Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

เด็กชายไทย วัยทารกแรกเกิด อายุ 4 วัน cc:หายใจเร็ว ซึมลง ขม่อมโป่งตึง 30…

- - - - Glasgow coma scale of infant
    - - รู้สึกตัวตี (Alert)
      - ง่วงซึม (Drowsiness)
      - กระสับกระส่ายสับสน (Restless or confuse)
      - ไม่รู้สึกตัว (Coma)
- - - - SD
        
        —
      - OD
        
        เส้นรอยศรีษะ ได้ 42 ซม
        
        วินิจฉัยเป็น Congenital hydrocephalus with IICP
        
        Apgar score 9,10
    - - ความดันในกะโหลกศีรษะลดลง
    - - ขนาดรอบศีรษะมากกว่า + 2 SD หรือมากกว่า 0.5 เซ็นติเมตรต่อวันถือว่าผิดปกติ
      - ควบคุมภาวะ ICP ให้อยู่ในระดับปกติหรือใกล้เคียงปกติคือสัญญาณชีพความดันโลหิตและ pulse pressure อยู่ในเกณฑ์ปกติ
    - - 1.ประเมินขนาดรอบศีรษะทุกวัน
        
        ประเมินอาการและอาการแสดงของภาวะ IICP ที่อาจพบได้ คือ งอแง หงุดหงิดผิดปกติ ซึมลง อาจมีเอะอะ โวยวาย สับสน ซึมลงเรื่อย ๆ (RR และ HR ช้าลง BP และ pulse pressure กว้าง)
        
        ประเมินสัญญาณชีพอย่างใกล้ชิด ถ้าความดันโลหิตโดยเฉพาะ systolic เพิ่มขึ้น pulse pressure กว้างชีพจรและการหายใจช้าลงแสดงว่าเป็น late sign
        
        ให้ยาตามแผนการรักษา
        
        ช่วยให้เด็กได้รับการเจาะหลังตามแผนการรักษา
        
        จัดท่านอนศีรษะสูงเล็กน้อยประมาณ 30 องศา เพื่อช่วยให้เลือดผ่าน jugular vein กลับเข้าสู่หัวใจได้สะดวกเป็นการช่วยลดความดันในกะโหลกศีรษะ
        
        ลดปัจจัยต่างๆที่จะทำให้ความดันในกะโหลกศีรษะเพิ่ม ได้แก่ ลดไข้การควบคุมอาการชักโดยดูแลให้ได้รับยา
        
        สอนชี้แนะและเป็นที่ปรึกษาให้กับบิดามารดาหรือผู้ดูแลในการสังเกตความผิดปกติจากภาวะความดันสูงในกะโหลกศีรษะของเด็ก
  - - - ป้องกันไม่เกิดการติดเชื้อจากการผ่าตัดใส่สายระบายน้ําไขสันหลัง
    - - ไม่มีอาการแสดงของการติดเชื้อแผลผ่าตัดหรือส่วนอื่นในร่างกาย
      - สัญญาณชีพปกติ
    - - SD
        
        มารดาบอกว่าน้องร้องกวนตลอดเวลา
      - OD
        
        วินิจฉัยเป็น Congenital hydrocephalus with IICP
        
        เส้นรอยศรีษะ ได้)42 ซม
    - - ดูแลทำความสะอาดแผลผ่าตัด (Dry dressing) ตามแผนการรักษาโดยอาศัยเทคนิคการปลอดเชื้อ
      - สังเกตุอาการและอาการแสดงของการติดเชื้อบริเวณแผลผ่าตัดใส่สายระบายน้ำไขสันหลัง เช่น บวม แดง อักเสบ
      - ประเมินและบันทึกสัญญาณชีพทุก 4 ชั่วโมง เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย
  - - - OD
        
