Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ไข้ (Fever), Differential WBC - Coggle Diagram

- - - - Normal chest contour, have subcostal retraction.
    - - No mass
    - - Resonance sound
    - - Rhonchi both lung
  - - - soft, no mass palpable, no tenderness and no distension
    - - no examination
    - - abdominal distension,bulging,normal movement
    - - Bowel sound 7 /min
- - - - เหนียวข้นหรือไม่
      - สีอะไร
  - - - ทานยาพารา
      - การรักษาที่คลินิก
- - - - การออกฤทธิ์
        
        ยับยั้งการสังเคราะห์ Prostaglandins ในระบบประสาทส่วนกลาง ซึ่ง Prostaglandins เป็นตัวทำให้เกิดความเจ็บปวด และทำให้เกิดไข้ ที่มีผลต่อศูนย์ควบคุมอุณหภูมิของร่างกายที่ไฮโปทาลามัสยานี้ไม่มีฤทธิ์ยับยั้งการเคลื่อนตัวของนิวโทรฟิวจึงมีฤทธิ์ต้านการอักเสบต่ำมาก ไม่ทำให้เกิดแผลในทางเดินอาหารและไม่มีผลต่อการเกาะกลุ่มของเกร็ดเลือดยาจะออกฤทธิ์สูงสุดในเวลา 30 - 60 นาทีหลังได้รับยาหากได้รับยาเกินขนาดจะมีพิษต่อตับและไตจึงไม่ควรใช้ยานี้ติดต่อกันเกิน 7 วัน
      - ผลข้างเคียง
        
        ง่วงซึม แพ้ยาเช่น มีผื่น บวม เป็นแผลที่เยี่อบุช่องปาก มีไข้หากได้รับยามากเกินไปอาจทำให้เกิดตับวายถึงแก่ชีวิตได้คลื่นไส้ อาเจียน อ่อนเพลีย ดีซ่าน ระดับน้ำตาลในเลือดต่ำอาจมีเยื่อหุ้มสมองอักเสบ
  - - - การออกฤทธิ์
        
        จับกับ เบต้า 2 adrenergic receptor เกิดการกระตุ้น adenyl cyclase เพิ่มการหลั่ง cyclic AMP ทำให้กล้ามเน้ือเรียบหลอดลมคลายตัวเป็นผล ให้หลอดลมขยาย
      - ผลข้างเคียง
        
        หัวใจเต้นเร็ว , ใจสั่น, หัวใจเต้นแรง , คลื่นไส้หน้าแดง , กระสับกระส่ายนอนไม่หลับ ,มึนงง,ง่วงนอน,เป็นลม,อาเจียน ,อ่อนเพลีย,แน่นหน้าอก,เบื่ออาหาร, หลอดลมตีบตัว
    - - การออกฤทธิ์
        
        ประกอบด้วยตัวยา ipratropium bromide 500 mcg และ fenoterol 1,250 mcg
        -ipratropium bromide มีฤทธิ์ยับยั้งการกระตุ้นรีเฟลกซ์ของเส้นประสาท vagus
        -fenoterol hydrobromide เป็นยากระตุ้นซิมพาเทติคท่ีออกฤทธ์ิกระตุ้นเฉพาะต่อBeta-2 receptor เมื่อได้รับยาในขนาดท่ีแนะนําให้ใช้ในการรักษา ทําให้เกิดการขยายตัวของกล้ามเนื้อเรียบของผนังหลอดเลือดและหลอดลมจะช่วยป้องกันการเกิดภาวะหลอดลมหดตัวจากการกระตุ้นของสารกระตุ้น เช่น histamine ,methacholine อากาศเย็นและสิ่งแปลกปลอม
      - ผลข้างเคียง
        
        กระสับกระส่าย มึนงง เหนื่อยล้า หัวใจเต้นเร็ว แสบอก กล้ามเนื้อเป็นตะคริว
  - - - การออกฤทธิ์
        
        เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มเซฟาโลสปอ ริน (cephalosporin) ตัวยามีฤทธิ์เข้าจับกับ penicillin-binding protein (PBPs) ที่จะยับยั้ง กระบวนการทรานส์เปปทิเดชันในขั้นตอนสุดท้ายของการสังเคราะห์เปปทิโดไกลแคนของผนังเซลล์ ของแบคทีเรีย เป็นผลให้ยับยั้งสารชีวสังเคราะห์ของผนังเซลล์
      - ผลข้างเคียง
        
        ปวดศีรษะ มึนงง คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย เบื่ออาหาร ปวดท้อง ท้องอืด กดการสร้างไขกระดูกทำให้เม็ดเลือดขาว เกล็ดเลือด และ Hct ต่ำ แพ้ยา เช่น ผื่นคัน มีไข้ เป็นต้น ปวดบริเวณที่ฉีด
    - - การออกฤทธิ์
        
        มีฤทธ์ิกว้างในการทำลายเชื้อแบคทีเรีย โดยออกฤทธ์ิ
        ยับยั้ง DNA gyrase activity สามารถทำลายเชื้อแบคทีเรียในขนาดความเข้มข้นที่ตำ่
      - ผลข้างเคียง
        
        อาจทำให้คลื่นไส้ อาเจียน เป็นไข้ ปวดข้อ มีผื่นขึ้น
  - - - การออกฤทธิ์
        
        ทำลายพันธะ disulfideในโปรตีนของเสมหะ ทำให้เสมหะเหลวขึ้นและขับออกง่าย
      - ผลข้างเคียง
        
        อาจมีอาการ คลื่นไส้ อาเจียน การรับรสเปลี่ยนไป ง่วงนอนหรือมีไข้ ซึ่งอาการเหล่านนี้จะหายเองเมื่อรับประทานยาเป็นระยะเวลาหนึ่ง
        -อาการแน่นหน้าอก หรืออาการหลอดลมหดตัว อาจเกิดขขึ้นได้ในผู้ป่วยบางราย
- - - - สาเหตุ
        
        เชื้อแบคทีเรียและไวรัส เชื้อแบคทีเรียที่พบบ่อย คือ เชื้อStreptococcus pneumoniaeส่วนไวรัสที่ทำให้เกิดภาวะปอดอักเสบบ่อยที่สุดคือ Cytomegalovirus ซึ่งมักพบในผู้ป่วยที่ได้รับยากดภูมิคุ้มกัน ผู้ป่วยที่ได้รับการเปลี่ยนอวัยวะ ผู้ป่วยโรคเอดส์และผู้ป่วยที่ได้รับยาต้านมะเร็ง
      - พยาธิสภาพ
        
        ระยะที่ 1 ระยะเลือดคั่ง : พบใน 12-24 ชั่วโมงแรกหลังจากเชื้อแบคทีเรียเข้าไปในถุงลมและมีการเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันจะมีปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายเกิดขึ้นโดยมีเลือดคั่งในบริเวณที่มีการอักเสบและมี Cellular Exudate เข้าไปในถุงลม(Exudate ประกอบด้วย เม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว แบคทีเรีย และไฟบริน)ระยะนี้อาจมีเชื้อแบคทีเรียเข้าสู่กระแสเลือด (Bacteremia)
        
        ระยะที่ 2 ระยะปอดแข็งตัว : ระยะปอดแข็งตัวนี้เกิดขึ้นในวันที่ 2-3 ของโรคระยะแรกจะพบว่ามีเม็ดเลือดแดงและไฟบรินอยู่ในถุงลมเป็นส่วนใหญ่หลอดเลือดฝอยของปอดที่ผนังถุงลมจะขยายตัวออกมากทำให้เนื้อปอดมีสีแดงจัด เรียกว่า Red Hepatization ในรายที่มีการอักเสบอย่างรุนแรงจะมีการอักเสบมากขึ้น หลอดเลือดฝอยของปอดที่ผนังถุงลมมีขนาดเล็กลง ทำให้เนื้อปอดเปลี่ยนเป็นสีเทา เรียกว่า Gray Hepatizationซึ่งจะตรงกับวันที่ 4-5 ของโรค ระยะนี้กินเวลาประมาณ 3-5 วัน
        
