Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

พื้นฐานนาฏศิลป์ไทย 46E463E5-8244-4184-96E2-6212F76ACF57, image, images,…

- - - - ละครรำ
        
        ละครรำแบบดั้งเดิม
        
        ละครรำที่ปรับปรุงขึ้นใหม่
      - ละครที่ไม่ใช่ละครรำ
        
        ละครร้อง
        
        ละครพูด
        
        ละครสังคีต
  - - - รำคู่
      - รำเดี่ยว
  - - - ระบำแบบมาตรฐาน
      - ระบำแบบปรับปรุง
  - - - ฟ้อนม่าน
      - ฟ้อนเงี้ยว
      - ฟ้อนพื้นเมือง
  - - - โขนกลางแปลง
      - โขนโรงใน
      - โขนหน้าจอ
      - โขนฉาก
      - โขนโรงนอก หรือโขนโรงนั่งราว
- - - - ขั้นต้น เกิดแต่วิสัยสัตว์ เมื่อเวทนาเสวยอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นสุขเวทนาหรือทุกขเวทนาก็ตาม ถ้าอารมณ์แรงกล้าไม่กลั้นไว้ได้ ก็แสดงออกมาให้เห็นปรากฏ เช่น เด็กทารกเมื่อพอใจ ก็หัวเราะตบมือ กระโดดโลดเต้น เมื่อไม่พอใจก็ร้องไห้ ดิ้นรน
      - ขั้นต่อมา เมื่อคนรู้ความหมายของกิริยาท่าทางมากขึ้น ก็ใช้กิริยาเหล่านั้นเป็นภาษาสื่อความหมาย ให้ผู้อื่นรู้ความรู้สึกและความประสงค์ เช่น ต้องการแสดงความเสน่หาก็ยิ้มแย้ม กรุ้มกริ่มชม้อยชม้ายชายตา หรือโกรธเคืองก็ทำหน้าตาถมึงทึง กระทืบ กระแทก
      - ต่อมาอีกขั้นหนึ่ง มีผู้ฉลาดเลือกเอากิริยาท่าทาง ซึ่งแสดงอารมณ์ต่างๆ นั้นมาเรียบเรียงสอดคล้อง ติดต่อกันเป็นขบวนฟ้อนรำให้เห็นงาม จนเป็นที่ต้องตาติดใจคน
    - - มนุษย์แต่โบราณมามีความเชื่อถือในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จึงมีการบูชา เพื่อให้สมปรารถนา ต่อมามีการฟ้อนรำบำเรอกษัตริย์ด้วย ถือว่าเป็นสมมุติเทพที่ช่วยบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้ มีการฟ้อนรำรับขวัญขุนศึกนักรบผู้กล้าหาญ ที่มีชัยในการสงครามปราบข้าศึกศัตรู ต่อมาการฟ้อนรำก็คลายความศักดิ์สิทธิ์ลงมา กลายเป็นการฟ้อนรำเพื่อความบันเทิงของคนทั่วไป
    - - เมื่อไทยมาอยู่ในสุวรรณภูมิใหม่ๆ นั้น มีชนชาติมอญ และชาติขอมเจริญรุ่งเรืองอยู่ก่อนแล้ว ชาติทั้งสองนั้นได้รับอารยธรรมของอินเดียไว้มากมายเป็นเวลานาน เมื่อไทยมาอยู่ในระหว่างชนชาติทั้งสองนี้ ก็มีการติดต่อกันอย่างใกล้ชิด ไทยจึงพลอยได้รับอารยธรรมอินเดียไว้หลายด้าน
- - - - หมายถึง ศัพท์ต่าง ๆ ที่ใช้เรียกในภาษานาฏศิลป์นอกเหนือไปจากนามศัพท์และกิริยาศัพท์ เช่น จีบยาว จีบสั้น
    - - ศัพท์เสื่อม หมายถึง ศัพท์ที่ใช้เรียกชื่อท่ารำหรือท่วงทีของผู้รำที่ไม่ถูกต้องตามมาตรฐาน เพื่อให้ผู้รำรู้ตัวและแก้ไขท่าทีของตนให้ดีขึ้น
      - ศัพท์เสริม หมายถึง ศัพท์ที่ใช้เรียกเพื่อปรับปรุงท่าทีให้ถูกต้องสวยงาม เช่น กันวง ลดวง ส่งมือ ดึงมือ
    - - ศัพท์ที่เรียกชื่อท่ารำ หรือชื่อท่าที่บอกอาการกระทำของผู้นั้น เช่น วง จีบ สลับมือ คลายมือ กรายมือ ฉายมือ
- - - - ได้สร้างสรรค์เเละประดิษฐ์ผลงานโขน-ละครหลายชุดจนเป็นที่ยอมรับนับถือ
    - - เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านาฏศิลป์ไทยทั้งเเบบพื้นเมืองเเละเเบบราชสำนัก บทบาทที่ได้รับยกย่องมากที่สุดคือ ตัวพระจากเรื่องอิเหนา สังข์ทอง พระไวย ไกรทอง เเสดงเป็นนางเอกในเรื่องละเวงวัลลา รวมทั้งสร้างสรรค์เเละประดิษฐ์ชุดการเเสดงต่างๆ
    - - เป็นผู้หนึ่งที่ร่วมฟื้นฟูนาฏศิลป์ไทยในสมัยที่เเสดง ณ โรงละครศิลปากร ทำหน้าที่ในการฝึกสอนไม่ว่าจะเป็น โขน ละคร ฟ้อน รำ ระบำ เซิ้ง เเละยังประดิษฐ์คิดค้นท่ารำต่างๆ