Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
KOMUNIKAZIOAREN OSAGAIAK ETA ESTRATEGIAK - Coggle Diagram
KOMUNIKAZIOAREN OSAGAIAK ETA ESTRATEGIAK
HITZIK GABEKO KOMUNIKAZIOAREN OSAGAIAK
Hitzik gabeko hizkuntzak osagai subkontzientea du, ia konturatu gabe erabiltzen den kode moduko bat baita.
Mezuak hitzekin transmititzen dira, baina baita beste alderdi batzuekin ere, hala nola keinuekin, arroparekin...
Hemen, komunikatzeko ahalmena duten baina hitzak ez diren zeinu edo seinale guztiak sartzen dira.
Hitzik gabeko ahozko osagaiak eta hitzik
gabeko osagai ez-ahozkoak bereizi daiteke:
Hitzik gabeko ahozko osagaiak:
Parahizkuntza esaten zaio, barnean; ahotsaren ozentasuna tonua, argitasuna... hartzen du.
Paroxismoa ahozko hizkuntzarekin batera doa beti, eta alderdi garrantzitsuak komunikatzen ditu: segurtasuna, gogo-aldartea, sentimenduak...
Hitzik gabeko osagai ez-ahozkoak:
Kinesia.
Gorputzaren keinu eta mugimenduak sartzen dira.
Proxemia.
Pertsonaren espazioa edo pertsonarekiko komunikazioak eraginkortasun handiena duen hurbiltasun-distantzia da.
KOMUNIKAZIO-ESTRATEGIA KONBENTZIONALAK
Hitzezko mezu ondo egituratu eta erraz interpretatzeko eta hitzik gabeko komunikazioaren elementu guztiak erabiltzeko, beste estrategia batzuk erabili behar dira, hala nola: elkarrizketarako trebetasunak eta entzute aktiboa eta enpatia.
Hitzik gabeko
komunikazio-estrategiak.
Hizkuntzan mugak dituzten pertsonekiko komunikazioan, funtsezkoa da osagai horiek are gehiago erabiltzea pertsonak izan ditzakeen zailtasunak konpentsatzeko.
Komunikazio-prozesuan, hitzik gabeko osagaien ehunekoa garrantzitsua izaten da mezuaren transmisioaren eraginkortasunari dagokionez.
Gure hitzik gabeko adierazpena aukeratu eta modulatu behar da, komunikatzen ari garen pertsonaren beharretara egokitzeko. Horretarako, honako hauek hartu behar dira kontuan:
Hitzezko mezuen igorpena jariakortasunez
egin behar da.
Erabiltzaileari konplizitatea adierazten dion
aurpegi-adierazpena erakutsiko da.
Keinuak edo imitazioak egitea transmititu nahi dugun ideiari laguntzen dioten gorputz-mugimenduak egitea da.
Erabiltzailearekiko distantzia egokira
kokatzea.
Elkarrizketa-trebetasunak.
Pertsonok elkarrizketa-trebetasunak erabiltzen ditugu beste pertsona batzuekin elkarrizketa ez-formalak hasteko eta izateko. Pertsonen hizkuntza-gaitasuna nolabait mugatuta dagoenean, ahalegin handiagoa behar izan dezakete. Horregatik, baliagarria izan daiteke komunikazio-estrategia hauek erabiltzea:
Komunikatzeak ez du esan nahi hitz egitea, baizik eta eragin-trukean edo interakzioan aritzea.
Pertsona solaskidearen balizko eskaerei aurrea
ez hartzen ahalegintzea.
Komunikaziorako jarrera irekia erakustea eta komunikazio hori ahalbidetuko duten baldintzak bilatzea.
Hitzik gabeko komunikazioak eskaintzen dituen baliabideak erabiltzailearen garrantzia errepikatzea.
Entzute aktiboa eta
enpatia.
Komunikatzeko gaitasunak murriztuta dituzten pertsonen zailtasun handienetako bat beren beharrak, kezkak, nahiak, interesak eta abar adierazteko ezintasuna izaten da.
Pertsonak ez duenez behar adina trebetasunik irteera emateko, isolamendu-espiral batera eramango du.
Horrelako egoerak saihesteko, bi trebetasun daude:
Entzute aktiboa.
Pertsona hobeto ulertzen
laguntzen digu.
Enpatia.
Bestearen sentimenduak ezagutzea, ulertzea eta balioestea ahalbidetzen digun trebetasuna da.
Pertsonaren barne-munduan barneratzen eta "bere lekuan jartzen" laguntzen digu.
Trebetasun horiek praktikan jartzen direnean, erabiltzailea konturatzen da profesionalak ulertzen eta kezkatzen duela, eta, horrela, komunikazioa eta prozesuarekiko konpromisoa ahalbidetzen ditu.
Trebetasun hoiek erabilita komunikazioa ahalbidetzen duten hainbat neurriak daude;
Solaskideari entzuteko eta ulertzeko aurrejoera
aktibo bat hartzea.
Ahalegin handia egitea entzuten.
Seguru egon behar dugu informazioa ongi
ulertzen eta prozesatzen ari garela.
Indargarri positiboak erabiltzea erabiltzailea komunikatzen jarraitzera animatzeko, kontatzen ari zaiguna interesatzen zaigula erakutsiz.
Hitzezko hizkuntzaren
maneiua.
Estrategia desberdinak kontuan hartu eta erabili behar dira, pertsona bakoitzaren ezaugarriak kontuan hartuta.
Egoera gehienetan ohikoak diren beste alderdi batzuk ere badaude, hala nola:
Mezua sinplea izan dadin ahalegintzea.
Pertsona solaskidearen ahalmenetara
egokitzea.
Mezu egituratua ematen saiatzea.
Pertsonak ahozko hizkuntza erabiliko du, pertsonen behar espezifikoen arabera.
Hitzezko hizkuntza da komunikabiderik ohikoena eta eraginkorrena.