        ระยะที่ 3 ระยะฟื้นตัว : ในวันที่ 7-10 ของโรคเมื่อร่างกายมีภูมิต้านทานโรคเกิดขึ้น เม็ดเลือดขาวสามารถทำลายแบคทีเรียที่อยู่ในถุงลมให้หมดและเริ่มสลายตัว ขณะเดียวกันจะมีเอ็นไซม์ออกมาละลายไฟบริน exudates ส่วนใหญ่จะถูกกำจัดออกจากบริเวณที่มีการอักเสบโดยเซลล์ชนิดโมโนนิวเคลียร์ที่เหลือจะหลุดออกมาเป็นเสมหะขณะไอระยะนี้การอักเสบที่เยื่อหุ้มปอดจะหายไปหรือมีพังผืดเกิดขึ้นแทนพยาธิสภาพของปอดอักเสบติดเชื้อจาก Diplococus pneumoniaมักจะกลับคืนเป็นปกติได้ นอกจากในรายที่มีการทำลายเนื้อเยื่อต่างๆอย่างมาก จะทำให้เกิดพังผืดขึ้นในส่วนที่เคยมีการอักเสบนั้น
      - อาการและอาการแสดง
        
        มีไข้ ไอ เจ็บหน้าอก และหอบเหนื่อย ซึ่งอาการเหล่านี้อาจมีไม่ครบทุกอย่างก็ได้ ส่วนใหญ่มักมีอาการติดเชื้อของทางเดินหายใจส่วนต้น หรือโรคหวัดนำมาก่อน หลังจากนั้นจึงมีอาการไอ และหายใจหอบตามมา โดยเฉพาะที่เกิดจากเชื้อสเตรปโตค็อกคัส นิวโมเนียอี (Streptococcus Pneumoniae)
  - - - พยาธิสภาพ : มีการอักเสพของหลอดลมเรื้อรังทำให้เยื่อบุผนังหลอดลมมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสารภูมิแพ้และสิ่งแวดล้อมมากกว่าคนปกติ และจะเกิดขึ้นทันทีเมื่อได้รับสารก่อภูมิแพ้ ซึ่งอาการแพ้อาจหายไปได้เองหรือเมื่อได้รับยาขยายหลอดลม
      - อาการและอาการแสดง
        
        ไอตอนเช้า กลางคืน ตอนดึก ไอเวลาวิ่งเล่น หรือหลังวิ่งเล่น คัดจมูก นำ้มูกไหล แน่นหนา้ อก หายใจมีเสียงหวีดหรือหอบเหนื่อยร่วมด้วย
      - สาเหตุ
        
        ได้รับสารก่อภูมิแพ้ เช่น ฝุ่น ควัน อาการร้อน เย็น
  - - - พยาธิสภาพ : การอักเสบของหลอดลมจะทำให้ความสามารถในการต่อต้านเชื้อลดลง เช่น การทำงานขนโบกพัดต่างๆ ในหลอดลมใหญ่ที่มีการอักเสบจะมีการสร้างมูกเพิ่มขึ้น ถ้าลุกลามไปหลอดลมเล็กๆหรือหลอดลมฝอยเรื้อรัง โดยไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดการดป่งพอของหลอดลมฝอยทำให้เกิดการอักเสบซ้ำซ้อนได้
      - อาการและอาการแสดง : มีไข้ ไอ ไอแห้ง มีน้ำมูกไหล ระคายคอ
      - สาเหตุ
        
        การติดเชื้อไวรัส เป็นสาเหตุสำคัญที่พบบ่อย คือ RSV รองลงมาคือ Parainfluenza virus และ Adenovirus ส่วนเชื้อแบคทีเรียที่พบบ่อย คือ pneumococci,staphylococci, H.influenza,streptococci
        
