Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การพยาบาล ตา หู คอ จมูก - Coggle Diagram

- - - - สาเหตุ
        
        ได้รับเชื้อแบคทีเรียโดยตรง ได้แก่ Streptococcus,Staphylococcus, Pneumococcus
      - ปัจจัยเสี่ยง
        
        การอักเสบของ palatine tonsil จะเกิดขึ้นในเด็ก > ผู้ใหญ่ ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ ร่างกายอ่อนแอ มีการอักเสบทางเดินหายใจส่วนบน
    - - ตรวจร่างกาย
        
        Acute
        
        ทอนซิลโต บวม แดง ต่อมน้ำเหลืองที่คอใต้มุมคางโต/กดเจ็บ
        
        Chronic
        
        ทอนซิลโต คอแดงไม่มาก มีอาการโรคร่วม(น้ำมูกเขียวเสมหะลงคอ ฟันผุ เหงือกเป็นหนอง)
      - ซักประวัติ
        
        มีไข้สูง อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ เจ็บคอเวลากลางคืน มีอาการปวดร้าวไปกกหู ต่อมน้ำเหลืองคอโต กดเจ็บ มีน้ำลายมาก เจ็บคอบ่อยเป็นๆ หายๆ เบื่ออาหาร และมีภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากทางเดินหายใจส่วนบนอุดกั้น
    - - Medical treatment
        
        Antibiotic
        
        ยารักษาตามอาการ เช่น ยาลดไข้ vitamin
      - Surgical treatment
        
        tonsillectomy (เป็น ๆ หาย ๆ 3 ครั้ง/ปี) *ข้อบ่งชี้ ต่อมทอนซิลอักเสบเรื้อรัง, ภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น
    - - Tonsil >ได้รับเชื้อ B-streptococcus,staphylococcus, Preumococcus,เชื้อจากURI >ทำให้ tonsil บวมแดง มีหนอง > tonsilitis > มีอาการปวดร้าวไปหู
    - - ภาวะหนองรอบต่อมทอนซิล (Peritonsilar abscess) เป็นการสะสมของหนองในเนื้อเยื่อรอบต่อมทอนซิล
      - การแพร่กระจายของการติดเชื้อ การติดเชื้ออาจลุกลามไปยังส่วนอื่น ๆ ของลำคอ เช่น คอหอยส่วนลึก เซลลูไลติส
      - ปัญหาระบบทางเดินหายใจ ทางเดินหายใจอุดกั้น (Airway obstruction)
      - ไข้รูมาติก (Rheumatic fever)เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus pyogenes ที่ไม่ได้รับการรักษา มีผลต่อหัวใจ ข้อต่อ ระบบประสาท และผิวหนัง
  - - - การรักษาโดยการผ่าตัดทางเดินหายใจ
      - การรักษาในกลุ่มโรคจำเพาะ
      - การรักษาโดยไม่ผ่าตัด
        
