Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

บทที่6 การพยาบาลผู้ป่วยที่มีปัญหาของตา หู คอ จมูก ปาก - Coggle Diagram

- - - - ตรวจร่างกาย : มีเลือดออกในช่องม่านตา
      - ซักประวัติ : ตามัว ปวดตา
  - - - ตั้งแต่กำเนิด จากมารดาเป็นหัดเยอรมัน ใน6สัปดาห์ของการตั้งครรภ์
      - อุบัติเหตุ
      - ภาวะแทรกซ้อนจากเบาหวาน ต้อหิน ม่านตาอักเสบเรื้อรัง หลังผ่าตัดตา
      - ยาบางชนิดและแสงแดดจัด ๆ
      - เสื่อมสภาพตามอายุ
    - - ซักประวัติ : ตามัวมากขึ้นตอนกลางวันหรือที่แสงสว่างมาก กลางคืนมองเห็นชัดขึ้น เห็นแสงไฟเป้นสีรุ้งกระจายรอบดวงไฟ
      - ตรวจร่างกาย : เลนส์ตาขุ่น องเห็นลดลง
      - ตรวจพิเศษ : ประเมินการทำงานของประสาทตาด้วยเลเซอร์
    - - ผ่าตัดเอาต้อกระจกออกแล้วฝั่งเลนส์แก้วตาตาเทียมในลูกตา
      - ภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด
        
        ติดเชื้อในลูกตา
        
        เลือดออกในช่องตา
        
        เกิดต้อกระจกซ้ำ
        
        จอประสาทตาหหลุดลอก
    - - วิตกกังวล เนื่องจากขาดความรู้เรื่องการปฏิบัติ : ให้ข้อมูลการเตรียมตัว เลี่ยงการนอนตะแคงด้านผ่าตัด
      - เสี่ยงต่อการเกิดภาวะเลือดออกในช่องหน้าตาจากการปฏิบัติตัวหลังผ่าตัดที่ไม่ถูกต้อง : ไม่สะบัดหน้าแรงๆ ถ้าไอให้หายใจเข้าลึกๆ อ้าปากกว้าง
      - เสี่ยงต่อภาวะติดเชื้อในลูกตาเนื่องจากปฏิบัติตัวไม่ถูกตัว : นอนหยายให้ผู้อื่นสระ แนะนำเรื่องการเช็ดตาอย่างสะอาด
  - - - ลดความดันลูกตา ลดการสร้างน้ำในลูกตาและระบายน้ำออกจากลูกตา
      - รักษาด้วยเลเซอร์ (Trabeculoplasty) โดยทำทางระบายน้ำให้ใหม่ ทำรูเปิด ของม่านตาเพื่อเปิดทางระบายที่อุดตัน
      - ผ่าตัดลดการสร้าง aqueous humor
    - - เสี่ยงต่อการได้รับบาดเจ็บจอประสาทตาเนื่องจากความดดันลูกตาสูง : ให้ยาลดความดัน หรือเพิ่มการระบายของน้ำออกจากลูกตา
      - เสี่ยงต่อภาวะช่องม่านตาตื้นภายหลังผ่าตัด : ปิดตาข้างที่่ผ่าตัดแบบ moderate pressure
  - - - ซักประวัติ : ปวดตา น้ําตาไหล
      - ตรวจร่างกาย : วัดสายตา ตรวจตาด้วยไฟฉายหรือslit lamp ดูการอักเสบลุกลามไปยังกระจกตา และมีหนองที่ช่องม่านตาหรือไม่
      - ใช้ fluorescein 2% หยดลงในช่องระหว่างเปลือกตาล่างด้านในกับเยื่อบุตาขาว ถ้ามีการถลอกหรือแผลที่กระจกตาจะติดสีเขียว
    - - กําจัดสาเหตุ เช่น ผงติดกระจกตาถุงน้ํําตาอักเสบ
