Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

PBL ครั้งที่ 3 How to work safely in a health care team?, พรบ…

- - - - มาตรา ๕๐ ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน สิทธิ หน้ีสิน และเงินงบประมาณของ สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขในส่วนของสํานักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ ไปเป็นของสํานักงานตามพระราชบัญญัตินี้ ให้โอนพนักงานของสํานักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ สถาบันวิจัยระบบ สาธารณสุขไปเป็นพนักงานของสํานักงานตามพระราชบัญญัตินี้ ข้าราชการและลูกจ้างผู้ใดถูกส่ังให้ไปช่วยปฏิบัติงานท่ีสํานักงานปฏิรูประบบสุขภาพ แห่งชาติสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข อยู่ในวันที่พระราชบัญญัติน้ีประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อ ได้แสดงความจํานงเป็นหนังสือต่อเลขาธิการภายในหกสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัติน้ีใช้บังคับ ให้ โอนมาเป็นพนักงานหรือลูกจ้างของสํานักงานนับแต่วันท่ีแสดงความจํานง
        
        มาตรา ๕๑ ให้นําบรรดาข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคําสั่งที่เกี่ยวข้องกับการ
        
        มาตรา ๕๑ ให้นําบรรดาข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคําสั่งที่เกี่ยวข้องกับการ ปฏิบัติงานของสสําํานนักักงางนาคนณปะฏกิรูปรมรกะาบรบกสฤษุขฎภีกาาพแห่งชาติมาใสชํา้บนักังคงาับนกคับณกะากรปรมฏกิบาัตรกิงฤาษนฎขีกอางสํานักงานโดย อนุโลม จนกว่าจะได้มีข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคําส่ังที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้
        
        มาตรา ๕๒ ให้ถือว่าข้าราชการท่ีโอนมาตามมาตรา ๕๐ ออกจากราชการเพราะทาง ราชการเลิกหรือยุบตําแหน่งตามกฎหมายว่าด้วยบําเหน็จบํานาญข้าราชการหรือกฎหมายว่าด้วย กองทุนบําเหน็จบํานาญข้าราชการ แล้วแต่กรณี ให้ถือว่าลูกจ้างที่โอนมาตามมาตรา ๕๐ ออกจากงานเพราะทางราชการยุบเลิก ตําแหน่งหรือเลิกจ้างโดยไม่มีความผิด และให้ได้รับบําเหน็จตามระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วย บําเหน็จลูกจ้าง
        
        มาตรา ๕๓ ให้นําความในมาตรา ๕๒ มาใช้บังคับกับการออกจากราชการหรือออก จากงานของข้าราชการหรือลูกจ้างของส่วนราชการที่สํานักงานรับเข้าทำงานด้วยอนุโลม เเต่ข้าราชการ หรือลูกจ้างนั้นต้องแสดงความจํานงเป็นหนังสือสมัครเข้าทํางานต่อสํานักงานภายในหน่ึงปี นับแต่วันที่พระราชบัญญัติน้ีใช้บังคับ
        
        มาตรา ๕๔ ให้ผู้ปฏิบัติหน้าท่ีผู้อํานวยการสํานักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติอยู่ ในวันท่ีพระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการไปจนกว่าจะมีการ แต่งตั้งเลขาธิการตามพระราชบัญญัตินี้
        
        มาตรา ๕๕ ในวาระเริ่มแรก ให้นายกรัฐมนตรีเป็นผู้แต่งตั้งคณะกรรมการสรรหา ตาม มาตรา ๑๙ ให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวัน นับแต่วันท่ีพระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
        
        2 more items...
  - - - มาตรา ๗ ข้อมูลด้านสุขภาพของบุคคล เป็นความลับส่วนบุคคล ผู้ใดจะนําไปเปิดเผยในประการที่น่าจะทําให้บุคคลนั้นเสียหายไม่ได้ เว้นแต่การเปิดเผยนั้นเป็นไปตามความประสงค์ของบุคคล น้ันโดยตรง หรือมีกฎหมายเฉพาะบัญญัติให้ต้องเปิดเผย แต่ไม่ว่าในกรณีใดๆ ผู้ใดจะอาศัยอํานาจหรือสิทธิตามกฎหมายว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการหรือกฎหมายอื่นเพื่อขอเอกสารเกี่ยวกับข้อมูลด้านสุขภาพของบุคคลที่ไม่ใช่ของตนไม่ได้
      - มาตรา ๙ ในกรณีที่ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขประสงค์จะใช้ผู้รับบริการเป็นส่วนหน่ึงของการทดลองในงานวิจัย ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขต้องแจ้งให้ผู้รับบริการทราบล่วงหน้า และต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้รับบริการก่อนจึงจะดําเนินการได้ ความยินยอมดังกล่าว ผู้รับบริการจะเพิกถอนเสียเมื่อใดก็ได้
- - - - หน้าที่ ตรวจค้นโรคและความผิดปกติของร่างกาย จิตใจ สั่งยาให้การรักษา มีบทบาทหน้าที่ และความรับผิดชอบต่อสุขภาพของประชาชน ทั้งในด้านการส่งเสริม สนับสนุน ป้องกัน รักษาโรค และฟื้นฟูสมรรถภาพ
    - - บทบาทหน้าที่ในการปฏิบัติงานของพยาบาล เริ่มตั้งแต่การประเมินปัญหาภาวะสุขภาพที่ต้องการการดูแลและให้การช่วยเหลือเพื่อให้ผู้ป่วยปรับตัวได้ นำแผนการรักษาของแพทย์สู่การปฏิบัติ ป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อน และให้การฟื้นฟูและสร้างเสริมสุขภาพโดยคำนึงถึงความเป็นองค์รวมและความเป็นปัจเจกบุคคลที่มีความต้องการที่แตกต่างกันในผู้ป่วยแต่ละคน ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถดูแลตนเองได้และกลับคืนสู่ครอบครัวและสังคมได้
    - - การตรวจสอบยาและการจ่ายยา
      - เภสัชกรเป็นผู้ตรวจสอบความถูกต้องของรายการยา, อันตรกิริยาระหว่างยา, ยาที่ผู้ป่วยแพ้, ความเหมาะสมในการจ่ายยา (ซ้ำซ้อนหรือไม่), ติดตามยาเดิมที่ผู้ป่วยควรได้รับอย่างต่อเนื่องซึ่งบางครั้งไม่ได้มีการสั่งจ่าย
      - จัดหาเวชภัณฑ์ยาเพื่อนำมาใช้ในสถานพยาบาล
      - การประเมินแพ้ยา
      - การประเมินความเหมาะสมในการสั่งใช้ยา
      - คุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพ
    - - บทบาทในการเฝ้าระวังเพื่อติดตามสถานการณ์ของโรคที่อาจเกิดขึ้น การสอบสวนโรคเพื่อหาสาเหตุและควบคุมโรคที่เกิดการระบาด และการวิเคราะห์สถานการณ์โรค
    - - การ ตรวจและรักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับช่องปากด้วยการศัลยกรรม ซึ่งเป็นการทำงานด้านศิลปะและด้านการแพทย์ควบคู่กัน
- - - - สิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (UC) 1330
      - สิทธิประกันสังคม 1506
      - สิทธิกรมบัญชีกลาง 02 127 7000
      - สิทธิอื่นๆ
        