        เกิดจากภาวะภูมิแพ้ การมีปฏิกิริยาไวเกินของเยื่อบุหลอดลม ทำให้เยื่อบุเกิดการอักเสบ บวม และมีหลอดลมหดเกร็งเรื้อรัง จากสารต่างๆ เช่น บุหรี่ ฝุ่นระออง
  - - - พยาธิสภาพ
        
        เป็นการติดเชื้อครั้งแรก เมื่อคนถูกกัดโดยยุงที่มีเชื้อไวรัส
        เดงกี จะเข้าทางหลอดเลือดฝอย ไปเพิ่มจำนวนที่ผนังหลอดเลือดและ Reticuloendothelial cell ของต่อมน้ำเหลือง
        ตับและม้าม ไวรัสจากอวัยวะดังกล่าวจะกลับมาอยู่ในกระแสเลือด ทำให้มีภาวะ Vircmia
      - อาการและอาการแสดง
        
        มีไข้ปานกลางหรือไข้สูง
        
        หนาวสั่น
        
        หน้าแดง
        
        ปวดศีรษะ
        
        ปวดเมื่อยตามตัว ปวดข้อ
        
        ต่อมน้ำเหลืองโต
    - - ยุงลาย(Aedesaegypti)เป็นพาหะที่สําคัญของโรค นี้โดยยงุลายตัวเมียจะกัดและดูดเลือดซึ่งมีเชื้อไวรัสเดงกี
    - - อาการและอาการแสดง
        
        มีไข้สูงลอยตลอดเวลา
        
        เมื่อทำ tourniquet test จะ positive โดยพบเป็นจุดเลือดออกตามตัวแขนขาและใบหน้า
        
        มีการเพิ่มขึ้นของ Permeability ที่ของผนังหลอดเลือดเกิดการรั่วของพลาสมาทำให้ปริมาตรเลือดลดลงเกิด hypovolumia ซึ่งจะทําให้อาการช็อกและอาจเสียชีวิตได้
        
        ตับโต (Hepatomegaly) จะคลำได้ในวันที่ 3-4 ของโรค แต่ไม่พบ jaundice
        
        มีเกล็ดเลือดต่ำ (Thrombocytopenia) เกิดความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด (coagulopathy ทําให้เกิดการแข็งตัวในหลอดเลือด (Disseminated Intravascular Coaglulation: DIC)
      - ระดับความรุนแรงสามารถแบ่งได้เป็น 4 grade
        
        Grade I มีไข้และมีอาการร่วมอื่น ๆ แต่ไม่จำเพาะ แต่เมื่อทำ touriquet test จะให้ผล positive
        
        Grade II อาการเหมือน grade I แต่ที่เพิ่มเติมคือพบเลือดออกเป็นจุดเลือดใต้ผิวหนัง
        
        Grade III ระบบไหลเวียนโลหิตเริ่มล้มเหลวเกิดอาการช็อกชีพจรเร็วเบา pulse pressure แคนความดันโลหิตตาริมฝีปากเขียวตัวเย็นกระสับกระส่าย
        
        Grade IV แสดงอาการช็อกรุนแรงความดันโลหิตและชีพจรวัดไม่ได้การดำเนินโรคแบ่งออกเป็น 3 ระยะดังต่อไปนี้
        
        3.ระยะพักฟื้นระยะพักฟื้นตัวของผู้ป่วยค่อนข้างเร็วในผู้ป่วยที่ไม่ช็อกเมื่อไข้ลดลงอาการจะดีขึ้นผู้ป่วยเริ่มอยากจะรับประทานอาหารเริ่มปัสสาวะมากขึ้นชีพจรลงส่วนผู้ป่วยที่ช็อกหากได้รับการรักษาที่ทันเวลาจะฟื้นตัวอย่างรวดเร็วการรั่วของพลาสมาจะหยุดความดันโลหิตจะสูงขึ้นชีพจรช้าลงปัสสาวะมากขึ้นผู้ป่วยจะอยากรับประทานอาหารระยะฟื้นตัวใช้เวลา 2-3 วัน
        