      - จี้ขอบแผลไม่ให้ลุกลาม
      - ใช้เยื่อบุตาเทียม กรณีแผลลึก กว้าง
      - คลุมหรือเย็บเปลือกตา กรณีกระจกตาทะลุและม่านตาอุดปาก
      - หากเกิดแผลเป็นของกระจกตาทึบมาก จะผ่าตัดเปลี่ยนกระจกตา
      - ถ้าการอักเสบลุกลามจะผ่าตัดควักลูกตาออก
    - - หยอดตาด้วยยา chloramphenicol, neomycin, polymycin หรือ sulphacetamide ทุก 1-2 ชั่วโมง
      - อักเสบรุนแรง แผลลึก หรือม่านตาอักเสบต้องหยอดยาขยายม่านตา
      - แผลเกิดจากเชื้อไวรัสหรือเชื้อรา ให้หยอดยาต้านเชื้อไวรัสหรือเชื้อรา
      - ใช้ยาสเตียรอยด์หยอดตา กรณีไวต่อสารหรือการอักเสบจากการแพ้
- - - - กระแทกจากอุบัติเหตุบริเวณจมูก
      - จมูกถูกกดกับกระดูกเชิงกรานมารดาตอนคลอด
      - มีการแตกหักของจมูก จนทำให้กระดูกคดงอผิดรูป
    - - ซักประวัติ: แน่น คัดจมูก หายใจไม่สะดวก นอนกรน ปวดศีรษะ มีน้ำหนองไหลและเวียนศีรษะร่วมด้วย
    - - เสี่ยงต่อภาวะ hypovolemic shock
        
        ประคบเย็นเพื่อลดอาการปวดและห้ามเลือด ใส่สำลีหรือ packing กดห้ามเลือดไว้อย่างน้อย 10 นาที
        
        ใช้เครื่องพ่นความชื้น
        
        ห้ามแคะจมูกหรือสั่งน้ำมูกแรงๆ
  - - - การอักเสบเรื้อรัง
      - มีเนื้องอกของเยื่อบุจมูกและโพรงอากาศข้างจมูก
      - ภูมิแพ้หรือได้รับการระคายเคืองเป็นเวลานานๆ
    - - ซักประวัติ: คัน จาม กัดจมูก น้ำมูกไหล กัดแน่นจมูก ไอ ระคายคอหายใจทางปาก สูญเสียการรับกลิ่นรับรส
      - ตรวจร่างกาย: พบก้อนสีขาว เทา หรือเหลือง ผิวเรียบเป็นมัน อาจเป็นข้างเดียวหรือสองข้าง มีขั้วออกจากผนังด้านข้างของโพรงจมูก
    - - ให้ยา prednisolone หลังผ่าตัด 1-2 สัปดาห์ นาน 5-7 วัน
      - ให้ยากลุ่ม steroid พ่นจมูกนาน 3 เดือน
    - - เสี่ยงต่อภาวะการพร่องของสารน้ำและสารอาหารและการเสียเลือดออกทางช่องจมูก : v/s ทุก 4 ชั่วโมง ถ้าแรงดันโลหิตลดลงและอัตราชีพจร เพิ่มขึ้นแสดงถึงภาวะสูญเสียเลือด ตรวจสอบ hemoglobin และ hematocrit เพื่อประเมินภาวะสูญเสียเลือด
      - เกิดภาวะการหายใจที่ไม่มีประสิทธิภาพ : v/s ทุก 4 ชั่วโมง ให้ดื่มน้ำบ่อยๆ และกลั้วคอด้วยน้ำเกลือปราศจากเชื้อ
      - เกิดความไม่สุขสบายจากความเจ็บปวดในการผ่าตัดช่องจมูก : ให้ได้รับยาแก้ปวด หลีกเลี่ยงยา Aspirin หรือกลุ่มลดการอักเสบที่ไม่ใช่ steroid
      - เสี่ยงต่อการติดเชื้อจากการมีของเหลวค้างในช่องจมูก : สังเกตการมี discharge ไหลออกมามากขึ้น สี กลิ่นผิดปกติ แผลบวม ปวดแผล