        สิทธิท้องถิ่น: อบต. อบจ.
        
        สิทธิรัฐวิสาหกิจ: ไฟฟ้า ประปา ไปรษณีย์ โทรศัพท์
        
        สิทธิองค์กร อิสระ: กกต. และไม่มีสิทธิใดๆ
    - - สร้างความเป็นธรรมแก่ประชาชนและผู้ป่วยท่ีจะได้รับบริการสุขภาพเหมือนกันท้ังประเทศ ได้รับบริการที่ต่อเนื่อง ครบถ้วน และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดบริการสร้างเสริมสุขภาพและป้องกันโรค สนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการดูแลสุขภาพประชาชน โดยเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด กับประชาชน
    - - “สุขภาพ” หมายความว่า ภาวะของมนุษย์ท่ีสมบูรณ์ทั้งทางกาย ทางจิต ทางปัญญา และทางสังคม เชื่อมโยงกัน เป็นองค์รวมอย่างสมดุล
      - “ปัญญา” หมายความว่า ความรู้ทั่ว รู้เท่าทันและความเข้าใจอย่างแยกได้ในเหตุผลแห่งความดี ความชั่วความมีประโยชน์และความมีโทษ ซึ่งนําไปสู่ความมีจิตอันดีงามและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
      - “ระบบสุขภาพ” หมายความว่า ระบบความสัมพันธ์ท้ังมวลท่ีเก่ียวข้องกับสุขภาพ
      - “บริการสาธารณสุข” หมายความว่า บริการต่างๆ อันเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพการป้องกันและควบคุม โรคและปัจจัยที่คุกคามสุขภาพ การตรวจวินิจฉัยและบําบัดสภาวะความเจ็บป่วย และการฟื้นฟูสมรรถภาพของ บุคคล ครอบครัวและชุมชน
      - “บุคลากรด้านสาธารณสุข” หมายความว่า ผู้ให้บริการสาธารณสุขที่มีกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อกําหนดรองรับ “ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุข” หมายความว่า ผู้ประกอบวิชาชีพตามกฎหมายว่าด้วย สถานพยาบาล
    - - หมวด1สิทธิและหน้าท่ีด้านสุขภาพ(8มาตรา:5-12)
        
        มาตรา 7 ข้อมูลด้านสุขภาพของบุคคล เป็นความลับส่วนบุคคล ผู้ใดจะนําไปเปิดเผยในประการท่ี น่าจะทําให้บุคคลน้ันเสียหายไม่ได้ เว้นแต่การเปิดเผยนั้นเป็นไปตามความประสงค์ของบุคคลนั้นโดยตรง หรือมี กฎหมายเฉพาะบัญญัติให้ต้องเปิดเผย แต่ไม่ว่าในกรณีใดๆ ผู้ใดจะอาศัยอํานาจหรือสิทธิตามกฎหมายว่าด้วย ข้อมูลข่าวสารของราชการหรือกฎหมายอื่นเพื่อขอเอกสารเกี่ยวกับข้อมูลด้านสุขภาพของบุคคลที่ไม่ใช่ของตน ไม่ได้
        
        มาตรา 8 ในการบริการสาธารณสุข บุคลากรด้านสาธารณสุขต้องแจ้งข้อมูลด้านสุขภาพท่ีเกี่ยวข้องกับ การให้บริการให้ผู้รับบริการทราบอย่างเพียงพอที่ผู้รับบริการจะใช้ประกอบการตัดสินใจในการรับหรือไม่รับ บริการใด และในกรณีที่ผู้รับบริการปฏิเสธไม่รับบริการใด จะให้บริการนั้นมิได้
        
        มาตรา 9 ในกรณีท่ีผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขประสงค์จะใช้ผู้รับบริการเป็นส่วนหน่ึงของการ ทดลองในงานวิจัย ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขต้องแจ้งให้ผู้รับบริการทราบล่วงหน้า และต้องได้รับความ ยินยอมเป็นหนังสือจากผู้รับบริการก่อนจึงจะดําเนินการได้ ความยินยอมดังกล่าว ผู้รับบริการจะเพิกถอนเสีย เมื่อใดก็ได้
        
