Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
ความรับผิดกระทำละเมิดในการกระทำของผู้อื่น, นางสาวอารีรัตน์ เทวะสิงห์…
ความรับผิดกระทำละเมิดในการกระทำของผู้อื่น
1.ความรับผิดของนายจ้างในผลแห่งการละเมิดของลูกจ้างในทางการที่จ้าง
1.1 ความรับผิดของนายจ้าง
หลักสัญญาของการจ้างแรงงาน :นายจ้างย่อมมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจ้าง
ม.425 Ex.แดงเป็นนายจ้าง ดำเป็นลูกจ้าง แดงสั่งให้ดำขนสินค้าไปส่งลูกค้าดำเอาสินค้าขึ้นรถบรรทุกระหว่างทางบังเอิญขับรถด้วยความเร็วสูงปรากฎว่ารถได้ชนและได้รับความเสียหาย ดังนั้นดำเป็นคนทำละเมิด เดงไม่ได้ทำละเมิดแต่แดงต้องร่วมรับผิดต่อดำ
1.2 ลูกจ้างทำละเมิดในทางการที่จ้าง
หลักพิจารณาว่าการกระทำละเมิดลูกจ้าง 1.ดูทัศนะของงาน งานแต่ละงานแตกต่างกัน 2.ลูกจ้างได้กระทำตามที่ได้รับมอบจ้างงานมารึเปล่า 3.ลูกจ้างต้องอยู่ในการควบคุมดูแลของนายจ้าง 4. ลูกจ้างได้ทำความเสียหายในระหว่างที่ตนกำลังปฏิบัติหน้าที่ใช่ไหม 5. ลูกจ้างได้กระทำไปเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง
1.3 สิทธิไล่เบี้ย
ม. 426
Ex.แดงขับรถไปส่งหน่อไม้แล้วดูดบุหรี่ทำให้เกิดเพลิงไหม้ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย สมมุติว่าบ้านของโจทก์ถูกไฟไหม้ค่าซ่องแซมบ้าน 300,000 บาท เพราะฉะนั้นเงิน 300,000 บาท นายจ้างและลูกจ้างต้องร่วมรับผิดในการชดใช้ค่าสินไหมให้กับโจทก์ที่ได้รับค่าเสียหาย 300,000 บาท ถ้าดำนายจ้างไม่จ่าย ดำมีสิทธิไปไล่เบี้ยเอากับลูกจ้างในเงิน 300,000 บาท
1.4 ตัวการรับผิดในการกระทำละเมิดของตัวแทน
ตัวแทนไม่ใช่ลูกจ้าง ตัวแทนจึงย่อมมีความรับผิดแต่เพียงผู้เดียว
ว่าขานวานใช้ มิใช่การตั้งตัวแทน
ม.427
Ex. แดงมอบอำนาจให้ดำไปทำ ส.ซื้อขายที่ดิน ความสัมพันธ์ในหลักตัวแทน ดำขับรถไปเพื่อทำ ส.ซื้อขายกับขาวในระหว่างทางที่ขับรถไปบังเอิญได้ไปทำละเมิด รถได้ไปชนกับโจทก์ เพราะฉะนั้นแดงไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์เพราะไม่ใช่นายจ้างแต่ดำต้องรับผิดแทน แต่ม.427 ว.ท้ายว่าตัวการต้องรับผิดตัวแทนด้วย
ความรับผิดของตัวการ
ตัวการรับผิดต้องเป็นเหตุที่ได้เกิดขึ้นในขอบเขตเเห่งการปฏิบัติตามหน้าที่เพื่อตัวการหรือในฐานที่ตัวแทนได้ทำการเป็นตัวแทน
ขอบเขตแห่งการปฏิบัติตามหน้าที่
1.ตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจทั่วไป: สามาถทำได้ทุกอย่างนอกจากจะเป็นข้อยกเว้นตาม มาตรา 801 วรรค 2
2.ตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจแต่เฉพาะการ : ดูขอบเขตว่าตัวการให้ใช้ไปทำอะไร Ex. มอบอำนาจให้ไปทำการซื้อขาย การเช่าตึก
2.ความรับผิดของผู้ว่าจ้างทำของ
2.1 ความรับผิดของผู้ว่าจ้างทำของไม่เป็นความรับผิดในการกระทำของบุคคลอื่น
สัญญาจ้างทำของ : ตัวผู้มีอำนาจไม่ได้ อยู่ภายใจใต้บังคับบัญชา
Ex.สัญญาจ้างสร้างบ้าน แดงจ้างดำไปสร้างบ้าน แดงไม่มีอำนาจบังคับบัญชาสั่งให้คุณโทษแต่ถ้าทำของเสร็จเมื่อไหร่มีผลตามความสำเร็จ
ม.428 ผู้ว่าจ้างทำของไม่ต้องรับผิด
Ex.แดงจ้างดำสร้างบ้าน ตกลงกันว่า วันที่ 31 ส.ค.65 จะส่งมอบบ้าน แต่ในระหว่างที่สร้างบ้านดำได้ให้คนลานของตนไปรื้อสิ่งปลูกสร้างปรากฎว่ากระทำโดยประมาททำให้ไม้ที่กำลังแบกลงมาจากข้างบนตกไปโดนหัวคนที่เดินผ่านไซต์งานก่อสร้างได้รับบาดเจ็บต้องเข้า รพ. รักษาพยาบาล ดังนั้นดำเป็นคนทำละเมิด แดงผู้ว่าจ้างแต่เป็น ส.จ้างทำของความเสียหายที่เกิดขึ้นแดงไม่ต้องรับผิด
