ნატალია სვანიძის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი, თბილისი, საქართველო პოსტკოლონიური პერიოდის ქართულ-რუსული ურთიერთობები ქართულ მხატვრულ პროზასა და საჯარო ესეებში რეზიუმე კვლევა ფოკუსირებულია ქართულ ლიტერატურაში ასახულ პოსტსაბჭოთა ქართულ-რუსულ ურთიერთობებზე: მხატვრული პროზა და საჯარო ესეები. რუსეთის ორსაუკუნოვანი ბატონობა საქართველოში დასრულდა 1991 წელს, 9 აპრილს საქართველომ გამოაცხადა სსრკ-სგან დამოუკიდებლობა, ხოლო 26 დეკემბერს სსრკ ოფიციალურად დაიშალა. ისევე როგორც სხვა საბჭოთა რესპუბლიკები, ისევე როგორც აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნები, საქართველოც. დადგა ახალი პოლიტიკური და სოციალური რეალობის წინაშე და ეს ადეკვატურად აისახა ლიტერატურის/კულტურის სფეროში. იმის გათვალისწინებით, რომ საქართველოში რუსული კოლონიალიზმის მთელი პერიოდის განმავლობაში ქართული ლიტერატურა იყო რუსული ბატონობის წინააღმდეგ წინააღმდეგობის გაწევის მთავარი არე, ლოგიკურია, რომ ასევე 1980-იან წლებში სსრკ-ს წინააღმდეგ ეროვნული საპროტესტო გამოსვლების დროსაც. ისევე როგორც პოსტსაბჭოთა დროს, ქართული ლიტერატურა წარმოადგენდა ყველაზე აქტუალურ საკითხებს, ამზადებდა ერს ახალი რეალობისთვის და ატარებდა კულტურული რეორიენტაციის მისიას. თუმცა, თითქმის სამი პოსტსაბჭოთა ათწლეულის განმავლობაში, საქართველო-რუსეთის ურთიერთობები კვლავ რჩება ყველაზე აქტუალურ და პრობლემატურ საკითხად, რომელიც გავლენას ახდენს საქართველოს სუვერენული სახელმწიფოს პოლიტიკურ, სოციალურ და კულტურულ რეალობაზე. 6 დღეს მეცნიერები თანხმდებიან პოსტკოლონიური თეორიის გამოყენებადობაზე სხვადასხვა ნაციონალურ კულტურაზე საბჭოთა ბატონობის გამოცდილებით. საქართველოს სტიპენდია ასევე იწყებს პოსტკოლონიურ თეორიას პოსტსაბჭოთა საქართველოში მომხდარი კულტურული შემობრუნების ანალიზისთვის. შესაბამისად, მთელი რიგი ფსიქიკური, პოლიტიკური, სოციალური პრობლემები, ისევე როგორც ქვეყნის შიგნით არსებული ეთნიკური კონფლიქტები, რაც ასახულია ქართულ მხატვრულ და არამხატვრულ ლიტერატურაში, ამ კვლევაში ჩანს პოსტკოლონიალიზმის კუთხიდან. პოსტსაბჭოთა/პოსტკოლონიალური მიზნები და გამოწვევები ქართული ლიტერატურისთვის, როგორც ეს კვლევაშია ნაჩვენები, დაკავშირებულია: ქვეყანაში რუსული ბატონობის გამოცდილების გადახედვას; ქართული ეროვნული იდენტობის ახალი გაგების ჩამოყალიბება; აფხაზებისა და ოსების ეთნიკურ უმცირესობებთან და შესაბამის სეპარატისტულ რეგიონებთან ურთიერთობების გადახედვა, რომლებიც ახლა რუსეთის მფარველობას ეძებენ; საბჭოთა სტერეოტიპების გადახედვა; კულტურული ჰიბრიდობის საბჭოთა გამოცდილების გადახედვა; სუბალტერნის მენტალიტეტისაგან მოწყვეტა; საბოლოოდ, ჩამოშორება პოსტკოლონიალური/პოსტსაბჭოთა ერის სტატუსს და სრულყოფილად მოქმედ საზოგადოებად ჩამოყალიბებას.