        มาตรา 10 เมื่อมีกรณีที่จะมีผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนเกิดข้ึน หน่วยงานของรัฐที่มีข้อมูล เกี่ยวกับกรณีดังกล่าว ต้องเปิดเผยข้อมูลนั้นและวิธีป้องกันผลกระทบต่อสุขภาพให้ประชาชนทราบและจัดหา ข้อมูลให้โดยเร็ว
        
        มาตรา 11 บุคคลหรือคณะบุคคลมีสิทธิร้องขอให้มีการประเมินและมีสิทธิร่วมในกระบวนการ ประเมินผลกระทบด้านสุขภาพจากนโยบายสาธารณะบุคคลหรือคณะบุคคลมีสิทธิได้รับรู้ข้อมูล คําชี้แจง และ เหตุผลจากหน่วยงานของรัฐก่อนการอนุญาตหรือการดําเนินโครงการหรือกิจกรรมใดที่อาจมีผลกระทบต่อ สุขภาพของตนหรือของชุมชนและแสดงความเห็นของตนในเรื่องดังกล่าว
        
        มาตรา 12 บุคคลมีสิทธิทําหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อ ยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตตน หรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วยได้ การดําเนินการตามหนังสือ แสดงเจตนาตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กําหนดในกฎกระทรวง เมื่อผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขได้ปฏิบัติตามเจตนาของบุคคลตามวรรคหนึ่งแล้วมิให้ถือว่าการกระทํา น้ันเป็นความผิดและให้พ้นจากความรับผิดทั้งปวง
        
        มาตรา 5 บุคคลมีสิทธิในการดํารงชีวิตในส่ิงแวดล้อมและสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อสุขภาพ บุคคลมีหน้าท่ีร่วมกับหน่วยงานของรัฐในการดําเนินการให้เกิดส่ิงแวดล้อมและสภาพแวดตามวรรคแรก
        
        มาตรา 6 สุขภาพของหญิงในด้านสุขภาพทางเพศและสุขภาพของระบบเจริญพันธ์ุซึ่งมีความจําเพาะ ซับซ้อนและมีอิทธิพลต่อสุขภาพหญิงตลอดช่วงชีวิต ต้องได้รับการสร้างเสริม และคุ้มครองอย่างสอดคล้องและ
        
        หมวด 2 คณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (13 มาตรา: 13-25)
        
        มาตรา 13 ให้มีคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เรียกโดยย่อว่า “คสช.” ประกอบด้วย
        
        มาตรา 14 กรรมการตามมาตรา 13 (6) (7) (8) (9) และ (10) ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม
        
        มาตรา 16 การเลือกกรรมการตามมาตรา 13 (8)
        
        มาตรา 17 การเลือกกรรมการตามมาตรา 13 (9)
        
        มาตรา 18 การเลือกกรรมการตามมาตรา 13 (10)
        
        มาตรา 19 ให้มีคณะกรรมการสรรหาคณะหน่ึง ซึ่ง คสช. แต่งต้ัง
        
        มาตรา 20 ให้คณะกรรมการสรรหามีหน้าที่และอํานาจ
        
        มาตรา 21 กรรมการตามมาตรา 13 (6) (7) (8) (9) และ (10) มีวาระการดํารงตําแหน่งคราวละสี่ปี
        
        มาตรา 22 นอกจากการพ้นจากตําแหน่งตามวาระ
        
        มาตรา 23 นอกจากการพ้นจากตําแหน่งตามวาระ กรรมการตามมาตรา 13 (6) (7) (8) (9) และ (10) พ้นจาก ตําแหน่ง
        
        มาตรา 24 หลักเกณฑ์และวิธีการการประชุม คสช. และการปฏิบัติงานของ คสช
        
        มาตรา 25 ให้ คสช. มีหน้าท่ีและอํานาจ
        
        มาตรา 15 การเลือกกรรมการตามมาตรา 13 (6)
        
        หมวด 5 ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ (3 มาตรา: 46-48)
        
        หมวด 6 บทกําหนดโทษ : มาตรา 49 ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 7 หรือมาตรา 9 ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหก เดือน หรือปรับไม่เกินหน่ึงหมื่นบาท หรือท้ังจําทั้งปรับความผิดตามมาตรานี้เป็นความผิดอันยอมความได้ บทเฉพาะกาล มาตรา ๕๐ ถึง มาตรา ๕๕
        
        หมวด 4 สมัชชาสุขภาพ (6 มาตรา: 40 – 45)
        
        หมวด 3 สํานักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (14 มาตรา: 26 - 35)
        
        มาตรา 26 ให้จัดตั้งสํานักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
        
        มาตรา 27 ให้สํานักงานมีหน้าที่และอํานาจ
        
        มาตรา 28 รายได้ของสํานักงาน
        
        มาตรา 29 บรรดารายได้ของสํานักงานตามมาตรา 28 ไม่เป็นรายได้ท่ีต้องนําส่งกระทรวงการคลัง
        
        มาตรา 31 ให้มีเลขาธิการคนหน่ึงเป็นผู้รับผิดชอบการบริหารงานของสํานักงาน มาตรา 32 ให้เลขาธิการมีวาระการดํารงตําแหน่งคราวละสี่ปี สองวาระ
        
        มาตรา 34 เลขาธิการมีหน้าท่ีและอํานาจ
        
        มาตรา 35 เงินเดือนและประโยชน์ตอบแทนอื่นของเลขาธิการ
        
        มาตรา 36 ให้เลขาธิการเป็นผู้แทนของสํานักงานในกิจการของสํานักงาน
        
        มาตรา 37 ให้ คสช. แต่งต้ังคณะกรรมการบริหาร
        
        มาตรา 38 การดํารงตําแหน่ง การพ้นจากตําแหน่ง การประชุมและการปฏิบัติงานของคณะกรรมการบริหาร ให้ เป็นไปตามระเบียบท่ี คสช. กําหนด
        
