Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การแสดงพื้นบ้านอาเซียนในโซน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ดาวน์โหลด - Coggle…

- - - - จุลดิศ สิตามร (Zulkifli S. Ariffin)
    - - เป็นนักเต้นและผู้เชี่ยวชาญในการแสดง “มาลายู” ซึ่งเป็นการแสดงพื้นบ้านของชาวมลายู การเต้นมาลายูมีเอกลักษณ์เฉพาะที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชาวมลายูในภูมิภาคนี้ การที่จุลดิศสามารถถ่ายทอดทักษะเหล่านี้ให้กับคนรุ่นใหม่ได้ ทำให้ศิลปะการเต้นมาลายูสามารถรักษาความเป็นตัวตนและความสำคัญในวงการศิลปะของสิงคโปร์ได้
- - - - ระเด่น บาซูกิ อับดุลลาห์
    - - เป็นจิตรกรที่มีผลงานมากมาย ที่เด่นๆเลยก็คือการวาดภาพเสมือนของในหลวงรัชกาลที่9 ระเด่นเกิดที่เกาะชวาตั้งแต่ พ.ศ. 2458 พ่อของ ระเด่น บาซูกิ ก็เป็นจิตรกรชั้นเซียน ส่วนครอบครัวก็สืบเชื้อสายมาจากตระกูลเจ้าเมือง ระเด่น บาซูกิ เลยเกิดมามีศักดิ์ระดับหม่อมๆ ในบ้านเรา
  - - - ระบำบารอง (Barong Dance) เป็นศิลปะการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวเกาะบาหลี“บารอง” เป็นสัตว์ในตำนานมีรูปร่างคล้ายสิงโตเป็นสัญลักษณ์แทนวิญญาณดีงามซึ่งเป็นผู้ปกปักษ์รักษามนุษย์ต่อสู้กับรังดา“รังดา” ตัวละครที่เป็นตัวแทนวิญญาณชั่วร้าย
- - - - ดาวเวียง บุตรนาโค (ลาว: ດາວວຽງ ບຸດນາໂຄ; )
    - - เป็นนักเขียน กวี และนักแต่งเพลงลูกทุ่งลาวอันโด่งดัง และเป็นศิลปินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
- - - - การแสดงการาซาปิน
        
        ซาปินเป็นการเต้นรำประกอบจังหวะเพลงบรรเลงคล้ายกับรำวงของไทยภาคกลาง
        
        ซึ่งจุดกำเนิดของซาปินมี3แนวคิด วันนี้ขอนำเสนอ
        
        แนวคิดที่ 2 คือ ประเทศสเปนนำเข้ามาในประเทศฟิลิปปินส์ก่อน และเมื่อชาวพื้นเมืองฟิลิปปินส์มีการติดต่อกับชาวพื้นเมืองมลายูซึ่งนับถือศาสนาอิสลามด้วยกัน จึงทำให้นาฎศิลป์การเต้นซาปินเข้ามาในดินแดนมลายู
- - - - เมียวะดีมี่นจี้ อู้ซะ
    - - เป็นกวี นักดนตรี นักประพันธ์ นาฏศิลปิน แม่ทัพ และรัฐบุรุษของพม่าในสมัยราชวงศ์โก้นบอง
- - - - อับดุล อาซิส บิน ฮารูนอับดุล
    - - ที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อบนเวทีว่าอาซิส ฮารูนเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงจากบรูไนที่ได้รับความนิยมทั้งในประเทศและมาเลเซียด้วยเพลงล่าสุดของเขา
- - - - •ตัวอย่างการเต้นรำท้องถิ่นของฟิลิปปินส์
        
        -แมกลาลาติก (Maglalatik) เป็นการเต้นรำที่ใช้สำหรับโอกาสเฉลิมฉลอง โดยมีต้นกำเนิดในเมือง Biñan จังหวัด Laguna ปัจจุบันการเต้นรำนี้จะใช้ในช่วงกลางคืนของงานเฉลิมฉลองของเมือง
        
        -ติณิกลิง (Tinikling) โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการเคลื่อนไหวของนกติ๊กลิง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อการเต้นรำนี้
  - - - นางอมิลบังซาได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์ที่สตูดิโอภายในบ้านของเธอในกรุงมะนิลาว่า“เราต้องนึกถึงสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อผสานรวมพวกเราทุกคนให้เป็นหนึ่งเดียวกัน”