Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
นาฏศิลป์ 9 สไตส์ วิวัฒนาของการแสดงนาฏศิลป์ …
-
-ครูมัลลี คงประภัศร์
ครูหมัน หรือ ครูมัลลี คงประภัทร์ เป็นศิลปินด้านนาฏศิลป์, โขน และละครรำ เป็นที่รู้จักจากความสามารถในแสดงโซนและละครชาตรีได้ทุกบทบาทแม้แต่ในบทบาทของผู้ชาย
ครูหมันเกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2426 มารดาของท่านทำให้ครูหมันมีโอกาสได้ชมและสนใจในการแสดงละครรำที่มาแสดงในวังตั้งแด่ยังเป็นเด็ก และได้รับการฝึกสอนจาก 'หม่อมแม่เป้า" ครูละครคนสำคัญของวังเจ้าขาว หลังจากนั้นท่านได้เข้าเรียนละกรรำอย่างจริงจัง จนสามารถไปแสดงในงานต่าง ๆ ด้วยวัยเพียง 10 ขวบเท่านั้น
- พระเจ้าบรมวงค์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์
ทรงโปรดทางดนตรีและนาฏศิลป์มาจาก ทางสายเจ้าจอมมารดาจันทร์ ซึ่งท่านสืบเรื่องละครมาจาก เจ้าจอมมารดาอัมภา เนื่องจากทรงละครและนาฏศิลป์เป็นมา ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ กอปรกับทรงมีพระสิริโฉมดังนั้น เมื่อการจัดละครในหมู่พระญาดิพระวงศ์ กรมหมื่นทิวากรวงค์ประวัติ มักจะทรงแสดงละครในบทพระเอกอยู่เสมอ เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นแล้วก็ยังทรง ฝึกหัดตามบทละครของผู้อื่น โดยจะซ้อมและเล่นกันมาตลอดพระชนม์ชีพ เนื่องจากทรงต่อซอสามสายกับ กรมหลวง บดินทรไพศาลโสภณ ซึ่งทรงมีศักดิ์เป็นพี่ชาย
-
-
ท้าววรจันทร์ หรือ เจ้าจอมมารดาวาด
ท้าววรจันทรมีนามเดิมว่า แมว ญาติของนางได้นำเข้าไปถวายตัวในวังหลวงตั้งแต่วัยเด็ก เข้าไปเป็นข้าหลวงในสมเด็จพระนางเจ้าเสมนัสวัฒนาวดี ในยามว่างก็ทรงให้ฝึกหัดละครและเป็นศิษย์ของเจ้าจอมมารดาแย้มที่เคยเคยรับบทเป็นอิเหนา เล่นได้ดีเยี่ยมจนพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเรียกว่า "แมวอิเหนา”
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ
ท่านเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น ต่อมาเมื่อ
พ.ศ. 2478 ทางการมีความประสงค์ที่จะให้วิชาศิลปทาง โขน-ละคร และดนตรี มารวมอยู่ในสังกัดเดียวกัน จึงได้โอนครูอาจารย์ทางนาฏศิลป์และดุริยางศิลป์ กับศิลปินประจำราชสำนักของพระมหากษัตริย์ รวมทั้งเครื่องดนตรีเครื่องโขน เครื่องละครของหลวงบางส่วนจากกระทรวงวังให้มาสังกัดกรมศิลปากร โดยโรงเรียนจะให้การศึกษาเกี่ยว กับวิชาศิลปทางดนตรี ปี่พาทย์ และละคร
-ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี
ผลงานเกี่ยวกับการแสดงศิลปะนาฏกรรม เช่น ท่ารำของตัวพระ นาง ยักษ์ ลิง และตัวประกอบ การแสดงโขน ละครชาตรี ละครนอก ละครใน ละครพันทาง และระบำฟ้อนต่างๆเป็นผู้คัดเลือกการแสดง จัดทำบทและเป็นผู้ฝึกสอน ฝึกช้อม อำนวยการแสดงถวายทอดพระเนตรหน้าพระที่นั่ง ในวโรกาสต้อนรับพระราชอากันดุกะ อากันดุกร และงานของรัฐบาล หน่วยงานองค์กรต่างๆ
-
-
ทรงมีคณะละครผู้ชายและทรงแต่งบทละคร
นอกหลายเรื่อง และมีผลงานในการเขียนบท
ละครไว้หลายเรื่อง เช่น เรื่องแก้วหน้าม้า สุ
วรรณพงษ์ และอื่นๆ อีกมากมาย นอกจากนั้น
ยังทรงเป็นนักเพลงยาว และสักวาชั้นเยี่ยม ซึ่งในสมัยนั้นนิยมเล่นสักวากันมากในหมู่กวี ถือว่าเป็นศิลปชั้นสูงซึ่งเจ้านายสูงศักดิ์และผู้ดีมักนัด
ชุมนุมลอยเรือ เล่นสักว่ากันในงานนักขัตฤกษ์
หรือในโอกาสพิเศษ สำหรับโคลงสี่สุภาพ ก็ทรง
นิพนธ์ไว้ไพเราะมาก เช่น เรื่อง นิราศฉะเชิงเทรา ฯลฯ
-
-
-
-