        ระยะวิกฤติมักจะเกิดขึ้นพร้อมกับที่ไข้เริ่มจะลงเกิดจากการรั่วของพลาสมาโดยจะรั่วประมาณ 24-48 ชั่วโมงประมาณหนึ่งในสามจะมีอาการรุนแรงมีภาวะความดันโลหิตต่ำเนื่องจากเกิดการรั่วของพลาสมาไปยังปอดหรือช่องท้องซึ่งจะเกิดพร้อม ๆ กับไข้ลง
        
        วันที่ 3-8 ของไข้ผู้ป่วยกระสับกระส่ายมือเท้าเย็นชีพจรเร็วความดันโลหิตต่ำความดันโลหิตลดลงมากกว่า 20 มิลลิเมตรปรอทผู้ป่วยไข้เลือดออกที่อยู่ในภาวะช็อกจะรู้สติดีพูดรู้เรื่องอาจจะบ่นกระหายน้ำ
        
        บางรายอาจจะมีภาวะปวดท้องภาวะช็อกจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วถ้าไม่ได้รับการดูแลรักษาผู้ป่วยจะมีอาการเลวลงอย่างรวดเร็วรอบปากเขียวตัวเย็นวัดความดันโลหิตไม่ได้ผู้ป่วยจะเสียชีวิตใน 12-24 ชั่วโมงในรายที่ไม่รุนแรงผู้ป่วยจะดีขึ้น
        
        ระยะไข้สูงลักษณะเป็นไข้สูงเฉียบพลัน 39-41 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 2-7 วันผู้ป่วยที่เป็นเด็กอาจจะมีอาการชักได้หน้าจะแดงไม่มีน้ำมูกหรือไอในเด็กโตจะบ่นปวดศีรษะปวดกล้ามเนื้อเบื่ออาหารอาเจียนเป็นเลือดตับโตและกดเจ็บ แต่ตัวไม่เหลืองมีผื่นตามตัวในระยะไข้อาการทางเดินอาหารที่พบได้บ่อย ได้แก่ อาการเบื่ออาหารอาเจียนบางรายมีอาการท้องร่วงร่วมด้วย
        
        ในระยะแรกจะปวดทั่วไปปวดชายโครงข้างขวาเนื่องจากตับโตไข้ส่วนใหญ่จะอยู่ลอย 2-7 วันประมาณร้อยละ 70 จะมีไข้ 4-5 วันรายที่มีอาการเร็วที่สุดคือ 2 วันร้อยละ 15 จะมีไข้เกิด 7 วันอาการเลือดออกที่พบบ่อยที่สุดคือจุดเลือดออกตามผิวหนังเนื่องจากเส้นเลือดเปราะหรือการทำ tourniquet test จุดเลือดออกจะพบตามแขนขาลำตัวรักแร้อาจจะมีเลือดกําเดาเลือดออกตามไรฟันอาเจียนหรือถ่ายเป็นเลือด
- - - - ค่าปกติ 150,000-440,000 cell/mm3
        
        ค่าสูง มีความเสี่ยงต่อภาวะเกล็ดเลือดสูง (thrombocythemia)
        
        ค่าต่า มีความเสี่ยงต่อภาวะเกล็ดเลือดต่า (thrombocytopenia)
    - - ค่าปกติ 4-11 x 103 cell/mm3
        
        ค่าสูง อาจมีภาวะการติดเชื้อแบคทีเรีย หรือไวรัสต่าง ๆ
        
        ค่าต่ำ อาจมีภาวะการติดเชื้อแบคทีเรีย หรือไวรัสต่าง ๆ
    - - ค่าปกติ -ผู้ชาย 13-18 mg/dL - ผู้หญิง 12-16 mg/dL
        
        ค่าสูง มีความเสี่ยงต่อภาวะเลือดข้น (polycythemia)
        
