Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

Birth Injury unnamed - Coggle Diagram

- - - - ถ้าอาการไม่รุนแรงเป็นเพียงกระดูกแขนเดาะ จะรักษาโดยการตรึงแขนให้แนบกับลำตัวเพื่อไม่ให้แขนเคลื่อนไหว 1-2 สัปดาห์ แต่ถ้าหากกระดูกแขนหักสมบูรณ์ จะรักษาโดยการจับแขนตรึงกับผนังทรวงอก ศอกงอ 90 องศา แขนส่วนล่างและมือทาบขวางลำตัวใช้ผ้าพันรอบแขนและลำตัว หรือใส่เฝือกอ่อนจากหัวไหล่ถึงสันหมัด
      - บทบาทการพยาบาลทารกที่มีอาการบาดเจ็บของกระดูก
        
        ดูแลไม่ให้กระดูกส่วนที่หักเคลื่อนไหว และจัดให้บริเวณที่หักอยู่ในท่าที่ถูกต้องตามแผนการรักษา
        
        จัดกิจกรรมการพยาบาลไม่ให้เคลื่อนไหวร่างกายทารกบ่อย ๆ เพื่อให้ส่วนที่เจ็บอยู่นิ่ง ส่งเสริมการหายและบรรเทาความเจ็บปวด
        
        ดูแลให้ได้รับความสุขสบาย และป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นเพิ่ม
        
        ดูแลให้ทารกได้รับอาหารและน้ำอย่างเพียงพอ
        
        ดูแลความสุขสบายจากการขับถ่าย ป้องกันการระคายเคืองจากอุจจาระและปัสสาวะ
        
        ดูแลให้ความอบอุ่นทางด้านจิตใจแก่ทารก เนื่องจากทารกที่ถูกจำกัดการเคลื่อนไหวทารกจะรู้สึก
        อึดอัด
        
        7.ดูแลบรรเทาความวิตกกังวลของมารดาและบิดา
  - - - อาจได้ยินเสียงกระดูกหักขณะทารกคลอด
      - อาจไม่ทราบว่ากระดูกหักจนเวลาผ่านไปหลายวันจะพบว่าขาทารกมีอาการบวมเนื่องจากเลือดเข้าไปในกล้ามเนื้อใกล้เคียงบริเวณที่หัก
      - เมื่อจับทารกเคลื่อนไหวหรือถูกบริเวณที่กระดูกต้นขาหักทารกจะร้องไห้เพราะรู้สึกเจ็บ
    - - ถ้ากระดูกไม่หักแยกจากกัน (incomplete) รักษาโดยการใส่เฝือกขายาว ประมาณ 3 -4สัปดาห์
      - ถ้ากระดูกหักแยกจากกัน (complete) รักษาโดยการห้อยขาทั้งสองข้างไว้กับราวที่ขวางปลายเตียง ขาเหยียดตรง ให้ก้นและสะโพกลอยจากพื้นเตียง ดึงขาไว้นาน 2-3 สัปดาห์
  - - - ทารกเคลื่อนไหวแขนข้างที่กระดูกไหปลาร้าหักน้อยหรือไม่เคลื่อนไหวเลย
      - ทารกจะมีอาการหงุดหงิดหรือร้องไห้เมื่อสัมผัสบริเวณที่กระดูกหัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อจับใต้แขนยกตัวทารกขึ้น
      - อาจพบว่ามีอาการบวมห้อเลือด (ecchymosis) ตรงบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ
      - ปมประสาทใต้ไหปลาร้า (brachial plexus) ของทารกอาจได้รับอันตรายร่วมด้วย
      - บางรายหลังจากจำหน่ายทารกกลับบ้านไปแล้วหลายสัปดาห์ พบว่าอาจมีก้อนนูนที่ไหปลาร้าหรือคลำได้ก้อนแข็ง ซึ่งแสดงถึงการมีกระดูกเกิดขึ้นใหม่แทนที่กระดูกที่หัก
    - - ส่วนใหญ่หายได้เองค่อนข้างเร็ว มักเกิดกระดูกงอกใหม่ภายใน 1 สัปดาห์
      - รักษาโดยให้แขนและไหล่ด้านที่กระดูกไหลปลาร้าหักอยู่นิ่ง ๆ โดยการกลัดแขนเสื้อติดกับตัวเสื้อประมาณ 10 – 14 วัน
  - - - วัตถุประสงค์
        
