Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
ความรู้พื้นฐานในการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม - Coggle Diagram
ความรู้พื้นฐานในการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม
ความหมายของการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม
เป็นกระบวนการในการช่วยเหลือกลุ่มบุคคลที่มีปัญหา
คล้ายกัน มาร่วมกันหาแนวทางในการแก้ปัญหา ในบรรยากาศที่
อบอุ่น มีการยอมรับ และเปิดโอกาสให้สมาชิกทุกคนได้ร่วมกันหา
วิธีการแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุดของตนเอง โดยมีผู้ให้คำปรึกษาซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์ในการให้คำปรึกษา เป็นผู้เอื้ออำนวยให้กระบวนให้คำปรึกษาแบบกลุ่มบรรลุตามเป้าหมายที่
กลุ่มกำหนดไว้
แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับการให้คำปรึกษากลุ่ม
ดินค์เมเยอร์ (Dinkmeyer. 1968 : 36) ได้กล่าวถึงแนวคิดพื้นฐานของการให้คำปรึกษากลุ่มไว้ ดังนี้
1.พฤติกรรมทุกพฤติกรรมมีความหมายทางสังคมมนุษย์ โดยพื้นฐานมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นสังคมและการที่จะเข้าใจพฤติกรรมได้นั้นต้องอาศัยบทบาททางสังคม ซึ่งแต่ละคนจะต้องพึ่งพิงกันในกลุ่มเพื่อการพัฒนาตนเองต่อไป ซึ่งพฤติกรรมต่างๆ เป็นผลพวงจากสังคมนั้นเอง
2.มนุษย์มีความต้องการในการมีส่วนร่วมและการดำรงอยู่และการอยู่รอด
3.พฤติกรรมเกิดจากการมองภาพแบบองค์รวมโดยมองทั้งหน่วย และเป็นแบบแผนไม่มุ่งไปส่วนใดส่วนหนึ่งเท่านั้น
4.การเข้าใจบุคคลจำเป็นต้องมองในปรากฏการณ์เฉพาะของบุคคล ว่าบุคคลเหล่านั้นได้รับการเรียนรู้จากสังคม หรือบุคคลอื่นอย่างไร เหตุใดเขาจึงเข้าใจหรือตีความอย่างนั้น
5.บุคคลแต่ละคนมีพลังอย่างสร้างสรรค์ในการตีความหมายเข้าข้างตัวเอง
มนุษย์มีแรงจูงใจที่จะต่อสู้เพื่อไปสู่เป้าหมาย
พฤติกรรมมีวัตถุประสงค์และเป้าหมาย
สิ่งสำคัญต้องเข้าใจถึงการหลักจิตวิทยา
ความสนใจทางสังคมเป็นแนวคิดสำคัญในการเข้าใจพฤติกรรม
เป้าหมายทั่วไปของการให้คำปรึกษากลุ่ม
การให้คำปรึกษากลุ่มมีเป้าหมายในการพัฒนาตนเอง
โดยการพัฒนาให้เกิดความเชื่อมั่นในตนเอง มีการยอมรับตนเอง มี
ความรับผิดชอบต่อตนเอง ซึ่งนอกจากการพัฒนาภายในตนเองแล้วยังมีการพัฒนาตนเองเพื่ออยู่ร่วมกับผู้อื่น คือพัฒนาทักษะทางสังคม รู้ถึงความต้องการของผู้อื่น ที่เป็นสิ่งส าคัญในการปรับปรุงพัฒนาตนเองให้อยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข
เป้าหมายเฉพาะของการให้คำปรึกษากลุ่ม
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบพิจารณาเหตุผลและอารมณ
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อสอนสมาชิกให้ตระหนักว่า พฤติกรรมที่เป็น
ปัญหาเป็นผลมาจากการคิดและการเฝ้าบอกตนเองอย่างไม่มีเหตุผล และช่วยให้สมาชิกหลุดพ้นจากวิธีคิดที่ไม่มีเหตุผลและการลงโทษตนเองมาใช้วิธีคิดอย่างมีเหตุผล และเลือกดำเนินชีวิตอย่างเป็นสุข ไม่หมกมุ่นอยู่กับความทุกข์หรือความผิดพลาดในอดีต
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบวิเคราะห์สัมพันธภาพระหว่างบุคคล
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อสอนให้สมาชิกตรวจสอบบุคลิกภาพของตนเอง ซึ่งเป็นผลมาจากประสบการณ์ของสัมพันธภาพของผู้ที่มีอิทธิพลใน