      - การมองเห็นเปลี่ยนไปเนื่องจากการผ่าตัดบริเวณจมูก : สังเกตความผิดปกติของการมองเห็น เช่น เห็นภาพซ้อนตาบวมแดง สู้แสงไม่ได้ จาการผ่าตัดทำให้กระทบกระเทือน Optic nerve
  - - - ซักประวัติ: คัดจมูกข้างที่เป็น มีเลือดกำเดาออกบ่อยๆ หรือมีหนองไหล ฟันโยกหลุด ปวดฟันมาก แก้มบวมมากแก้มและฟันบนชา อ้าปากไม่ขึ้น ขากรรไกรแข็ง รับประทานอาหารไม่ได้
      - ตรวจร่างกาย : ตรวจตาพบลูกตาถูกดันออกมาและเห็นภาพซ้อน
      - ตรวจพิเศษ : CT scan
    - - ผ่าตัดร่วมกับรังสีรักษา โดยการตัด maxillarv sinus
      - ควักลูกตาออก
    - - เสี่ยงต่อภาวะการพร่องของสารน้ำและสารอาหาร : ตรวจการมีเลือดออกจากช่องจมูก ดูเลือดซึมที่แผล การมีเลือดไหลลงคอ ให้ยาป้องกันการอาเจียน ไม่ควรไอ จามแรงๆ หรือไอ จามแบบเปิดปาก เลี่ยงการออกกำลังกาย ยกของหนัก งดใช้ฟันปลอม
      - เกิดภาวะการหายใจที่ไม่มีประสิทธิภาพ : จัดท่านอนศีรษะสูง 40-45 องศา หลังผ่าตัด 48 ชั่วโมง และประคบร้อน
      - เกิดความไม่สุขสบายจากความเจ็บปวดในการผ่าตัดช่องจมูก : ประคบเย็นบริเวณจมูกภายใน 48 ชั่วโมงหลังผ่าตัด
      - เสี่ยงต่อการติดเชื้อจากการมีของเหลวค้างในช่องจมูก : ให้ผู้ป่วยบ้วนปากด้วยน้ำเกลือบ่อยๆ
- - - - ซักประวัติ: มีแผลเรื้อรังหรือมีก้อนที่อวัยวะในช่องปาก ปวด ชา เจ็บกราม กลืนลำบาก อ่อนเพลีย
      - ตรวจร่างกาย: ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต พบก้อนเนื้อที่อวัยวะในช่องปากและมีเลือดออกที่ก้อนเนื้อ
      - ตรวจพิเศษ : ตัดชิ้นเนื้อส่งตรวจ
    - - ขาดสารอาหารเนื่องจากกลืนลำบาก/งดสารอาหารและน้ำทางปากหลังผ่าตัด : จัดหาอาหารที่เหมาะสมกับผู้ป่วย เช่น อาหารอ่อน ระมัดระวังการให้อาหารที่มากหรือเร็วเกิน อาจเกิดภาวะ dumping syndrome
      - แผล flap อาจหายช้าเนื่องจากขาดเลือดมาเลี้ยง : สังเกตลักษณะของแผล flap ทุก 2 ชม. หลังผ่าตัด เป็นเวลา 2-3 วัน และต่อมาทุ 4 ชม. ดูแลไม่ให้มีการกดทับแผล flap โดยให้ผู้ป่วยนอนศีรษะสูง 15-45 องศา ลดบวมบริเวณคอและใบหน้ ไม่นอนทับข้างที่มีแผล ดูดน้ำลาย เลือด น้ำเหลือ ภายในช่องปากออกบ่อยๆ
      - ปวดเนื่องจากเนื้อเยื่อได้รับอันตรายจากการผ่าตัด : ให้ยาแก้ปวด ดูแลไม่ให้ท่อระบายให้มีการระบายปกติ ดูดน้ำลายด้วยแรงดันต่ำๆ
      - ขาดความรู้เกี่ยวกับโรค การรักษา การดูแลตนเองก่อนและหลังผ่าตัด และขณะได้รับรังสีรักษา : อธิบายเกี่ยวกับโรค การรักษา การผ่าตัด ลักษณะแผล