        การรักษาอื่นๆ
        
        การรักษาด้วยทันตอุปกรณ์
        
        รักษาด้วยเครื่องอัดอากาศแรงดันบวก
    - - นอนหลับไม่ราบรื่น อ่อนล้า ไม่สดชื่น รู้สึกว่านอนไม่เต็มอิ่ม หายใจขัดหรือหายใจไม่สะดวกขณะนอนหลับ มีอาการสะดุ้งผวาหรือหายใจแรงเหมือนขาดอากาศหลังจากหยุดหายใจ
    - - อ่อนเพลียในช่วงกลางวัน
      - ความดันสูง
      - อาการหัวใจวาย
      - ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ
      - ภาวะหัวจล้มเหลว
      - ในผู้ป่วยเบาหวาน มีแนวโ้มดื้ออินซูลินมากขึ้น
    - - มาตราการง่วงนอน Epworth ที่สูงขึ้น (ESS)
      - ดัชนีออกซิเจนในเลือดต่ำ (ODI)
      - โรคพิษสุราเรื้อรัง
      - ออกซิเจนในเลือดต่ำในเวลากลางคืน (NOD)
      - ดัชนีมวลกาย ≥ 25 กก./ตร.ม
      - ภาวะหยุดหายใจขณะหลับรุนแรง (AHI ≥ 30)
      - อายุ > 35 ปี
    - - เกิดจากการยุบตัวและตีบแคบของทางเดินหายใจส่วนต้นนั้นมีสาเหตุเกิดจากความไม่สมดุลกันระหว่างโครงสร้างของกระดูกใบหน้ากับปริมาณเนื้อเยื่ออ่อน (craniofacial disharmony) และ ปัจจัยด้านโครงสร้างของกระดูกที่ไม่สมดุลกัน เช่น ผู้ที่มีโครงสร้างกระดูกเล็ก และโครงสร้างใบหน้าผิดรูป เช่น กลุ่มอาการดาวน์ซินโดรม หรือเอ็พเพิร์ทซินโดรม สำหรับปัจจัยด้านปริมาณเนื้อเยื่ออ่อนมาก (large soff tissue)เช่น ภาวะน้ำหนักตัวมากเกินและโรคอ้วน (overweightand obesity) โรคอะโครเมกาลีและภาวะคั่งน้ำ ในผู้ป่วยหัวใจวาย หรือผู้ป่วยโรคไตวายระยะสุดท้าย เหตุการณ์เหล่านี้จะกระตุ้นนิวเคลียร์แฟคเตอร์เคปป้าบี (NK-KB) ให้มีการหลั่งสารก่อการอักเสบ (pro-infammatory cytokine) สารเหล่านี้มีผลต่อกระบวนการแข็งตัวของเลือดและการทำงานของผนังหลอดเลือดมีผลทำให้เกิดความดันโลหิตสูง หัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน โรคหลอดเลือดสมองลง และอาจมีอันตรายถึงชีวิตได้
  - - - มะเร็งโพรงหลังจมูก หรือ Nasopharyngeal carcinoma คือผนังโพรงหลังจมูกเกิดการเจริญเติบโต แบ่งตัวอย่างรวดเร็ว ผิดปกติ โดยที่ร่างกายแบ่งตัวของเซลล์เหล่านี้ได้ เรียกเซลล์เหล่านีว่า ’เซลล์มะเร็ง‘ เมื่อเซลล์มะเร็งเจริญทำให้โพรงหลังจมูกเกิดเป็นก้อนเนื้อและแผลมะเร็ง
    - - -ไม่เเน่ชัด
      - -ติดเชื้อ epstein-barrvirus (EBV)
      - -รับประทานอาหารที่มีสารไนโตรซามีนซึ่งอยู่ในอาหารพวกหมักดอง เช่น ไส้กรอก แหนม
    - - -อาการทางจมูก ได้แก่ คัดจมูก เลือดกำเดาไหล
      - -อาการทางหู ได้แก่ เสียงอื้อในหู น้ำในหูไหลออก
      - -ก้อนที่คอ ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต
      - -อาการทางประสาท ได้แก่ ปวดหัว ปวดไมเกรน
      - -อาการอื่นๆ น้ำหนักลด ไข้ต่ำสำลักน้ำขึ้นจมูก
    - - เคมีบำบัด
        
        เคมีบำบัดนำ (Induction/Neoadjuvant chemotherapy)
        
        ให้ก่อนรังสีรักษา
        เพื่อลดขนาดของมะเร็ง (tumor volume reduction) ในระยะ T4 หรือ N3 และกำจัดมะเร็งกระจายไปอวัยวะห่างไกลที่มีขนาดเล็ก
        
        เคมีบำบัดพร้อมกับรังสีรักษา (Concurrent/Concomitant
        chemoradiotherapy)
        
        ให้พร้อมกับรังสีรักษาเพื่อเพิ่มการตอบสนองต่อรังสีรักษา
        
        เคมีบำบัดตาม (Adjuvant chemotherapy)
        
        ให้หลังรังสีรักษาเพื่อลดโอกาส
        กลับคืนของมะเร็งและการกระจายไปอวัยวะห่างไกล
      - การผ่าตัด
        
        Endoscopic Surgery
        
        เหมาะสำหรับมะเร็งขนาดเล็กหรืออยู่ในตำแหน่งที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย
        
        Open Surgery
        
        ใช้ในกรณีที่มะเร็งมีขนาดใหญ่ หรือลุกลามไปยังโครงสร้างอื่น เช่น เบ้าตา หรือฐานกะโหลก
        
        Maxillectom
        
        ใช้ในกรณีที่มะเร็งลุกลามไปยังกระดูกหรือเนื้อเยื่อรอบๆ โพรงจมูก
        
        Neck Dissection
        
        ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ
  - - - เจ็บคอเรื้อรัง เสียงแหบ กลืนอาหารลำบาก มีก้อนที่ข้างคอ มีก้อนเนื้อในช่องปาก เลือดกำเดาออกบ่อยๆ
    - - การฉายภาพรังสี เพื่อดูตำแหน่งและขนาดของมะเร็ง ดูการทำลายของอวัยวะใกล้เคียงหรือไม่ ดูมีการแพร่กระจายไปยังปอดรีไม่
    - - แทรกซ้อนจากการฉายรังสี
        
