Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

วัสดุสังเคราะห์ Synthetic Materials, นาย กฤติพัฒน์ มังกะละ รหัส 640210334…

- - - - 1.เทอร์โมพลาสติก (Thermoplastic)
        
        สามารถนำกลับมาหลอมละลลายขึ้นเป็นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ได้
        
        เซลลูโลซิก (Cellulosics)
        เป็นพลาสติกที่ได้จากเยื่อเซลลูโลส (Cellulose Fiber)
        มีความแข็งแรง ทนความร้อน เป็นฉนวนไฟฟ้า
        
        เซลลูโลสไนเตรด (Cellulose Nitrate)
        ค้นพบและนำมาใช้งานในปี ค.ศ. 1869
        
        ใช้ทำลูกบิลเลียด
        
        ใช้ทำฟันปลอม
        
        ใช้ทำส้นรองเท้า
        
        ใช้ทำลูกปิงปอง
        
        ใช้ทำน้ำยาเคลือบผ้า
        
        เซลลูโลสอะซีเทต (Cellulose Acetate)
        ค้นพบในปี ค.ศ. 1927
        
        ใช้ทำเทป
        
        ใช้ทำบันทึกเสียง
        
        ใช้ทำฟิล์มถ่ายภาพ และของเด็กเล่น
        
        เซลลูโลสอะซีเทต บิวทะเรต (Cellulose Acetate Butyrate)
        ค้นพบในปี ค.ศ.1938
        
        ใช้ทำพวงมาลัยรถยนต์
        
        ใช้ทำตู้วิทยุ
        
        ใช้ทำด้ามเครื่องมือ
        
        อะซีทัล (Acetals)
        ค้นพบในปี ค.ศ. 1906
        
        เป็นพลาสติกที่แข็งแรง
        
        ทนทานรับแรงได้ดี
        
        ลื่นคล้ายเทียนไข
        
        นำมาใช้งานด้านวิศวกรรมทำชิ้นส่วนที่ต้องเคลื่อนไหวต่างๆ
        
        โพลิเอมาย (Polyamides)
        ค้นพบและนำมาใช้งานอุตสาหกรรมในปี ค.ศ.1933
        
        น้ำหนักเบา รับแรงอัดได้ดี
        
        ทนความร้อน ทนการขีดข่วน
        
        เป็นฉนวนไฟฟ้า นำมาทำเป็นเส้นใย
        
        ใช้เป็นถุงเท้า เอ็นตกปลา ขนแปรงสีฟัน
        
        โพลิโอเลฟิน (Polyolefins)
        
        โพลิเอทิลีน (Polyethylene)
        ค้นพบในปี ค.ศ. 1933
        
        ลักษณะคล้ายขี้ผึ้งน้ำไม่
        เกาะติดผิว เป็นฉนวนไฟฟ้า
        
        นำไปใช้ทำถุงบรรจุอาหาร
        ของเด็กเล่นพลาสติกใช้วัสดุเคลือบ
        โลหะเพื่อป้องกันสนิม เช่น
        ชั้นวางของต่างๆ เป็นต้น
        
        โพลิโพรพิลิน (Polypropylene)
        ค้นพบในปี ค.ศ. 1957
        
        มีคุณสมบัติคล้ายโพลิเอทิลีน
        แต่มีความแข็งแรงทนทานมากกว่า
        
        นำมาใช้ทำถุงบรรจุอาหารชนิดร้อน
        แถบพลาสติกมัดของ เชือกพลาสติก
        กล่องแบตเตอรี่ หมวกกันน็อก
        
        ไวนิล (Vinyl)
        ค้นพบ และน ามาใช้งานในปี ค.ศ. 1933
        
        Polyvinyl Acetate (PVA)
        
        เป็นพลาสติกที่นำมาใช้ทาสี เรียกว่า สีน้ำพลาสติก
        
        นำมาทำกาว เรียกว่า Latex
        
        Polyvinyl Choloride (PVC)
        
