Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การพยาบาลหู ตา คอ จมูกหู, oral cancer - Coggle Diagram

- - - - สาเหตุและปัจจัยเสี่ยง
        
        1.การติดเชื้อทางเดินหายใจ
        2.ภาวะภูมิแพ้
        3.การระคายเคืองจากมลพิษ
        4.เป็นโรคหวัดเรื้อรัง นานเกิน 7-10 วัน
        5.มีการกระทบกระแทกบรเวณใบหน้า
        6.มีสิ่งแปลกปลอมในจมูก
      - พยาธิสภาพ
        
        ติดเชื้อแบทีเรียบริเวณโพรงจมูก > อักเสบ บวม > Sinus ตีบ ตัน > Oxygen ต่ำ > WBC ลดลง > เซลล์ขนถูกทำลาย > กำจัดสารคัดหลั่งได้ยาก > อักเสบเรื้อรัง
        ผังผืด > ริดสีดวงจมูก
    - - รักษาโดยการให้ยา
        
        1.ให้ยาต้านจุลชีพ/ยาปฏิชีวนะ เช่น Penicillin Tetracycline Sulfonamide Quinolone(ไม่ควรให้ในเด็กและสตรีให้นมบุตร)
      - รักษาแบบไม่ใช้ยา
        
        1.ล้างจมูก
        2.ประคบร้อน
        3.สูดน้ำมันหอมระเหย
        4.ดื่มน้ำให้มากๆ
        5.อยู่ในอากาศแห้ง
      - รักษาด้วยการผ่าตัด
        
        ผ่าตัดเล็ก
        
        ช่วยแก้ไขการอุดตัน เพื่อให้การถ่ายเทอากาศและของเสียจากไซนัสเข้าสู่โพรงจมูกดีขึ้น
        
        ช่วยแก้ไขแหล่งติดเชื้อ เช่น การถอนฟันที่ผุ การผ่าตัดต่อมทอนซิล หรือต่อมอะดีนอยด์ที่อักเสบเรื้อรัง
        
        ผ่าตัดใหญ่
        
        Mucocele ต้องผ่าตัดเอาออกทั้งหมด และขยายรูเปิดของไซนัสให้กว้างขึ้น ซึ่งการผ่าตัดมีหลายเทคนิค ทั้งการผ่าตัดโดยไม่ ใช้กล้อง และการผ่าตัดผ่านกล้อง
    - - แบบแผนที่ 1 : การรับรู้และการดูแลสุขภาพ
        รับรู้ว่าตนมีปัญหาเรื่องไซนัสอักเสบ อาการน้ำมูกสีเขียว ปวดบริเวณใบหน้า จะใช้ยาหรือรับประทานยาตามแผนการรักษาของแพทย์
      - แบบแผนที่ 4 : กิจกรรมและการอออกกำลังกายผู้ป่วยมีข้อจำกัดในการทำกิจกรรมเนื่องจากอ่อนเพลีย
      - แบบแผนที่ 5 : การนอนหลับพักผ่อน
        เนื่องจากอาการเจ็บบริเวณใบหน้า คัดจมูก ปวดหัว ทำให้การนอนหลับถูกรบกวน ส่งผลให้นอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอ
    - - เยื่อบุหูชั้นกลางอักเสบ, ริดสีดวงจมูก, ท่อยูสเตเซียน (ที่เชื่อมระหว่างหูชั้นกลางและโพรงหลังจมูก) ทำงานผิดปกติ, ภาวะแทรกช้อนทางตา หรือสมอง เช่นฝีในลูกตาหรือสมอง, เยื่อหุ้มสมองอักเสบ
    - - 1.อาการแสดงของไซนัสอักเสบ ได้แก่ มีน้ำมูกข้นสีเหลืองหรือเขียวในจมูก บางครั้งอาจไหลลงคอ คัดจมูก ปวดตำแหน่งของไซนัส เจ็บคอ
        2.ซักประวัติ ได้แก่ ลักษณะอาการแสดง ระยะเวลา ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิด การบรรเทาอาการก่อนมาพบแพทย์
        3.ตรวจร่างกาย ได้แก่ ตรวจภายในโพรงจมูก อาการกดเจ็บบริเวณตำแหน่งไซนัส ตรวจในช่องปาก อาจพบหนองไหลจากโพรงหลังจมูก
        4.การตรวจพิเศษ ส่องกล้องโพรงจมูก การเจาะไซนัส ถ่ายภาพไซนัสด้วยเอกซเรย์ และอื่นๆ
    - - ไม่สุขสบายเนื่องจากมีอาการปวดในโพรจมูก
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S:ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าปวดบริเวณโหนกแก้ม
        O: กดเจ็บบริเวณตำแหน่งของไซนัส
        
        วัตถุประสงค์:ไม่มีอาการปวดบริเวณโหนกแก้ม
        
        เกณฑ์การประเมิน : อาการปวดโหนกแก้มลดลง
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินอาการปวด
        
        ประคบร้อนบริเวณที่ปวดเพื่อลดการอักเสบ
        
        จัดท่านอนศีรษะสูง
        
        สอนล้างจมูกด้วยน้ำเกลือ
        
        แนะนำให้หลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้
        
        เหตุผล
        
        การประเมินลักษณะความรุนแรงและตําแหน่งของอาการปวดช่วยให้พยาบาลทราบถึงความรุนแรงของโรคและติดตามผลของการรักษาได้อย่างเหมาะสม เช่น การตอบสนองต่อยาแก้ปวดหรือบรรเทาอาการ
        
        ความร้อนช่วยเพิ่มการไหลเวียนของเลือดบริเวณที่ปวด ลดการปวดค้างของสารคัดหลั่งในโพรงไซนัสและบรรเทาความตึงเครียดของกล้ามเนื้อรอบ ๆ
        
        ท่านอนศีรษะสูงช่วยลดการคั่งของเลือดและของเหลวในโพรงไซนัส ลดอาการคัดจมูกทำให้หายใจได้สะดวก
        
        การล้างจมูกช่วยกําจัดน้ํามูกและสารคัดหลั่งที่สะสมในโพรงจมูก ลดการอักเสบและช่วยป้องกันการติดเชื้อซ้ํา
        
        5.สารก่อภูมิแพ้ เช่น ฝุ่นควันหรือเกสรดอกไม้ อาจกระตุ้นให้เกิดการอักเสบหรือการระคายเคืองในโพรงไชนัสมากขึ้นการหลีกเลี่ยง จะช่วยลดความเสี่ยงต่อการกําเริบของอาการ
        
        การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยรายงานว่าปวดลดลงและ
        สามารถทำกิจวัตรประจําวันได้ตามปกติ
        
        ผู้ป่วยแสดงความเข้าใจเกี่ยวกับการป้องกันตนเองและวิธีป้องกันการเกิดซ้ํา
  - - - ซักประวัติ อาการและอาการแสดงที่พบ เช่น มีอาการคัดจมูก แน่นจมูก น้ำมูกไหล ปวดบริเวณจมูกหายใจไม่สะดวก ไม่มีความรู้สึกในการรับกลิ่นหรือรับกลิ่น น้อยลง ร่วมกับประวัติการแพ้สิ่งต่างๆ โรคประจำตัวเช่น โรคหืดหอบ ไซนัส อักเสบเรื่อรัง เชื่อบุจมูกอักเสบจากภูมิแพ้
        
        ตรวจร่างกาย พบมีก้อนติ่งเนื้องอกที่บริเวณโพรงจมูกมักจะพบหลาย ๆ ก้อน ลักษณะเป็นก้อนสีขาว เทาหรือเหลืองผิวเรียบเป็นมันและมักพบข้างเดียวหรือทั้งสองข้างของ โพรงจมูก ในรายที่ริดสีดวงจมูก โตมากอาจห้อยลงมาทางด้านหน้าของโพรงจมูก เห็นเป็นก้อนจุกที่อยู่ที่รูจมูกได้ หรือ
      - อาการและะการแสดง
        