        ผลข้างเคียง: เจ็บคอ, กลีนลำบาก, เสียงแหบ, น้ำหนักลด, คอแห้ง, ผิวหนังบริเวณคอเปลี่ยนสี, หายใจลำบาก, ต่อมไทรอยต์ถูกทำลาย, พังผืดสายเสียง
      - แทรกซ้อนจากยาเคมีบำบัด
        
        ผลข้างเคียง: เม็ดเลือดขาวต่ำ, เสี่ยงติดเชื้อ, เกล็ดเลือดต่ำ, ผมร่วง, อ่อนเพลีย, คลื่นไส้, ท้องเสีย, แผลในปาก
        
        ยาเคมีบำบัดร่วมการฉายรังสีช่วยลดขนาดก้อนมะเร็งและควบคุมการแพร่กระจายได้ตึกว่าการรักษาแบบเดี่ยว
      - แทรกซ้อนจากการผ่าตัด
        
        หากผ่าตัดกล่องเสียงออกทั้งหมด ผู้ป่วยจะพูดไม่ได้และต้องเจาะคอถาวร แต่ในบางกรณีอาจผ่าตัดบางส่วนเพื่อรักษาการพูดได้
        ผลข้างเคียง: กลืนลำบาก, อาหารสำลัก, เลือดออก, รูเจาะคอตีบ, รู้รั่วทางเดินอาหาร
    - - การรักษาโดยใช้ยา
        
        การรักษาด้วยยามุ่งเป้า (Targeted Therapy)
        ใช้ยาที่มุ่งเป้าไปยังโปรตีนหรือกลไกเฉพาะของเซลล์มะเร็งเช่น Cetuximab ซึ่งยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง
        • ใช้ในกรณีที่ไม่สามารถรักษาด้วยเคมีบำบัดได้
        
        ภูมิคุ้มกันบำบัด (Immunotherapy)
        ใช้ยาที่กระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันให้ทำลายเซลล์มะเร็ง เช่น
        Pembrolizumab
        • เหมาะสำหรับมะเร็งที่ลุกลามมากและไม่ตอบสนองต่อการรักษาอื่น
        
        เคมีบำบัด (Chemotherapy)
        ใช้ยาเพื่อยับยั้งหรือทำลายเซลล์มะเร็ง เช่น Cisplatin, 5-Fluorouracil
        โดยใช้ร่วมกับการฉายรังสีในกรณีมะเร็งระยะลุกลาม หรือเพื่อควบคุมการ
        แพร่กระจาย
      - การผ่าตัด
        
        การผ่าตัดกล่องเสียงทั้งหมด (Total Laryngectomy)ใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปมากและไม่สามารถเก็บกล่องเสียงได้ โดยผู้ป่วยต้องใช้ท่อช่วยหายใจถาวรและอาจต้องฝึกการพูดใหม่
        
        การผ่าตัดกล่องเสียงบางส่วน (Partial Laryngectomy)
        ใช้ในกรณีที่มะเร็งจำกัดอยู่ในบริเวณเล็ก ๆ ของกล่องเสียง
        • สามารถเก็บเสียงและการพูดได้
        
        การผ่าตัดต่อมน้ำเหลือง (Neck Dissection)
        ใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ
      - การรักษาโดยไม่ใช้ยา
        