        ทนต่อสารเคมี เหนียวทนทาน
        
        นำมาทำท่อน้ า และทำฉนวนหุ้มสายไฟฟ้า
        
        Polyvinyl Choloride Acetate
        
        เป็นพลาสติกที่อ่อนเนื้อเหนียว
        
        ฉีกขาดยาก นำมาทำพลาสติกแผ่นผืน เป็นวัสดุกันฝน
        
        อะครีลิก (Acrylics)
        นำมาใช้งานในอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 1936
        
        เป็นพลาสติกที่มีเนื้อใสทนต่อแสง
        อุตราไวโอเลต เป็นฉนวนไฟฟ้า
        
        นำไปทำป้ายโฆษณาต่างๆ เลนส์แว่นตา
        เฟอร์นิเจอร์ พลาสติกสำหรับอัดกรอบพระ เป็นต้น
        
        โพลิสไตรีน (Polystyrene)
        นำมาใช้งานในอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 1938
        
        เป็นพลาสติกที่น้ำหนักเบาเป็นฉนวนไฟฟ้า
        ทนต่อความร้อนได้ดีพอสมควร มีเนื้อใส
        
        นำมาใช้ท ากล่องบรรจุต่างๆ
        
        ฟลูออโรคาร์บอน (Fluorocarbons)
        คิดค้นขึ้นเมื่อ ปี ค.ศ. 1943
        
        เป็นพลาสติกที่มีคุณสมบัติ คือ เป็นฉนวนเคลือบภายในภาชนะ
        
        โพลินคาร์บอเนต (Polycarbonate)
        นำมาใช้งานอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 1957
        
        เป็นพลาสติกใส มีความแข็งแรงมาก
        ที่สุด ทนความร้อน และสารเคมีได้ดี
        
        นำมาใช้ทำขวดนมเด็กชนิดดี เครื่องใช้ไฟฟ้า
        ด้ามเครื่องมือต่างๆ แว่นตากันแดด
        และตัวกล้องถ่ายภาพ เป็นต้น
        
        ไอโอโนเมอร์ (Ionomer)
        ค้นพบและนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1964
        
        เป็นพลาสติกที่ใส และเหนียวทนต่อกรด และด่างได้ดี สามารถเชื่อมให้ละลายติดกันด้วยความร้อน
        
        นำมาใช้ในอุตสาหกรรมบรรจุต่างๆ เช่น
        ขวดบรรจุของเหลว เครื่องมือ ลูกกอล์ฟ
        
        โพลิซัลโฟน (Polysulphone)
        ค้นพบเมื่อ ปี ค.ศ. 1965
        
        เป็นพลาสติกที่ทนความร้อนได้สูง ทนแรงดึงแรงอัดได้สูงทนต่อกรดด่าง และเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดีมาก
        
        นำมาใช้ทำฝาครอบ หรือตัวเครื่อง และอุปกรณ์ไฟฟ้ และยังนำมาทำน้ำยาเคลือบผิวไฟฟ้า
        
        โพลิเอสเทอร์ (Polyester)
        เป็นพลาสติกชนิดเทอร์โมพลาสติก
        ที่มีชื่อเหมือนกับพลาสติกเทอโมเซตติ้ง
        
        มีความเหนียว ทนความร้อนได้ดี แข็งแรงทนทานมาก
        
        นำไปใช้ทำชิ้นส่วนของรถยนต์ เช่น กันชนรถยนต์
        ขวดบรรจุน้ำมันพืช เส้นใยทอผ้า เป็นต้น
      - 2.เทอร์โมเชตติ้ง (Thermosetting)
        
        ทอร์โมเชตติ้ง เป็นพลาสติกที่ได้รับความร้อนในครั้งแรกจะอ่อนตัว เพื่อสามารถนำมาขึ้นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ ต่างๆ แล้วจะแข็งตัวคงสภาพ ไม่สามารถนำกลับหลอมละลายได้ใหม่
        