        -คัดจมูก เเน่นจมูก
        -หายใจไม่สะดวก
        -มีเสียงขึ้นจมูก
        -ได้รับกลิ่นน้อยลง/ไม่ได้กลิ่น
        -มีไซนัสอักเสบร่วมด้วย
        -พบก้อน มักพบหลายๆก้อนในโพรงจมูก (ผิว
        ค่อนข้างมัน เรียบ สีขาวเทา/ขาวเหลือง)
        -หากก้อนใหญ่ ห้อยลงมาทางด้านหน้าโพรงจมูก
    - - การอักเสบเรื้อรังและการติดเชื้อซึ่งกลับเป็นซ้ำบ่อยๆ ของเยื่อบุจมูกและเยื่อบุไซนัส ซึ่งมีผลทำให้เกิดการบวมของเยื่อบุ
      - ความผิดปกติของการตอบสนองของระบบประสาทที่ควบคุมการทำงานของหลอดเลือดและภาวะความไวเกินของหลอดเลือดที่มาเลี้ยงเยื่อบุจมูกและเยื่อบุไซนัสทำให้เกิดการบวมของเยื่อบุ
      - ความผิดปกติของกระแสลมที่ผ่านเข้าไปบริเวณซึ่งเป็นต้นตอของริดสีดวงจมูก ได้แก่ บริเวณโพรงจมูกส่วนกลาง และบริเวณรูเปิดของไซนัส
    - - การรักษาแบบบใช้ยา
        
        ยาสเตียรอยด์พ่นจมูก (Nasal Corticosteroids) เป็นการรักษาหลัก ช่วยลดการอักเสบและขนาดของริดสีดวง ตัวอย่างยา Fluticasone, Budesonide, Mometasone
        
        ยาสเตียรอยด์ชนิดรับประทานหรือฉีด (Oral/Systemic Corticosteroids) ใช้ในกรณีริดสีดวงมีขนาดใหญ่หรืออาการรุนแรง ตัวอย่างยา Prednisolone
        ยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) ใช้ในกรณีที่มีการติดเชื้อไซนัสร่วมด้วย
      - การรักษาแบบบไม่ใช้ยา
        
        การล้างจมูกด้วยน้ำเกลือ (Saline Nasal Irrigation)
        ลดการอักเสบ ทำความสะอาดจมูก ช่วยให้ยาพ่นจมูกทำงานได้ดีขึ้นและหลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้หรือสิ่งระคายเคือง เช่น ฝุ่น ควันบุหรี่ สารเคมี
      - การผ่าตัด
        
        การผ่าตัดเอาริดสีดวงจมูกออกแบบธรรมดา (Simple polypectomy) การใช้ลวดคล้องและ ดึงออกมา เป็นการผ่าตัดเอา ริดสีดวงจมูกออกเท่านั้น ไม่ได้ผ่าตัดเข้าใน โพรงไซนัส (การกลับมาเป็นซ้ำค่อนข้างสูง)
        
        การผ่าตัดริดสีดวงจมูกและไซนัสด้วยวิธีส่องกล้องเข้าไปในโพรงไซนัส หรือ การผ่าตัด ผ่านทางจมูกโดยใช้กล้องเทโลสโคป (Endoscopic sinus surgery - ESS) เป็นการผ่าตัดเอา ริดสีดวงจมูกออกร่วมกับผ่าตัดเข้าไปในโพรงไซนัสโดย ใช้กล้องเทโลสโคป (ได้ผลดีถึงดีมาก 80%) ภาวะแทรกซ้อน เช่น เลือดออก บาดเจ็บต่อกล้ามเนื้อตาหรือเส้นประสาท
    - - แบบแผนที่ 2 โภชนาการเเละการเผาผลาญอาหาร
        
        การรับรสและกลิ่นลดลงอาจส่งผลต่อความอยากอาหาร และการบริโภคอาหารลดลง
      - แบบแผนที่ 4 กิจกรรมเเละการออกกำลังกาย
        
        การหายใจลำบากอาจลดประสิทธิภาพการออกกำลังกายและกิจกรรมที่ต้องใช้พลังงาน
      - แบบแผนที่ 6 สติปัญญาเเละการรับรู้
        
        การรับกลิ่นลดลงหรือเสียไป ซึ่งส่งผลต่อการรับรสด้วย
      - แบบแผนที่ 5 การพักผ่อนและการนอนหลับ
        
        อาการคัดจมูกอาจรบกวนการนอน ทำให้เกิดอาการนอนหลับไม่สนิทหรืออ่อนเพลียระหว่างวัน
    - - การติดเชื้อที่โพรงไซนัส ซึ่งอาจทำให้ไซนัสอักเสบเรื้อรังได้
      - โรคหืด ริดสีดวงจมูกอาจทำให้โรคหืดกำเริบขึ้นมาอีกครั้งหรือมีอาการที่รุนแรงขึ้นได้
      - ภาวะหยุดหายใจขณะนอนหลับ ซึ่งอาจทำให้ผู้ป่วยหยุดหายใจบ่อยขณะนอนหลับและอาจเป็นอันตรายต่อร่างกายได้
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        S : ผู้ป่วยบอกว่า หายใจลำบาก หายใจติดขัด
        
        O : มีก้อนเนื้องอกในโพรงจมูกทั้งสองข้าง
      - วัตถุประสงค์
        
        เพื่อให้ผู้ป่วยหายใจได้สะดวก
        และหายใจอย่างมีประสิทธิภาพ
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        1.ตรวจวัดสัญญาณชีพทุก 4 ชั่วโมง
        
        2.แนะนำให้ผู้ป่วยหายใจทางปาก
        
        3.จัดท่านอนในท่าศีรษะสูง 45 องศา
        
        4.ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับยาตามแผนการรักษา ทั้งยารับประทานหรือยาหยอด
      - เกณฑ์การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยไม่มีอาการหายใจลำบาก หายใจติดขัด
        
        ไม่มีก้อนเนื้องอกในโพรงจมูกหรือก้อนเนื้อมีขนาดเล็กลง
      - เหตุผล
        
        1.เพื่อตรวจสอบดูอัตราชีพจรและลักษณะการหายใจของผู้ป่วย
        
        เพื่อให้ผู้ป่วยได้บริหารการหายใจเหมาะสมกับกายภาพและสามารถหายใจได้สะดวกมากยิ่งขึ้น
        
        เพื่อลดอาการบวมและะสามารถช่วยให้หายใจได้สะดวกขึ้น
        
        เพื่อลดอาการปวดและะบวมของจมูก
- - - - โรคหูชั้นกลางอักเสบ (Otitis Media) การอักเสบในหูชั้นกลาง ที่อยู่สเตเชียนและโพรงโหนกกกหู
      - มักเรียกว่าหูนํ้าหนวกการติดเชื้อในหูชั้นกลางเป็นภาวะที่พบได้บ่อยทั้งในเด็กและผู้ใหญ่
      - การวินิจฉัย:
        
        เสี่ยงต่อการติดเชื้อ เนื่องจากมีการเปิดของแก้วหู อาจทําให้เชื้อโรคเข้าสู่หูชั้นกลาง
      - อาการ
        
        ไข้สูง เด็กเล็กอาจร้องไม่หยุด โดยเฉพาะเวลากลางคืน และกระวนกระวาย อาจดึงใบหูข้างที่ปวด
        
        อาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน และชักได้
        
        เยื่อแก้วหูแดง และบวม มักจะโป่งออกมาจนไม่สามารถเห็นโครงสร้างปกติภายในหูชั้นกลางได้
        