        กระดูกบริเวณไหปลาร้า แขนและขาที่หักติดกันเป็นปกติ
      - กิจกรรมการพยาบาล
        
        ดูแลให้กระดูกส่วนที่หักอยู่นิ่งมากที่สุด
        
        จัดกิจกรรมการพยาบาลไม่ให้เคลื่อนไหวร่างกายทารกบ่อย ๆ เพื่อให้ส่วนที่เจ็บอยู่นิ่ง
        
        ในกรณีที่ทารกได้รับการรักษาโดยการใส่เฝือกหรืออุปกรณ์ช่วยพยุง ต้องสังเกตการไหลเวียนของโลหิต เช่น เล็บมือ เล็บเท้าไม่เขียว ถ้าพบว่าเขียวต้องรายงานแพทย์ด่วนเนื่องจากอาจมีสาเหตุมาจากการใส่เฝือกแน่นเกินไป
        
        นวดมือและเท้าให้ทารกเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต
      - เกณฑ์การประเมิน
        
        ทารกมีการเคลื่อนไหวของแขนและขาเป็นปกติเท่ากันทั้ง 2 ข้าง
        
        คลำไม่พบรอยนูนที่กระดูกไหปลาร้า แขนและขา
        
        ผลการฉายภาพรังสีหรือตรวจด้วยคลื่นความถี่สูง ไม่พบกระดูกผิดรูป
- - - - ภาวะก้อนบวมน้ำใต้หนังศีรษะ (caput succedaneum) เกิดจากการคั่งของของเหลวในระหว่างชั้นของหนังศีรษะกับชั้นเยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะ ก้อนบวมโนนี้จะข้ามรอยต่อ (suture) ของกระดูกกะโหลกศีรษะ มีขอบเขตไม่แน่นอน
    - - เกิดจากแรงดันที่กดลงบนศีรษะทารกระหว่างการคลอดท่าศีรษะ ทำให้มีของเหลวไหลซึมออกมานอกหลอดเลือดในชั้นใต้เยื่อหุ้มหนังศีรษะ หรือมีสาเหตุมาจาการใช้เครื่องดูดสุญญากาศช่วยคลอด มารดามีประวัติคลอดยาก เบ่งคลอดนานหรือเบ่งคลอดก่อนปากมดลูกเปิดหมด
    - - สังเกตพบได้ด้านข้างของศีรษะ ลักษณะการบวมของก้อนโนนี้จะมีความกว้างและมีขนาดโตประมาณไข่ห่าน ทำให้ศีรษะมีความยาวมากกว่าปกติ
    - - ไม่จำเป็นต้องรักษาแบบเฉพาะทาง จะหายไปได้เองภายหลังคลอด ประมาณ 2 -3 วันหลังคลอด ถ้าเกิดจากการคลอดโดยใช้เครื่องดูด
        สูญญากาศจะหายได้ช้ากว่าเกิดจากการคลอดปกติ
    - - สังเกตลักษณะ ขนาด การเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ ของก้อนบวมโนที่ศีรษะ
      - สังเกตอาการเปลี่ยนแปลงทางระบบประสาทของทารก
      - อธิบายให้มารดาและบิดาเข้าใจถึงอาการที่เกิดขึ้นเพื่อคลายความวิตกกังวล
      - บันทึกอาการและการพยาบาล
    - - มารดาและบิดาวิตกกังวลเกี่ยวกับก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารก
        
        วัตถุประสงค์
        
        มารดาและบิดาวิตกกังวลเกี่ยวกับก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกลดลง
        
        เกณฑ์การประเมิน
        
        มารดาและบิดาบอกว่าวิตกกังวลเกี่ยวกับก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกลดลง เช่น บอกว่า “เข้าใจแล้วว่าลูกเป็นอะไร “หัวลูกยุบลงแล้ว” เป็นต้น
        
        ก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกมีขนาดเล็กลงหรือหายไป
        
        กิจกรรมการพยาบาล
        
        สร้างสัมพันธภาพกับบิดามารดา เปิดโอกาสให้ระบายความรู้สึกต่ออาการของทารก
        
        ประเมินความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกของมารดาและบิดารวมทั้งอธิบายเพิ่มเติม เปิดโอกาสให้ซักถามและตอบคำถามเป็นเข้าใจ
        
        ให้การพยาบาลด้วยความนุ่มนวล พร้อมทั้งสอนมารดาและบิดาให้สังเกตขนาดของก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกทุกวันและสอนวิธีการดูแล การป้องกันไม่ให้ก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกได้รับการกระทบกระเทือน
        