        มาตรา 39 คณะกรรมการบริหารมีหน้าที่และอํานาจ
        
        มาตรา 30 การเก็บรักษาและการใช้จ่ายเงินของสํานักงานให้เป็นไปตามระเบียบ
        
        มาตรา 33 นอกจากการพ้นจากตําแหน่งตามวาระ
  - - - โรคติดต่ออันตราย หมายถึง โรคติดต่อที่มีความรุนแรงสูงและสามารถแพร่ไปสู่ ผู้อื่นได้ อย่างรวดเร็ว
      - โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวัง หมายถึง โรคติดต่อที่ต้องมีการติดตาม ตรวจสอบ หรือจัดเก็บ ข้อมูลอย่างต่อเนื่อง
      - โรคติดต่อ หมายถึง โรคที่เกิดจากเชื้อโรคหรือพิษของเชื้อโรคซึ่งสามารถแพร่โดยทางตรง หรือทางอ้อมมาสู่คน
    - - โรคไข้ลาสซา (Lassa fever)
      - โรคติดเชื้อไวรัสนิปาห์(Nipah virus disease)
      - ไข้เหลือง (Yellow fever)
      - โรคติดเชื้อไวรัสมาร์บวร์ก (Marburg virus disease)
      - ไข้เวสต์ไนล์ (West Nile Fever)
      - โรคติดเชื้อไวรัสอีโบลา (Ebola virus disease - EVD)
      - โรคติดเชื้อไวรัสเฮนดรา (Handra virus disease)
      - ไข้เลือดออกไครเมียนคองโก (Crimean - Congo
        hemorrhagic fever)
      - ไข้ทรพิษ(Smallpox)
      - โรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือโรคซาร์ส (Severe Acute Respiratory Syndrome - SARS)
      - โรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง หรือโรคเมอร์ส (Middle East Respiratory Syndrome - MERS)
      - วัณโรคดื้อยาหลายขนานชนิดรุนแรงมาก (Extensively drug - resistant tuberculosis (XDR - TB)เป็นโคชรคดื้อยา4ขนานร่วมกัน
        
        ไอโซไนอะซิด (Isoniazid)
        
        ไรแฟมพิซิน (Rifampicin)
        
        กลุ่มยาฟลูออโรควิโนโลน (Fluoroquinolones)
        