        ฟินอลิก (Phenolic)
        ค้นพบและนำมาใช้งานในปี ค.ศ. 1909
        
        มีความแข็งแกร่งทนต่อความความร้อนได้ดี และเป็นฉนวนไฟฟ้า
        
        นำไปใช้ผลิตเป็นอุปกรณ์ทางไฟฟ้าเช่น โครงตู้วิทยุ โครงตู้โทรทัศน์ ฝาครอบจานจ่าย
        
        อะมิโน (Amino)
        เป็นพลาสติกที่รับแรงอัด และแรงบิดได้ดีมาก ทนต่ออุณหภูมิได้สูง มีเนื้อแข็งทนต่อการขูดขีดได้ดี
        อะมิโนแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
        
        ยูเรีย (Urea)
        นำมาใช้งานในปี ค.ศ. 1929
        
        นำมาทำกาวสังเคราะห์ สำหรับประสานไม้อัด
        ประเภทต่างๆ เช่น ไม้อัดแผ่นเรียบ ชิบบอร์ดอุปกรณ์ไฟฟ้า และน้ำยาเคลือบผิว
        
        เมลามีน (Melamine)
        นำมาใช้งานในปี ค.ศ. 1939
        
        นำมาผลิตเป็นภาชนะต่างๆ เช่น จาน ชาม แก้ว ถาดและน ามาทำเป็นแผ่นโฟไมก้า เป็นต้น
        
        ซิลิโคน (Silicone)
        นำมาใช้ในอุตสาหกรรมในปี ค.ศ. 1930
        
        นำมาใช้ทั้งรูปของเหลว และแบบคงรูป ทนต่อ
        ความร้อน และความเย็นได้ดี เป็นฉนวนไฟฟ้า
        
        นำมาใช้ทำยางขอบกระจก ยางปู พื้นกันลื่น ทำ
        แบบหล่อ ซิลิโคนเหลวนำมาใช้ทำเครื่องสำอาง
        กาวประสานรอยตู้กระจกเลี้ยงปลา เป็นต้น
        
        โพลินยูเรเทน (Polyurethane)
        นำมาใช้งานอุตสาหกรรมในปี ค.ศ. 1954
        
        เป็นพลาสติกที่ทนการสึกกร่อนได้ดี เหนียว
        ทนต่อสารเคมี เป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดี
        
        นำมาใช้ทำหนังเทียม น้ำยาเคลือบผิววัสดุ
        และยังนำมาทำโฟม
        
        โฟมชนิดอ่อนตัว (Flexible Foam)
        
        หรือฟองน้ำ ใช้ทำเบาะรถยนต์ เบาะ
        เฟอร์นิเจอร์ ต่างๆ ที่นอนฟองน้ำ
        
        โฟมชนิดแข็งตัว (Rigid Foam)
        
        ใช้ฉีดเข้าภายในปีเครื่องบิน ท้องเรือผนังห้องเย็น
        เพื่อเพิ่มความแข็งแรง และเป็นฉนวนกันความร้อน
        
        โฟลีเอสเตอร์ (Polyester)
        นำมาใช้งาน ปี ค.ศ. 1974
        
        เป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดี ทนต่อกรดชนิด
        อ่อนได้ไม่ทนต่อสารละลาย เช่น
        คาร์บอนเตทตาคลอไรต์และอะซีโทน
        
        นำไปทำเป็นผลิตภัณฑ์ไฟ
        
        อีพอกซี (Epoxy)
        นำมาใช้ในอุตสาหกรรมในปี ค.ศ. 1974
        
        เป็นพลาสติกที่รับแรงอัด และแรงกระแทก มีการหดตัวน้อยมาก เป็นฉนวนไฟฟ้า ทนต่อความร้อนได้สูงในรูปของเหลว นำมาใช้ทำกาวสังเคราะห์สำหรับติดโลหะ