        การฉายรังสี (Radiotherapy)
        เป็นการฉายรังสีพลังงานสูงเพื่อทำลายเซลล์มะเร็ง
        •ใช้ในกรณีที่มะเร็งอยู่ในระยะเริ่มต้น (Stage HIl)
        หรือใช้ร่วมกับการผ่าตัดในกรณีที่มีการแพร่กระจาย
    - - การฉายรังสี
      - การติดเชื้อไวรัส ex.HPV
      - มลพิษทางอากาศ
      - การอักเสบเรื้อรังของเยื่อบุกล่องเสียง
      - ฮอร์โมนเพศ
      - แอลกอฮอล์
      - พันธุกรรม
      - บุหรี่
    - - ภาวะกรดไหลย้อน
      - การสัมผัสสารก่อมะเร็ง
  - - - แอลกอฮอล์ Alcohol จะถูกเปลี่ยน (metabolize) เป็น acetaldehyde ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง
      - ยาสูบ บุหรี่ (Tobacco, Cigarette) เป็นสาเหตุสำคัญที่สุดของการเกิดมะเร็ง โดยมีสารก่อมะเร็ง (carcinogen)
      - หมาก (Betel quid) ประกอบด้วยใบพลู ลูกหมาก ปูนแดง และใบยาสูบซึ่งมีสารประกอบที่เป็นสารก่อมะเร็งมากมาย
    - - พยาธิสภาพที่พบบ่อยที่สุดคือ squamous cell carcinomas (SCC)มะเร็งชนิดนี้เกิดจากเยื่อบุผิว และอาจมีลักษณะณะที่เห็นด้วยตาเปล่าเป็น infiltrative ulcerative exophytic หรือ verrucous ลักษณะทางพยาธิของ SCC มีได้ตั้งแต่ well-
        differentiated จนถึง poorly-differentiated พยาธิสภาพชนิด well / moderately well-differentiated มักพบกับมะเร็งของริมฝีปาก จมูก ช่องปาก และกล่องเสียง ส่วนมะเร็งชนิด poorly-differentiated มักพบที่มะเร็ง
        ของoropharynx, nasopharynx, hypopharynx และ supraglottisymphoepithelioma มีลักษณะเป็น
        undifferentiated carcinoma และมี lymphocyte infitration และพบได้จากมะเร็งของ nasopharynx, base of the tongue, tonsil และ hypopharynx และตอบสนองต่อรังสีดีมาก
    - - ปัญหาการกลื่นและการพูด: เกิดจากการผ่าตัดหรือการรักษาอื่น ๆ
      - ภาวะทุพโภชนาการ: ผลจากความเจ็บปวดและการรับประทานอาหารลำบาก
      - การติดเชื้อในช่องปาก: เพิ่มความเสี่ยงจากแผลและการอักเสบ
      - การแพร่กระจายของมะเร็ง: ไปยังต่อมน้ำเหลืองหรือตำแหน่งอื่น
      - ยื่อบุช่องปากอักเสบ (oral Mucositis) พบมากในผู้ป่วยที่รับการฉายรังสีหรือเคมีบำบัด
      - การกลับเป็นซ้ำของโรค: มีผลต่อการพยากรณ์โรคและคุณภาพชีวิต
    - - อาการเยื่อบุช่องปากอักเสบ เป็นการอักเสบของเยื่อบุช่องปากเมื่อได้รับการฉายรังสีบริเวณช่องปาก อาการที่พบ ได้แก่ เยื่อบุช่องปากมีสีแดง มีอาการบวม มีแผล มีอาการเจ็บใน ช่องปาก
    - - การรักษาแบบมุ่งเป้า
        
        ใช้ยาเฉพาะที่ออกฤทธิ์ต่อโปรตีนหรือโมเลกุลที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง เช่น Cetuximab ซึ่งเป็นยาต้าน EGFR (Epidermal Growth Factor Receptor) เหมาะสำหรับผู้ป่วยที่มีลักษณะทางพันธุกรรมเฉพาะ
      - ภูมิคุ้มกันบำบัด
        
        กระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายให้ต่อสู้กับเซลล์มะเร็ง
        ยาที่ใช้ เช่น Pembrolizumab, Nivolumab
        ซึ่งเป็นยากลุ่ม Immune Checkpoint Inhibitors
        มักใช้ในกรณีที่มะเร็งมีการลุกลามหรือไม่ตอบสนองต่อการรักษาอื่น
      - เคมีบำบัด
        
        ใช้ยาที่มีฤทธิ์ทำลายเซลล์มะเร็งทั่วร่างกาย
        เช่น Cisplatin, Carboplatin, 5-Fluorouracil (5-FU)
        มักใช้ร่วมกับการฉายรังสี หรือในกรณีมะเร็งแพร่กระจาย
- - - - มีน้ำมูกข้นในจมูก หรือมีน้ำมูก/สารคัดหลั่งไหลลงคอ
      - น้ำมูกมีสีเหลือง เขียวหรือสีน้ำตาล
      - น้ำมูกมีกลิ่นเหม็นหรือกลิ่นคาว
      - คันจมูก
      - จมูกไม่ได้กลิ่น
      - อาจหูอื้อ ปวดหู
    - - การติดเชื้อของระบบทางเดินหายใจตอนบน ระยะแรกเกิดจากเชื้อไวรัสโรคหวัด ซึ่งจะไปทำให้เยื่อบุจมูกอักเสบ
      - การติดเชื้อของฟัน โดยเฉพาะฟันกรามน้อยและฟันกรามแถวบน
      - โรคติดเชื้ออื่นๆ เช่น ไข้หวัดใหญ่ โรคหัด โรคไอกรน
      - การว่ายน้ำ ดำน้ำ ซึ่งอาจเกิดการสำลักน้ำเข้าไปในจมูกและในไซนัสได้ ซึ่งอาจมีเชื้อโรคเข้าไป
      - มีสิ่งแปลกปลอมในจมูก เช่น เมล็ดผลไม้ จึงก่อการอุดตันโพรงจมูก
    - - ติดเชื้อแบคทีเรียบริเวณโพรงจมูก
        