        ถ้าพบกว่าก้อนบวมน้ำที่ใต้ศีรษะทารกมีขนาดโตขึ้น ต้องรายงานแพทย์ทันที
        
        ประเมินความวิตกกังวลซ้ำภายหลังให้การพยาบาล
        
        ติดตามประเมินผลการดูแลทารกของมารดาและบิดา
  - - - ภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มกะโหลกศีรษะ (cephalhematoma) หรือบางทีเรียกว่า ก้อนโนเลือดที่ศีรษะ เป็นการคั่งของเลือดบริเวณใต้เยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะ มีขอบเขตชัดเจน เนื่องจากภาวะนี้จะเกิดบนกระดูกกะโหลกศีรษะเพียงชิ้นเดียวหรือเพียงชิ้นใดชิ้นหนึ่งเท่านั้น และไม่ข้ามรอยต่อของกระดูกกะโหลกศีรษะพบมากที่กระดูก parietal แต่อาจพบที่กระดูกท้ายทอยหรือแม้แต่บนกระดูกหน้าผากก็ได้
    - - เกิดจากมารดามีระยะเวลาการคลอดยาวนาน ศีรษะทารกถูกกดจากช่องทางคลอดหรือการใช้เครื่องดูดสูญญากาศช่วยคลอด เป็นผลทำให้หลอดเลือดฝอยบริเวณเยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะของทารกฉีกขาดเลือดจึงซึมออกมานอกหลอดเลือดใต้ชั้นเยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะ
    - - ในรายที่มีอาการรุนแรง ก้อนโนเลือดมีขนาดใหญ่ จะเกิดภาวะระดับบิลลิรูบินในเลือดสูง (hyperbilirubinemia) ภายหลังเกิดหรืออาจเกิดการติดเชื้อจากการดูดเลือดออกจากก้อนโนเลือดในกรณีมีแผนการรักษา
    - - เห็นชัดเจนหลัง 24 ชั่วโมง
      - บวม
      - ก้อนโนเลือดมีสีผิดปกติ
        คือ เป็นสีดำหรือน้ำเงินคล้ำ
      - ทารกมีภาวะซีด
    - - ถ้าไม่มีภาวะแทรกซ้อน ก้อนโนเลือดจะค่อยๆหายไปเองได้ แต่อาจใช้เวลาหลายสัปดาห์หรือเป็นเดือน โดยปกติจะค่อย ๆ หายเองภายใน 2 เดือน แต่ถ้ามีภาวะตัวเหลืองร่วมด้วยและมีระดับบิลลิรูบินในเลือดสูงจำเป็นต้องได้รับการส่องไฟ (phototherapy) หรือในรายที่ก้อนเลือดขนาดใหญ่อาจรักษาโดยการดูดเลือดออก
    - - สังเกต ลักษณะ ขนาด และการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ เกี่ยวกับภาวะเลือดออกในสมอง
      - ให้ทารกนอนตะแคงด้านตรงข้ามกับก้อนโนเลือด เพื่อป้องกันการกดทับที่จะกระตุ้นให้เลือดออกมากขึ้น
      - สังเกตอาการซีด การเจาะหาค่า Hct และดูแลให้เลือดตามแผนการรักษาของแพทย์
      - ดูแลเกี่ยวกับการหาค่า microbilirubin ถ้ามีภาวะตัวเหลือง ให้การพยาบาลทารกที่ได้รับการส่องไฟ
      - อธิบายมารดาและบิดาให้เข้าใจถึงอาการที่เกิดขึ้นของทารกเพื่อลดความวิตกกังวล และแนะนำไม่ใช้ใช้ยาทา ยานวด ประคบหรือเจาะเอาเลือดออกเอง
  - - - ภาวะเลือดออกภายในกะโหลกศีรษะ (intracranial hemorrhage) เป็นภาวะที่เลือดออกภายในกะโหลกศีรษะ อาจเกิดขึ้นที่ตำแหน่งเหนือเยื่อหุ้มสมองชั้นดูรา (epidural) ใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นดูรา(subdural) ใต้เยื้อหุ้มสมองชั้นอะแรคนอยด์ (subarachnoid) ภายในเนื้อสมอง (intracerebral) ใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอีเพนไดมัล (subependymal) ภายในห้องสมอง (intraventricular)
      - สาเหตุ
        