        ผู้ป่วยมีผิวหนังแห้ง และริมฝีปากแห้ง
      - SD
        
        มารดาบอกว่าผู้ป่วยดื่มนมได้น้อยลง
    - - �� ป้องกันอันตรายจากภาวะไม่สมดุลของสารน้ํา อิเล็กโทรลัยท์ และสารอาหาร � ��
    - - ไม่มีอาการแสดงของภาวะขาดน้ำ เช่น ผิวหนังชุ่มชื้น การตึงตัวของผิวหนังดี ริมฝีปากชุ่มชื้น ไม่แห้ง เป็นต้น
      - ไม่มีอาการและอาการแสดงของภาวะขาดสารอาหาร เช่น กล้ามเนื้อไม่อ่อนแรง
      - น้ำหนักตัวอยู่ในเกณฑ์ใกล้เคียงปกติ
      - ปริมาณน้ำเข้าและปริมาณน้ำออกอยู่ในเกณฑ์ปกติ
      - สัญญาณชีพและอาการทางสมองอยู่ในเกณฑ์ปกติ
      - ค่าอิเล็คโทรลัยอยู่ในเกณฑ์ปกติการพยาบาล
    - - ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับสารน้ำ อิเล็คโทรลัยต์และสารอาหารตามแผนการรักษา ให้นมหรืออาหารครั้งละน้อย ๆ เพื่อป้องกันการอาเจียน
      - วัดและบันทึกปริมาณน้ำที่ร่างกายได้รับและปริมาณน้ำปัสสาวะที่ขับออกจากร่างกายใน 24 ชั่วโมง
      - ชั่งน้ำหนักตัวผู้ป่วยอย่างน้อยวันละ 1 ครั้ง
      - ประเมินและบันทึกอาการขาดสารน้ำอิเล็คโทรลัยต์และสารอาหาร
      - ส่งตรวจและติดตามผลการตรวจอิเล็คโทรลัยต์ในเลือดตามแผนการรักษา
      - สังเกตและบันทีกอาการซึม คลื่นไส้ อาเจียน จากภาวะไม่สมดุลของอิเล็คโทรลัยต์
  - - - SD
        
        -
      - OD
        
        Apgar score 9,10
    - - ป้องกันการเกิดภาวะข้อติดแข็ง กล้ามเน้ือลีบ
    - - ข้อต่างๆสามารถเคลื่อนไหวได้ตามพิสัยปกติ
      - ความตึงตัวของกล้ามเนื้อดี
    - - ประเมินอาการชักเกร็ง ข้อติดแข็ง กล้ามเนื้อลีบ
      - วางแผนในการออกกําลังกายหรือกายภาพบําบัดร่วมกับผู้ปกครอง และแนะนําผู้ปกครอง
      - ติดตามสังเกตการทํากายภาพบําบัดในผู้ป่วยเด็กที่หน่วยกายภาพบําบัด เพื่อนํามาปฏิบัติเองได้ถูกต้องต่อไป
  - - - [SD
        
        บิดามารดาของผู้ป่วยบอกว่ากังวลมาก ขอเฝ้าผู้ป่วย เพราะกลัวผู้ป่วยเสียชีวิต
      - OD
        
        ญาติผู้ป่วยคอยสอบถามอาการผู้ป่วยและ
        ความก้าวหน้าของการรักษาบ่อยครั้ง
        
        ญาติแสดงสีหน้าความวิตกกังวล
    - - บิดามารดาคลายความกลัวและความวิตกกังวลลง ��
    - - จากการพูดคุยบิดามารดาบอกว่าคลายความวิตกกังวลลง
      - แสดงสีหน้าสดชื่นและยิ้มแย้มแจ่มใสมากขึ้นมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นมากขึ้น
    - - สร้างสัมพันธภาพที่ดีระหว่างพยาบาลกับครอบครัว เพื่อสร้างความไว้วางใจ
      - เปิดโอกาสให้ครอบครัวได้ระบายความรู้สึกซักถามข้อสงสัยและพูดคุยถึงปัญหาและความวิตกกังวลของตน เพื่อประเมินปัญหาและความต้องการของบิดามารดา
      - ประสานงานให้บิดามารดาได้พบแพทย์ผู้ให้การรักษาพูดคุยเกี่ยวกับอาการของผู้ป่วยและวางแผนการรักษาร่วมกัน
      - อธิบายเกี่ยวกับอาการเจ็บป่วยของผู้ป่วยและการดูแลที่ผู้ป่วยได้รับขณะอยู่โรงพยาบาลให้ข้อมูลแก่บิดามารดาตามความต้องการ เพื่อให้คลายความวิตกกังวลและให้ความร่วมมือในการรักษาพยาบาล
      - เปิดโอกาสให้บิดามารดาเข้าเยี่ยม อุ้มสัมผัสผู้ป่วย รวมถึงมีส่วนร่วมในการดูแลบุตรอย่างใกล้ชิด โดยพยาบาลคอยให้ความช่วยเหลือและแนะนำอยู่ใกล้ ๆ เพื่อลดความวิตกกังวลและมีความมั่นใจในการดูแลบุตรเมื่อกลับบ้าน
      - ให้กําลังใจผู้ป่วยและบิดามารดาอย่างสม่ำเสมอ จัดกิจกรรมการเล่นให้เหมาะสมกับภาวะโรคของผู้ป่วยเด็ก เช่น การแขวนโมบายที่มีสีสันสดใสและมีเสียงดนตรีการเปิดเพลงเบา ๆ หรือของเล่นทีมีเสียงดนตรีการเล่านิทาน เป็นต้น
      - เตรียมบิดามารดาและผู้ดูแลให้พร้อมที่จะดูแลบุตรที่บ้าน โดยแนะนําเกี่ยวกับโภชนาการ การรับประทานยา การพักผ่อน การบริหารข้อ การทําความสะอาดร่างกาย การรับวัคซีนต่างๆตามวัย การมาตรวจตามนัด รวมทั้งการกระตุ้นและส่งเสริมพัฒนาการเป็นต้น เพื่อให้บิดามารดามีความพร้อมและมั่นใจการดูแลบุตรป่วย
  - - - SD
        