        อักเสบ บวม
        
        Sinusตีบ ตัน
        
        Oxygen ต่ำ
        
        Bacteria เจริญเติบโตเพิ่มขึ้น
        
        WBC ลดลง
        
        เซลล์ขนถูกทำลาย
        
        1 more item...
    - - แบบใช้ยา
        
        ยาต้านจุลชีพ/ยาปฏิชีวนะ
        
        ยากลุ่มTetracycline
        
        ยากลุ่มSulfonamide
        
        ยากลุ่มPenicillin
        
        ยากลุ่ม Quinolone
      - แบบไม่ใช้ยา
        
        ล้างจมูก
        
        ประคบร้อน
        
        สูดน้ำมันหอมระเหย
        
        ดื่มน้ำมากๆ
        
        อยู่ในอากาศแห้ง
      - การผ่าตัด
        
        ผ่าตัดเล็ก
        
        ช่วยแก้ไขการอุดตัน
        
        แก้ไขแหล่งติดเชื้อเช่นถอนฟันผุ
        
        ผ่าตัดใหญ่ Mucocele
        
        ผ่าตัดโดยไม่ใช้กล้อง
        
        ผ่าตัดผ่านกล้อง
  - - - พยาธิสภาพของริดสีดวงจมูก เป็นเนื้องอกชนิดไม่ร้ายในโพรงจมูกที่พบได้บ่อย ลักษณะจะเป็นติ่งเนื้อกึ่งใสสีคล้ายผลองุ่นปอก เปลือก มักจะพบหลาย ๆ ก้อน ลักษณะเป็นก้อนสีขาว เทา หรือเหลืองผิวเรียบเป็นมันและมักพบข้างเดียวหรือทั้งสองข้างของโพรง จมูก ในรายที่ริดสีดวงจมูกโตมากอาจห้อยลงมาทางด้านหน้าของโพรงจมูกเห็นเป็นก้อนจุกที่อยู่ที่รูจมูกได้ หรือบางรายริดสีดวง อาจยื่นมาทางด้านหลังของโพรงจมูกเห็นเป็นก้อนย้อยลงไปคอได้ เมื่อริดสีดวงจมูกมีขนาดโตขึ้นจะทำให้ผู้ป่วยมีอาการคัดแน่น จมูก ซึ่งจะเป็นมากขึ้นเรื่อย ๆ มีน้ำมูกและการได้กลิ่นลดลง หรือไม่ได้กลิ่น มีกลิ่นเหม็นในจมูก หูอื้อ เป็นต้น ในบางรายทำให้เกิด โรคแทรกซ้อน เช่น ไซนัสอักเสบภาวะหยุดหายใจขณะนอนหลับ เป็นต้นนtext
    - - มีอาการคัดจมูก น้ำมูกไหล
      - หายใจไม่สะดวก
      - พูดเสียงขึ้นจมูก
      - รับกลิ่นน้อยลง
    - - โรคหืดและโรคภูมิแพ้ในจมูก
      - พันธุกรรม
      - สิ่งแวดล้อมและอาชีพ
      - แอลกอฮอล์
    - - การติดเชื้อไซนัสเรื้อรัง
      - การสูญเสียการรับรู้กลิ่นและรส
      - ปัญหาการนอนหลับ: อาการคัดจมูกและหายใจลำบาก
      - การติดเชื้อที่กระจายไปยังส่วนอื่น ๆ
    - - การรักษาแบบใช้ยา
        
        ยาสเตียรอยด์พ่นจมูก ตัวอย่างยา Fluticasone, Budesonide, Mometasone
        
        ยาสเตียรอยด์ชนิดรับประทานหรือฉีด ตัวอย่างยา Prednisolone
      - การรักษาแบบไม่ใช้ยา
        
        การล้างจมูกด้วยน้ำเกลือ (Saline Nasal Irrigation)
      - การผ่าตัด
        
        การผ่าตัดเอาริดสีดวงจมูกออกแบบธรรมดา (Simple polypectomy) การใช้ลวดคล้องและ ดึงออกมา
        
        การผ่าตัดริดสีดวงจมูกและไซนัสด้วยวิธีส่องกล้องเข้าไปในโพรงไซนัส หรือ การผ่าตัด ผ่านทางจมูกโดยใช้กล้องเทโล สโคป (Endoscopic sinus surgery - ESS)
- - - - อาการและอาการแสดง
        
        • ถ้าเป็นแมลงเข้าหู อาจมีความรู้สึกว่ามีแมลงดิ้นไปมา หรือมีเสียงดังหึ่ง ๆ อยู่ในหู หรือมีอาการปวดเจ็บ หู เลือดออก เวียนศรีษะ
        