        อาจมีอาการปวด และกดเจ็บบริเวณกระดูกมาสตอยด์หลังหูผู้ป่วย
      - สาเหตุ
        
        -การติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส: แบคทีเรียที่พบบ่อย ได้แก่ Streptococcus pneumoniae, Haemophilus
        
        influenzae, และ Moraxella catarrhalisไวรัส เช่น ไวรัสไข้หวัดใหญ่ (Influenza virus)
        
        หรือไวรัสทางเดินหายใจ (Respiratory Syncytial Virus; RSV)
        
        การอุดตันของท่อยูสเตเชียน (Eustachian tube dysfunction)
        
        ท่อยูสเตเชียนที่บวมอาจเกิดจากการติดเชื้อในทางเดินหายใจส่วนบน
      - การรักษา
        
        การรักษาด้วยยา
        
        รักประทานยาแก้แพ้
        
        รับประทายาลดบวม
        
        รับประทานยาต้านจุลชีพเพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรีย
        
        รับประทานยา ยาหดหลอดเลือพ
        
        การรักษาด้วยการผ่าตัด
        
        การเจาะเยื่อแก้วหู เพื่อระบายหนองในชั้นหูกลางออก
        
        การผ่าตัดโพรงกระดูกมาสตอยด์ ในกรณีมีการอับเสบของโพรงกระดูกมาสตอยด์
      - ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น การติดเชื้อที่แพร่กระจายไปยังส่วนอื่น เช่น การอักเสบของกระดูกมาสตอยด์
        (mastoiditis) หรือการสูญเสียการได้ยินถาวร
  - - - อาการ
        
        หูชั้นนอก(เยื่อเเก้วหูทะลุ)
        
        อาการและอาการแสดง:
        
        ปวดหู มีของเหลวออกจากหู(น้ำ,หนอง)มีเสียงในหู บ้านหมุน คลื่นไส้ อาเจียน สูญเสียการได้ยิน
      - การวินิจฉัย:
        
        เสี่ยงต่อการติดเชื้อ เนื่องจากมีการเปิดของแก้วหู อาจทําให้เชื้อโรคเข้าสู่หูชั้นกลาง
      - สาเหตุ
        
        -ของมีคมเเคะหู(สําลีปั่นหู)
        
        -จากเเรงอัดดันถูกกระทบกระเเทกจากบริเวณขมับเเรงๆ(ชกมวย)
      - การรักษา
        
        ถ้าเยื่อแก้วหูทะลุ โดยไม่มีสิ่งสกปรก หรือไม่มีการติดเชื้อในหูชั้นนอก/หูชั้นกลาง
        
        ไม่ต้องให้ยาอะไร แม้แต่ยาหยอดหู เพียงแต่แนะนําไม่ให้นํ้าเข้าหู โดยใช้สําลีชุบวาสลีน
        
        ใช้วัสดุอุดรูหู(ear plug)
        
        ถ้าเยื่อแก้วหูทะลุ โดยมีสิ่งสกปรกหรือมีการติดเชื้อในหูชั้นนอก/หูชั้นกลาง เช่น
        
        ใช้เครื่องมือที่ไม่สะอาดแคะหู หรือเยื่อแก้วหูทะลุ แล้วมีนํ้าสกปรกเข้าหู
        
        กรณีนี้แพทย์ต้องพยายามนําสิ่งสกปรกที่ตกค้างอยู่ในช่องหูชั้นนอก และหูชั้นกลางออกให้มากที่สุด
      - ภาวะแทรกซ้อน
        
        ระดับความรุนแรงของการสูญเสียการได้ยินนั้นจะขึ้นอยู่กับขนาดและตําแหน่งเยื่อแก้วหูที่ขหูชั้นกลางอัก
    - - อาการ
        
        หูชั้นนอก(สิ่งเเปลกปลอมเข้าหู)
        
        1.อาการและอาการแสดง:
        
        ถ้าเป็นแมลงเข้าหู อาจมีความรู้สึกว่ามีแมลงดิ้นไปมา หรือมีเสียงดังหึ่ง ๆ อยู่ในหู
        
        หรือมีอาการปวดเจ็บหู เลือดออก เวียนศรีษะ
        
        -ถ้าเป็นวัตถุแปลกปลอมเข้าหู อาจรู้สึกมีอะไรกลิ้งไปมาในรูหู
        
        หรือมีเสียงดังขลุกขลักเวลาเคี้ยวอาหารหรือเวลาอ้าปาก-หุบปาก
      - สาเหตุและปัจจัยเสี่ยง: เกิดจากมีสิ่งแปลกลอม Foriegn body เข้าไปในหู
        ปัจจัยเสี่ยงอาจเกิดจากการนอนบนพื้น หรือนอนอยู่บริเวณนอกบ้านหรือกลางป่า
      - การรักษา :หากสิ่งมีชีวิตเข้าหูใช้ alcohol 70% / mineral oil หยอดลงไป แล้วใช้เครื่องมือคีบออกมา
      - ข้อวินิจฉัย :
        -เสี่ยงต่อการติดเชื้อเนื่องจากมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในหูชั้นนอก
      - ภาวะแทรกซ้อน : ปล่อยให้สิ่งแปลกปลอมติดอยู่ในรูหูเป็นเวลานาน
        (โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเศษพืช หรือเศษอาหาร) อาจเกิดการติดเชื้อ ทําให้หูชั้นนอกอักเสบ
  - - - สาเหตุ:เกิดจากความผิดปกติของหูชั้นในโดยน้ำในหูไม่เท่ากันซึ่งส่งผลต่อการได้ยินและการทรงตัว
      - ภาวะแทรกซ้อน:อาจะจะมีอาการคลื่นไส้,สูญเสียความสมดุลของร่างกาย
      - ข้อวินิฉัย:เสี่ยงต่อการเกิดการสูญเสียการได้ยินเนื่องจากสูญเสียความสมดุลของหูชั้นใน
      - อาการ
        
        มีเสียงในหู
        
        บ้านหมุน
        
        เวียนศร
        
        แน่นในหู
        
        ซึมลง
        
        ได้ยินลดลง
      - การรักษา
        
        การฟื้นฟูสมรรถภาพการทรงตัว
        
        การผ่าตัด
        
        รับประทานยาสำหรับอาการบ้านหมุน
- - - - อายุที่มากขึ้น คือสาเหตุหลีกซองโรคต่อกระจก การได้รับแสงอัลตราไวโอเลตจากแสงแดดจัดเข้าตาเป็นเวลานานๆ อุบัติเหตุที่ดวงตา ได้รับการจระทบกระเทือนอย่าง รุนแรง โดนของมีคม สารเคมี หรือสารรังสี โรคตา หรือ โรคทางร้างกายบางโรค เช่น การติดเชื่อ โรคเบาหวาน การรับประทานยาบางชนิด เช่น ยากลุ่มสเตียรอยด์เป็นเวลานาน กรรมพันธุ์ และความผิดปกติแต่กำเนิด การติดเชื้อและการอีกเสบตั้งแต่อยู่ในครรภ์ แต่ในหลายรายต่อกระจกอาจเกิดชิ้นได้โดยไม่มีสาเหตุที่แน่ซิด
    - - ผ่าตัด
        
        วิธีสลายต้อกระจกด้วยเครื่องสลายต้อ
        
        วิธีผ่าตัดต้อกระจกแบบเปิดแผลกว้าง
    - - ผู้ป่วยไม่สุขสบายจากการปวดตาที่ผ่าตัด
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S:ผู้ป่วยบ่นปวดตา
        
        วัตถุประสงค์
        
        อาการปวดตาทุเลาลง
        
        เหตุผล
        
        การประเมินความปวดอย่างต่อเนื่องช่วยให้ทราบถึงประสิทธิผลของการรักษาและสามารถปรับเปลี่ยนวิธีการบรรเทาความปวดได้ตามความจำเป็น
        