  - - - ซักประวัติ: สูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ มีอาชีพที่สัมผัสกับสิ่งระคายเคืองกล่องเสียง ใช้เสียงบ่อย กล่องเสียงอักเสบบ่อยเจ็บคอ แน่นในคอ กลืนลำบาก เสียงแหบ น้ำหนักลด
      - ตรวจร่างกาย: ต่อมน้ำเหลืองโต ต่อมชัยรอยด์ตึงโป้ง กดเจ็บบริเวณกล่องเสียง คลำบริเวณโคนลิ้นได้ก้อนแข็ง
    - - วิตกกังวลเกี่ยวกับการผ่าตัด : อธิบายเกี่ยวกับการผ่าตัด เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยซักถามข้อสงสัย
      - การหายใจอาจไม่มีประสิทธิภาพจากการอุดกั้นของทางเดินหายใจ : ตรวจสอบระดับความรู้สึก ประเมินความสามารถในการหายใจทางท่อเจาะคอ ดูดเสมหะ ใน48 ชั่วโมงแรก จัดท่านอนศีรษะสูง 30-40 องศา กระตุ้นให้ผู้ป่วยหายใจเข้าออกลึกๆ และไออย่างถูกวิธี
      - เสี่ยงต่อภาวะตกเลือดหลังผ่าตัด : ประเมินการทำงานของระบบหัวใจและไหลเวียนเลือด สังเกตลักษณะของเลือดและจำนวนเลือดที่ออกจากแผล
      - แผลหายช้าเนื่องจากการติดเชื้อของแผลผ่าตัด : เปลี่ยนก๊อซปิดแผลตามความจำเป็น ให้ผู้ป่วยกลั้วปากและคอด้วยน้ำยาบ้วนปากบ่อยๆ เพื่อป้องกันการกระจายของเชื้อ
      - มีภาพลักษณ์ในทางลบเนื่องจากไม่สามารถสื่อสารให้ผู้อื่นรับรู้ถึงความต้องการของตนเองได้ : ให้การช่วยเหลือและให้กำลังใจ หาวิธีการสื่อสารที่เหมาะสมให้ผู้ป่วย เช่น การเขียน การใช้ท่าทาง
      - ไม่สามารถกลับไปดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้ตามปกติจากการสูญเสียภาพลักษณ์ : ให้คำแนะนำในการดูแลท่อเจาะคอ
- - - - ซักประวัติ : เจ็บหู หูอื้อ มีหนองไหลจากหู มีไข้ ปวดมากเมื่อขยับขากรรไกร
      - ตรวจร่างกาย : ช่องหูบวมแดง อาจบวมจนไม่เห็นเยื่อแก้วหู มีน้ำหรือหนองไหล ต่อมน้ำเหลืองบริเวณหลังหูโต
      - ตรวจทาง้องปฏิบัติการ : ผล CBC มีภาวะติดเชื่อ ผล fasting blood sugar อาจพบนำตาลในเลือดสูง
    - - ปวดหู : ให้ยาแก้ปวด
      - บกพร่องในการได้ยิน :ใช้สำลีเช็ดทำความสะอาดหู หยอดหูด้วยยาปฏิชีวนะ แนะนำให้ทานยาให้ครบ
      - ขาดความรู้เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพของหู : ไม่แคะหรือปั่นหู
  - - - การอุดตันของ Eustachian tube เช่น เนื้องอก มะเร็งช่องคอโพรงจมูก
      - การติดเชื้อทางเดินหานใจส่วนต้น ทำให้เยื่อบุ Eustachian tube บวม หรือความดันในช่องหูเปลี่ยนแปลง
      - มักพบในเด็ก ทำให้เกิดการอักเสบของหูชั้นกลาง