        • ถ้าเป็นวัตถุแปลกปลอมเข้าหู อาจรู้สึกมีอะไรกลิ้งไปมาในรูหู หรือมีเสียงดังขลกขลักเวลาเคี้ยวอาหาร
        หรือเวลาอ้ำปาก-หุบปาก
        
        • ถ้าเป็นวัตถุชิ้นโตที่อุดแน่นรูหู ทำให้มีอาการปวดหู หูอื้อ หูดึง การได้ยินลดลง
      - การรักษา
        
        หากสิ่งมีชีวิตเข้าหูใช้alcohol 70% / mineral oil หยอดลงไป แล้วใช้เครื่องมือคีบออกมา
        
        หากสิ่งไม่มีชีวิต ใช้นํ้าเกลือ/นํ้าสะอาด หยอดจนเต็มรูหู แล้ววตะแคงหู เทนํ้าออกหรือใช้ที่ล้างหู
        
        หากของแข็ง ควรไปพบให้แพทย์ใช้เครื่องมือคีบออกเพื่อความปลอดภัย
      - สาเหตุและปัจจัยเสี่ยง
        
        เกิดจากมีสิ่งแปลกลอม Foriegn body เข้าไปในหู
        
        ปัจจัยเสี่ยงอาจเกิดจากการนอนบนพื้น หรือนอนอยู่บริเวณนอกบ้านหรือกลางป่า หรือการอุ้มสัตว์เลี้ยงพาดบ่า
        
        มีความเสี่ยงต่อการมีแมลงไต่เข้าหู เกิดจากการชอบแคะหูหรือปั่นหู แล้วมีเศษสําลีหรือกระดาษทิชชูติดอยู่ในรูหู
      - ภาวะแทรกซ้อน
        
        ปล่อยให้สิ่งแปลกปลอมติดอยู่ในรูหูเป็นเวลานาน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเศษพืช หรือเศษอาหาร)
        
        อาจเกิดการติดเชื้อ ทําให้หูชั้นนอกอักเสบ มีอาการไข้ ปวดหู หูอื้อการได้ยินลดลง มีนํ้าหนองไหล
    - - อาการและอาการแสดง
        
        ปวดหู มีของเหลวออกจากหู (น้ำ ,หนอง) มีเสียงในหู บ้านหมุน คลื่นไส้ อาเจียน สูญเสียการได้ยิน
      - สาเหตุและปัจจัยเสี่ยง
        
        ของมีคมเเคะหู(สําลีปั่นหู)
        
        จากเเรงอัดดันถูกกระทบกระเเทกจากบริเวขมับเเรงๆ(ชกมวย)
        
        ว่ายนํ้า(จากความดันอากาศที่เปลี่ยนเเปลงรวดเร็ว,นํ้ากระเเทกเข้าหูอย่างรุนเเรง
        
        ติดเชื้อหูชั้นกลาง/กระดูกมาสตอยด์(เกิดหนองเเละความดันสูง)
        
        อุบัติเหตุ(การเเตกของกระดูกขมับ)
      - การรักษา
        
        เยื่อแก้วหูทะลุ โดยไม่มีสิ่งสกปรก หรือไม่มีการติดเชื้อในหูชั้นนอก/หูชั้นกลาง ไม่ต้องให้ยาอะไร แม้แต่ยาหยอดหูเพียงแต่แนะนําไม่ให้นํ้าเข้าหู โดยใช้สําลีชุบวาสลีน
        
        ถ้าเยื่อแก้วทะลุ โดยมีสิ่งสกปรกหรือมีการติดเชื้อในหูชั้นนอก/หูชั้นกลาง เช่น ใช้เครื่องมือที่ไม่สะอาดแคะหู หรือเยื่อแก้วหูทะลุ แล้วมีนํ้าสกปรกเข้าหู กรณีนี้แพทย์ต้องพยายามนําสิ่งสกปรกที่ตกค้างอยู่ในช่องหูชั้นนอก และหูชั้นกลางออกให้มากที่สุด แล้ววให้ยาต้านจุลชีพชนิดรับประทานและชนิดหยอด
      - ภาวะแทรกซ้อน
        