        กลุ่มยาทางเลือก ที่สองที่เป็นยาชนิดฉีด (Second - line injectable drugs)
      - โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 หรือโรคโควิด 19 (Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)
      - กาฬโรค (Plague)
    - - กามโรคของต่อมและท่อน้ําเหลือง การติดเชื้อในโรงพยาบาล (Health care -associated infection หรือ hospital -acquired infection)
        ไข้กาฬหลังแอ่น (Meningococcal meningitis)
        ไข้ดําแดง (Scarlet fever) ไข้เด็งกี่ (Dengue Fever)
        ไข้ปวดข้อยุงลาย (Chikungunya fever)
        ไข้มาลาเรีย (Malaria)
        ไข้สมองอักเสบ ชนิดญี่ปุ่น (Japanese Encephalitis)
        ไข้สมองอักเสบไม่ระบุเชื้อสาเหตุ (Unspecified encephalitis)
        ไข้หวัดนก (Avian Influenza)
        ไข้หวัดใหญ่ (Influenza)
        ไข้หัด (Measles)
        ไข้หัดเยอรมัน (Rubella)
        ไข้เอน เทอริค (Enteric fever)
        ไข้เอนเทอโรไวรัส (Enterovirus)
        คอตีบ (Diphtheria) คางทูม (Mumps)
        ซิฟิลิส (Syphilis) บาดทะยัก (Tetanus)
        โปลิโอ (Poliomyelitis)
        แผลริมอ่อน (Chancroid)
        พยาธิทริคิเนลลา (Trichinosis)
        พยาธิใบไม้ตับ (Liver fluke)
        เมลิออยโดสิส (Melioidosis)
        เยื่อหุ้มสมองอักเสบจากพยาธิ (Eosinophilic meningitis)
        เริมของอวัยวะสืบพันธุ์และทวารหนัก (Anogenital Herpes
        โรคตับอักเสบจากเชื้อไวรัส ชนิด เอ บี ซี ดี และ อี (Viral hepatitis A, B, C, D and E)
        โรคตาแดงจากไวรัส (Viral conjunctivitis) โรคติดเชื้อไวรัสซิกา (Zika virus disease)
        โรคติดเชื้อสเตร็ปโตคอคคัสซูอิส (Streptococcus suis infection)
        โรคเท้าช้าง (Elephantiasis Lymphatic Filariais)
        โรคบรูเซลโลสิส (Brucellosis) โรคปอดอักเสบ (Pneumonitis หรือ Pneumonia)
        โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies)
        โรคมือเท้าปาก (Hand Foot and Mouth disease)
        โรคเรื้อน (Leprosy)
        โรคลิซมาเนีย (Leishmaniasis)
        โรคเลปโตสไป โรสิส (Leptospirosis)
        โรคสครับไทฟัส (Scrub typhus)
        โรคสุกใส หรืออีสุกอีใส (Varicella, Chickenpox)
        โรคอัมพาตกล้ามเนื้ออ่อนปวกเปียกเฉียบพลัน (Acute Flaccid Paralysis : AFP)
        โรคอุจจาระร่วงเฉียบพลัน (Acute diarrhea)
        โรคเอดส์ (Acquired Immunodeficiency Syndrome : AIDS)
        โรคแอนแทรกซ์(Anthrax)
        วัณโรค (Tuberculosis)
        ไวรัสตับอักเสบไม่ระบุเชื้อสาเหตุ (Hepatitis)
        หนองใน (Gonorrhea)
        หนองในเทียม (Non Gonococcal Urethritis: NGU)
        หูดอวัยวะเพศและทวารหนัก (Condyloma Acuminata หรือ Venereal Warts) อหิวาตกโรค (Cholera)
        อาการภายหลังได้รับการสร้างเสริมภูมิคุ้มกัน โรค (Adverse Event Following Immunization: AEFI)
        อาหารเป็นพิษ (Food poisoning) ไอกรน (Pertussis)
    - - ชะลอและควบคุมการระบาดของโรค
      - มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
      - สามารถพยากรณ์โรค
      - ทราบแบบแผนและการเปลี่ยนแปรงของโรค
    - - อหิวาตกโรค
        กาฬโรค
        ไข้ทรพิษ
        ไข้เหลือง
        ไข้กาฬหลังแอ่น
        คอตีบ
        โรคบาดทะยักในทารกแรกเกิด โปลิโอ
        ไข้หวัดใหญ่
        ไข้สมองอักเสบ
        โรคพิษสุนัขบ้า
        ไข้รากสาดใหญ่
        วัณโรค
        แอนแทร็กซ์
        โรคทริคิโนซิส16.โรคคุดทะราด เฉพาะในระยะติดต่อ
        โรคอัมพาตกล้ามเนื้ออ่อนปวกเปียกอย่างเฉียบพลันในเด็ก
        โรคทางเดินหายใจ เฉียบพลันรุนแรง
        โรคไข้ปวดข้อยุงลาย
        ไข้เลือดออก
        โรคติดเชื้อไวรัสอีโบลา
        โรคเมอร์ส (MERS)
        โรคติดเชื้อไวรัสซิกา
  - - - ฝ่ายผู้ป่วย (ผู้เสียหาย) ต้องการการเยียวยาที่รวดเร็วและเพียงพอ
        และฝ่ายผู้ประกอบวิชาชีพ (ผู้ให้บริการ) ไม่อยากขึ้นศาล (จึงต้องการให้มีการเยียวยาผู้เสียหายฯโดยไม่ต้องผ่านระบบศาล)
      - มาตรา 41: ความว่า “ให้คณะกรรมการกันเงินจํานวนไม่เกินร้อยละหน่ึงของเงินที่จะจ่ายให้หน่วย บริการไว้เป็นเงินช่วยเหลือเบื้องต้นให้แก่ผู้รับบริการ ในกรณีท่ีผู้รับบริการได้รับความเสียหายท่ีเกิดขึ้นจากการรักษาพยาบาลของหน่วยบริการ โดยหาผู้กระทําผิดมิได้หรือหาผู้กระทําผิดได้ แต่ยังไม่ได้รับค่าเสียหายภายใน ระยะเวลาอันสมควร ทั้งน้ี
        ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการกําหนด”
      - หลักเกณฑ์การจ่ายเงินค่าช่วยเหลือเบื้องต้น รวมถึงความเสียหายท่ีเกิดจากเหตุสุดวิสัยในระบบการรักษาพยาบาลด้วย ต้องไม่เป็นความเสียหายท่ีดําเนินไปตามพยาธิสภาพของโรค หรือเหตุแทรกซ้อนของโรคท่ีเป็นไปตามปกติธรรมดาของโรคน้ันอยู่แล้ว ต้องยื่นคำร้องภายในหนึ่งปี นับแต่วันท่ีทราบความเสียหายต้องพิจารณาให้เสร็จภายในสามสิบวัน นับแต่วันท่ีได้รับการร้องขอ ถ้าหากไม่พอใจในคําวินิจฉัย สามารถอุทธรณ์ ต่อ คณะกรรมการการควบคุมคุณภาพ และมาตรฐานบริการสาธารณสุขได้ และคําวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ดังกล่าวถือเป็นท่ีสุด
    - - 1.ผู้เสียหายได้รับการชดเชยในเวลาอันรวดเร็ว เหมาะสม และเป็นธรรมโดยไม่พิสูจน์ถูกผิด (มาตรา5)
      - 2.สร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างบุคลากรทางการแพทย์ และผู้ป่วย
      - คุ้มครองผู้ให้บริการสาธารณสุขจากการถูกฟ้องคดีอาญาอันเนื่องมาจากการประกอบวิชาชีพ
      - สร้างโอกาสให้มีการพัฒนาระบบเพื่อเพิ่มความปลอดภัยแก่ผู้ป่วย
    - - ทอดทิ้งไม่ดูแลผู้ป่วย
      - ละเลย ไม่สนใจหรือไม่ใส่ใจในส่ิงที่ผู้ป่วยต้องการ (บอกกล่าว)
      - ประมาทหรือละเลยมาตรการที่มีผลต่อความปลอดภัยในชีวิตหรือร่างกายของผู้ป่วย
      - การปฏิเสธ การพูดคุย การให้คําอธิบายถึงปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการรักษา
    - - 1.ความเสียหายท่ีเกิดขึ้นตามปกติธรรมดาของโรคน้ัน แม้มีการให้บริการสาธารณสุขตามมาตรฐานวิชาชีพ
      - 2.ความเสียหายซึ่งหลีกเลี่ยงมิได้จากการให้บริการสาธารณสุขตาม มาตรฐานวิชาชีพ
      - 3.ความเสียหายที่เมื้อสิ้นสุดกระบวนการให้บริการสาธารณสุขแล้ว ไม่มีผลกระทบต่อการดํารงชีวิตตามปกติ
  - - - พระราชบัญญัติยา ฉบับที่ 6 พ.ศ. 2562 เนื่องจากพระราชบัญญัติยาพ.ศ. 2510 ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานาน บทบัญญัติบางประการไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันซึ่งมีการพัฒนาด้านเทคโนโลยีและการขยายตัวทางการค้าและ อุตสาหกรรมเกี่ยวกับยา
    - - พ.ร.บ. ยา พ.ศ. 2510 ดูแลควบคุมการผลิต ขาย นำเข้า และส่งออกยาแผนปัจจุบัน และ แผนโบราณ ซึ่งการควบคุมการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยาแผนปัจจุบัน เป็นการผลิต ขาย นำเข้า ส่งออกตามที่ กฎหมายกำหนด
        