อดีต เช่น พ่อ แม่ ผู้เลี้ยงดู และการเลือกบทบาทชีวิตของตนเอง เพื่อให้สมาชิกตระหนักว่าทุกคนมีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพและพฤติกรรมได้โดยการตัดสินใจเลือกบทบาทใหม่ รู้จักสร้างสัมพันธภาพแบบใกล้ชิด จริงใจกับผู้อื่นไม่เล่นเกม และรับผิดชอบที่จะพึ่งตนเองเต็มความสามารถ
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบจิตวิเคราะห์
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อจัดประสบการณ์ให้สมาชิกกลุ่มได้ระบายความรู้สึกที่ติดตรึงเกี่ยวกับอดีต ภายใต้บรรยากาศของกลุ่มที่มีอิสระอบอุ่น ปลอดภัย และผู้ให้คำปรึกษาช่วยวิเคราะห์บุคลิกภาพแก่ผู้รับคำปรึกษา ว่าเป็นผลมาจากพัฒนาการของการอบรมเลี้ยงดูในอดีต สมาชิกทุกคนสามารถลดปัญหาในอดีตได้โดยการเข้าใจตนเอง ยอมรับตนเองและเปลี่ยนแปลง แก้ไขพฤติกรรมต่างๆ สัมพันธภาพที่ดีต่อกันของสมาชิกกลุ่มจะเกื้อกูลต่อภาวะจิตใจ
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบผู้รับบริการเป็นศูนย์กลาง
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อจัดประสบการณ์เรียนรู้เกี่ยวกับตนเอง โดยเน้นการสร้างบรรยากาศที่สมาชิกแต่ละคนเรียนรู้ที่จะสร้างสัมพันธภาพที่ดีต่อกันทำให้สภาพกลุ่มเป็นสภาพที่ปลอดภัยที่สมาชิกจะเปิดเผยตนเอง สำรวจและค้นหาตนเอง รวมทั้งรู้จักให้ความส าคัญต่อความรู้สึกที่ตนเองมี และรับฟังความรู้สึกและเจตคติของผู้อื่นที่มีทั้งเหมือนและแตกต่างจากตนโดยไม่ประเมินเพื่อช่วยให้สมาชิกเพิ่มความเชื่อมั่นในการพึ่งตนเองโดยกล้าตัดสินใจเลือกและรับผิดชอบที่จะดำเนินชีวิตตามการเลือกของตนและช่วยให้สมาชิกเรียนรู้ที่จะใช้ศักยภาพของตนเองในสภาวะปัจจุบันให้มากที่สุด
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบเกสตัลท์
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อฝึกให้สมาชิกรับรู้ความรู้สึกและประสบการณ์ต่างๆ ที่ตนเองมีในลักษณะขณะปัจจุบันอย่างต่อเนื่อง ช่วยให้สมาชิกเผชิญกับความรู้สึกที่คั่งค้าง ขัดแย้งที่มีอยู่ภายในตนเองโดยไม่ปฏิเสธหรือเลี่ยงหนี ทำให้สมาชิกเกิดการบูรณาการตนเองในลักษณะองค์รวม
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบภวนิยม
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อให้สมาชิกได้สำรวจความต้องการและพัฒนา
เอกลักษณ์ของตนในสภาพกลุ่มที่มีบรรยากาศให้อิสระและเสรีภาพ สมาชิกเรียนรู้ที่จะใช้เสรีภาพของชีวิตในการพัฒนาความเป็นตนเองอย่างแท้จริงโดยกล้าเลือกและรับผิดชอบการเลือกที่ตนเองเป็นผู้ตัดสินใจ
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบพฤติกรรมนิยม
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อให้สมาชิกกลุ่มได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์
เรียนรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมที่เป็นปัญหาร่วมกันรวมทั้งเรียนรู้วิธีการที่จะลดและเลิกพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ที่ตนเองต้องการลด และเรียนรู้วิธีการเพิ่มพฤติกรรมที่พึงประสงค์ตามเป้าหมายที่ต้องการ
ทฤษฎีการให้คำปรึกษากลุ่มแบบเผชิญความจริง
วัตถุประสงค์ คือ เพื่อแนะนำให้สมาชิกให้รู้จักและเข้าใจสภาพแวดล้อมที่เป็นจริงของตนเองซึ่งแต่ละคนมีสภาพแวดล้อมเฉพาะที่
แตกต่างกันออกไป ฝึกให้สมาชิกรู้จักการวางแผนเพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายที่ตนเองเลือกจะเป็นและรับผิดชอบต่อการเลือกและทำตามแผนที่วางไว้โดยไม่มีการแก้ตัวให้รู้จักประเมินผลของพฤติกรรมที่จะนำไปสู่ความสำเร็จตามเป้าหมาย