        .การบรรเทาอาการปวดด้วยการให้ยาแก้ปวดตามแผนการรักษาช่วยลดความปวดของผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายขึ้นและสามารถฟืนตัวได้เร็วขึ้น
        
        การจัดทำผู้ป่วยอย่างเหมาะสม ช่วยลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บต่อเนื้อเยื่อและเส้นประสาทที่อาจเกิดขึ้นจากการกดทับหรือการกระแทก
        
        ส่งเสริมคุณภาพการนอนหลับ: การนอนหลับที่มีคุณภาพเป็นปัจจัยสำคัญในการฟื้นฟู่สุขภาพการจัดสิ่งแวดล้อมที่เงียบสงบช่วยให้ผู้ป่วยนอนหลับได้ลึกและยาวนานขึ้น
        
        การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยมีอาการปวดประเมิน Pain score ได้ 5คะแนน
        
        ได้รับยารับประทาน Paracetamol 325 mg. 2 เม็ด
        
        ประเมิน Pain score ได้ 0 คะแนน
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินระดับอาการปวด (Pain score) ของผู้ป่วย
        
        ให้ยาแก้ปวดตามแผนการรักษาของแพทย์
        
        จัดสิ่งแวดล้อมให้เงียบอย่างเพียงพอ สงบ เพื่อให้ผู้ป่วยพักผ่อน
        
        ให้ผู้ป่วยนอนหนุนหมอนโดยห้ามตะแคงทับข้างที่ผ่าตัด เพื่อป้องกันการกระแทก
    - - เอนตาขุ่นอางการเปลี่ยนปลงทางอายภาพหรือทางชีวะเครี โปรตีน เลนมัตเป็นเลน์ขุนไม ่อุ้น้องหุ้มี่เขียวไม่มีวิดเมตา (conutar Mbgy) ไว้ที
        บริเวณ equator โดยรอบ 360 ลงศาเนื่องจาก 20nule มีแรงดิงเพิ่มขึ้น lens Fiber จะถูกสร้างที่บริเวณ equator และยิดแน่นเข้าส่วนกลางเป็นคล้ายวงปีของต้นไม้ ยิ่งอายุมากชิ้นเลน์ตาจะมีขนาดหนาชิ้
    - - ตรวจร่างกาย
        
        การตรวจวัดระดับการมองเซ็น (visual acuiby)
        
        ตามัว
        
        การมองเห็นลดลง
        
        เข็นภาพมีแสงแตกกระจาย :
        
        เห็นความสวางลดลงเห็นความสดไสของยือดลงหรือมีมีดเป็นสี่น้ำตาลหรือเหลืองมาวชิ้น
        
        การวัดลานสายตา (visual field)
        
        การวัดค่าสายตา (refraction)
      - ซักประวัติ
  - - - แผลกระจกตาติดเชื้อเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย เชื้อรา ไวรัส หรืออะแคนทามีบา มักมีสาเหตุจากอุบัติเหตุ เช่น ใบไม้บาดตา การใช้เลนส์สัมผัสที่ไม่สะอาด หรือยาหยอดตาปนเปื้อน ปัจจัยเสี่ยงรวมถึงภูมิคุ้มกันต่ำ ตาแห้ง และผู้สูงอายุพยาธิสภาพเริ่มจากเยื่อบุผิวกระจกตาเสียหาย เชื้อโรคจึงเจริญลึกสู่กระจกตา ทำให้เกิดการอักเสบ หนองในช่องหน้า ม่านตา และอาจลุกลามจนกระจกตาทะลุ อาการที่พบคือ ตาแดง ปวดตา ตาแพ้แสง ตามัว และขี้ตา การรักษามุ่งกำจัดเชื้อ ป้องกันภาวะแทรกซ้อน เช่น กระจกตาทะลุและการติดเชื้อรุนแรง ในลูกตา
    - - รักษาด้วยการใช้ยา
        
        -ใช้ยาปฏิชีวนะหรือยาต้านไวรัสเป็นหลัก
        -ส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบยาหยอดตา แต่บางรายอาจต้องใช้ยารับประทานหรือยาฉีด
      - การผ่าตัด
        
        ใช้ในกรณีที่อาการรุนแรงหรือมีแผลเป็นกระจกตา
        
        แพทย์จะปลูกถ่ายกระจกตาโดยนำเนื้อเชื่อเก่าออกและเปลี่ยนด้วยเนื้อเยื่อใหม่จากผู้บริจาค(pobpad,2565)
    - - แผลกระจกตา (Corneal Ulcer) เป็นภาวะที่เกิดขึ้นบนเซลล์เยื่อบุผิวของกระจกตา เกิดจากการถูกทำลายหรือเสื่อมสภาพของกระจกตา โดยเมื่อเกิดแผลที่เซลล์เยื่อบุผิวของกระจกตา เชื้อโรคจะสามารถเจริญเติบโตแทรกลึกเข้าไปถึงโครงชั้นกระจกตา จากนั้นจะเกิดปฏิกิริยาสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นนำไปสู่การเกิดหนองใน ช่องหน้าม่านตา (Hypopyon) เมื่อโรคลุกลามต่อไปทำให้ชั้นเยื่อเดสซีเมททะลุเกิดเป็นภาวะกระจกตาทะลุ (Perforated corneal ulcer) โดยความรุนแรงของโรคขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น สาเหตุการเกิด อายุ สุขภาพตาของผู้ป่วย เป้าหมายสำคัญที่สุดในการดูแลผู้ป่วยแผลกระจกตา คือการพยายามทำให้แผลกระจกตานั้นปิดเร็วที่สุดโดยไม่มีการติดเชื้อแทรกซ้อน (ภาควิชาจักษุวิทยา คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2560)
    - - มีภาวะติดเชื้อที่ตาเนื่องจากการบาดเจ็บที่ตา
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ผู้ป่วยมีอาการตาพร่ามัว มองเห็นภาพไม่ชัดเจน ปวดเคืองตา
        
        O: มีอาการบวมแดงรอบดวงตา โดยเฉพาะบริเวณเปลือกตาด้านบน
        
        วัตถุประสงค์/ เกณฑ์การประเมินผล
        
        ไม่เกิด การติดเชื้อ
        
        เปลือกตาบวมแดงลดลงเยื่อบุตาแดงลดลงขนาดแผลที่กระจกไม่ขยายขนาดมากขึ้น ขี้ตาลดลง
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        1.ประเมินอาการและอาการแสดงที่บ่งชี้ถึง
        ภาวะ ติดเชื้อที่ตา
        
        ดูแลเช็ดบริเวณรอบดวงตาด้วย Sterile technique วันละ 2 ครั้ง
        
        ให้ข้อมูลผู้ป่วยเรื่องลักษณะของแผลที่กระจกตาและแนวทางการรักษาของแพทย์
        
        ดูแลครอบตาด้วย Eye shield และแนะนำไม่ให้ผู้ป่วยขยี้ตา ไม่ให้น้ำเข้าตา
        
        แยกเครื่องมืออุปกรณ์ ยาหยอดตา โดยแยกรูถเช็ดตาสำหรับผู้ป่วยตาติดเชื้อและไม่ติดเชื้อ
        
        หยอดยาโดยใช้หลักปลอดเชื้อก่อนและหลังหยอดตาต้องล้างมือให้สะอาดและเช็ดให้แห้ง ทุกครั้ง
        