        แบ่งการควบคุมตามประเภท ใบอนุญาตออกเป็น 3 ประเภท
        
        ใบอนุญาตขายยาแผนโบราณ
        
        ใบอนุญาตนำหรือสั่งยาแผนโบราณเข้ามาในราชอาณาจักร
        
        ใบอนุญาตผลิตยาแผนโบราณ
    - - มีมาตรการในการควบคุมคุณภาพ และมาตรฐาน ของยาที่จำหน่ายในประเทศ เพื่อให้ได้ยาที่มีคุณค่าในการรักษา และมีความปลอดภัยต่อประชาชนผู้ใช้ยา
      - มีมาตรการในการควบคุมการโฆษณาอย่างเข้มงวด และกฎหมายยังกำหนดไว้ว่า ห้ามมิให้ผู้ใดผลิต ขาย นำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งยาปลอม ยาผิดมาตรฐาน ยาเสื่อมคุณภาพ ยาที่มิได้ขึ้นทะเบียน
      - คุ้มครองสวัสดิภาพและความปลอดภัยในการใช้ยาของประชาชนให้มีประสิทธิภาพ
      - ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมยาภายในประเทศให้เข้มแข็ง สามารถพึ่งตนเองได้ทั้งในยามปกติและในภาวะคับขันเพื่อให้ประเทศมีความมั่นคง ด้านยาและสุขภาพ
    - - หลัก10R
        
        3) Right Dose (ให้ขนาดถูกต้อง)
        
        ได้เเก่
        
        ตรวจสอบปริมาณยาที่จะให้อีกครั้งกับการ์ดยา, Medication sheet, Doctor order รวมทั้งการให้ครั้งสุดท้าย เพื่อให้เกิดความถูกต้องและสอดคล้องกัน
        
        ยาที่ให้กับเด็กและผู้ใหญ่มีขนาดที่แตกต่างกัน ถ้ามีข้อสงสัยในปริมาณยาที่ให้ ให้สอบถามกับแพทย์เจ้าของไข้ว่าปริมาณยาที่ให้มีความถูกต้องหรือไม่ เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยได้รับยามากเกินไป รวมทั้งผู้ป่วยที่เป็นผู้ใหญ่ถ้าเกิดข้อสงสัยในปริมาณยา ก็ควรถามเช่นกัน
        
        การคำนวณระดับยา ควรมีการคำนวณซ้ำ เพื่อให้เกิดความถูกต้อง หรือให้พยาบาลท่านอื่นมาคำนวณซ้ำถ้าไม่มั่นใจ เพื่อให้เกิดความถูกต้อง
        
        ปริมาณยาที่ให้ควรตรวจสอบกับคำสั่งการใช้ยา (medication sheet)
        
        4) Right Route (ให้ถูกทาง)
        
        ตรวจสอบคำสั่งการใช้ยา ก่อนการให้ยาทุกครั้งว่าให้ยาทาง oral, IV, IM หรืออื่น ๆ เพื่อให้เกิดความถูกต้องในการให้ยา เพราะบางครั้งชนิดยาถูกต้อง แต่ทางให้ยาผิด ยาที่ให้ไปก็อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้ป่วยได้
        
        ยาในแต่ละตัวที่ให้ควรกำหนดทางที่จะให้ยาให้มีความชัดเจน และอาจกำหนดเอกสารข้อห้ามการให้ยาบางชนิดที่ว่าไม่ควรให้ทางไหน เพื่อสร้างความปลอดภัยให้กับผู้ป่วย
        
        1) Right Drug/Medication (ให้ยาถูกชนิด)
        
        ได้เเก่
        
        ตรวจสอบความถูกต้องของยา ทั้งชื่อยา รูปร่างของยา ภาชนะที่บรรจุ เพราะยาบางชนิดมีชื่อที่คล้ายกัน ลักษณะที่คล้ายกัน ภาชนะบรรจุที่คล้ายกัน อาจทำให้สับสนและให้ยาผิดได้ จึงต้องตรวจสอบทุกครั้งก่อนให้ยา
        
        หน่วยงานมีการกำหนดมาตรการในการป้องกันของยาที่มีชื่อคล้ายกัน ลักษณะคล้ายกัน ภาชนะบรรจุที่คล้ายกัน เช่น การทำเอกสารเผยแพร่ความรู้ การจัดทำรูปภาพของยาที่คล้ายกันในโรงพยาบาล เป็นต้น
        
        ยาที่ได้รับและให้กับผู้ป่วยต้องตรวจสอบ 3 ครั้ง คือ ตอนที่ได้รับยา, ตอนเตรียมยา, ก่อนให้ยาผู้ป่วย
        
        ผู้เตรียมยา และผู้จ่ายยาต้องเป็นคนคนเดียวกัน
        
        2) Right Patient (ให้ผู้ป่วย/ผู้รับบริการถูกคน)
        
        ได้เเก่
        
        ก่อนให้ยาต้องถามชื่อ – นามสกุล ของผู้ป่วยว่าชื่อ – นามสกุลอะไร อย่าใช้วิธีถามนำว่า “ชื่อ…นามสกุล…นี้ใช่หรือไม่” แล้วให้ผู้ป่วยตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ หรือส่ายหน้า พยักหน้า เพราะบางครั้งผู้ป่วยอยู่ในภาวะสับสน อาจไม่เข้าใจสิ่งที่พยาบาลถาม แต่พยักหน้ารับ หรือตอบว่าใช่กับพยาบาล
        