    - - ซักประวัติ : ติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนบ่อย หูอื้อ หนองไหลออกจากหู เป็นๆหายๆ มีเสียงในหู ปวดหู มีไข้ ปวดหัว คลื่นไส้ อาเจียน
      - ตรวจร่างกาย : เยื่อแก้วหูบวม แดง กดเจ็บบริเวณรอบหู มีหนองในหูชั้นกลาง บางรายมีเยื่อแก้วหูทะลุ ใบหน้าอัมพาต
      - ตรวจพิเศษ : ภาพรังสี พบเงาทึบของน้ำในช่องหู การได้ยินเสียไปแบบการนำเสียงเสีย conductive hearing looss
    - - การอักเสบของหูชั้นกลางจากโรคภูมิแพ้ ได้รับยา antihistamine และ decongestant ยาลดไข้ ยา steroid
      - การอักเสบของหูชั้นกลางบ่อยๆ จะได้รับยาชนิดรับประทาน เช่น amoxicillin, ampicillin, erythromycin, sulfonamide ยาฆ่าเชื้อชนิดหยอดหู
      - ให้ยาแก้ปวด ในรายที่ปวดหูมาก
    - - ปวดหูจากการที่มีของเหลวค้างอยู่ในหูชันกลาง : ให้ยาระงับอาการปวด
      - เกิดการติดเชื้อของหูชั้นกลางซ้ำอีก : ระวังไม่ให้น้ำเข้าหู ห้ามแคะหู เมื่อมีน้ำหรือหนองไหลออกมาให้ใช้ลำลี สะอาดเช็ดล้างมือให้สะอาดทุกครั้งก่อนที่จะเช็รักษาความสะอาดปาก
      - วิตกกังวลเนื่องจากขาดความรู้ในการปฏิบัติตัวก่อนและหลังผ่าตัด : แนะนำเกี่ยวกับการเตรียมตัวเพื่อการผ่าตัด
      - เสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนจากการปฏิบัติตัวหลังผ่าตัดไม่ถูกต้อง : แนะนำให้รับประทานอาหารอ่อนหรืออาหารเหลว และให้เคี้ยวด้านตรงข้ามกับด้านที่ผ่าตัดเคี้ยวด้านตรงข้ามกับด้านที่ผ่าตัด
      - เสี่ยงต่อการได้รับอุบัติเหตุจากการทรงตัวไม่ดี : แนะนำให้ผู้ป่วยนอนพัก ระวังการเกิดอุบัติเหตุเมื่อลุกนั่งหรือเดิน
      - ขาดความรู้ในการปฏิบัติเมื่อกลับไปอยู่บ้าน : อย่าแคะหรือปั่น รับประทานหรือหยอดยาตามแพทย์สั่ง
  - - - ติดเชื้อในหูชั้นกลางและกระดูก mastoid
      - ได้รับความกระทบกระเทือนทำให้มีการแตกของกระดูก temporal
      - เสียงดังมากๆ หรือใช้ของมีคมแคะหู
    - - ซักประวัติ : ประวัติแคะหู สิ่งแปลกปลอมเข้าหู ถูกตบหู มีการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงที่หู ปวดในช่องหู มีเสียงดังในหู อาจมีเลือดออกจากหู เคยเป็นหวัดบ่อย มีหูอื้อ ฟังเสียงไม่ชัด เคยมีน้ำไหลออกจากช่องหู เป็นๆ หายๆ
      - ตรวจร่างกาย : ใช้เครื่องส่องหู (Otoscope) พบมีการฉีกขาดของเยื่อแก้วหู มีก้อนเลือดหรือตำแหน่งที่มีเลือดออก
    - - เยื่อแก้วหูที่ฉีกขาดเล็กกว่า 3 มิลลิเมตร จะปิดได้เอง ขนาดใหญ่จะผ่าตัด ปะเยื่อแก้วหู (Myringoplasty)
