สยามเรียกกรุงศรีอยุธยา(กรุงสยาม) ว่า เมืองไทย และเรียกตนเองว่าไทย มีพวกไทใหญ่อยู่ทางเหนือ
    - - พบว่าคนไทยที่อาศัยนอกดินแดนไทยมีตำนานท้องถิ่นที่สอดคล้องกับของไทย ได้แก่
        
        ขุนเจือง(พญาเจือง) ที่เล่าเกี่ยวกับตำนานเมืองล้านนา
        
        ตำนานน้ำเต้าปุง ที่เล่าเกี่ยวกับการกำเนิดมนุษย์จากพงศาวดารล้านช้าง
        
        พญาแถน เล่าเกี่ยวกับผีฟ้าพญาแถนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
  - - - การค้นพบโครงกระดูกหญิงอายุราว 13,000 ปี ที่แหล่งโบราณคดีเพิงผาถ้ำลอด โดย ศาสตราจารย์รัศมี ชูทรงเดช + Dr.Susan Hayes ผู้ชช.การจำลองใบหน้า ก่อนจะพบว่าคล้ายกับรูปปั้นที่ชาวไทยเคยสร้างไว้ จึงมีแนสคิดว่าคนไทอยู่ในไทยแต่แรก
  - - - กลุ่มเหนือ+กลาง อยู่ในจีน
      - กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้(จน.มากสุด) คือ เวียดนามเหนือ ไทย ลาว ใต้หยุนหนาน ตะวันออกเฉียงเหนือเมียนมา และรัฐอัสสัมอินเดีย
  - - - ปลูกข้าว ปก.พิธีกรรมเกี่ยวกัยการทำนา ใช้ภาษาตระกูลไท ใช้เรือ ปลูกใต้ถุนสูง
    - - ศาสนาพุทธกับพราหมณ์ผสมกับวัฒนธรรมพื้นเมือง พบหลักฐาน ex. ทวารวดี(มอญ) ในภาคกลาง ตะวันออกเฉียงเหนือ และแนวแม่น้ำปิงในภาคเหนือ , เจนละและกัมโพช(เขมร) ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออก กลาง , ตามพรลิงค์และศรีวิชัย(มาเลย์-อินโด) ในภาคใต้
      - กลองมโหระทึก พบในลุ่มน้ำแดงในเวียดนาม จัดเป็นวัฒนธรรมดองวอนเพราะพบจำนวนมากในบริเวณนั้น คาดว่าใช้ในพิธีขอฝน และยังพบในภาคเหนือไทย เมียนมา ลาว ซึ่งมีรูปแบบต่างกันตามพื้นที่