Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
ความรับผิดกระทำละเมิดในการกระทำของผู้อื่น - Coggle Diagram
ความรับผิดกระทำละเมิดในการกระทำของผู้อื่น
3.ความรับของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลในการระเมิดของผู้เยาว์หรือบุคคลวิกลจริตและความรับผิดของครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นในการกระทำละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ
3.1 ความรับผิดของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลในการทำละเมิดของคนไร้ความสามารถ
มาตรา 429 “บุคคลใดแม้ไร้ความสามารถเพราะเหตุเป็นผู้เยาว์หรือ วิกลจริต ก็ยังต้องรับผิดในผลที่ตนทำละเมิด บิดามารดาหรือผู้อนุบาลของ บุคคลเช่นว่านี้ย่อมต้องรับผิดร่วมกับเขาด้วย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่า ตนได้ใช้ ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลซึ่งทำอยู่นั้น”
3.2 ความรับผิดของครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นในการทำละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ
มาตรา 430 "ครูบาอาจารย์ นายจ้างหรือบุคคลอื่นซึ่งรับดูแลบุคคลผู้ไร้ความสามารถอยู่เป็นนิตย์ก็ดี ชั่วคราวก็ดี จำต้องรับผิดร่วมกับผู้ไร้ความสามารถในการละเมิดซึ่งเขาได้กระทำลงในระหว่างที่อยู่ในความดูแลของตน ถ้าหากพิสูจน์ได้ว่าบุคคลนั้นๆ มิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร
1.ความรับผิดของนายจ้างในผลแห่งการละเมิดของลูกจ้างในทางการที่จ้าง
1.2 ลูกจ้างทำละเมิดในทางการที่จ้าง
ความผิดของลูกจ้างที่นายจ้างต้องร่วมรับผิดด้วยนั้น จะต้องเป็นการกระทำในลักษณะที่อยู่ในทางการที่จ้าง กล่าวคือต้องเป็นผลจากการกระทำละเมิดของลูกจ้างในขณะปฏิบัติงานตามคำสั่งของนายจ้าง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 425 ความว่า “นายจ้างต้องร่วมกันรับผิดกับลูกจ้างในผลแห่งละเมิดซึ่งลูกจ้างได้กระทำไปในทางการที่จ้างนั้น
1.1 ความรับผิดของนายจ้าง
ความรับผิดของนายจ้างในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างได้กระทำ
มาตรา 425 "นายจ้างต้องร่วมกันรับผิดกับลูกจ้างในผลแห่งละเมิด ซึ่งลูกจ้างได้กระทำไปในทางการที่จ้างนั้น"
มาตรา 426 "นายจ้างซึ่งได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่บุคคลภายนอกเพื่อละเมิดอันลูกจ้างได้ทำนั้น ชอบที่จะได้ชดใช้จากลูกจ้างนั้น"
การเป็นนายจ้างและลูกจ้างนั้น ย่อมต้องเป็นไปตามมาตรา 575 " อันว่าจ้างแรงงานนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าลูกจ้าง ตกลงจะทำงานให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่านายจ้าง และนายจ้างตกลงจะให้สินจ้างตลอดเวลาที่ทำงานให้
1.3 สิทธิไล่เบี้ย
เป็นสิทธิของเจ้าหนี้ ต่อ ลูกหนี้ผู้ลงลายมือชื่อก่อนตน และลูกหนี้ชั้นต้น (ผู้รับรอง) เมื่อตั๋วขาดความเชื่อถือ
1.4 ตัวการรับผิดในการกระทำละเมิดของตัวแทน
มาตรา 427 "บทบัญญัติในมาตราทั้งสองก่อนนั้น ท่านให้ใช้บังคับแก่ตัวการและตัวแทนด้วย โดยอนุโลม"
ตัวการก็เช่นเดียวกับนายจ้าง กล่าวคือต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ตัวแทนของตนได้กระทำไป
2.ความรับผิดของผู้ว่าจ้างทำของ
2.2 หลักความผิดของผู้ว่าจ้างทำของ
ผู้ว่าจ้างเป็นผู้ผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำ หมายถึงงานที่ทำนั้นโดยสภาพแล้วเป็นการทำละเมิด เมื่อผู้ว่าจ้างสั่งให้ทำการงานนั้น ไม่ ว่าจะสั่งโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อก็ตาม ผู้ว่าจ้างก็ต้องรับผิดในผลนั้น
2.1 ความรับผิดของผู้ว่าจ้างทำของไม่เป็นความรับผิดในการกระทำของบุคคลอื่น
ความรับผิดในการกระทำของผู้รับจ้าง มาตรา ๔๒๘ “ผู้ว่าจ้างทำ ของไม่ต้องรับผิดเพื่อความเสียหายอันผู้รับจ้างได้ก่อให้เกิดขึ้นแก่ บุคคลภายนอกในระหว่างทำการงานที่ว่าจ้าง เว้นแต่ผู้ว่าจ้างจะเป็นผู้ผิดใน ส่วนการงานที่สั่งให้ทำ หรือในคำสั่งที่ตนให้ไว้หรือในการเลือกหาผู้รับจ้าง
ผู้ว่าจ้างและผู้รับจ้างนี้ หมายถึงสัญญาจ้างทำของตามมาตรา ๕๔๗ ซึ่งบัญญัติว่า อันว่าจ้างทำของนั้นคือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่าผู้ รับจ้าง ตกลงรับจะทำการงานสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ว่าจ้าง และผู้ว่าจ้างตกลงจะให้สินจ้างเพื่อผลสำเร็จแห่งการที่ทำนั้น” ผู้รับจ้างทำของมีหนี้ที่จะต้องส่งมอบผลสำเร็จแห่งการงานที่จ้างให้แก่ผู้ว่าจ้าง จึงต่างกับนายจ้างลูกจ้างและตัวการตัวแทนตรงที่ผู้ว่าจ้างไม่มีสิทธิออกคำสั่ง บังคับบัญชาผู้รับจ้าง โดยหลักแล้วผู้ว่าจ้างไม่ต้องรับผิดในความเสียหายที่ผู้ รับจ้างได้ทำขึ้นแก่ผู้อื่น เพราะผู้รับจ้างเป็นผู้กระทำให้เกิดความเสียหาย มิใช่ ผู้ว่าจ้างเป็นผู้กระทำ