    - - เยื่อแก้วหูทะลุจากการติดเชื้อ ให้ยาปฏิชีวนะรับประทานและหยอดหู
    - - มีความบกพร่องของการได้ยิน : ระยะแรกหลังผ่าตัดปะเยื่อแก้วหู แนะนำผู้ป่วยห้ามไอ สั่งน้ำมูกหรือจามแรงๆ เลี่ยงการได้ยินเสียงที่ดังมาก ให้ยาแก้ปวดเมื่อมีอาการปวด ระวังการเกิดอุบัติเหตุ
      - เสี่ยงต่อการติดเชื้อของหูชั้นกลาง : แนะนำผู้ป่วยไม่ให้หยอดยาใดๆ เข้าไปในหู ไม้ให้น้ำเข้าหูและไม่ต้องล้างหู
  - - - มักเป็นเนื้องอกชนิดไม่ร้ายแรง (benign type) บางรายพบเป็นชนิดร้ายแรงได้ (malignant cell) โดยมากพบบริเวณ ใบหู โดยเฉพาะในผู้ชายสูงอายุ
    - - ซักประวัติ : ได้ยินลดลง มีเสียงดังในหู (T innitus) ชาที่ใบหน้า เวียนหัว คลื่นไส้ อาเจียน
      - ตรวจร่างกาย : ทรงตัวไม่ได้ ปากเบี้ยว หน้าเบี้ยว corneal reflex ลดลง สูญเสียการได้ยินชนิดประสาทนำเสียงบกพร่อง
    - - follow up ในผู้สูงอายุ
      - ฉายรังสี
      - ผ่าตัด แต่มีผลกระทบต่อแขนงของเส้นประสาทคู่ที่ 8 ทำให้สูญเสียการได้ยินถาวรได้ รวมทั้งทำให้เกิด cerebrospinal fluid leak, meningitis และ cerebral edema ซึ่งเป็นอันตรายถึงตายได้
  - - - มีการเปลี่ยนแปลงของกระดูกหูตั้งแต่วัยเด็ก พบในผู้หญิงมาก จากกรรมพันธุ์ 40-50% ทำให้การนำเสียงเข้าสู่หูชั้นในไม่ได้ ทำให้การได้ยินลดลงเรื่อยๆ
    - - ซักประวัติ : การได้ยินลดลง แต่จะได้ยินมากดีเมื่อเสียงดังมากๆ
      - ตรวจร่างกาย : ใช้ส้อมเสียง พบการนำเสียงทางกระดูกดีกว่าการนำเสียงทางอากาศ ใช้ Rinne test ถ้าได้ยินบริเวณหลังหูได้ดีกว่า หน้าหูแสดงว่าการนำเสียงผ่านกระดูกดีกว่าการนำเสียงทางอากาศ
      - ตรวจพิเศษ: ใช้เครื่องมือตรวจการฟัง (Audiometer) พบการเปลี่ยนแปลงของกราฟการนำเสียงผ่านอากาศ ในขณะที่กราฟแสดงการนำเสียงผ่านกระดูกปกติ
    - - ผ่าตัดตกแต่งกระดูกหู (Stapedectomy ในรายที่ไม่ได้ผ่าตัดจะใช้เครื่องช่วยฟัง
    - - ขาดความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตนขณะได้รับการรักษา : หลังผ่าตัดผู้ป่วยควรนอนทับแผลผ่าตัด เมื่อไม่มีอาการเวียนศีรษะและเลือดออก ให้ลุกนั่งได้ หลังผ่าตัดควรให้อาหารอ่อน เคี้ยวอาหารด้านตรงข้ามข้างที่ผ่าตัด ไม่ให้น้ำเข้าหูหรือก้มมากๆ ห้ามขึ้นเครื่องบิน งดกิจกรรมที่ออกแรงมากๆ 2 สัปดาห์
  - - - เกิดจากโรคของหูชั้นใน หรือจากการผิดปกติของเส้นประสาทสมองคู่ที่ 8 ทำให้หูตึง สูญเสียการได้ยินจากหูชั้นใน อาจเป็นแต่กำเนิดตั้งแต่อยู่ในครรภ์