        สังเกตและบันทึกอาการและอาการแสดง ต่อเนื่องทุกเวร
  - - - การทำลายขั้วประสาทตา
        
        ความดันในลูกตาสูง ซึ่งอาจเกิดจากความเสื่อมตามธรรมชาติ การอุดตันของท่อน้ำหล่อเลี้ยง ภายในลูกดาระบายไม่สมดุล จะทำให้ความดันเพิ่มขึ้นและทำละทำลายขั้วประสาท
        ตาในที่สุด
    - - ใช้ยา
        
        การรักษาแบบใช้ยา ใช้เพื่อลดความดันลูกตา
        
        ยาหยอดตา (Eye Drops)
        
        Prostaglandin Analogues
        (e.g., Latanoprost, Travoprost)
        
        ช่วย
        เพิ่มการระบายของเหลวในลูกตา
        
        ยารับประทาน
        
        Carbonic Anhydrase Inhibitors
      - ไม่ใช้ยารวมถึงการผ่าตัด
        
        Selective Laser Trabeculoplasty (SLT)
        
        ช่วยเพิ่มการระบายของเหลว
        
        การผ่าตัด (Surgical Treatment)
        
        Selective Laser Trabeculoplasty (SLT)
        
        ผ่าตัดเปิดทางระบายของเหลวใหม่ในลูกตา
    - - ปวดตาเนื่องจากความดันภายในตาสูง
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ปวดตาตลอดเวลา
        :ใช้ยา steroids
        :แพ้แสง
        :ผู้ป่วยบอกว่ามีอาการปวดตาอย่างรุนแรง ตามัวหรือมองเห็นไม่ชัดการมองเห็น
        
        O: กระจกตาขุ่น, ม่านตาขยาย, ตาแดง
        :ความดันลูกตาสูง(>21 mmHg)
        :visual field แคบลง
        :ขั้วประสาทตาบางลง (Optic disc cupping)
        
        วัตถุประสงค์/เกณฑ์การประเมิน
        
        ปวดตาลดลง
        
        1.ไม่มีอาการปวดตา อย่างรุนแรง ตามัว หรือมองเห็นไม่ชัด การมองเห็นภาพปกติ
        
        2.ดวงตาใส ไม่มี ตาแดงหรือกระจกตา ขุ่น
        
        3.ความดันลูกตาอยู่ในเกณฑ์ปกติ
        (10-21 mmHg)
        
        Visual field una
        
        5.ขั้วประสาทตาไม่มี การเปลี่ยนแปลง (ไม่มี cupping)
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        ประเมินระดับความ ปวด: ใช้ Pain Scale และ สังเกตอาการร่วม เช่น ตาแดง ม่านตาขยาย
        
        ให้ยาลดความดันลูก ตา: หยอดยา เช่น Latanoprost หรือ Timolol ตามแผนการรักษา
        
        ส่งเสริมการพักผ่อน: แนะนำให้พักในที่แสงน้อยและหลีกเลียงการทำกิจกรรม ที่เพิ่มความดันตา
    - - ตรวจร่างกาย
        
        เดินเตะโต๊ะ เก้าอี้ < ลานสายตาแคบ
        
        VS แคบ
        
        C/D ratio enlarge
        
        IOP > 21 mmHg
        
        ปวดตา ตาแดง
        
        ตามัวมากอย่างรวดเร็ว
        
        เห็นแสงรุ้งรอบดวงไฟ
        
        IOP > 30 mmHg
        
        รูม่านตากึ่งขยายไม่เปลี่ยนแปลง
        
        ใช้มือคลำลูกตาอาจพบลักษณะแข็งตึง
    - - ลูกตาส่วนหน้าจะมีการสร้างน้ำหล่อเลี้ยงลูกตา (aqueus humor) โดย cilarybody ซึ่งเป็นอวัยวะกายในลูกตา น้ำหล่อเลี้ยงลูกตาจะมีการไหลเวียน ผ่านเข้าสู่ช่องหน้าม่านตา และระบายออกจากลูกตาทาง trabecula meshwork เพื่อรักษาระดับความดันลูกตาให้อยู่ในระดับปกติ ซึ่งในโรค ต้อหินจะมีความผิดปกติของการไหลเวียนน้ำหล่อเลี้ยงลูกตาทำให้ความดัน ลูกตาสูงขึ้น และเกิดการทำลายขั้วประสาทตาตาม
  - - - สัมผัสกับสารเคมีที่เป็นกรดหรือด่าง เช่น สารที่ใช้ในบ้าน
        
        การทำงานในที่ที่มีสารเคมี เช่นการทำสวนที่มีสารเคมีฆ่าแผล
    - - การใช้ยาปฏิชีวนะ เช่น การใช้ยาที่มีส่วนผสมของยาปฏิชีวนะ
      - การล้างตาด้วยน้ำสะอาดหรือสารสะลายพิเศษจะช่วยลดปริมาณสารเคมีที่ตกค้างในตา
      - การรักด้วยการผ่าตัด เช่น การผ่าตัดปลูกถ่ายกระจกตาหรือการปลูกถ่ายเยื่อบุจอประสาทตา
    - - แบบแผนกิจกรรมและการออกกำลังกาย
        
        การบาดเจ็บที่ดวงตา ทำให้ผู้ป่วยไม่สามารถทำกิจกรรมได้บางอย่างได้
      - แบบแผนการนอนหลับ พักผ่อน
        
        เจ็บปวดจากแผลไหม้ในดวงตาอาจทำให้ผู้ป่วยนอนไม่หลับหรือพักผ่อนได้ไม่เต็มที่
      - แบบแผนการรับรู้ตนเองและอัตมโนทัศน์
        
        ความสามารถในการรับรู้และรับสัมผัสอาจได้รับผลกระทบจากการบาดเจ็บที่ดวงตา เช่น มองเห็นไม่ชัด หรือ มีอาการตาแสบ
    - - การติดเชื้อในดวงตา
        
        การสูญการมองเห็น
      - การเกิดแผนที่กระจกตา
      - ภาวะตาบอด
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        ผู้ป่วยมีอาการตามัวหรือการ
        
        มองเห็นของตาทั้งสองข้างไม่
        
        เท่ากัน
        
        ผู้ป่วยสูงอายุ อ่อนเพลีย เดิน
        
        ไม่สะดวก
        
        ผู้ป่วยไม่คุ้นเคยสถานที่
      - วัตถุประสงค์
        
        ผู้ป่วยมีความสามารถในการมองเห็นดีขึ้น
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        1.การประเมินกรพลัดตกหกล้ม
        
        2.ผู้ป่วยสามารถทำกิจวัตรประจำวันได้แค่ไหน ประเมินการพึ่งพาตนเอง
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        2.
        
        ประเมินความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้ม
        
        โดยแบบประเมิน SiCTT : Fall Prevention
        
        in Adult Hospitalized Patient ติด
        
        สัญลักษณ์ Fall ตามจุดต่างๆ ได้แก่ หัวเตียง/
        
        หน้าห้อง และหน้าฟอร์มปรอทและติดป้ายข้อ
        
        มือสีฟ้าเพื่อสื่อสารกับทีมดูแล
        
        แนะนำสิ่งแวดล้อมภายในห้องพักเตียงผู้ป่วยโต๊ะข้างเตียง จัดสิ่งของให้สามารถหยิบจับได้ง่าย จัดโต๊ะจัดเก้าอี้ให้เข้าที่ไม่กีดขวางทางเดิน
        
        อธิบายวิธีการใช้ออดในการขอความช่วยเหลือและวางไว้ใกล้มือผู้ป่วย
        
        อธิบายถึงความสำคัญในการป้องกันการเกิดการพลัดตกหกล้มเนื่องจากผู้ป่วยมีอาการตามัวความสามารถในการมองเห็นลดลง
        
        ปรับระดับเตียงให้อยู่ต่ำสุดแนะนำผู้ป่วยห้ามปรับเตียงเองและยกเหล็กข้างเตียงขึ้น
        
        จัดสิ่งแวดล้อมให้สว่างเพียงพอในการทำ จัดสิ่งแวดล้อมให้สว่างเพียงพอในการทำกิจวัตรประจำวัน
        
        ตรวจเยี่ยมผู้ป่วยทุก 1 ชั่วโมงดูแลช่วยเหลือกิจกรรมทั่วไปเฝ้าระวังการเกิดการพลัดตกหกล้ม
        
        8.แนะนำผู้ดูแลในกรณีที่ผู้ป่วยอยู่ห้องพิเศษไม่ควรปล่อยให้ผู้ป่วยอยู่ตามลำพัง
      - เหตุผลการพยาบาล
        
        เพื่อระบุและประเมินความเสี่ยงสูงในการพักตกหกล้มของผู้ป่วย หากมีอาการแทรกซ้อนจะสามารถให้การดูแล รักษาได้ทันที
        
        เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถหยิบของใช้ที่จำเป็นได้อย่างสะดวกลดการต้องลุกเดินโดยไม่จำเป็น
        
        เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถขอความช่วยเหลือได้ทันท่วงที
        
        เพื่อสร้างความตระหนักรู้ให้กับผู้ป่วยเกี่ยวกับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
        
        เพื่อลดความเสี่ยงจากการตกเตียงในผู้ป่วยที่เคลื่อนไหวเองได้ยาก
        
        1 more item...
  - - - การตรวจร่างกายและซักประวัติ ตรวจจอตาด้วย SLIT-LAMP หรือ INDIRECT OPTHALMOSCOPY
  - - - การบาดเจ็บของลูกตาแบบเปิด (Open Globe injury, OGI) หมายถึง บาดแผลเต็มความหนาของผนังตา ซึ่งเกิดจากการฉีกขาดหรือการแตกที่ซ่อนเร้น1โดยทั่วไป ลูกตาที่แตกจะเกิดขึ้นเมื่อมีแรงทื่อจำนวนมากกระทำกับดวงตา แรงนี้ทำให้ความดันลูกตา (Intraocular pressure, IOP) สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งนำไปสู่การแตกของผนังตาโดยตรงโดยใช้กลไกจากด้านในออกด้านนอก
        การบาดเจ็บแบบฉีกขาดเป็นการฉีกขาดของผนังตาทั้งชั้นที่เกิดจากการบาดเจ็บภายนอก มักเกิดจากวัตถุมีคม การบาดเจ็บเหล่านี้สามารถแบ่งย่อยได้อีกเป็นการบาดเจ็บแบบทะลุ การบาดเจ็บแบบมีสิ่งแปลกปลอมในลูกตา การบาดเจ็บแบบทะลุมีจุดเข้าลูกตาแต่ไม่มีแผลออกที่ชัดเจน ในขณะที่การบาดเจ็บแบบมีสิ่งแปลกปลอมในลูกตาจะมีทั้งแผลเข้าและแผลออกผ่านผนังตา
    - - 1.ให้คนไข้งดน้ำและอาหารก่อนเข้ารับการผ่าตัด
      - 2.การระงับอาการปวดอย่างเหมาะสมด้วยยาแก้อาเจียน เนื่องจากการอาเจียนอาจทำให้ความดันภายในลูกตาเพิ่มสูงขึ้น
      - 3.ให้ผู้ป่วยนั่งตัวตรงเมื่อทำได้ (อาจขึ้นอยู่กับความสามารถในการเคลียร์กระดูกสันหลังส่วนคอ)
      - 4.ปกป้องดวงตา ระวังในการบังตาไม่ให้กดทับดวงตา
      - 5.ห้ามหยอดตาหรือทาขี้ผึ้ง
    - - แบบแผนการนอนหลับและพักผ่อน อาการเจ็บปวดหรือความไม่สบายจากการบาดเจ็บที่ตาอาจรบกวนการนอนหลับความเครียดและความวิตกกังวลอาจส่งผลต่อคุณภาพของการพักผ่อน
      - แบบแผนการรับรู้และการรู้สึก การสูญเสียการมองเห็นบางส่วนหรือทั้งหมดอาจส่งผลต่อการรับรู้และการรู้สึกของผู้ป่วย
      - แบบแผนการรับรู้ตนเองและการรับรู้ภาวะสุขภาพ การบาดเจ็บที่ดวงตาอาจส่งผลต่อความมั่นใจในตนเอง
    - - ผู้ป่วยไม่สุขสบายเนื่องจากต้อง
        นอนคว่ำหน้าเป็นเวลานาน
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        O: ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดใส่ก๊าซและซิลิโคนออยล์เข้าไปในช่องน้ำวุ้นตา จึงจำเป็นต้องนอนคว่ำหน้า เพื่อให้ก๊าซและซิลิโคนออยล์ลอยขึ้นไปดันจอกลับเข้าที่เป็นเวลาอย่างน้อย 16 ชั่วโมง/วัน
        
        S: บอกว่านอนคว่ำหน้าแล้วรู้สึกอึดอัดหายใจไม่สะดวก นอนไม่หลับ
        
        S: สีหน้าไม่สุขสบาย บอกว่าปวดหลังปวดไหล่เมื่อนอนคว่ำหน้านาน ๆ
        
        วัตถุประสงค์
        เพื่อให้ผู้ป่วยรู้สึกสุขสบายมากขึ้น
        
        เกณฑ์การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยมีสีหน้าสุขสบายขึ้น
        
        2.ผู้ป่วยนอนหลับพักผ่อน ได้ 6-8 ชั่วโมงและนอน/ นั่งคว่ำหน้าได้อย่างน้อย16ชั่วโมงต่อวัน
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        1.อธิบายให้ผู้ป่วยและญาติทราบถึงความสำคัญในการนอน/ นั่งคว่ำหน้า
        
        แนะนำญาติพร้อมทั้งช่วยจัดหาหมอนสำหรับนอนคว่ำหน้าลักษณะรูปตัวยู เปิดช่องบริเวณใบหน้าและคอ
        
        3.ช่วยเหลือกิจวัตรประจำวัน ในขณะผู้ป่วยอยู่ในท่าคว่ำหน้า
        
        แนะนำเทคนิคการคว่ำหน้าที่ถูกต้องสามารถเปลี่ยนอิริยาบถต่างๆ ได้โดยมีหลักการคือเมื่อคว่ำหน้าแล้วให้หน้าขนานหรือระนาบเดียวกับพื้นการเดินหรือยืนให้ก้มหน้ามากที่สุด หรืออาจจะนั่งก้มหน้า โดยใช้หมอนตัวยูหรือหนุนแขนวางบนโต๊ะ พัก
        
        เหตุผล
        
        1.เพื่อให้การผ่าตัดมีประสิทธิภาพสูงสุด
        
        ช่วยให้เวลานอนคว่ำไม่กดทับใบหน้าและลำ คอ ทำให้หายใจได้สะดวก ส่วนรอบๆ มีความนุ่มช่วยพยุงหน้า ผาก ใบหน้า ลดการหดเกร็งของกล้ามเนื่อไหล่และคอ ใช้ผ้านุ่มๆ รองหนุนบริเวณ หัวไหล่ปุ่มกระดูกลดการกดทับได้
        
        ให้รู้สึกสุขสบาย
        
        เพื่อช่วยให้แผลหายได้เร็วขึ้น
- - - - การตรวจร่างกายเพื่อดูการแพร่กระจายของมะเร็งไปยังอวัยวะอื่นๆ เช่นต่อมน้ำเหลือง ตับ ประสาทสมอง
      - อาการแสดง เจ็บคอเรื้อรัง เสียงแหบ กลืนอาหารลำบาก มีก้อนที่ข้างคอ มีก้อนเนื้อในช่องปาก เลือดกำเดาออกบ่อยๆ
      - การตรวจพิเศษ การฉายภาพรังสี เพื่อดูตำแหน่งและขนาดของมะเร็ง ดูการทำลายของอวัยวะใกล้เคียงหรือไม่ ดูมีการแพร่กระจายไปยังปอดรึไม่
      - ซักประวัติทั่วไป เช่น อายุ เพศ เชื้อชาติ อาชีพ ปัจจัยเสี่ยงที่อาจทำให้เกิดโรคมะเร็ง เช่น การสูบบุหรี่ การดื่มแอล เคี้ยวหมาก ซักประวัติเกี่ยวกับอาการของโรค ระยะเวลาที่มีอาการที่บ่งบอกว่าเป็นมะเร็ง
    - - การรักษาโดยไม่ใช้ยาการฉายรังสี (Radiotherapy) การฉายรังสีพลังงานสูงเพื่อทำลายเซลล์มะเร็ง ใช้ในกรณีที่มะเร็งอยู่ในระยะเริ่มต้น (Stage I-II)หรือใช้ร่วมกับการผ่าตัดในกรณีที่มีการแพร่กระจาย
      - การรักษาโดยใช้ยา เคมีบำบัด (Chemotherapy)ใช้ยาเพื่อยับยั้งหรือทำลายเซลล์มะเร็ง เช่น Cisplatin, 5-Fluorouracilใช้ร่วมกับการฉายรังสีในกรณีมะเร็งระยะลุกลามหรือเพื่อควบคุมการแพร่กระจาย การรักษาด้วยยามุ่งเป้า (Targeted Therapy)ใช้ยาที่มุ่งเป้าไปยังโปรตีนหรือกลไกเฉพาะของเซลล์มะเร็งเช่น Cetuximab ซึ่งยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งใช้ในกรณีที่ไม่สามารถรักษาด้วยเคมีบำบัดได้
        ภูมิคุ้มกันบำบัด (Immunotherapy)ใช้ยาที่กระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันให้ทำลายเซลล์มะเร็ง เช่น Pembrolizumabเหมาะสำหรับมะเร็งที่ลุกลามมากและไม่ตอบสนองต่อการรักษาอื่น
      - การผ่าตัด (Surgery)การผ่าตัดกล่องเสียงบางส่วน (Partial Laryngectomy)ใช้ในกรณีที่มะเร็งจำกัดอยู่ใบริเวณเล็ก ๆ ของกล่องเสียงสามารถเก็บเสียงและการพูดได้การผ่าตัดกล่องเสียงทั้งหมด (Total Laryngectomy)ใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปมากและไม่สามารถเก็บกล่องเสียงได้ผู้ป่วยต้องใช้ท่อช่วยหายใจถาวรและอาจต้องฝึกการพูดใหม่การผ่าตัดต่อมน้ำเหลือง (Neck Dissection)ใช้ในกรณีที่มะเร็งแพร่กระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ
    - - บุหรี่ แอลกอฮอล์ การอักเสบเรื้อรังของเยื่อบุกล่องเสียง มลพิษทางอากาศ การติดเชื้อไวรัส ex. HPV การฉายรังสี ฮอร์โมนเพศ พันธุกรรม
    - - การผ่าตัด หากผ่าตัดกล่องเสียงออกทั้งหมด ผู้ป่วยจะพูดไม่ได้และต้องเจาะคอถาวร แต่ในบางกรณีอาจผ่าตัดบางส่วนเพื่อรักษาการพูดได้ ผลข้างเคียง: กลืนลำบาก, อาหารสำลัก, เลือดออก, รูเจาะคอตีบ, รูรั่วทางเดินอาหาร
      - การฉายรังสี ผลข้างเคียง: เจ็บคอ, กลืนลำบาก, เสียงแหบ, น้ำหนักลด, คอแห้ง, ผิวหนังบริเวณคอเปลี่ยนสี, หายใจลำบาก, ต่อมไทรอยด์ถูกทำลาย, พังผืดสายเสียง
      - ยาเคมีบำบัด ผลข้างเคียง: เม็ดเลือดขาวต่ำ, เสี่ยงติดเชื้อ, เกล็ดเลือดต่ำ, ผมร่วง, อ่อนเพลีย, คลื่นไส้, ท้องเสีย, แผลในปาก ยาเคมีบำบัดร่วมการฉายรังสีช่วยลดขนาดก้อนมะเร็งและควบคุมการแพร่กระจายได้ดีกว่าการรักษาแบบเดี่ยว
    - - มะเร็งกล่องเสียง (Ca Larynx) ส่งผลกระทบต่อแบบแผนสุขภาพในหลายด้าน ดังนี้:1. แบบแผนการรับรู้และจัดการสุขภาพ ผู้ป่วยอาจไม่ตระหนักถึงปัจจัยเสี่ยง เช่น การสูบบุหรี่ และการดื่มแอลกอฮอล์ ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของมะเร็งกล่องเสียง
      - แบบแผนการออกกำลังกายและกิจกรรม อ่อนเพลียจากโรคหรือผลข้างเคียงของการรักษา ปัญหาในการพูดหรือสื่อสาร โดยเฉพาะหลังการผ่าตัดกล่องเสียง
      - แบบแผนโภชนาการและการเผาผลาญ อาการกลืนลำบากหรือเจ็บขณะกลืน ทำให้รับประทานอาหารได้น้อยลง น้ำหนักลดและเสี่ยงต่อภาวะขาดสารอาหาร
      - แบบแผนการนอนหลับและพักผ่อน นอนไม่หลับเนื่องจากอาการเจ็บปวดหรือความเครียด หายใจติดขัด โดยเฉพาะเมื่อก้อนเนื้องอกกดทับทางเดินหายใจ
    - - มีภาวะอุดกั้นทางเดินหายใจส่วนบนเนื่อจากมีก้อนที่คอ
      - วัตถุประสงค์/เกณฑ์การประเมิน ไม่มีการอุดกั้นทางเดินหายใจส่วนบน
      - กิจกรรมทางการพยาบาล
        
        ประเมินการหายใจทุก 15 นาที ใน 1 ชม.เเรก เเละทุก 2 ชม. หลังอาการคงที่
        
        จัดท่านอนศรีษะสูง 30-45 องศา
        
        ดูแลให้รับออกซิเจนให้เพียงพอ
        
        เตรียมผู้ป่วยและอุปกรณ์สำหรับใส่ท่อช่วยหายใจ
        
        ดูดเสมหะเมื่อจำเป็น
        
        เฝ้าระวังภาวะหายใจล้มเหลว
        
        บันทึกสัญญาณชีพ
      - เหตุผล
        
        การประเมินการหายใจอย่างใกล้ชิดช่วยให้สามารถตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของการหายใจได้ทันท่วงที หากมีการหายใจลำบากหรือภาวะอุดกั้นทางเดินหายใจที่เพิ่มขึ้น สามารถดำเนินการช่วยเหลือได้อย่างรวดเร็ว
        
        การจัดท่านอนศีรษะสูงช่วยลดการอุดตันของทางเดินหายใจ ลดแรงดันในช่องอกและช่วยให้อากาศสามารถเข้าไปในปอดได้ดีขึ้น ทำให้หายใจสะดวก
        
        ในกรณีที่การหายใจล้มเหลวหรือการอุดกั้นทางเดินหายใจรุนแรง การเตรียมอุปกรณ์ช่วยหายใจ (เช่น ท่อช่วยหายใจ) จะช่วยให้สามารถดูแลผู้ป่วยได้ทันทีหากจำเป็น
        
        การให้ออกซิเจนเป็นการบำบัดที่สำคัญเพื่อรักษาระดับออกซิเจนในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสม ซึ่งเป็นการป้องกันภาวะขาดออกซิเจน
        
        เสมหะที่สะสมในทางเดินหายใจอาจเพิ่มการอุดกั้น ทำให้การหายใจลำบาก การดูดเสมหะจะช่วยให้ทางเดินหายใจเปิดโล่งและหายใจได้สะดวกขึ้น
        
        ภาวะหายใจล้มเหลวสามารถเกิดขึ้นได้หากมีการอุดกั้นของทางเดินหายใจที่รุนแรง การเฝ้าระวังภาวะนี้จะช่วยให้สามารถดำเนินการช่วยเหลือผู้ป่วยได้ทันที
        
        การบันทึกสัญญาณชีพเป็นการตรวจสอบและติดตามการทำงานของร่างกาย เช่น ความดันโลหิต อัตราการหายใจ และอัตราการเต้นของหัวใจ การบันทึกช่วยให้สามารถประเมินสถานะของผู้ป่วยและตรวจพบปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทันเวลา
      - การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยหายใจได้สะดวก ไม่มีอาการอุดกั้นทางเดินหายใจ และสัญญาณชีพอยู่ในเกณฑ์ปกติ
      - ข้อมูลสนับสนุน
        
        หายใจลำบากคลำพบก้อนเนื้อที่คอเสียงเเหบกลืนอาหารลำบาก
  - - - Acute
        
        ทอนซิลโต บวม แดง ต่อมน้ำเหลืองที่คอใต้มุมคางโต/กดเจ็บ
      - Chronic
        
        ทอนซิลโต คอแดงไม่มาก มีอาการโรคร่วม (น้ำมูกเขียวเสมหะลงคอ ฟันผุ เหงือกเป็นหนอง)
    - - มีไข้สูง อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ เจ็บคอเวลากลางคืน มีอาการปวดร้าวไปกกหู ต่อมน้ำเหลืองคอโต กดเจ็บ มีน้ำลายมาก เจ็บคอบ่อยเป็นๆหายๆ เบื่ออาหาร และมีภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากทางเดินหายใจส่วนบนอุดกั้น
    - - ได้รับเชื้อแบคทีเรียโดยตรง ได้แก่ Streptococcus,
        Staphylococcus,
        Pneumococcus
    - - การอักเสบของ palatine tonsil จะเกิดขึ้นในเด็กมากกว่าผู้ใหญ่ ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ ร่างกายอ่อนแอ มีการอักเสบทางเดินหายใจส่วนบนก่อน
    - - Tonsil ได้รับเชื้อ B-streptococcus,staphylococcus,Pneumococcus ทำให้ tonsil บวมแดง มีหนอง จึงทำให้ tonsillitis มีอาการปวดร้าวไปหู
    - - -Medical treatment antibiotic
        ยารักษาตามอาการ เช่น ยาลดไข้ vitamin
      - -Surgical treatment tonsillectomy (เป็นๆหายๆ 3ครั้ง)
        ข้อบ่งชี้ chronic tonsillitis, obstructive sleep apnea syndrome
    - - 1.ภาวะหนองรอบต่อมทอนซิล (peritonsillar abcess) เป็นการสะสมของหนองในเนื้อเยื่อรอบต่อมทอนซิล
      - 2.การแพร่กระจายของการติดเชื้อ การติดเชื้ออาจลุกลามไปยังส่วนอื่นๆของลำคอ เช่น คอหอยส่วนลึก เซลลูไลติส
      - ปัญหาระบบทางเดินหายใจ ทางเดินหายใจอุดกั้น(Airway obstruction)
      - 4.ไข้รูมาติก (Rheumatic fever) เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย streptococcus pyogenes ที่ไม่ได้รับการรักษา มีผลต่อหัวใจ ข้อต่อ ระบบประสาท และผิวหนัง
    - - 1.แบบแผนการเผาผลาญและโภชนาการ (Nutritional-Metabolic Pattern) ผู้ป่วยมีอาการรับประทานอาหารและดื่มน้ำลำบาก เนื่องจากเจ็บคอมากเวลากลืนอาหาร
      - 2.แบบแผนการขับถ่าย (Elimination Pattern)
        ผู้ป่วยเจ็บคอมากเวลากลืนอาหาร มีไข้สูง มีภาวะขาดน้ำ ส่งผลต่อการขับถ่ายปัสสาวะน้อย
      - 3.แบบแผนการทำกิจกรรมและการออกกำลังกาย (Activity-Exercise Pattern)
        ผู้ป่วยรู้สึกอ่อนเพลีย และไข้สูง ผู้ป่วยหยุดกิจกรรมหนักเนื่องจากเจ็บคอและอ่อนแรง
      - 4.แบบแผนการนอนหลับและการพักผ่อน (Sleep-Rest Pattern) ผู้ป่วยมักจะนอนกรน เจ็บคอทำให้นอนไม่หลับ โดยเฉพาะตอนกลางคืน
  - - - ติดเชื้อ epstein-barrvirus (EBV)
      - รับประทานอาหารที่มีสารไนโตรซามีน
      - การอักเสบเรื้อรังของโพรงหลังจมูก
    - - อาการทางจมูก : คัดจมูก เลือดกำเดาไหล เสมหะเป็นเลือด
      - อาการทางหู : เสียงอื้อในหู น้ำในหูไหลออก การได้ยินบกพร่อง ปวดหู
      - อาการทางคอ : มีก้อนที่คอ ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต
      - อาการทางประสาท : ปวดหัว ปวดไมเกรน
      - อาการอื่นๆ น้ำหนักลด ไข้ต่ำ สำลักน้ำขึ้นจมูก
    - - การผ่าตัด
      - เคมีบำบัด
        
        เคมีบำบัดนำ ทำก่อนรังสีรักษา
        
        เคมีบำบัดพร้อมกับรังสีรักษา
        
        เคมีบำบัดตาม ทำหลังรังสีรักษา
    - - ข้อมูลสนับสนุน
        
        ผู้ป่วยรู้สึกเหนื่อย ไม่มีแรง บางครั้งเดินไม่ไหว
        
        Hematocrit 30.6%
        
        Hemoglobin 10 gm/dl
        
        O2 saturation 96%
        
        Moderately pale conjunctiva
        
        Capillary refill 3 วินาที
      - วัตถุประสงค์
        
        ผู้ป่วยไม่เกิดภาวะพร่องออกซิเจน
        
        ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องมีปริมาณตัวนำออกซิเจนเพียงพอ
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        O2 saturation > 95 %
        
        ไม่พบอาการเหนื่อย หอบ ริมฝีปากเขียว
        
        Hematocrit 40-52%
        
        Hemoglobin 14-18 gm/dl
      - กิจกรรมทางการพยาบาล
        
        ประเมินภาวะพร่องออกซิเจน โดยสังเกตอาการหอบเหนื่อย ตัวเย็น ชีพจรเร็ว ปลายมือปลายเท้าเขียว O2 saturation 95%
        
        ประเมินภาวะซีดจากการสังเกต ซักประวัติ ผลทางห้องปฏิบัติการ
        
        ดูแลให้อาหารทางสายยางให้อาหารทางหน้าท้อง
        
        แนะนำ ดูแล ให้นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ วันละ 8 ชั่วโมง เพื่อลดการใช้ออกซิเจนในการทำกิจกรรมที่ทำให้เกิดอาการเหนื่อย อ่อนเพลีย
      - การประเมินผล
        
        O2 saturation เฉลี่ย 98-99%
        
        ไม่พบอาการเหนื่อย หอบ capillary refill < 2 วินาที
        
        Hemoglobin > 10.0 gm/dl
        
        Hematocrit > 30 %
- - - - การเคี้ยวหมากพลู
- - - - Ultrasound
- - - - การรับรู้และการมีบทบาท การเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์และการพูด