Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
ชนิดของคำ, image, image, image, image, image, image - Coggle Diagram
ชนิดของคำ
คำอุทาน
คำอุทานบอกอาการ
บอกความรู้สึกในการพูดจา เช่น ไชโย!, เอ๊ะ!, ว้าย!
คำอุทานเสริมบท
เน้นย้ำให้ชัดเจนยิ่งขึ้น หรือสนุกในการฟัง เช่น วัดวาอาราม, ข้าวปลาอาหาร, หนังสือหนังหา หรือใช้เติมในบทร้อยกรอง เช่น นา, เอย, เฮย
คำนาม
ลักษณนาม
คำนามที่ใช้ประกอบนามอื่น เพื่อแสดงรูปลักษณะ ขนาด หรือปริมาณ
สมุหนาม
คำนามที่ทำหน้าที่ แสดงหมวดหมู่
อาการนาม
คำนามซึ่งเกิดจาก คำกริยา หรือ คำวิเศษณ์ ที่มี "การ" หรือ "ความ" นำหน้า
วิสามานยนาม
คำนามที่เป็นชื่อเฉพาะ
สามานยนาม
คำที่ใช้เป็นชื่อคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ
คำกริยา
สกรรมกริยา
กริยาที่ต้องมีกรรมมารับ เช่น กิน, เห็น, ทำ
วิกตรรถกริยา
กริยาที่ต้องอาศัยส่วนเติมเต็ม เช่น เป็น, เหมือน, คล้าย, เท่า
อกรรมกริยา
กริยาไม่ต้องการกรรมมารับ เช่น ยืน, นอน,หัวเราะ
กริยานุเคราะห์
คำช่วยกริยา เช่น จง, กำลัง, จะ, ย่อม, คง
คำบุพบท
สัมพันธ์ระหว่างคำต่อคำ
บอกตำแหน่ง
เช่น ที่, ใน, นอก, ใต้, บน, ใกล้, ไกล
บอกความเป็นเจ้าของ
เช่น ของ, แห่ง
บอกเวลา
เช่น เมื่อ, ตั้งแต่, แต่, จนกระทั่ง
บอกความเกี่ยวข้อง หรือความประสงค์
เช่น กับ, แก่, แต่, เฉพาะ, สำหรับ, เพื่อ, โดย, ตาม
ไม่สัมพันธ์กับคำอื่น
มักอยู่ต้นประโยค เช่น ดูกร, ดูก่อน, ดูแน่ะ
คำสันธาน
ขัดแย้งกัน
แต่, แต่ว่า, แต่ ก็, กว่า ก็, ถึง ก็, แม้ ก็
ให้เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง
หรือ, ไม่เช่นนั้น, ไม่ก็, มิฉะนั้น, หรือมิฉะนั้น
ความคล้อยตามกัน
ก็, และ, แล้ว จึง, ครั้น จึง, เมื่อ ก็,
พอ ก็, ทั้ง ก็, ก็ดี, ก็ตาม
เป็นเหตุเป็นผลกัน
เพราะ จึง, ด้วย จึง, เพราะฉะนั้นจึง, ดังนั้น จึง
คำสรรพนาม
อนิยมสรรพนาม
ใช้แทนนาม ที่ไม่ชี้เฉพาะเจาะจง เช่น ใคร, อะไร, ไหน, ผู้ใด, อื่น
ปฤจฉาสรรพนาม
มีเนื้อความเป็นคำถาม เช่น ใคร, อะไร, ไหน, ผู้ใด
นิยมสรรพนาม
สรรพนามชี้เฉพาะ เพื่อบ่งความ ให้ชัดเจน เช่น นั่น, โน่น, นี้
วิภาคสรรพนาม
สรรพนามที่แยกออกเป็นแต่ละคน
เช่น ต่าง, บ้าง, กัน
ประพันธสรรพนาม
สรรพนามที่ใช้แทนนาม เช่น ที่,
ซึ่ง, อัน,ผู้, ดัง, ผู้ที่, ผู้ซึ่ง
บุรุษสรรพนาม
ใช้แทนชื่อผู้พูด, ผู้ที่พูดด้วย
และผู้ที่พูดถึง เช่น ฉัน, ท่าน, เขา
สรรพนามใช้เน้นนามที่อยู่ข้างหน้า
ได้แก่ ท่าน, คุณ, หล่อน, เขา, มัน, แก
คำวิเศษณ์
สถานวิเศษณ์
บอกสถานที่ เช่น บน, ล่าง, เหนือ, ใต้
ประมาณวิเศษณ์
บอกจำนวนสิ่งที่เป็นจำนวนนับ เช่น หนึ่ง, สอง, สาม, ที่หนึ่ง
กาลวิเศษณ์
บอกเวลา เช่น เช้า, สาย, บ่าย, เที่ยง
นิยมวิเศษณ์
บอกความชี้เฉพาะ เช่น นี่, นั่น, โน่น
ลักษณวิเศษณ์
บอกลักษณะต่างๆ เช่น ชนิด,
สี, สัณฐาน,ขนาด, เสียง
อนิยมวิเศษณ์
บอกความไม่ชี้เฉพาะ เช่น ใด, ไหน, อะไร, ทำไม
ปฤจฉาวิเศษณ์
บอกเนื้อความเป็นคำถาม หรือความสงสัย เช่น ใด, ไหน, อะไร, ทำไม
ประติชญาวิเศษณ์
บอกเสียงร้องเรียกและเสียงขานรับ
ประติเษธวิเศษณ์
บอกความปฏิเสธ หรือไม่ยอมรับ เช่น ไม่, มิ, มิใช่
ประพันธวิเศษณ์
ใช้ประกอบคำกริยา หรือคำวิเศษณ์
เพื่อเชื่อมประโยคให้มีข้อความ เกี่ยวข้องกัน เช่น ที่, ซึ่ง, อัน, อย่างที่