      - หูชั้นในอักเสบ การได้รับความกระทบกระเทือน จากการประกอบอาชีพซึ่งได้รับเสียงดังมากๆ
      - การเปลี่ยนแปลงของ auditory nerve ในผู้สูงอายุ
    - - ซักประวัติ : การได้ยินค่อยๆ ลดลง ได้ยินจะดีขึ้นเมื่ออยู่ในที่มีเสียงดังมากๆ หูอื้อ เวียนศีรษะ ไม่มีอาการปวด
      - ตรวจร่างกาย : เยื่อแก้วหูปกติ อาจพบมีการบวมแดงของหูชั้นกลางและเยื่อแก้วหู การนำเสียงทางกระดูกดีกว่าการนำเสียงทางอากาศ
      - ตรวจพิเศษ: พบการเปลี่ยนแปลงของกราฟการนำเสียงผ่านอากาศ ในขณะที่กราฟแสดงการนำเสียงผ่านกระดูกปกติ
    - - เกิดความบกพร่องของการได้ยิน : แนะนำการใช้เครื่องช่วยฟัง
  - - - ภาวะการอุดตันเป็นสาเหตุของ อาการปวดหูได้ รู้สึกหูอื้อ และรับฟังเสียงได้ลดลง พบมากในผู้สูงอายุ
    - - ซักประวัติ : หูอื้อ ปวดหู กันในช่องหู ประวัติเยื่อแก้วหูทะลุ มีการติดเชื้อของช่องหูชั้นนอก
      - ตรวจร่างกาย : พบขี้หูอุดตัน
      - ตรวจพิเศษ : ผลการตรวจ Audiogram พบการได้ยินลดลง
    - - นำขี้หูออกโดยการล้างใช้เครื่องดูดแรงดันต่ำมากๆ เพื่อป้องกันเยื่อแก้วหูทะลุ
      - ในผู้ป่วยเบาหวาน ต้องใช้น้ำยาที่สะอาดปราศจากเชื้อ
      - ถ้ามีขี้หูอุดตันไม่มาก ใช้เครื่องมือช่วยในการนำออก
    - - ความสามารถในการรับฟังเสียงบกพร่อง : ตรวจการได้ยิน (Audiometry) ตรวจเยื่อแก้วหู (Tympanometry) ที่อาจเป็นผลมาจากการอุดตันของช่องหู ใช้คำพูดที่ชัดเจน ไม่ควรตะโกน
      - เกิดภาวะเนื้อเยื่อบริเวณบาดแผลไม่ประสานกันเนื่องมาจากแรงกดจากเนื้อเยื่อที่ตายไป : สอนวิธีล้างหูและหยอดยา ทำความสะอาด ไม่ทำให้ช่องหูถลอกเป็นแผลจากการแคะขี้ เช็ดทำความสะอาดเพื่อป้องกันการทำลายผิวหนังในช่องหู
  - - - แมลง วัตถุเล็กๆ หรือน้ำเข้าไปในหู ถ้าแมลงยังไม่ตาย จะบินชนแก้วหูทำให้ปวดและรำคาญอย่างมาก
    - - ซักประวัติ : หูอื้อ ปวดหู มีเสียงแมลงดิ้นในหู
      - ตรวจร่างกาย : ในเด็กจะเห็นว่าเอามือมาจับใบหูบ่อยๆ ตรวจหูจะพบสิ่งแปลกปลอมในช่องหู
    - - แมลงเข้าหูให้ใช้น้ำหยอดเข้าไปในหู แมลงจะลอยออกมากับน้ำ ถ้าเป็นแมลงที่กัด ควรใช้แอลกอฮอล์ 70% หยอดลงไปฆ่าให้แมลงตายเสียก่อนแล้วคีบออก
      - ถ้าน้ำเข้าหูให้หยอดน้ำเข้าไปในหูอีก แล้วดึงใบหูไปข้างหลังหรือกดดิ่งหน้าหู เพื่อให้น้ำที่ใส่เข้าไปใหม่ไปรวมกับน้ำที่ด้างอยู่ แล้วตะแคงหูเทน้ำออก
      - วัตถุเล็กๆ เข้าหูให้ใช้ ear forceps คีบออก