        ตรวจสอบกับสายข้อมือที่ติดชื่อ-นามสกุลผู้ป่วยไว้ทุกครั้ง เพื่อความถูกต้อง ปลอดภัย
        
        เปรียบเทียบชื่อ – นามสกุลของผู้ป่วย กับคำสั่งการใช้ยา (Medication sheet) เพื่อความถูกต้องและตรวจสอบประวัติการแพ้ยา
        
        5) Right Time and Frequency (ให้ถูกเวลา)
        
        ควรตรวจสอบเวลาในการให้ยาจากคำสั่งการใช้ยาที่กำหนดไว้ก่อนการให้ยา เพื่อดูเวลาที่ให้ยาครั้งสุดท้ายว่าเป็นเวลาใด ให้ไปแล้วหรือไม่ ให้เวลาเท่าใด เพื่อป้องกันการให้ยาผิดเวลา หรือผู้ป่วยได้รับยามากเกินไป
        
        6) Right Documentation (บันทึกถูกต้อง)
        
        ควรมีการบันทึกการให้ยาและลงชื่อการให้ยาในเวลาเดียวกับที่ให้ยากับผู้ป่วยในเอกสารที่กำหนดไว้ เพื่อให้ข้อมูลการให้ยาเป็นปัจจุบัน และสามารถสื่อสารกับพยาบาลหรือวิชาชีพอื่นที่เกี่ยวข้องในเรื่องการให้ยา เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการให้ยาซ้ำซ้อน หรือไม่แน่ใจว่าให้ยาแล้วหรือไม่
        
        มีบันทึกการลงลายมือชื่อผู้ให้ยา วันเวลาที่ให้ยา ชื่อยาที่ให้ ปริมาณยาที่ให้ทางที่ให้ยา และถ้ามีผู้ตรวจสอบซ้ำก็ให้ลงชื่อกำกับด้วย
        
        7) Right to Refuse (สิทธิ์ที่จะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับยาและสิทธิ์ในปฏิเสธยา)
        
        ในกรณีที่ผู้ป่วยปฏิเสธการรับยา พยาบาลต้องให้คำอธิบายถึงผลที่เกิดขึ้นของการไม่รับยาของผู้ป่วยให้ผู้ป่วยได้รับทราบในทุกด้านอย่างละเอียด และใช้ความพยายามอย่างที่สุดที่จะให้ผู้ป่วยรับยา แต่ถ้าผู้ป่วยไม่ยอมรับก็เป็นสิทธิของผู้ป่วย แต่การปฏิเสธนั้นต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานข้อเท็จจริงว่าไม่เป็นอันตรายต่อผู้ป่วย และบันทึกการปฏิเสธการรับยาของผู้ป่วยในเอกสาร
        
        8) Right History and Assessment (ตรวจสอบประวัติการแพ้ยาและทำการประเมินถูกต้อง)
        
        ได้เเก่
        
        เพื่อป้องกันการแพ้ยาซ้ำ ควรตรวจสอบประวัติการแพ้ยาของผู้ป่วยทุกครั้งก่อนการให้ยา
        
        ควรมีการทดสอบ Skin test ในกรณีที่ผู้ป่วยได้รับยา Antibiotic ทาง IV เป็นครั้งแรก เพื่อจะได้สังเกตอาการ และปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นก่อนการให้ยา
        
        ถ้าคาดว่าเกิดความไม่ปลอดภัยในการให้ยา ควรตรวจสอบซ้ำกับคำสั่งการใช้ หรือปรึกษาแพทย์ เภสัชกร
        
        ผู้ปฏิบัติงานต้องปฏิบัติตามแนวทางต่างๆในการให้ยาอย่างเคร่งครัด
        
        9) Right Drug – Drug Interaction and Evaluation
        (การตรวจสอบปฏิกิริยาระหว่างกันของยาและการประเมินถูกต้อง)
        
        ได้เเก่
        
        พยาบาลควรมีความตระหนัก ความรู้ ความเข้าใจในเรื่องของปฏิกิริยาต่อกันของยาว่ายาชนิดใดเกิดปฏิกิริยาต่อกันเมื่อการให้ยาพร้อมกันก่อนการให้ยา ในกรณีที่มียามากกว่า 1 ชนิดแก่ผู้ป่วย เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปฏิกิริยา หรือถ้าจำเป็นจะได้มีมาตรการในการรองรับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น
        
        หน่วยงานควรมีการจัดทำรายชื่อยาที่มีปฏิกิริยาต่อกันให้บุคลากรได้รับรู้ เพื่อให้เกิดความตระหนักในการสร้างความปลอดภัย
        
        สังเกตอาการของผู้ป่วยก่อนการให้ยาและหลังให้ยาเพื่อเฝ้าระวังการแพ้ยา หรือการเกิดปฏิกิริยาต่อกัน
        
        กำหนดแนวทางหรือวิธีปฏิบัติในการป้องกันการแพ้ยา รวมทั้งมาตรการการแก้ไขการแพ้ยาหรือยาเกิดปฏิกิริยาต่อกัน สื่อสาร ถ่ายทอดให้ผู้ปฏิบัติงานทราบ
        
        10) Right to Education and Information (การให้ความรู้และข้อมูลถูกต้อง)
        
