Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ถุงน้ำดีอักเสบ (cholecystitis) ถุงน้ําดีอักเสบ - Coggle Diagram

- - - - ป่วยเป็นนิ่วในถุงน้ำดี
        โดยก้อนนิ่วจะไปอุดตันท่อน้ำดี
      - ส่งผลให้น้ำดีไหลออกจากถุงน้ำดีเข้าสู่ลำไส้ไม่ได้
      - ความดันในถุงน้ำดีสูงขึ้น เกิดการกูดเบียดูหลอดเลือดต่างๆ ที่หล่อเลี้ยงถุงน้ำดีจนขาดเลือด
      - เนื้อเยื่อถุงน้ำดีเกิดการบาดเจ็บจนูมีการอักเสบ
        เมื่อร่วมกับการติดเชื้อแบคทีเรีย จึงกลายเป็นการอักเสบติดเชื้อ
        ทั้งนี้ถ้าขาดเลือดมากขึ้นจะส่งผลให้เนื้อเยื่อถุงน้ำดีเน่าตาย หรือเกิดการแตกทะของถุงน้ำดีมีการคิดเชื้อรุนแรงในช่อง
        ท้องได้
    - - เช่น เกิดจากการฉีกขาดหรือคิดเชื้อแบคทีเรียของถุงน้ำดี
        เนื้องอกหรือพังผืด ของถุงน้ำดีหรือท่อน้ำดี ท่อน้ำดีตีบดัน
        เมื่อมีการอุดตันที่ทางเดินน้ำดีถุงน้ำดีจะโป้งตึง ผนังบวม
        มีหลอดเลือดปรากฏให้เห็นชัดเจน ต่อไปการอักเสบก็จะลุกลามเข้าไปในเชื่อบุช่องท้องของกระเพาะอาหารและตับ(gastroplasty momentum) รวมถึงบริเวณของูท่อน้ำดีถุงน้ำดีที่บ่วมจะกดทับลงบนท่อน้ำดีจนทำให้ ท่อน้ำดีบวมทำให้น้ำดีไหลไม่สะดวกและขังอยู่ในถุงน้ำดีจนอาจเกิดท่อทางเดินน้ำดีอักเสบจึงมีภาวะดีซ่านได้
  - - - 3 สัปดาห์ก่อนมาโรงพยาบาล มีอาการตัวตาเหลือ
      - ขณะอยู่โรงพยาบาล 26/07/65
        ปวดแน่นท้อง ตัวตาเหลือง
    - - 1.เจ็บปวดลึก ๆ ใด้ชายโครงขวาอาจร่วมกับกดเจ็บ(ตำแหน่งของถุงน้ำดี) ทันที โดยเฉพาะ เวลาหายใจเข้าหรืออาจร้าวไปไหล่ขวา
      - มีไข้มักเป็นไข้ต่ำและมักมีหนาวสั่น
        แต่บางคนอาจมีไข้สูง
      - คลื่นไส้ อาเจียน แน่นท้อง ท้องเฟ้อ
      - เมื่อเป็นมากอาจมีตาตัวเหลือง (โรคดีช่าน)
        อุจจาระสีชิดและปัสสาวะสีเหลืองเข็มจากน้ำดี
- - - - SD :ผู้ป่วยมีโรคประจำตัวเป็นเบาหวานความดันโลหิต
        OD :รูปร่างผอม น้ำหนัก 37 กิโลกรัม ส่วนสูง 140 เซนติเมตร BMI 18.88 kg/m2
    - - สังเกตระดับความรู้สึกตัวและอาการเปลี่ยนแปลงของผู้ป่วย เช่น ซึม กระวนกระวาย ชักหมดสติ เพื่อให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยได้ทันท่วงที
        
        ประเมิน vital sing ทุก 4 ชั่วโมง เพื่อประเมินสภาพร่างกายของผู้ป่วยถ้าระดับน้ำตาลในเลือดสูงจะพบว่ามีอุณหภูมิสูง ชีพจรเต้นเร็ว ความดันโลหิตสูงอัตราการหายใจจะเพิ่มขึ้น
        
