Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
ประวัติศาสตร์ดนตรีไทย - Coggle Diagram
ประวัติศาสตร์ดนตรีไทย
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ (พ.ศ. 2325-ปัจจุบัน)
รัชกาลที่ 1
เพิ่มกลองทัดในวงปี่พาทย์
รัชกาลที่ 2
ทรงพระปรีชาทางดนตรี เช่น พระราชนิพนธ์เพลง “บุหลันลอยเลื่อน”
รัชกาลที่ 3
คิดสร้างระนาดทุ้มและฆ้องวงเล็ก
รัชกาลที่ 4
คิดระนาดเอกเหล็กและระนาดทุ้มเหล็ก
รัชกาลที่ 5
ปรับปรุงวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์
รัชกาลที่ 6
สร้างวงปี่พาทย์มอญ และเผยแพร่อังกะลุง
รัชกาลที่ 7 และ 8
พัฒนาเพิ่มเติมจนดนตรีไทยสมบูรณ์
รัชกาลที่ 9
สนับสนุนการเผยแพร่ดนตรีไทยด้วยโน้ตสากล
สมัยกรุงสุโขทัย (พ.ศ. 1778-1981)
ดนตรีสมัยกรุงสุโขทัย
หลักฐานเกี่ยวกับดนตรีในสมัยนี้ปรากฏบนศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง หลักที่ 1 และจารึกอื่น ๆ เช่น จารึกเขาสุมนกูฎ, เตภูมิกถา, และศิลาจารึกวัดพระยืนลำพูน
เครื่องดนตรีในสมัยกรุงสุโขทัย
สังข์
แตร
บัณเฑาะว์
มโหระทึก
ปี่ไฉน
กลองชนะ
ฆ้อง
ตะโพน
ซอสามสาย
วงดนตรีในสมัยกรุงสุโขทัย
วงบรรเลงพิณ
ดีดพิณและขับร้อง
วงขับไม้
มีผู้บรรเลง 3 คน
ขับลำนำ
เล่นซอสามสาย
ไกวบัณเฑาะว์
วงมโหรีเครื่องสี่
ผสมวงพิณและวงขับไม้
สมัยกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 1893-2310)
ดนตรีสมัยกรุงศรีอยุธยา
มีทั้งดนตรีในพระราชสำนักและดนตรีพื้นบ้าน โดยปรับปรุงจากดนตรีของประชาชน รวมถึงการนำดนตรีจากราชสำนักต่างประเทศมาผสมผสาน
เครื่องดนตรีในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ปี่
ขลุ่ย
แตรสังข์
ฆ้องวง
ระนาด
ซอด้วง
ซออู้
รำมะนา
วงดนตรีในสมัยกรุงศรีอยุธยา
วงมโหรีเครื่องหก
เพิ่มรำมะนาและขลุ่ย
วงเครื่องสาย
ซอด้วง
ซออู้
จะเข้
กระจับปี่
วงปี่กลองชนะ
ใช้ในงานพระราชพิธี