Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
การพยาบาลผู้ป่วย Schizophrenia - Coggle Diagram
-
-
-
-
ข้อวินิจฉัยการพยาบาลที่ 7 ขาดแหล่งสนับสนุนทางสังคม เกี่ยวเนื่องจากสัมพันธภาพและการทำหน้าที่ของครอบครัวบกพร่อง หรือไร้ญาติ
วัตถุประสงค์
1.ผู้ป่วยมีแหล่งสนับสนุนทางสังคมที่ดีโดยเฉพาะสถาบันครอบครัว
2.ผู้ป่วยได้รับแหล่งสนับสนุนที่ดีทางสังคม เช่น สถานสงเคราะห์
เกณฑ์การประเมินผล
- ผู้ป่วยกับครอบครัวมีสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน
- ผู้ป่วยได้รับการดูแลจากครอบครัวอย่างถูกต้อง
- ผู้ป่วยมีแหล่งสนับสนุนที่ดีจากครอบครัว
- ผู้ป่วยมีแหล่งสนับสนุนที่ดีจากสังคม
แผนการพยาบาล
- ประเมินความสัมพันธภาพของผู้ป่วยกับครอบครัว เพื่อวางแผนการให้พยาบาล
- ประเมินแบบแผนความสัมพันธ์ทางครอบครัว เพื่อประเมินว่าผู้ป่วยเป็นบุคคลไร้ญาติหรือไม่
- ประเมินความสามารถแหล่งสนับสนุนของครอบครัวเพื่อประเมินความเป็นไปได้ต่อการรับดูแลผู้ป่วย และลดปัญหากลับมาเป็นซ้ำ
- เชิญครอบครัวมาร่วมวางแผนในเรื่องการบำบัดรักษาและให้ความรู้เรื่องบทบาทหน้าที่ของครอบครัว เพื่อป้องกันการเสพสารเสพติด และการรับประทานยาอย่างต่อเนื่องทุกครั้ง
- พูดคุยให้คำแนะนำและกำลังใจครอบครัว ต่อการมีบทบาทเป็นผู้นำครอบครัวและบทบาทของการดูแลผู้ป่วยในสถาพภาพแวดล้อมที่มีปัญหาโดยเฉพาะปัญหายาเสพติด เพื่อให้ครอบครัวสามารถดูแลผู้ป่วยและป้องกันปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ ต่อการกลับมาเป็นซ้ำได้
- ให้คำปรึกษาครอบครัวเสริมความเข้มแข็งโดยให้ผู้ป่วยและครอบครัวร่วมพิจารณาสาเหตุของปัญหาด้านสัมพันธภาพ เพื่อร่วมกันหาแนวทางแก้ไข
- แนะนำให้เห็นประโยชน์ของการที่ครอบครัวมาเยี่ยมและให้กำลังใจผู้ป่วย เพื่อช่วยสร้างสัมพันธภาพที่ดีและความอบอุ่นในครอบครัวมากขึ้น
- หากครอบครัวไม่พร้อม ไม่มีความสามารถดูแลผู้ป่วยได้ หรือเป็นคนเร่ร่อน ไร้ญาติ ช่วยเหลือหาแหล่งสนับสนุนทางสังคมต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
ข้อวินิจฉัยการพยาบาลที่ 2 เสี่ยงต่อการทำร้ายตัวเองและผู้อื่นเกี่ยวเนื่องจากมีภาวะประสาทหลอนทางการได้ยิน(Auditory hallucination)เป็นผลรองจากการใช้สารเสพติดเป็นระยะเวลานาน
-
-
กิจกรรมการพยาบาล
- ประเมินเกี่ยวกับภาวะประสาทหลอน เช่น เสียงที่ได้ยินเป็นไปทางบวก (เช่น เสียงชมเชย อวยพร) หรือทางลบ (เช่น เสียงตำหนิ ดุว่า) ประเมินว่าเสียงมีการสั่งการให้ทำร้ายตนเองหรือผู้อื่นหรือไม่ เพื่อนำไปใช้การวางแผนการพยาบาลให้ผู้ป่วยและผู้อื่นมีความปลอดภัย