        มารดาบอกว่า ต่อมาผู้ป่วยมีอาการกระสับกระส่ายมากขึ้น ร้องกวนตลอดเวลา
      - OD
        
        ผู้ป่วยซึมลง ขม่อมโป่งตึง หายใจเร็ว มี mild subcostal retraction
        
        oxygen saturation 90-92%
    - - : ป้องกันอันตรายจากภาวะความดันในกะโหลกศรีษะสูง
    - - สัญญาณชีพอยู่ในเกณฑ์ปกติ
        
        Neuro sign ปกติ
        
        ไม่มีอาการของความดันในกะโหลกศีรษะสูง เช่น ปวดศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน ระดับความรู้สึกตัวลดลง เป็นต้น
    - - ประเมินอาการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณชีพ และอาการทางสมอง ควรทําทุก 10-15 นาทีในช่วงวิกฤต และเมื่ออาการคงที่สามารถทําได้ทุก 1 ชั่วโมง อาการต่อไปนี้แสดงว่าผู้ป่วยมีอาการแย่ลง
        
        ระดับคะแนนกลาสโกว์ โคมา สเกล (GCS) ลดลง 1-2 คะแนน
        
        ระดับความรู้สึกตัวลดลงจากการกระสับกระส่ายเป็นหยุดนิ่ง
        
        มีอาการชัก
        
        ความดันโลหิตซิสโตลิคสูงขึ้นมากกว่า 20 มิลลิเมตรปรอท และความดันชีพจรกว้างขึ้น
        
        หัวใจเต้นช้าลง
        
        รูปแบบการหายใจผิดปกติ (chyne–stokes, central neurogenic, hyperventilation)
      - เพื่อลดความดันในกะโหลกศีรษะ
        มีกิจกรรมดังน้ี
        
        จัดท่าให้ผู้ป่วยนอนศีรษะสูงประมาณ 30 องศา ศีรษะสูงขึ้น 10 องศาจะทําให้ความดันในกะโหลก ศีรษะลดลง 1 มิลลิเมตรปรอท แต่ถ้าศีรษะสูงเกิน 30 องศา จะลดความดันกําซาบของหลอดเลือดสมอง
        
        หลีกเลี่ยงการงอสะโพกมากกว่า 90 องศา
        
        จัดศีรษะของผู้ป่วยอยู่ในแนวตรง ไม่ให้คอหักพับงอหรือบิดไปด้านใดด้านหนึ่ง เพราะจะกดทับหลอด เลือด (Jugular)
        
