Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
การพยาบาลผู้ป่วยที่มีความผิดปกติระบบผิวหนัง - Coggle Diagram
การพยาบาลผู้ป่วยที่มีความผิดปกติระบบผิวหนัง
โครงสร้างและหน้าที่ของผิวหนัง
โครงสร้างผิวหนัง
หนังกำพร้า (Epidermis): ชั้นบนสุด ประกอบด้วยเซลล์ผิวหนังที่ป้องกันการระเหยของน้ำและสารแปลกปลอม
หนังแท้ (Dermis): ชั้นกลาง ประกอบด้วยเนื้อเยื่อคอลลาเจน เส้นประสาท หลอดเลือด และต่อมไขมัน
ชั้นใต้ผิวหนัง (Subcutaneous layer): ชั้นล่างสุด มีเนื้อเยื่อไขมันที่ช่วยรองรับแรงกระแทกและควบคุมอุณหภูมิ
หน้าที่ของผิวหนัง
ป้องกันร่างกายจากเชื้อโรคและสารพิษ
ควบคุมอุณหภูมิ
รับความรู้สึก เช่น การสัมผัสและความเจ็บปวด
สร้างวิตามิน D เมื่อผิวหนังได้รับแสงแดด
ขับของเสียผ่านการหลั่งเหงื่อ
การประเมินภาวะสุขภาพผิวหนัง
การซักประวัติ
ประวัติการเจ็บป่วยในอดีตและปัจจุบัน, การแพ้ยา/สารเคมี, ประวัติการผ่าตัด
ปัจจัยเสี่ยงและปัจจัยแวดล้อม เช่น การสัมผัสสารระคายเคืองหรือสัตว์พาหะ
ลักษณะและรูปแบบการดำเนินชีวิต เช่น การดูแลสุขอนามัย
การตรวจรอยโรค
Primary Lesion: รอยโรคที่เกิดขึ้นครั้งแรก เช่น macule, papule
Secondary Lesion: รอยโรคที่เกิดจากการเกาหรือการติดเชื้อ เช่น crust, scar
การกระจายตัวของรอยโรค
เส้นตรง), Zosteriform (แนวยาวตามเส้นประสาท), Annular (เป็นวงแหวน), Reticular (เป็นร่างแห) เป็นต้น
ความผิดปกติของผิวหนัง
การติดเชื้อผิวหนัง
เซลลูไลติส (Cellulitis): การติดเชื้อแบคทีเรียในชั้นใต้ผิวหนัง มีลักษณะบวมแดง เจ็บปวด รักษาด้วยการทำความสะอาดแผลและใช้ยาปฏิชีวนะ
ฝีและฝีกับฝัก (Furuncle and Carbuncle): การติดเชื้อที่รูขุมขน มีหนอง ใช้ยาปฏิชีวนะและระบายหนอง
งูสวัด (Herpes Zoster): การติดเชื้อไวรัส VZV ซึ่งเป็นไวรัสเดียวกับอีสุกอีใส อาการหลักคือปวดแสบและมีตุ่มน้ำใส
การแพ้และการอักเสบผิวหนัง
ลมพิษ (Urticaria): อาการบวมแดงและคันที่ผิวหนัง มักเกิดจากปฏิกิริยาภูมิแพ้
ผื่นแพ้สัมผัส (Contact Dermatitis): เกิดจากการสัมผัสสารระคายเคือง
ความผิดปกติของภูมิคุ้มกัน
โรคเอสแอลอี (SLE): มีอาการแพ้แสงแดด ผื่นแดงรูปปีกผีเสื้อ
Scleroderma: ผิวหนังแข็งตึง สัมพันธ์กับระบบภูมิคุ้มกันบกพร่อง
แผลไหม้และการบาดเจ็บจากความร้อน
ประเภทของแผลไหม้: Thermal, Electrical, Chemical, Radiation Burns
การประเมินระดับความรุนแรง: เช่น ใช้ Rule of Nine เพื่อคำนวณขนาดของแผลไหม้
การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
KOH Preparation: ใช้ตรวจเชื้อรา
Biopsy: การตัดชิ้นเนื้อเพื่อตรวจวินิจฉัย
Patch Test: ทดสอบการแพ้สัมผัสโดย การแปะแผ่นสารเคมีที่สงสัย
การรักษาและการพยาบาลผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของผิวหนัง
การดูแลแผลและการป้องกันการติดเชื้อ
ทำความสะอาดแผลด้วยน้ำเกลือหรือยาฆ่าเชื้อ
ใช้ยาปฏิชีวนะในกรณีที่มีการติดเชื้อแบคทีเรีย
การจัดการความเจ็บปวด
ใช้ยาแก้ปวดตามแผนการรักษา
ดูแลให้ผู้ป่วยพักผ่อนเพียงพอ
การดูแลจิตใจและป้องกันการแพร่กระจายเชื้อ
แนะนำให้แยกของใช้ส่วนตัวและหลีกเลี่ยงการสัมผัสรอยโรคของผู้อื่น
การประเมินและดูแลผู้ป่วยที่มีแผลไหม้
การประเมินขนาดของแผลไหม้
Rule of Nine: วิธีการแบ่งพื้นที่ร่างกายเป็นส่วนๆ เพื่อคำนวณขนาดของแผลไหม้
การดูแลผู้ป่วยในระยะต่าง ๆ
ระยะฉุกเฉิน (Emergent Period): ประเมิน ABC (Airway, Breathing, Circulation) ให้สารน้ำทดแทน และติดตามปัสสาวะ
ระยะเฉียบพลัน (Acute Phase): เน้นการป้องกันการติดเชื้อ, การตัดแต่งเนื้อเยื่อที่ตาย, การใช้ยาทาเช่น SSD ที่มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อ
ระยะฟื้นฟู (Rehabilitation Period): การส่งเสริมการเคลื่อนไหว การฟื้นฟูภาพลักษณ์และการเตรียมตัวผู้ป่วยให้กลับไปใช้ชีวิตประจำวัน
แนวทางการดูแลผู้ป่วยกลุ่มเฉพาะ
Steven-Johnson Syndrome (SJS) และ Toxic Epidermal Necrolysis (TEN)
ดูแลแผลแบบ Aseptic Technique, ติดตาม SCORTEN Score เพื่อประเมินความรุนแรง
Psoriasis: ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้น การใช้ยา Steroid หรือ Phototherapy
การดูแลสุขภาพจิตและภาพลักษณ์
การจัดการปัญหาภาพลักษณ์ในผู้ป่วยที่มีแผลเป็น
ให้คำปรึกษาและสนับสนุนด้านจิตใจ ช่วยผู้ป่วยปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวัน