Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

พยาธิสภาพของการเกิด Necrotizing Facitis พยาธิสภาพของการติดเชื้อของแผล,…

- - - - การติดเชื้อรุนแรงหรือการเน่าตายของเนื้อเยื่อ
      - มีหนองขุ่นคล้ำคล้าย "น้ำล้างจาน" (dishwasher discharge)
      - เลือดไหลน้อยหรือไม่ไหลเลย
      - เนื้อเยื่อแยกจากกันได้ง่าย
    - - เม็ดเลือดขาวสูง (leukocytosis)
      - เลือดมีความเป็นกรด (acidosis)
      - โปรตีนในเลือดต่ำ (hypoalbuminemia)
      - เกลือแร่โซเดียมต่ำ (hyponatremia)
      - ตัวชี้วัดการอักเสบสูง เช่น C-reactive protein (CRP)
      - การตรวจเหล่านี้ช่วยสนับสนุนการวินิจฉัย แต่อาจไม่สามารถยืนยันได้
    - - ใช้เพื่อประเมินขอบเขตการลุกลามของการติดเชื้อในชั้นไขมันใต้ผิวหนังและเนื้อเยื่อหุ้มกล้ามเนื้อ
      - ช่วยในการวางแผนการรักษา แต่ยังไม่มีคำแนะนำที่ชัดเจนสำหรับการใช้งานในปัจจุบัน
      - การตรวจเอกซเรย์หรือ CT scan อาจแสดงฟองอากาศในเนื้อเยื่อ (กรณีมีการติดเชื้อรุนแรง)
  - - - อาการไม่ชัดเจน เช่น หงุดหงิด งอแง ปฏิเสธการเคลื่อนไหว
      - มีอาการปวดที่ไม่สัมพันธ์กับความผิดปกติที่เห็นบนผิวหนัง (pain out of proportion)
      - ตำแหน่งที่พบบ่อย ได้แก่ แขน ขา และเท้า
    - - ไข้สูง ผิวหนังบวม แดง ร้อน และมีอาการปวดอย่างมาก
      - มีตุ่มน้ำหรือถุงน้ำ และบางรายอาจคลำได้ฟองอากาศในเนื้อเยื่อ (crepitation)
      - การเปลี่ยนสีผิวหนังไปในโทนคล้ำ ม่วง หรือดำ อันเนื่องมาจากเนื้อเยื่อตาย
    - - เส้นประสาทที่เลี้ยงผิวหนังถูกทำลาย เกิดอาการชาแทนอาการปวด
        การติดเชื้อในกระแสเลือด (sepsis) หรือภาวะช็อก และการทำงานของอวัยวะล้มเหลว เช่น ตับหรือไต
    - - สีผิวคล้ำ ม่วง ดำ หรือเน่าตาย
      - ผิวหนังพองเป็นตุ่มน้ำ
      - คลำได้ฟองอากาศในเนื้อเยื่อ
      - อาการชาในบริเวณที่ติดเชื้อ
  - - - ชนิดของเชื้อก่อโรค
      - ความรุนแรงของโรค
      - ตำแหน่งของการติดเชื้อ
      - โรคประจำตัวและภูมิคุ้มกันของผู้ป่วย
      - ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มมีอาการจนถึงการวินิจฉัยและการรักษาที่เหมาะสม
- - - - รู้สึกอุ่น ผิวหนังใกล้ ๆ บาดแผลมีรอยแดง เจ็บ หรือบวม
      - รู้สึกเจ็บบริเวณบาดแผลมากขึ้น
      - บาดแผลมีกลิ่นเหม็น
      - บาดแผล มีเลือดหรือหนอง
      - หากผู้ป่วยมีอาการดังต่อไปนี้ ควรไปพบแพทย์
      - มีไข้ หรือหนาวสั่น
      - รู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น หรือมีอาการบวมแดงเพิ่มมากขึ้นบริเวณที่มีบาดแผล
      - รู้สึกชาที่ผิวหนังบริเวณบาดแผล
      - อาการไม่ดีขึ้นแม้เวลาผ่านไป
      - สงสัยหรือกังวลเกี่ยวกับอาการที่เกิดขึ้น
  - - - การปนเปื้อนเชื้อด้วยตัวผู้ป่วยเอง อาจมีเชื้ออยู่บนผิวหนัง มือ เยื่อเมือก แล้วเข้าสู่ร่างกายผ่านทางบาดแผลที่เกิดขึ้น หรือเชื้อโรคในระบบทางเดินอาหารที่เข้าสู่แผลผ่าตัดจนเกิดการติดเชื้อ
      - เชื้อแพร่กระจายอยู่ในอากาศหรือในสิ่งแวดล้อม แล้วสะสมที่บาดแผลจนเกิดการติดเชื้อ
      - มีเชื้อปนเปื้อนอยู่ในอุปกรณ์ที่ใช้กับแผล เช่น ผ้าพันแผล ผ้าก๊อซ
      - การสัมผัสโดยตรง เช่น ได้รับเชื้อจากอุปกรณ์ทางการแพทย์ มือของศัลยแพทย์ หรือพยาบาลที่มีเชื้อโรคติดอยู่ เชื้อจุลินทรีย์ที่มักทำให้เกิดแผลติดเชื้อ ได้แก่ เชื้อสแตฟิโลค็อกคัส ออเรียส (Staphylococcus Aureus) เชื้อสเตรปโตคอคคัส พัยโอจีเนส (Streptococcus Pyogenes) เชื้อซูโดโมแนส แอรูจิโนซา (Pseudomonas Aeruginosa)