        เจาะ DTX ตามแผนการรักษาของแพทย์ premeal ทุก 6 ชั่วโมง keep DTX 110-180 mg% เพื่อประเมินภาวะน้ำตาลในเลือดสูงและภาวะน้ำตาลในต่ำเพื่อให้การรักษาได้ถูกต้องเหมาะสม
        
        ดูแลให้รับประทานอาหาร Low fat งดอาหารหวานจำกัดแป้งและน้ำตาล ลดไขมันแต่รับประทานเนื้อสัตว์และผักมากๆ
  - - - 1.ตัวตาไม่เหลือง
      - 2.สัญญาณชีพอยู่ในเกณฑ์ปกติ
        T 36.5-37.4 c, PR 60-100 BPM,
        RR 16-24 BPM, BP 90/60-140-90 mmHg
      - 3.O2 saturation 95-100 %
      - 4.ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการ
      - HGB 12-16 g/dL
      - HCT 37-47 %
      - MCV 80-100 fL
      - MCH 27-34 pg
      - RDW 11.5-14.5 %
      - RBC 4.6-6.2 M/uL
    - - สังเกตและประเมิน อาการซีด อ่อนเพลีย เหนื่อยหอบปวดศีรษะ ปลายมือปลายเท้าซีด สังเกตอาการเนื้อเยื่อขาดออกซิเจน เช่นเวียนศีรษะ ตาพร่ามัวปวดกล้ามเนื้อเจ็บหน้าอกเพื่อประเมินอาการภาวะโลหิตจางและให้การพยาบาลได้
        
        วัดสัญญาณชีพ ทุก 4 ชั่วโมงประเมินอาการผู้ป่วย
        
        ดูแลให้พักผ่อนบนเตียง ระมัดระวังป้องกันการพลัดตกหกล้มจาการที่ผู้ป่วยมีอาการอ่ออนเพลีย
        
        ติดตามผลทางห้องปฏิบัติการ เพื่อติดตามภาวะซีด
  - - - วัตถุประสงค์ : เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับสารน้ำละสารอาหารเพียงพอกับความต้องการของร่างกาย
        
        เกณฑ์การประเมิน
        
        ผู้ป่วยรับประทานอาหารได้ ไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียน แน่นท้อง
        
        น้ำหนักไม่ลดลงจากเดิม
        
        ค่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ คือ BMI 18.5 – 22.90 Kg
    - - ประเมินภาวะขาดสารอาหาร
        
        ดูแลให้ได้รับรับประทานอาหารอ่อนย่อยง่าย ให้รับประทานอาหารครั้งละน้อยๆแต่บ่อยครั้งในรายที่หอบเหนื่อยจัดอาหารให้เป็นช่วงเวลาและมีเวลาได้พักในขณะรับประทานอาหารและระมัดระวังการสำลัก
        
        ดูแลเรื่องการรักษาความสะอาดปากและฟันเพื่อให้ปากสะอาด ช่วยลดอาการปากแห้ง และลดรสขมหรือรสไม่ดีอื่นๆทำให้ความรู้สึกอยากอาหารเพิ่มขึ้น
  - - - เกณฑ์การประเมิน ผู้ป่วยและญาติมีสีหน้าสดชื่น ไม่แสดงถึงอาการความวิตกกังวล
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        สร้างสัมพันธภาพกับญาติของผู้ป่วยด้วยท่าทีเป็นมิตร
        
        อธิบายเกี่ยวกับอาการของโรคที่ผู้ป่วยประสบอยู่ และวิธีการรักษาพยาบาลที่ผู้ป่วยได้รับขณะที่ผู้ป่วยได้รับการรักษาตัว
        
        เปิดโอการให้ญาติได้ซักถามเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของผู้ป่วยและระบายความรู้สึก
        
        แจ้งญาติให้ทราบว่าผู้ป่วยจะได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์และพยาบาลตลอดจน เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องขณะที่ผู้ป่วยรับการรักษาอยู่ในโรงพยาบาล