        ห้ามจัดท่านอนคว่ำหรือนอนศีรษะต่ำ
        
        หลีกเลี่ยงการนอนทับบริเวณที่ทําผ่าตัด Craniectomy
      - ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง โดยผู้ป่วยที่ใส่เครื่องช่วยหายใจ วิธีการดูดเสมหะ เพื่อป้องกันความดันในกะโหลกศีรษะ ควรประเมินผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดทั้งก่อน ขณะ และหลังการดูดเสมหะ หลีกเลี่ยงการเคาะปอด เพื่อป้องกันการเกิด isometric contraction และ valsalva's maneuver ก่อนและหลังการดูดเสมหะ ควรเพิ่มออกซิเจนแก่เซลล์ร่างกายด้วยการทํา hyperoxygenate และ hyperventilate ดูดเสมหะครั้งละไม่เกิน 30 วินาที และให้ผู้ป่วยได้พัก 2-3 นาที ในการดูดเสมหะแต่ละครั้ง
      - เฝ้าระวังภาวะ brain herniation โดยสังเกตอาการและอาการแสดง เช่น รูม่านตาลดลงหรือไม่เท่ากัน ไม่มีปฏิกริยาต่อแสงหรือมีลดลง สัญญาณชีพเปลี่ยนแปลง กล้ามเนื้ออ่อนแรงมี decorticate หรือ decerebrate posture ควรรายงานแพทย์เมื่อพบความผิดปกติ
      - ดูแลการได้รับสารอาการและนํ้าอย่างเพียงพอหรือตามแผนการรักษา ประเมิน และบันทึก I/O
      - ดูแลให้ร่างกายได้รับความอบอุ่นเพียงพอ
      - ดูแลให้ยาตามแผนการรักษา เช่น ยาลดความดันในสมอง ยาลดความดันโลหิต ยากันชัก ยาแก้ปวด ยาคลายกล้ามเนื้อ
      - วางแผนการทํากิจกรรมการพยาบาลให้เหมาะสม เพื่อให้ผู้ป่วยมีเวลาพัก และหลีกเลี่ยงการเพิ่มความดันในกะโหลกศรีษะ
  - - - SD
        
        มีอาการชักเกร็งเป็นบางช่วง
      - OD
        
        มารดาบอกว่า ผู้ป่วยมีอาการกระสับกระส่ายมากขึ้น ร้องกวนตลอดเวลา
    - - ป้องกันอันตรายจากการชัก
    - - [1. ไม่มีอาการชัก)
      - หากมีอาการชัก ไม่เกิดภาวะแทรกซ้อน/อันตรายจากการชัก
    - - ดูแลให้ได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ
        
        1.1 จัดให้เด็กนอนตะแคง ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง ดูดเสมหะในปากและจมูก เพื่อป้องกันการอุดตันและการสําลัก
        
        1.2 ดูแลให้ออกซิเจนแก่เด็กที่มีอาการชัก เพราะกล้ามเนื้อทรวงอกและกล้ามเนื้อหน้าท้องมีอาการ
        เกร็ง ทําให้การหายใจไม่มีประสิทธิภาพ และขณะที่มีอาการชักร่างกายต้องการออกซิเจนช่วยในการเผาผลาญเพิ่มข้ึน
      - ดูแลไม่ให้เกิดการบาดเจ็บจากการชัก :
        
        2.1 จัดให้เด็กนอนบนเตียง ใช้ผ้านุ่ม ๆ เช่น ผ้าห่มหรือผ้าเช็ดตัวหนุนบริเวณใต้ศีรษะ ระวังแขนขา
        กระแทกกับของแข็ง ของมีคม และไม่ควรเคลื่อนย้ายเด็กขณะชัก เพื่อป้องกันการบาดเจ็บตามส่วนต่าง ๆ ของ ร่างกาย
        
        2.2 ไม่ผูกยึดเด็กขณะชัก เพราะอาจทําให้เกิดการบาดเจ็บ เช่น กระดูกหักหรือข้อเคลื่อนได้
        
        2.3. ยกไม้กั้นเตียงขึ้นทั้ง 2 ข้าง และดูแลสิ่งแวดล้อมรอบเตียงให้เรียบร้อย เพื่อป้องกันการพลัดตกจากเตียงและการบาดเจ็บจากข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ
        
        2.4 จัดให้เด็กอยู่ใกล้เคาน์เตอร์พยาบาล เพื่อให้การช่วยเหลือได้ทัน พร้อมทั้งหมั่นสังเกตอาการของเด็กบ่อยๆ
      - ป้องกันการชักซ้ำ
  - - - พัฒนาการด้านต่างๆ ดีขึ้น
    - - SD
        
        -
      - OD
        
        วินิจฉัยเป็น Congenital hydrocephalus with IICP
        
        มีอาการชักเกร็งเป็นบางช่วง
    - - ผู้ป่วยมีพัฒนาการสมวัยและไม่เกิดภาวะแทรกซ้อนจากโรค
    - - ประเมินพัฒนาการและการเจริญเติบโต
      - ส่งเสริมพัฒนาการในแต่ละด้าน โดยใช้ของเล่นหรือกิจกรรมให้เด็กได้เล่น และมีส่วนร่วมมากที่สุดตามความสามารถของเด็ก เพื่อคงไว้ซึ่งพัฒนาการด้านอื่นๆ ที่ผู้ป่วยป่วยสามารถทําได้ และหลีกเลี่ยงการกระตุ้นให้เด็กทํากิจกรรมมากเกินความสามารถ หรือความพร้อมของเด็ก เนื่องจากเด็กอาจไม่เข้าใจ หรือไม่พร้อมในการทํากิจกรรมน้ัน
      - แนะนําบิดา มารดา ผู้ดูแลในการส่งเสริมพัฒนาการเด็กอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง
      - ติดตามประเมินอย่างต่อเนื่องเป็นระยะ
- - - - Ventriculo-Atrial shunt (VA)
      - Ventriculo-Peritoneal shunt (VP)
  - - - ศุภกิจ สงวนดีกุล.(ม.ป.ป).โรคน้ำคั่งในโพรงสมอง (Hydrocephalus) .สืบค้น 5 พฤศจิกายน 2564. จาก http://ebrain1.com/hbhydrocephalus.html:
  - - - เป็นภาวะน้ำคั่งในโพรงสมองที่มีการติดต่อระหว่าง
        โพรงสมองและช่องใต้เยื่อหุ้มสมอง (subarachnoid space) สาเหตุท่ีพบบ่อยท่ีสุด คือ เลือดออกใต้ช่องเยื่อหุ้มสมอง (subarachnoid hemorrhage) และการติดเชื้อของเยื่อหุ้มสมอง (meningitis) สาเหตุอื่นๆ ที่พบ ได้ เช่น เน้ืองอกสมองชนิดที่สร้าง CSF (choroid plexus papilloma)
    - - เป็นภาวะน้ำคั่งในโพรงสมองที่มีการอุดตันระหว่างโพรงสมองกับช่องใต้เ ยื่อหุ้มสมอง เกิดได้จากหลายสาเหตุ เช่น เน้ืองอกสมอง ถุงน้ำในสมอง พังผืดในโพรงสมองหลังเลือดออกในโพรงสมองหรือหลังการติดเชื้อ (aqueductal gliosis)
    - - เป็นภาวะน้ำคั่งในโพรงสมองแต่กำเนิด ซึ่งเกิดจากความผิดปกติต้ังแต่ในครรภ์ สาเหตุ ได้แก่ aqueductal stenosis การติดเชื้อไวรัสต้ังแต่ในครรภ์ เช่น cytomegalovirus, rubella
    - - เป็นภาวะน้ำคั่งในโพรงสมองที่เกิดขึ้นภายหลัง เกิดได้จากหลายสาเหตุ ได้แก่ เนื้องอกสมอง เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง การติดเชื้อของเยื่อหุ้มสมอง อุบัติเหตุที่ศีรษะ
    - - เป็นภาวะที่โพรงสมองโตขึ้นจากการที่สูญเสียเนื้อสมองจากสาเหตุต่าง ๆ เช่น เลือดออกในสมอง เนื้อสมองตายจากการขาดเลือด การบาดเจ็บของสมอง การที่สูญเสียเนื้อสมองไปทําให้มี CSF เข้ามาแทนที่เนื้อสมองที่เสียไป
    - - เป็นภาวะน้ำคั่งในโพรงสมองที่พบในผู้สูงอายุ ผู้ป่วยจะค่อย ๆ มีอาการผิดปกติจากการที่โพรงสมองมีขนาดใหญ่ขึ้น อาการที่สำคัญ ได้แก่ การเดินผิดปกติ ความผิดปกติของการกลั้นปัสสาวะและความจําแย่ลง
- - - - การเพิ่มของปริมาณเนื้อสมอง
  - - - เนื้องอกในในกะโหลกศรีษะ
      - ภาวะติดเชื้อที่กะโหลกศรัษะ เช่น เยื่อหุ้มสมองอักเสบ
      - ภาวะเลือดออกในกะโหลกศรีษะ
      - ภาวะผิดปกติทาง metabolism เช่น Hypocalcemia
      - ภาวะไข้สูง
    - - 1. Focal
        เป็นการชัก ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้าสมองจาก corticalarea ส่วนใดส่วนหนึ่ง ลักษณะอาการชักจะข้ึนอยู่กับบริเวณของสมองที่มีการเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้าสมอง
        
        Simple partial (อาการชักเฉพาะที่แบบมีสติ) ผู้ป่วยยังมีสติและสามารถตอบสนองอย่างเหมาะสมระหว่างมีอาการชัก
        
        Complex partial (อาการชักเฉพาะที่แบบขาดสติ) ผู้ป่วยมีการเปลี่ยนแปลงการรับรู้และไม่สามารถตอบสนองอย่างเหมาะสม อาจมีอาการเหม่อลอย บางครั้งอาจดูเหมือนรู้ตัวแต่ไม่สามารถตอบคําถามได้เป็นปกติ หรืออาจจะแสดงพฤติกรรมผิดปกติ ซึ่งเรียกว่า automatism เช่น ทําปากขมุบขมิบ ทําท่าทางแปลกๆ เคี้ยวปาก เลียริมฝีปาก ดีดนิ้ว พูดซ้ำๆ เดิน วิ่ง หรือดึงถอดเสื้อผ้า อาการชักเหล่านี้มักจะนานเป็นนาที ส่วนใหญ่ไม่เกิน 2-3 นาที
        
        Partial seizure evolving to secondarily generalized tonic clonic seizure ลักษณะอาการเร่ิมจากอาการชักเฉพาะท่ีและดําเนินต่อไปเป็นการชักเกร็งกระตุกท้ังตัว
      - 2.Generalized seizure เป็นอาการชักทั้งตัว ที่เกิดจากความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าสมองพร้อมกันทั้ง 2 ข้าง ตั้งแต่เริ่มต้นชัก
        
        Tonic-clonic seizure (ชักเกร็งกระตุกทั้งตัว) ผู้ป่วยจะหมดสติร่วมกับมีอาการเกร็ง ตามด้วยกล้ามเนื้อกระตุกเป็นจังหวะ และอาจมีอาการร่วม เช่น กัดลิ้น ปัสสาวะราด เป็นต้น โดยทั่วไปอาการชักจะมีระยะเวลารวมไม่นานเกิน 5 นาที หลังหยุดชักผู้ป่วยมักมี postictal phase เช่น สับสน หรือ หลับไปสักระยะหน่ึง เมื่อรู้สึกตัวแล้ว อาจมีอาการปวดศีรษะ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ
        
        Absence seizure (ชักเหม่อ)
        ส่วนใหญ่เริ่มเป็นในเด็ก
        
        Typical absence การชักเป็นลักษณะเหม่อไม่รู้ตัว เป็นประมาณ 4-20 วินาที
        
        Absence with special feature การชักเป็นลักษณะเหม่อไม่รู้ตัวแต่มีลักษณะพิเศษร่วมด้วย
        
        Atypical absence การชักเป็นลักษณะเหม่อไม่รู้ตัวแต่ระยะเวลาที่มีอาการนานกว่า typical absence
        
        Clonic (ชักกระตุกทั้งตัว) ผู้ป่วยหมดสติร่วมกับมีการชักที่กล้ามเนื้อทั้งตัว กระตุกเป็นจังหวะโดยไม่มีเกร็ง
        
        Tonic (ชักเกร็งทั้งตัว) ผู้ป่วยหมดสติร่วมกับมีการชักที่มีกล้ามเนื้อเกร็งท้ังตัว โดยไม่มีการกระตุก
        
        Atonic (ชักตัวอ่อน) เป็นการชักที่มีกล้ามเนื้ออ่อนเปลี้ยทั้งตัวทันที ทําให้ผู้ป่วยล้มลงแล้ว สามารถลุกขึ้นได้ทันที อาการชักมีระยะเวลาสั้นมาก ส่วนใหญ่มักจะพบในผู้ป่วยท่ีมีพัฒนาการช้า
        