2.2 หลักความรับผิดของผู้ว่าจ้างทำของ
ผู้ว่าจ้างทำของไม่ต้องรับผิดใน กกท.ของบุคคลอื่น
ผู้ว่าจ้างไม่มีสิทธิควบคุมวิธีการทำงาน
ฎ.1176/2510 เจ้าของรถยนต์นำรถไปซ่อมที่อู่ซ่อมรถแล้วเจ้าของรถวานให้ช่างซ่อมรถคันนั้นไปส่งที่อื่นเมื่อส่งเสร็จแล้วช่างซ่อมรถขับกลับอู่เกิดชนกับรถจักรยายยนต์ของผู้เสียหายระหว่างทาง ดังนี้ช่างซ่อมไม่ได้เป็นตัวแทนหรือเป็นลูกจ้างของเจ้าของรถยนต์เป็นเรื่องจ้างทำของ เจ้าของรถยนต์ไม่ต้องรับผิดในการละเมิดนั้น
ความรับผิดของผู้ว่าจ้างตามที่กฎหมายกไหนดไว้มี 3 กรณี
1.ความผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำ
ฎ.457/2514 ไม่ปรากฏว่าผู้ว่าจ้างเป็นผู้สั่งให้ผู้รับจ้างตอกเสาเข็มด้วยเครื่องจักรอันก่อให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ การตอกเสาเข็มจึงเป็นการกระทำของผู้รับจ้างเอง ผู้ว่าจ้างไม่ต้องรับผิด
2.ความรับผิดในคำสั่งที่ตนให้ไว้
การงานที่สั่งให้ทำจะไม่เป็นละเมิดในตัวเอง แต่อาจสั่งให้ผู้รับจ้างทำโดยวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่งอันเป็นผลให้ผู้อื่นเสียหายก็ได้
Ex.แนะนำให้ช่างทำรางน้ำชายคาบ้านใกล้ชิดกับแนวเขตที่ดินข้างเคียงของผู้อื่น เวลาฝนตกน้ำไหลตกลงในที่ดินข้างเคียง
3.ความผิดในการเลือกหาผู้รับจ้าง
เลือกหาผู้รับจ้างคือ การจ้างคนที่ตนรู้ว่าไม่ใช่ผู้ที่มีความสามารถ/ระมัดระวัง ควรแก่สภาพของงาน
Ex จ้างทำบ้านทำด้วยไม้ ไปจ้างผู้ที่เขาตัวไม้ไม่แน่นอนจึงเป็นผลทำให้บ้านทรุดพังลงมาถูกทรัพย์สินของบุคคลข้างเคียงเสียหาย
3.ความรับผิดของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลในการกระทำละเมิดของผู้เยาว์หรือบุคคลวิกลจริตและความรับผิดของครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นในการกระทำละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ
3.1 ความรับผิดของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลในการทำละเมิดของคนไร้ความสามารถ
ม. 429
ผู้เยาว์หรือผู้วิกลจริต ทำละเมิดต้องอยู่ในความดูแล
บิดา มารดา ผู้อนุบาล ต้องร่วมรับผิด เว้นแต่จะพิสูจน์ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลซึ่งกระทำอยู่แล้ว
ฎ.847/2798 บุตรผู้เยาว์มีนิสัยชอบเล่นปืนมากเพียงเต่บิดาก็บปืนไว้บนหลังซึ่งผู้เยาว์หยิบมุถึงแล้วสั่ง ก.ให้เก็บปืนไว้เฉยๆ มิได้กำกับว่าอย่าให้บุตรผู้เยาว์เอาไป บุตรผู้เยาว์หลอกเอาปืนไปจาก ก.แล้วยิงบุตรโจทก์ตาย เรียกไม่ได้ว่าบิดาใความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแล ม.429
3.2 ความรับผิดของครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นในการทำละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ
ม.430
ผู้ไร้ความสามารถทำละเมิด ทำในขณะอยู่ในความดูแลของ ครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นในการทำละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ
ถ้าพิสูจน์ได้ว่าไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร = ต้องร่วมรับผิด
สิทธิไล่เบี้ยของครูบาอาจารย์หรือบุคคลอื่นซึ่งรับดูเเลบุคคลผู้ไร้ความสามารถ
ฎ.62/2522 เด็กหนีจากบ้านไปตั้งเเต่อายุ 12 ปี เเม้ถูกล่ามโซ่ไว้ก็ยังหนีจนอายุ 18 ปี ไปรับจ้างขับรถยนต์ บิดามารดาใช้ความระมัดระวังอย่างดีเเล้ว นอกเหนออำนาจของบิดามารดาระวังได้ บิดามานดาไม่ต้องรับผิดในละเมิดที่บุตรขับรถชนผู้อื่นโดยประมาท
นางสาวอารีรัตน์ เทวะสิงห์ 64012310447 ลำดับที่ 96 กลุ่ม 1