- สังเกตอาการแสดงของประสาทหลอน เช่นหัวเราะหรือพูดคนเดียวหยุดพูดกลางคัน เป็นต้นหากสงสัย ให้พยาบาลตั้ง
คำถามว่ากำลังได้ยินเสียงหรือไม่ ซึ่งภาวะประสาทหลอนเป็นประสบการณ์ส่วนตัวที่ไม่สามารถมีเครื่องมือที่มาใช้วัดประเมินได้ การใช้คำถามโดยตรงจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อประเมินภาวะประสาทหลอนและนำไปใช้ในการวางแผนการพยาบาล
- หลีกเลี่ยงการสัมผัสผู้ป่วย ทัศนคติและท่าทีที่ให้การยอมรับผู้ป่วย เพื่อให้ผู้ป่วยรู้สึกไว้วางใจซึ่งนำไปสู่ความร่วมมือในการรักษาพยาบาล
4.ไม่เสริมแรงภาวะประสาทหลอน โดยให้ใช้คำว่า"เสียงที่ได้ยิน"แทนคำว่า "พวกเขา" ที่มีนัยว่าได้รับการตรจจสอบว่าถูก
ต้อง พยาบาลควรให้ผู้ป่วยรู้ว่าพยาบาลไม่ได้มีการรับรู้เช่นเดียวกับผู้ป่วย โดยใช้เทคนิคการเสนอความจริง เช่น "แม้ว่าเสียงจะเป็นจริงสำหรับคุณ แต่พยาบาลไม่ได้ยินเสียงอื่นใด เป็นต้น เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีการรับรู้อยู่บนความเป็นจริง
5.ช่วยให้ผู้ป่วยเข้าใจความเกี่ยวโยงระหว่างความวิตกกังวลที่เพิ่มขึ้นกับการเกิดภาวะประสาทหลอน อาจให้ผู้ป่วยจดบันทึกเสียงที่ได้ยินและค้นหาตัวกระตุ้นที่ส่งผลให้เกิดภาวะประสาทหลอน ความวิตกกังวลเป็นปัจจัยที่กระตุ้นให้เกิดประสาทหลอน ซึ่งการค้นหาตัวกระตุ้นจะช่วยในการวางแผนการพยาบาลได้เหมาะสมขึ้น
- พยายามเบี่ยงเบนผู้ป่วยจากภาวะประสาทหลอน เช่น ในผู้ป่วยที่ได้ยินเสียงแว่ว ใช้การเบี่ยงเบนโดยฟังเพลง ร้องเพลง โทรทัศน์ หรือ ใช้การขับไล่เสียง โดยพูดเสียงดังๆว่า "ไปให้พ้น" "อย่ามายุ่งกับฉัน" รวมทั้งการเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจในเสียง และเป็นกานำผู้ป่วยกลับมาอยู่กับความเป็นจริง
- สอนการใช้เทคนิคการหยุดความคิด โดยการใช้คำพูดสั้นๆง่ายๆ เช่น การพูดว่า "หยุด" จนกระทั่งเสียงหายไป เพื่อให้ผู้ป่วย
-
- ลดสิ่งแวดล้อมที่กระตุ้น ซึ่งจะช่วยลดความวิตกกังวลที่จะไปกระตุ้นการเกิดประสาทหลอน
- กระตุ้นให้ผู้ป่วยตรวจสอบความจริงของประสาทหลอนโดยพูดคุยกับบุคคลที่ไว้วางใจ
- พูดคุยกับผู้ป่วยเกี่ยวกับการรับประทานยาต้านอาการทางจิตที่จะช่วยลดอาการประสาทหลอนที่เกิดขึ้น และสอบถามถึง
-
- ให้ความรู้เกี่ยวกับการจัดการกับอาการประสาทหลอนกับครอบครัวหรือบุคคลใกล้ชิด เพื่อช่วยเพิ่มความรู้สึกมั่นคงและปลอดภัยให้กับผู้ป่วย
-
-
-
-
-
-