        Myoclonic (ชักสะดุ้ง) เป็นการชักที่มีกล้ามเนื้อกระตุกคล้ายสะดุ้ง มักกระตุกที่แขนสองข้าง อาจจะกระตุกครั้งเดียวหรือเป็นช่วงสั้นๆ ไม่กี่ครั้งแต่ไม่เป็นจังหวะ อาการกระตุกแต่ละครั้งนานเพียงเสี้ยววินาที
      - 3.Unknowseizure (notclear) เป็นอาการชักที่ไม่สามารถจําแนกชนิดของการชักได้ ได้แก่ epileptic spasms (ชักผวา) ในที่นี้รวมถึง infantile spasm ซึ่งในอาการ spasm บางครั้งอาจเกิดหลังจากอายุวัยทารก หรืออาจเกดิต่อเนื่องจาก infantilespasm ได้
- - - - Penicillin
    - - ออกฤทธิ์ห้ามการสร้างผนังเซลล์ โดยจับกับ penicillin binding protein ทำให้ไม่เกิด transpeptidation จึงไม่มีการสร้าง peptidoglycan ทำให้มี autolysis ทำให้เซลล์แตก
    - - ผื่นคัน หายใจหรือกลืนอาหารลำบาก หายใจมีเสียงหวีด ไม่สบายท้อง ท้องเสีย อาเจียน
    - - ยา 1 gผสมใน sw 10 ml ถ้ายา 0.15g ต้องใช้ sw 0.15×10=1.5 ml
    - - 6:00น. และ 18:00น.
  - - - Diuretics
    - - ออกฤทธิ์ยับยั้งการดูดซึมกลับของโซเดียมคลอไรด์ ทำให้น้ำ โซเดียม คลอไรด์ถูกขับออกมาในปัสสาวะมากขึ้น
    - - ความดันโลหิตต่ำเฉียบพลัน มีไข้ หนาวสั่น การได้ยินลดลง หัวใจเต้นผิดปกติ กล้ามเนื้ออ่อนแรง ผื่น
    - - ยาที่ควรให้0.5-1 mg/kg
        
        น้ำนักตัวของทารกอยู่ที่ 3,100 กรัม ได้ยา 3mg เหมาะสม
    - - 6:00น. และ 18:00น.
  - - - Anticonvulsant Barbiturate
    - - ออกฤทธิ์โดยการกดสมองส่วน cortex และลด motor activity และ cerebellar function ทำให้เกิดอาการ drowiness, sedation และ hypnosis
        -barbiturat ออกฤทธิ์ต่อสมองส่วน thalamus โดยการยับยั้ง ascending conductionใน reticularformation ดังนั้น จึงเกิดการรบกวน impulse transmission ไปยัง cortex
    - - กดศูนย์การหายใจ มีอาการง่วงซึม ผื่นแพ้ที่ผิวหนัง ใช้ยานานๆเกิด folate deficiency
    - - เด็กให้ฉีดยา IV ขนาด 20 mg/kg ต่อจากนั้น 6 mg/kg ทุก 20 นาที ตามความจำเป็น ขนาดยาสูงสุดไม่เกิน 40 mg/kg/ 24 ชม.
  - - - ตั้งระดับจุดของน้ำไขสันหลังให้ถูกต้องตามแผนการรักษา จัดวางถุงหรือขวดรองรับน้ำไขสันหลังให้จุดหยดอยู่สูงจากระดับ foramen Of monro (เมื่อผู้ป่วยนอนจะอยู่ประมาณรูหู) ประมาณ 10-15 mmHg หรือประมาณ 13-20 cmH2O ซึ่งเป็นค่าปกติของความดันในกะโหลกศีรษะ หากความดันกะโหลกศีรษะสูง น้ำในไขสันหลังจะไหลออกมาเองและหยุดเองอัตโนมัติเมื่ออยู่ในค่าปกติ
      - ซึ่งถ้าตั้งจุดหยดไม่ถูกต้อง ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงอาการของผู้ป่วย เช่น ตั้งระดับจุดสูงกว่าปกติ ทำให้น้ำไขสันหลังไม่ระบายออกมา แต่ถ้าตั้งจุดหยดต่ำเกินไป จะทำให้น้ำไขสันหลังระบายออกมากเกินไป เกิด brain herniation นอกจากนี้หากมีการปรับหัวเตียงหรือปรับระดับจุดหยดจะต้องตั้งระดับจุดหยดของน้ำไขสันหลังให้ถูกต้องตามแผนการรักษาเสมอ
    - - ติดเขื้อ
      - การระบายน่ำไขสันหลังออกมากหรือน้อยเกินไป จากการตั้งระดับจุดหยดไม่ถูกต้องหรือมีการรั่วซึมตามข้อต่อหรือบริเวณที่เจาะ
      - การวัด ICP ได้ค่าไม่ถูกต้องกรณีไม่ปิด clamp ด้านที่ระบายcsf ขณะที่วัดICP
- - - - ระดับความดันสูง (High pressure> 10 mm.Hg)
      - ความดันกลาง ( Medium pressure: 5-10 mm.Hg)
      - ความดันต่ำ (Low <5mm.Hg)