Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

เงินเฟ้อ เงินฝืด - Coggle Diagram

- - - - นโยบายการเงิน : ผ่อนคลาย
      - นโยบายการคลัง : ขยายตัว
  - - - คนได้ประโยชน์ : เจ้าหนี้ ผู้มีรายได้ประจำ ผู้ให้เช่าสัญญาระยะยาว ผู้ถือหุ้นกู้ สินทรัพย์ที่ดอกคงที่ตลอดอายุ
      - คนเสีย : พ่อค้า นักธุรกิจ ลูกหนี้ ผู้เช่า่ ผู้ถือทรัพย์สินที่เปลี่ยนแปลงค่าได้ตามภาวะเงิน
    - - อำนาจซื้อเพิ่มขึ้น
      - ความต้องการซื้อเท่าเดิม เรียกว่า ภาวะความต้องการถือเงืนลดลง
    - - รายรับ : เก็บภาษีได้น้อยลง เพราะคนไม่มีงาน + ไม่ค่อยซื้อของ
      - รายจ่าย : คนว่างงานเพิ่มขึ้น ต้องจ่ายเบี้ยเพิ่ม
        
        ขายพันธบัตรได้ลดลง จ่ายดอกคืนก็ยาก
    - - ราคาสินค้าส่งออกลด
      - ส่งมากได้มากขึ้น , ราคาสินค้า ตปท. แพงกว่า
      - นำเข้าน้อย ดุลการค้าเกิน
    - - เงินฝืด รายได้ลด
      - ไม่ค่อยอยากซื้อของ ปชช. เดือดร้อน ว่างงาน
      - รัฐแก้ไม่ได้ ไม่พอใจ เปลี่ยนรัฐบาล
    - - อ่อน ไม่เปลี่ยนแปลง
- - - - เปลี่ยนความต้องการสินค้าไปเป็นอีกชนิดอย่างรวดเร็ว
      - โยกย้ายการผลิตไม่ทัน โก่งราค่าแรง
      - สินค้าขาดตลาด
      - ของแพง
    - - ปริมาณเงินเพิ่ม
        
        ธนาคารพาณิชย์ให้สินเชื่อเพิ่มขึ้น
        
        ธนาคารกลางพิมพ์ธนบัตรมาก
        
        อุปสงค์เพิ่มแต่อุปทานเท่าเดิม เกิดอุปสงค์ส่วนเกินทำให้ของแพง
      - Expenditure Approach เพิ่มขึ้น
    - - ต้นทุนการผลิตแพงขึ้น อุปทานลดแต่อุปสงค์เท่าเดิม ราคาแพงขึ้น
      - วัตถุดิบแพง
      - ค่าจ้างแพง
      - ผู้ผลิตเพิ่มกำไร
  - - - อัตราเงินเฟ้อพื้นฐาน (Core)
        
        2545-2547 ธปท. กำหนดไว้ที่ 0.5-3%
        
        CPI ทั่วไปแต่ไม่รวมอาหารสดและพลังงานเพราะมีความผันผวนระยะสั้น
      - อันตราเงินเฟ้อทั่วไป (Headline)
        
        CPI ทั่วไปทั้งหมด
        
        กลับมาใช้เมื่อ 2558 กำหนด 1-4%
    - - ดัชนีราคา = ราคา t x 100/ราคาปีฐาน
      - แสดง % การเปลี่ยนแปลงระดับราคาเทียบกับปีฐาน
      - ทำโดยสำนักงานดัชนีเศรษฐกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์
      - แบ่งปัน
        
        ดัชนีราคาผู้ผลิต : PPI
        
        ดัชนีราคา GDP
        
        ดัชนีราคาผู้บริโภค : CPI รวมสินค้ามือสองและสินค้านำเข้า
        
        วัดจากค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก คือ ของกิน 40% ของใช้ 60%
        
        อัตราเงินเฟ้อปีนี้ = 100 x △CPI/CPI ปีก่อนหน้า
  - - - เงินบาทแข็งค่าของแพง
      - ส่งออกได้น้อยลง ราคาสินค้านำเข้าถูกกว่า
      - นำเข้าเพิ่มขึ้น ขาดดุลการค้า
    - - ดอกที่ได้ค่าน้อยลง
      - ประชาชนไปถือสินทรัพย์อย่างอื่น
      - ประเทศขาดเงินออมระยะยาว
      - การลงทุนลด
    - - คนได้ประโยชน์ : พ่อค้า นักธุรกิจ ลูกหนี้ ผู้เช่า่ ผู้ถือทรัพย์สินที่เปลี่ยนแปลงค่าได้ตามภาวะเงิน
      - คนเสีย : เจ้าหนี้ ผู้มีรายได้ประจำ ผู้ให้เช่าสัญญาระยะยาว ผู้ถือหุ้นกู้ สินทรัพย์ที่ดอกคงที่ตลอดอายุ
    - - ด้านรายได้ : คนเงินเยอะขึ้น ใช้จ่ายเยอะขึ้น
        
        เก็บภาษีได้เพิ่มขึ้น
      - ด้านรายจ่าย : การจ้างงานเพิ่ม
        
        จ่ายเงินประกันคนว่างงานลดลง
        
        พันธบัตรขายได้มากขึ้น + เงินที่ต้องจ่ายคืนมีค่าลดลง
        
        ชำระดอกได้ไม่ยาก
    - - เฟ้ออ่อนๆ : ดี
    - - เงินเฟ้อ ค่าครองชีพสูง ปชช. เดือดร้อน
      - รายได้แท้จริงลดลง
      - การกระจายรายได้เหลื่อมล้ำ
      - รัฐแก้ไม่ได้ ปชช.ไม่พอใจ
      - เปลี่ยนรัฐบาล
  - - - คุมแรงงานไม่ให้เรียกร้องค่าแรงเพิ่ม
      - ควบคุมราคาสินค้าจำเป็น
      - ลงโทษผู้กักตุนสินค้า
    - - ใช้นโยบายช่วยลดราคาต้นทุนการผลิต
      - ปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิต เช่น คิดวิทยาการ อบรมแรงงาน
    - - นโยบายการเงินเข้มงวด
      - นโยบายการคลังหดตัว