Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
บทที่ 10 การพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาสุขภาพจิตและจิตเวชที่มีปัญหาการใช้สารเสพต…
บทที่ 10 การพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาสุขภาพจิตและจิตเวชที่มีปัญหาการใช้สารเสพติด
สารเสพติด
สิ่งที่เสพเข้าไปในร่างกายแล้วทําให้ร่างกายต้องการสารนั้นในปริมาณที่เพิ่มขึ้น
การใช้สารเสพติดให้โทษ
(Substance abuse)
การใช้สารเสพติดจนเกิดโทษต่อร่างกาย จิตใจ สังคม
การติดสารเสพติด
(Substance Dependenced)
การที่บุคคลเสพยาหรือพึ่งพาสารเสพติด จนเกิดภาวะติดทางกาย คือ มีอาการทนยา ต้องการใช้ยาเพิ่มมากขึ้น
ปัจจัยที่ส่งเสริมให้มีการใช้สารเสพติด
1.ความต้องการฤทธิ์อันพึงประสงค์ของสารเสพติด ต้องการให้เกิดอารมณ์เป็นสุข (euphoria)
บุคลิกภาพของผู้ติดสารเสพติด พื้นฐานทางจิตใจของแต่ละบุคคล
3.พฤติกรรมการเลียนแบบ
4.ความยากง่ายในการเข้าถึงสารเสพติด
สาเหตุของการติดสารเสพติด
1.ความอยากรู้อยากลองด้วยความคึกคะนอง
เพื่อนชวน หรือต้องการให้เป็นที่ยอมรับจากกลุ่มเพื่อน
มีความเชื่อในทางที่ผิด เช่น เชื่อว่าสารเสพติดบางชนิดอาจช่วยให้สบายใจลืมความทุกข์หรือช่วยให้ทํางานได้มากๆ
4.ขาดความระมัดระวังในการใช้สารบางชนิด อาจทําให้ผู้สารเกิดการเสพติดได้โดยไม่รู้ตัว
5.สภาพแวดล้อม ถิ่นที่อยู่อาศัย มีการค้าสารเสพติดหรือมีผู้ติดสารเสพติด
6.ถูกหลอกให้ใช้ยาเสพติดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์
7.คบเพื่อนใช้สารเสพติด หรือใช้สารเพื่อหนีปัญหา เมื่อมีปัญหาแล้วไม่สามารถแก้ปัญหาให้กับตัวเอง
ประเภทของสารเสพติด
ประเภทกดประสาท
ฝิ่น
มอร์ฟีน
เฮโรอีน
ยานอนหลับ
ยาระงับประสาท
ยากล่อมประสาท
ประเภทกระตุ้นประสาท
ยาบ้า ยาอี กระท่อม โคเคน ผู้เสพติดจะมีอาการหงุดหงิด กระวนกระวาย จิตสับสนหวาดระแวง บางครั้งมีอาการคลุ้มคลั่ง พฤติกรรมเปลี่ยนแปลง
ประเภทหลอนประสาท
แอลเอสดี และ เห็ดขี้ควาย ผู้เสพติดจะมีอาการประสาทหลอน มีภาพหลอน หูแว่ว ควบคุมตนเองไม่ได้ นําไปสู่อาการทางจิต
ประเภทออกฤทธิ์ผสมผสาน
ทั้งกระตุ้นกดและหลอนประสาทร่วมกัน ผู้เสพติดมักมีอาการหวาดระแวง ความคิดสับสน เห็นภาพหลอน หูแวว ควบคุมตนเองไม่ได้
กระบวนการพยาบาลให้การพยาบาลผู้ติดสารเสพติด
การรวบรวมข้อมูล
ชนิดของสารเสพติดที่ผู้ป่วยเคยใช้
วิธีการนำสารเข้าสู่ร่างกาย
ปริมาณสารเสพติดที่ใช้ในแต่ละครั้ง
ระยะเวลา ความถี่ในการใช้สารและการใช้สารครั้งสุดท้ายก่อนมารับการรักษา
สภาพการณ์ที่ผู้ป่วยต้องใช้สารเสพติดนั้นๆ
ประสบการณ์ที่เกี่ยวกับอาการต่างๆทางร่างกายและจิตใจ
อาการและอาการแสดงในภาวะฉุกเฉิน และการพยาบาลที่เกี่ยวกับผู้ป่วยสารเสพติดต้องสามารถให้การช่วยเหลือโดยด่วน
3.ข้อมูลตามแผนสุขภาพ ผู้ใช้สารเสพติดส่วนมากหลีกเลี่ยงการให้ข้อมูลอย่างตรงไปตรงมา
การปฏิบัติการพยาบาลในผู้ปวยกลุ่มนี้ ต้องใช้เวลานาน โดยเริ่มจากขั้นถอนพิษสารเสพติดไปจนกระทั่งผู้ป่วยหยุดใช้
เป้าหมายในระยะกลาง
(intermediate objective)
ประเมินอาการต่างๆที่เกิดขึ้นในขณะถอนพิษ พร้อมกับกําหนดระยะเวลาการช่วยเหลือ
กระตุ้นให้ผู้ป่วยเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่องและส่งเสริมให้เข้าใจเกี่ยวกับสารเสพติดกับอาการทางจิต
เป้าหมายในระยะสั้น
(short-term objectives)
ช่วยเหลือผู้ป่วยให้ได้รับความปลอดภัยและได้รับการดูแลขณะถอนพิษสารเสพติด
ประเมินอาการจากการเจ็บป่วยทางกายซึ่งต้องการได้รับการช่วยเหลือ
ให้กําลังใจและจัดสภาพแวดล้อมให้ผู้ป่วยได้พัก
เป้าหมายในระยะยาว
(long-term objectives)
กระตุ้นให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการรักษาและมุ่งเน้นให้เกิดความเข้าใจในปัญหาของตนเองที่ต้องใช้สารเสพติด
ประเมินภาวะเครียดและแรงกดดันต่างๆที่อาจทําให้ผู้ป่วยกลับไปใช้สารเสพติดอีก
สนับสนุนให้ผู้ป่วยเปิดเผยหรือสิ่งที่กระตุ้นที่ทําให้กลับไปใช้สารเสพติดอีก พร้อมทั้งสนับสนุนหาวิธีแก้ปัญหาแบบต่างๆ
นางสาวศศิกานต์ ชูแก้ว
รหัสนักศึกษา 62122301080