        ทารกคลอดก่อนกำหนด
        
        ภาวะขาดออกซิเจนเป็นเวลานานในขณะคลอดหรือเกิดภายหลังคลอด
        
        การได้รับอันตรายรุนแรงจาการคลอด
        
        การใช้เครื่องมือช่วยคลอด การคลอดท่าก้น การคลอดในรายที่มารดามีภาวะ CPD การให้ยาช่วยเร่งคลอดไม่เหมาะสม การคลอดเฉียบพลันศีรษะทารกถูกดันมาตามช่องทางคลอด การคลอดยาก
    - - เลือดออกกดศูนย์หายใจทำให้ทารกหายใจลำบาก
      - ทารกอาจเกิดปัญญาอ่อน (mental retardation)
    - - Reflex ลดน้อยลงหรือไม่มี โดยเฉพาะ moro reflex จะเสียไป
      - กำลังกล้ามเนื้อไม่ดี มีอาการอ่อนแรง
      - มีภาวะซีด หรือมีอาการเขียว (cyanosis)
      - ซึม ไม่ร้อง
      - ดูดนมไม่ดี หรือไม่ยอมดูดนม
      - ร้องเสียงแหลม
      - การหายใจผิดปกติ มีหายใจเร็ว ตื้น ช้า ไม่สม่ำเสมอ หรือหยุดหายใจ
      - กระหม่อมโป่งตึง
      - ชัก
    - - ถ้ามีความดันในกะโหลกศีรษะสูง อาจได้รับการรักษาโดยเจาะน้ำไขสันหลังเพื่อบรรเทาอาการความดันในสมอง
      - ให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายทารกถ้าตัวเย็น
      - ดูแลให้ได้รับยาระงับการชัก และให้วิตามินเค
      - ดูแลให้ออกซิเจนถ้าทารกมีภาวะพร่องออกซิเจน
      - ดูแลให้ได้รับนมและน้ำอย่างเพียงพอ
    - - ดูแลให้ทารกหายใจสะดวกและได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ
      - 2.ดูแลให้ได้รับนมและน้ำที่เพียงพอ
      - 3.ให้ทารกอยู่ในตู้อบ (incubator)
      - 4.วัดสํญญาณชีพ
      - 5.ป้องกันและไม่ให้ทารกได้รับอันตรายจากการชัก
    - - ทารกเสี่ยงต่อภาวะชักเนื่องจากภาวะเลือดออกในกะโหลกศีรษะ
      - ทารกเสี่ยงต่อภาวะตัวเหลืองเนื่องจากมีภาวะเลือดออกในกะโหลกศีรษะ
- - - - ดูแลไม่ให้ดวงตาของทารกได้รับอันตราย
      - 2.ดูแลให้ทารกได้รับอาหารเหมาะสมตามความต้องการของทารก
      - 3.ดูแลให้ทารกได้รับการตอบสนองด้านจิตใจ
      - 4.ดูแลบรรเทาความวิตกกังวลของมารดาและบิดา
    - - ทารกเสี่ยงต่อการสูดสำลักเนื่องจากกล้ามเนื้อใบหน้าเป็นอัมพาต
      - ทารกเสี่ยงต่อการเกิดแผลที่จอตาเนื่องจากไม่สามารถปิดตาให้สนิทได้
      - มารดาและบิดาวิตกกังวลเกี่ยวกับการเป็นอัมพาตของกล้ามเนื้อใบหน้าของทารก
  - - - ถ้าไม่หายอาจต้องทำศัลยกรรมซ่อมประสาท
      - ทำกายภาพบำบัด
      - ให้แขนไม่เคลื่อนไหว ในท่ากางหมุนแขนออก ข้อศอกตั้งฉากกับลำตัว
    - - ดูแลให้แขนที่ได้รับอันตรายได้ออกกำลัง หลังจากการรักษาพยาบาลในช่วงแรกดีขึ้นและส่งกายภาพบำบัด ซึ่งพยาบาลจะมีส่วนร่วมในการฟื้นฟู
      - ดูแลความสุขสบายและการผ่อนคลายให้ทารกที่ต้องตรึงแขน
      - ดูแลตอบสนองความต้องการทั้งด้านร่างกายและจิตใจจากการที่ทารกถูกจำกัดการเคลื่อนไหว
        พยาบาลจึงควรเพิ่มความรัก แตะต้องสัมผัสมากกว่าทารกปกต
      - ดูแลให้ส่วนที่ได้รับอันตรายไม่เคลื่อนไหว
      - ช่วยให้มารดาและบิดามั่นใจในการดูแลทารก
    - - ทารกมีโอกาสเกิดอัมพาตที่แขนถาวร เนื่องจากเส้นประสาทที่มาเลี้ยงแขนได้รับบาดเจ็บ
      - มารดาและบิดาวิตกกังวลเกี่ยวกับการบาดเจ็บที่เส้นประสาทที่มาเลี้ยงแขนทารก