ข้อดีของการให้คำปรึกษากลุ่ม
ข้อดีของการให้คำปรึกษากลุ่ม คือ การให้คำปรึกษากลุ่มเป็น
กระบวนการที่ช่วยเหลือให้สมาชิกเกิดการเรียนรู้ในการพัฒนาตนเอง ได้รู้จักการช่วยเหลือผู้อื่น ใช้ทักษะทางสังคมที่เหมาะสม กลุ่มยังช่วยให้สมาชิกได้สำรวจปัญหาของตนเองและมีแนวทางในการจัดการกับปัญหาของตนเองนอกจากนี้กลุ่มยังเป็นเสมือนสนามในการทดลองพฤติกรรมสมาชิกสามารถทดลองที่จะแสดงพฤติกรรมจนเกิดความมั่นใจในการนำไปใช้ในโลกภายนอก รวมทั้งการให้คำปรึกษากลุ่มยังเป็นการประหยัด และมีการใช้เวลาอย่างมีประสิทธิภาพของผู้ให้คำปรึกสาย
บทบาทหน้าที่ของผู้ให้คำปรึกษากลุ่ม
ผู้ให้คำปรึกษากลุ่มมีหน้าที่พัฒนาปฏิสัมพันธ์ภายในกลุ่มให้
เกิดขึ้นและเป็นไปตามแบบที่ต้องการช่วยให้สมาชิกเรียน
วิธีการรับฟังแลกเปลี่ยนความรู้สึกนึกคิดต่อกันรู้จักการเปิดเผยความรู้สึกอย่างจริงใจ และไว้วางใจต่อกัน
ผู้ให้คำปรึกษาปฐมนิเทศให้สมาชิกกลุ่มทราบว่า เขาจะปฏิบัติเพื่อการมีส่วนร่วมกับกลุ่มและเพื่อตัวเขาจะได้รับประโยชน์ให้มากที่สุดได้อย่างไร
ผู้ให้คำปรึกษากลุ่มต้องสนใจสมาชิกทุกคนในกลุ่ม และต้องเอาใจใส่ต่อสิ่งที่สมาชิกสื่อสารมาเพราะการสังเกตท่าทีและการฟังอย่างมีประสิทธิภาพเป็นช่องทางให้ผู้ให้คำปรึกษาเข้าใจสมาชิกกลุ่มได้อย่างลึกซึ้ง
ผู้ให้คำปรึกษามีหน้าที่รับผิดชอบให้กลุ่มดำเนินการไปอย่างมีประสิทธิภาพในทุกขั้นตอนและมีบทบาทหน้าที่ที่จะต้องสร้างบรรยากาศของความไว้วางใจซึ่งกันและกันระหว่างสมาชิกให้เกิดขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผู้ให้คำปรึกษามีหน้าที่กำหนดกฎเกณฑ์ทั่วๆ ไปบางประการที่
สมาชิกต้องปฏิบัติกฎเกณฑ์บางประการทั่วๆ ไป เช่น การรักษาความลับของกลุ่มการไม่นำกิจกรรมอื่นมาทำในขณะเข้าร่วมกลุ่ม
ผู้ให้คำปรึกษามีหน้าที่ปรับความสนใจของกลุ่มไปยังจุดหรือ
ประเด็นที่สมาชิกจะได้รับประโยชน์มากที่สุด และช่วยให้สมาชิกวางแผนนำประสบการณ์เรียนรู้จากกลุ่มไปใช้ในสถานการณ์ที่เป็นจริงของสมาชิก
บทบาทหน้าที่ของสมาชิกกลุ่ม
ผู้รับคำปรึกษากลุ่มมีบทบาทหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อตนเองและต่อกลุ่มในฐานะสมาชิกหน้าที่โดยทั่วๆ ไปคือ การปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่กลุ่มตกลงกัน เช่น การรักษาความลับของกลุ่ม กำหนดนัดหมายเวลาที่กลุ่มพบกัน การไม่ละเมิดสิทธิของสมาชิกอื่นในกลุ่ม
จรรยาบรรณของผู้ให้คำปรึกษาเป็นกลุ่ม
ต้องไม่เสพสุราหรือยาเสพติดก่อนการทำกลุ่มและระหว่างทำกลุ่ม
ต้องป้องกันสมาชิกโดยบอกเรื่องจรรยาบรรณการรักษาความลับของกลุ่มต่อสมาชิก
บอกให้สมาชิกกลุ่มทราบว่าแต่ละคนสมัครใจมาเข้ากลุ่ม เพราะฉะนั้นแต่ละคนมีสิทธิที่จะออกจากกลุ่มได้ทุกเวลา
ป้องกันเสรีภาพของสมาชิกในแง่ความปลอดภัยทางด้านร่างกายและภาวะจิตใจ ไม่ให้กลุ่มสร้างความกดดันแก่สมาชิกคนใดคนหนึ่ง
อภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับกลุ่มเกี่ยวกับการเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงพัฒนาตนเอง และให้สมาชิกพร้อมที่จะเสี่ยงด้วยการตัดสินใจเอง เช่น เสี่ยงที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตนเองตามวิธีที่ฝึกปฏิบัติภายในกลุ่มกับบุคคลภายนอกกลุ่มโดยตัดสินใจเลือกว่าจะเริ่มกับใครและในภาวะอย่างไร
นายอริยส์ แก้วพิทักษ์ รหัสนิสิต651031207