        การสูญเสียการได้ ยินอาจเกิดขึ้นได้ชั่วคราวจนกว่าการฉีกขาดของเยื่อแก้วหูจะหายเป็นปกติ ระดับความรุนแรงของการสูญเสียการได้ยินนั้นจะขึ้นอยู่กับขนาดและตําแหน่งเยื่อแก้วหูที่ขหูชั้นกลางอักเสบหรือการติดเชื้อแบคทีเรียในหูชั้นกลาง บางรายอาจมีติดเชื้อในหูชั้นกลางซํ้า ๆ หรือเรื้อรัง นําไปสู่การสูญเสียการได้ยิน Cholesteatoma คือ ก้อนในหูชั้นกลาง เกิดจากการที่มีเซลล์ผิวหนังตกค้างสะสมภายใน แต่พบได้น้อยและติดเชื้อซํ้า
  - - - การตรวจสมรรถภาพการได้ยิน (Audiometry) แพทย์จะทำการประเมินความสามารถในการได้ยินช่วงความถี่เสี่ยงและความดังในระดับแตกต่างกันไป รวมถึงความสามารถในการแยกแยะคำที่ออกเสียงคล้ายคลึงกัน
      - • การทดสอบสมรรถภาพการทรงตัว ส่วนใหญ่แล้วผู้ป่วยจะสามารถกลับมาเดินทรงตัวได้หลังมีอาการบ้านหมุน แต่บางรายอาจมีปัญหา เรื่องการทรงตัวอย่างต่อเนื่อง
      - • การตรวจวินิจฉัยด้วยภาพทางการแพทย์และการตรวจด้วยวิธีอื่นๆ เพราะอาการของโรคน้ำในหูชั้นในผิดปกติหรือน้ำในหูไม่เท่ากันนั้นมี ความคล้ายคลึงกับอาการของโรคอื่น ๆ
      - การตรวจการกระตุกหรือการเคลื่อนไหวของลูกตา (Electronystagmogram หรือ Videonystagmography) เป็นการตรวจประเมิน การทรงตัวโดยวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของลูกตาผ่านการมอง ตามวัตถุและการขยับศีรษะ นอกจากนี้แพทย์อาจทําการตรวจ Caloric Test ซึ่งเป็นการหยอดน้ำ/สมที่มีอุณหภูมิต่างจากร่างกายเข้าไปในหูเพื่อดูการตอบสนองของหูชั้นใน
    - - ไม่ทราบสาเหตุ
      - เชื่อว่าเกิดจากการคั่งของน้ำในหูชั้นใน
        
        ความดันในหูชั้นในเพิ่มขึ้น
        
        การมีน้ำในส่วน laryrinth ของหูชั้นใน
        (endolymph) มากเกินไป
      - -ปัจจัยเสี่ยงคือ จะเป็นมากในหมู่วัยกลางคน 40-60ปีขึ้นไป พบในเพศหญิงมากกว่าชายเล็กน้อย มีความเสี่ยงมากขึ้นหากมีประวัติคนในครอบครัวเคยเป็น การรับ
        ประทานอาหารโซเดียมสูง คาเฟอีน และสารนิโคติน และการรับได้เสียงที่ดังต่อเนื่องเป็นเวลาต่อเนื่องนานๆ
    - - การับรู้และการดูแลสุขภาพ
      - อาหารและการเผาผลาญ
      - กิจกรรมและการออกกำลังกาย
      - การพักผ่อนนอหลับ
      - สติปัญญาและการรับรู้
      - 6.สติปัญญาและการรับรู้
      - บทบาทและสัมพันธภาพ
      - การปรับตัวและความทนทานต่อความเครียด
    - - การรักษาหลักคือ รักษาอาการเวียนศีรษะ เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ แพทย์จะแนะนำให้ผู้ป่วยหลีกเลี่ยงอาหารเค็ม, พักผ่อนให้เพียงพอ และรักษาสุขภาพให้แข็งแรง ผู้ป่วยส่วน ใหญ่รับประทานยาแก้เวียนศีรษะได้ผลดี ทั้งนี้การใช้ยาธิชินกับอาการของผู้ป่วยแต่ละราย บางรายเพียงแต่รับประทานยาแก้อาการเวียนศีรษะเป็นครั้งคราว บางรายมีอาการเวียนศีรษะบ่อยจน รบกวนชีวิตประจำวันอาจจำเป็นต้องรับประทานยาต่อเนื่องเป็นเดือนหรือเป็นปี ผู้ป่วยส่วนน้อยที่มีอาการรุนแรงรับประทานยาแล้วได้ผลไม่เต็มที่ แพทย์อาจพิจารณาฉีดยาเข้าไปในหูชั้นกลาง เพื่อให้ ยาซึมผ่านเข้าไปในหูชั้นในหรือใช้วิธีการผ่าตัด แต่เนื่องจากโรคนี้ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด จึงยังไม่มีวิธีป้องกันไม่ให้เกิดโรค และไม่ได้เป็นโรคที่ร้ายแรง ถ้าได้รับการรักษาอย่างถูกต้องต่อเนื่อง ก็ จะควบคุมอาการเวียนศีรษะได้และสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ
  - - - รับประทานยาต้านจุลชีพ (antibiotic) เพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุ ซึ่งควรรับประทานเป็น ระยะเวลาอย่างน้อย 10-14 วัน
      - รับประทานยาแก้แพ้ (antihistamine), ยาลดบวม, ยาหดหลอดเลือด (oral decongestant) และพ่น จมูกด้วยยาหดหลอดเลือด (topical decongestant) เพื่อท่าให้เยื่อบุบริเวณรูเปิดของท่อยูสเตเขียนยุบบวม ทำให้ ท่อยูสเตเชียนเปิดได้กว้างขึ้น ทำให้สารจากการอักเสบ หรือหนองที่อยู่ในหูชั้นกลาง สามารถระบายออกจากท่อยูส เดเขียนนี้ได้สะดวกขึ้น
      - รับประทานยาแก้ปวด หรือลดไข่เท่าที่จําเป็น
      - การรักษาโดยการผ่าตัด
        