        ค่าต่ำ มีความเสี่ยงต่อภาวะโลหิตจาง (anemia)
    - - ค่าปกติ 4.5-6.0 x 106 cell/mm3
        
        ค่าสูง มีความเสี่ยงต่อภาวะเลือดข้น (polycythemia)
        
        ค่าต่ำ มีความเสี่ยงต่อภาวะโลหิตจาง (anemia)
  - - - Chest x-ray Film Chest (Posteroanterior Upright
        
        มี Infiltration
      - Pleural effusion
        
        ไม่มี infiltration
- - - - แนะนำญาติในการสังเกตอาการผิดปกติหากมีอาการแพ้ หรือเกิดอาการของโรคให้ญาติรีบพามาพบแพทย์ก่อนวันนัด หรือสถานพยาบาลใกล้บ้านก่อนวันนัด
      - บอกเหตุผลการรักษา
    - - แนะนำการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน การออกกำลังกาย การทำความสะอาดร่างกาย และการนอนพักผ่อน
    - - แนะนำญาติดูแลให้หลีกเลี่ยงการไปในสถานที่ที่มีสิ่งกระตุ้นที่ก่อให้เกิดอาการแพ้ เช่น ฝุ่น ควัน อากาศร้อนเย็น
      - จัดสิ่งแวดล้อมให้สะอาด ไม่มีฝุ่น มีแสงสว่างเพียงพอ ไม่อับ เปิดหน้าต่างให้มีอากาศถ่ายเทสะดวก และทำความสะอาดที่นอน หมอน มุ้ง เพื่อลดการสะสมของเชื้อโรค
    - - แนะนำให้มาพบแพทย์ตามนัดหากมีนัดติดตามอาการครั้งต่อไป ในเวลาราชการ เพื่อตรวจสุขภาพและให้การรักษาได้อย่างเหมาะสม
      - แนะนำว่าหากมีอาการกำเริบให้ไปสถานีอนามัย หรือสถานพยาบาลใกล้บ้าน เพื่อประเมิน รักษาเบื้องต้นและนำผู้ป่วยส่งโรงพยาบาล
      - แนะนำการเตรียมเอกสารสำคัญเมื่อมาติดต่อสถานพยาบาล
      - แนะนำญาติบอกที่อยู่ เบอร์โทรปัจจุบันที่สามารถติดต่อได้
    - - แนะนำญาติในการดูแลผู้ป่วยให้รับประทานยาอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอตามขนาดและเวลา เมื่อลืมให้กินทันทีที่นึกได้แต่ต้องห่างจากมื้อต่อไป 2 ชม.
      - อธิบายข้อดี และผลข้างเคียงจากการรับประทานยากับญาติ
    - - แนะนำการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ครบ 5 หมู่ สัดส่วนตามธงโภชนาการ แนะนำให้กินอาหารที่ปรุงสุกใหม่และถูกสุขลักษณะ หากมีแพ้อาหารก็ให้เลี่ยงกินสิ่งที่แพ้เพื่อลดการกระตุ้นให้เกิดอาการแพ้
      - แนะนำการดื่มน้ำสะอาด อย่างน้อย 6-8 แก้ว/วัน
    - - ให้ความรู้กับญาติเรื่องอาการเจ็บป่วยว่าเกิดจากการที่ผู้ป่วยได้รับสิ่งกระตุ้นให้เกิดการอักเสบของหลอดลม เช่น การได้รับเชื้อไวรัส การอยู่ในที่อาการร้อนจัด เย็นจัด มีฝุ่น หรือมลภาวะ เป็นต้น ซึ่งเมื่อได้รับสิ่งกระตุ้นจะทำให้หลอดลมเกิดการอักเสบ บวมและเกิดการตีบแคบของหลอดลมได้
    - - แนะนำญาติให้กำลังใจและคอยช่วยเหลือดูแลเอาใจใส่ผู้ป่วยมากขึ้น และหมั่นสังเกตพฤติกรรมและอาการของผู้ป่วยหากมีอาการผิดปกติ