        ผู้ป่วยและญาติมีสิทธิ์ที่จะได้รับรู้ในเรื่องของยาที่ต้องได้รับ พยาบาลต้องอธิบายให้ผู้ป่วยและญาติได้รับทราบถึงชื่อยาที่จะให้ ทางที่จะให้ยา ผลการรักษา และผลข้างเคียงของยาที่อาจจะเกิดขึ้นให้ผู้ป่วยและญาติได้รับรู้ รวมถึงความเข้าใจในการสังเกตอาการแพ้ยาของผู้ป่วย เพื่อช่วยกันในการสร้างความปลอดภัยในการให้ยาร่วมกัน
  - - - “สถานพยาบาล” หมายความว่า สถานที่รวมตลอดถึงยานพาหนะซึ่งจัดไว้เพื่อการประกอบ โรคศิลปะ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ การประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วย วิชาชีพเวชกรรม การประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพ การพยาบาลและการ ผดุงครรภ์ การประกอบวิชาชีพทันตกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพทันตกรรม การประกอบวิชาชีพ กายภาพบําบัดตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพกายภาพบําบัด การประกอบวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ตามกฎหมาย ว่าด้วยวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ การประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทย
      - “ผู้ประกอบวิชาชีพ” หมายความว่า ผู้ประกอบโรคศิลปะ ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผู้ประกอบ วิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม ผู้ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม ผู้ประกอบ วิชาชีพกายภาพบําบัด ผู้ประกอบวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ ผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทย ผู้ประกอบ วิชาชีพการแพทย์แผนไทยประยุกต
    - - “มาตรา 5 พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่สถานพยาบาล ซึ่งดําเนินการโดยกระทรวง กรม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ สถาบันการศึกษาของรัฐ หน่วยงานอื่นของรัฐ สภากาชาดไทย และ สถานพยาบาลอื่นซึ่งรัฐมนตรีประกาศกําหนด
      - “มาตรา ๓๔ ให้ผู้ดําเนินการ มีหน้าที่และความรับผิดชอบ ดังต่อไปนี้ (1) ควบคุมและดูแลมิให้ผู้ประกอบวิชาชีพในสถานพยาบาลประกอบวิชาชีพผิดไปจากสาขา ทีผู้รับอนุญาตได้แจ้งไว้ในการขอรับใบอนุญาต (2) ควบคุมและดูแลให้ผู้ประกอบวิชาชีพในสถานพยาบาลปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพของตน (3) ควบคุมและดูแลมิให้มีการรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนเกินจํานวนเตียงตามที่กําหนดไว้ในใบอนุญาต เว้นแต่กรณีฉุกเฉินซึ่งหากไม่รับไว้อาจเกิดอันตรายแก่ผู้ป่วย (4) ควบคุมและดูแลสถานพยาบาลให้สะอาด เรียบร้อย ปลอดภัย
      - “มาตรา 36 ผู้รับอนุญาตและผู้ดําเนินการของสถานพยาบาลต้องควบคุมและดูแลให้มีการช่วยเหลือ เยียวยาแก่ผู้ป่วยตามมาตรา 33/1 ซึ่งอยู่ในสภาพอันตรายและจําเป็นต้องได้รับการรักษาพยาบาล โดยฉุกเฉินเพื่อให้พ้นจากอันตรายตามมาตรฐานวิชาชีพและตามประเภทของสถานพยาบาลนั้น ๆ เพื่อประโยชน์สาธารณะในการดําเนินการ
      - “มาตรา 38 ผู้ใดประสงค์จะโฆษณาหรือประกาศด้วยประการใด เกี่ยวกับการประกอบกิจการของสถานพยาบาล นอกจากชื่อและที่ตั้งของสถานพยาบาลตามที่ปรากฏในใบอนุญาต ต้องได้รับอนุมัติ ข้อความ เสียง หรือภาพที่ใช้ในการโฆษณาหรือประกาศจากผู้อนุญาต ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และค่าใช้จ่ายที่ผู้อนุญาตประกาศกําหนด
      - หากทำผิด
        
        “มาตรา 62 ผู้รับอนุญาตผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 33 วรรคสอง ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ”
        
        “มาตรา 68 ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา 38 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองหมื่นบาท และให้ปรับอีกวันละไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทนับแต่วันที่ฝ่าฝืนคําสั่งที่ให้ระงับการโฆษณาหรือประกาศ ทั้งนี้จนกว่าจะระงับการโฆษณาหรือประกาศดังกล่าว ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 38 วรรคสอง ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ และให้ปรับอีกวันละไม่เกิน หนึ่งหมื่นบาทนับแต่วันที่ฝ่าฝืนคําสั่งที่ให้ระงับการโฆษณา หรือประกาศ ทั้งนี้ จนกว่าจะระงับการโฆษณาหรือ ประกาศดังกล่าว”
- - - - 2.2 มีข้อมูลหรือหลักฐานทางการแพทย์ ที่แสดงให้เห็นว่าการดูแลรักษาที่แตกต่างไปจากเดิม จะมีผลดีต่อผู้ป่วยในแง่มุมต่างๆ เช่น การลดอัตราการเจ็บป่วย หรือลดอัตราการเสียชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
      - 2.1 เป็นภาวะหรือโรคที่เมื่อมีการจัดทำและนำ CPG ไปใช้แล้ว จะมีโอกาสที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งระบบและปรับปรุงการรักษาพยาบาลไปในทิศทางที่ดีขึ้น โดยพิจารณาจากการรักษาที่ควรทำนั้น มีช่องว่างหรือแตกต่างอย่างชัดเจนจากสิ่งที่ปฏิบัติอยู่จริงในปัจจุบัน
      - 2.3 การทำตามคำแนะนำนั้น ไม่ควรเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก หรือมีค่าใช้จ่ายแพงมาก จนไม่สามารถทำได้จริง
      - 2.4 มีทางเลือกการรักษาที่หลากหลาย สิ่งที่แพทย์ปฏิบัติอยู่มีความแตกต่างกัน
      - 2.6 CPG ที่ทำขึ้นควรเป็นที่ยอมรับของผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย
      - 2.5 ยังไม่มีการจัดทำเป็น CPG มาก่อน ในกรณีที่เคยมีการจัดทำขึ้นแล้ว ควรพิจารณาทำการปรับปรุงฉบับเดิมให้เป็น CPG ที่เป็นแบบมาตรฐาน ถูกต้อง และทันสมัย
      - 2.7 เมื่อนำไปใช้ปฏิบัติแล้วสามารถตรวจสอบวัดผลการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้