        การเจาะเยื่อแก้วหู (myringotomy) เพื่อระบายหนองในหูชั้นกลางออก จะช่วยลดอาการปวดหูลงได้ มาก มักท่าในรายที่ให้ยาเต็มที่แล้ว อาการผู้ป่วยไม่ดีขึ้น เช่น ยังคงปวดมาก มีไข้สูง หรือ ต้องการหนองไปย้อม เชื้อ หรือเพาะเชื้อเพื่อหาชนิดของเชื้อก่อโรค ในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง หรือผู้ป่วยหูชั้นกลางอักเสบเฉียบพลัน ที่มีภาวะแทรกซ้อนเช่นโพรงกระดูกมาสดอยด์อักเสบเฉียบพลัน, ฝีหลังหู, เยื่อหุ้มสมองอักเสบ, ฝีในสมอง, อัมพาด ของกล้ามเนื้อใบหน้า เนื่องจากเส้นประสาทสมองคู่ที่ 7 มีการอักเสบ หลังผ่าตัด เยื่อแก้วหูจะปิดได้เองภายใน 1-2 สัปดาห์
        
        การผ่าตัดโพรงกระดูกมาสตอยด์ (mastoidectomy) มักท่าในกรณีที่มีการอักเสบของโพรงกระดูก มาสดอยด์ มีหนองขังอยู่ภายในโพรงกระดูกมาสดอยด์ และไม่มีทางออก โดยเป็นการผ่าตัดบริเวณหลังหูเข้าสู่ โพรงกระดูกมาสตอยด์ และน่าหนอง หรือการอักเสบที่อยู่ภายในออก
    - - การติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส: แบคทีเรียที่พบบ่อย ได้แก่ Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, และ Moraxella catarrhalisไวรัส เช่น ไวรัสไข้หวัดใหญ่ (Influenza virus)
      - การอุดตันของท่อยูสเตเชียน (Eustachian tube dysfunction) ท่อยูสเตเขียนที่บวมอาจเกิดจากการคิด เชื้อในทางเดินหายใจส่วนบน
      - การสะสมของของเหลวในหูชั้นกลาง ทําให้เกิดการอักเสบและติดเชื่อ
      - อายุ:เด็กเล็ก (โดยเฉพาะอายุต่ากว่า 2 ปี) มีความเสี่ยงสูงเนื่องจากท่อยูสเตเขียนสั้นและแคบ
      - การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบน เช่น ไข้หวัด ซึ่งสามารถแพร่กระจายไปยังหูชั้นกลาง
      - การสัมผัสกับควันบุหรี่ การสัมผัสควันบุหรี่เป็นปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงในการเกิดการติดเชื้อ
    - - ปวดหูข้างที่เป็น อาจรู้สึกแน่นๆภายในหู หรือมีเสียงดังในหู
      - ไข้สูง เด็กเล็กอาจร้องไม่หยุด โดยเฉพาะเวลากลางคืน และกระวนกระวาย อาจดึงใบหูขข้างที่ปวด และอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน และชักได้
      - หูอื้อ ระดับการได้ยินลดลง โดยอาการดังกล่าวมักจะมีการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจส่วนบนนํามาก่อน
      - อาการปวดหู, ไข้และหูอื้อ จะลดลง หลังจากเยื่อแก้วหูทะลุ และมีหนองไหลออกมาแล้ว
    - - การติดเชื้อที่แพร่กระจายไปยังส่วนอื่น เช่น การอักเสบของกระดูกมาสดอยด์ (mastoiditis) หรือการสูญเสียการได้ยินถาวร