Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

Pain assesment in children, แนวคิด ทฤษฎี และหลักการของการพยาบาลเด็กและวัย…

- - - - Narcotic
      - S/E ง่วง หลับ หรือติดยาได้
        
        Tramadol
        
        Codeine
    - - การหายใจเข้าออก ลึก นาน
      - ดนตรีบำบัด
      - การผ่อนคลายกล้ามเนื้อ Muscle relaxation
      - การประคบร้อน-เย็น
      - การนวดผ่อนคลาย
  - - - Narcotic bolus/drip
      - MO
      - Fentanyl
      - S/E: Respiratory, GI
    - - การสะกดจิต
      - การผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
      - Deep breathing
      - ทำสมาธิ
      - Pet therapy
  - - - Acetaminophen: Tylenol, paracetamol,
        panadol
      - NSAID: diclofenac, piroxicam (feldene),
        indomethacin, Ibuprofen, aspirin
      - S/E: Hepatic Renal GI Hematologic
    - - จุกนมปลอม ดูดนม ห่อตัว อุ้มโยก
      - การสัมผัส การนวด การกดจุด
      - เปลี่ยนท่า จัดท่าให้เหมาะสมกับตำแหน่งที่ปวด
      - ลดสิ่งเร้า แสง เสียง
      - ลดหัตถการ รบกวนผู้ป่วยให้น้อยทีสุด
      - พูดคุย ปลอบโยน ให้ข้อมูล
      - อ่านหนังสือ ภาพ นิทาน การ์ตูน ท่องเที่ยว สวดมนต์
- - - - การนับเลข ฟังเพลง
      - ฟังนิทาน เล่นเกมส์
    - - การผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
      - การนั่งสมาธิ Pet therapy
    - - การนวดผ่อนคลาย
      - ประคบร้อน-เย็น
      - การสัมผัส จับมือ
- - - - เพื่อให้เกิดความสุขทางใจ ลดความเครียด ความวิตกกังวล ทั้งของเด็กและครอบครัว ตอบสนองความต้องการของเด็กตามวัย
      - ให้ผู้ปกครองเฝ้าอย่างใกล้ชิด ยอมรับพฤติกรรมต่างๆของเด็ก การดูแลยึดหลัก ใส่ใจ สบาย สื่อสาร สม่าเสมอ สดชื่น และสัมพันธภาพ
      - ช่วยให้ครอบครัวเผชิญความเครียด ความเศร้าโศกเสียใจ โดยให้ความสนใจ เอาใจใส่ ให้ข้อมูล ให้การปลอบโยน แนะนาแหล่งช่วยเหลือ เป็นผู้ฟังที่ดี ช่วยดูแลเด็กในบางโอกาสเพื่อให้ผู้ปกครองกลับบ้านได้บ้าง
    - - ควรให้เด็กได้อยู่ในบรรยากาศที่อบอุ่นแวดล้อมด้วยคนใกล้ชิด
      - ถ้าเป็นไปได้ ทีมการดูแลรักษาควรเป็นทีมเดิม เพื่อให้เด็กรู้สึกคุ้นเคย
      - ผู้ปกครองควรได้รับสิทธิ์สามารถเข้าเยี่ยมหรืออยู่กับเด็กได้ตลอดเวลา
    - - บรรเทาความทุกข์ทรมานในวาระสุดท้าย ได้แก่ ความปวด หายใจลาบาก คลื่นไส้ อาเจียน อ่อนเพลีย โดยเฉพาะความปวดซึ่งผู้ปกครองมีความวิตกกังวล
      - พิจารณาให้ได้รับยาแก้ปวดเต็มที่ ใช้ Pain scale ประเมินเป็นระยะ
      - จัดท่าให้ผู้ป่วยสุขสบาย ถ้าเด็กมีความทุกข์ทรมานจะส่งผลต่อด้านจิตใจ อารมณ์ สังคมและจิตวิญญาณทาให้ เด็กไม่สามารถเข้าสู่ระยะสุดท้ายได้อย่างสงบ
      - การดูแลทั่วไป: ความสะอาดของร่างกาย ให้ได้รับสารน้าอย่างเพียงพอ
      - ออกซิเจน ผิวหนัง ขับถ่าย การพักผ่อนนอนหลับ จัดสิ่งแวดล้อมให้สะอาดสงบ
      - ควรจำกัดการเยี่ยม หรือตามความต้องการของเด็กและครอบครัว
      - ควรงดการส่งตรวจต่างๆ และวัดสัญญาณชีพเท่าที่จำเป็น
    - - พยาบาลควรประเมินและบันทึกสภาพจิตใจของเด็กเกี่ยวกับความตาย
      - เปิดโอกาสให้เด็กได้ซักถามเกี่ยวกับโรคที่เป็นอยู่
      - ให้การดูแลใกล้ชิด เพื่อให้เด็กมั่นใจว่าจะไม่ถูกทอดทิ้ง มีที่พึ่งยามต้องการ
      - ส่งเสริมอานวยความสะดวก ตอบสนองต่อความต้องการด้านความเชื่อ ศาสนา
      - ตอบสนองความต้องการครั้งสุดท้ายของเด็กเท่าที่จะทาได้
  - - - การสิ้นสุดชีวิตอย่างถาวรเป็นการยุติสภาพการทางานโดยสิ้นเชิงทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ
    - - ภาวะที่บุคคลต้องเผชิญความตายของตนเองและบุคคลมีความเชื่อว่าตนเองกาลังจะตาย การเจ็บป่วยทรุดลงเป็นลาดับ จนมีข้อบ่งชี้ทางการแพทย์ว่าอยู่ในระยะที่ต้องเผชิญกับความตาย ซึ่ง อาจใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีหรือสัปดาห์ที่บุคคลจะต้องเตรียมตัวเพื่อเผชิญกับความตาย
    - - เป็นการดูแลผู้ป่วยระยะใกล้ตายไปจนกระทั่งตายและหลังการตาย โดยเน้นการดูแลเพื่อลดและบรรเทาความทุกข์ทรมานและอาการอื่นๆ ซึ่งต้องให้การดูแลที่ครอบคลุมปัญหาทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ โดยมีเป้าหมายการดูแลที่เน้นให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ ต่อผู้ป่วยและครอบครัว
  - - - เด็กจะเริ่มรู้สึกถึงความเป็นไปของความตาย
      - เริ่มตระหนักว่า ความตายเป็นลักษณะที่แตกต่างไปจากการมีชีวิต แต่ยังไม่เข้าใจได้อย่างสมบูรณ์เนื่องจากยังไม่เข้าใจเรื่องเวลา
      - เข้าใจว่าความตายเป็นสิ่งที่กลับไปกลับมาได้
      - เด็กมักกลัวคนจะตายมากกว่าคิดว่าตนเองตาย
    - - มีความเข้าใจเกี่ยวกับความตายได้เช่นเดียวกับผู้ใหญ่
      - ว่าความตายเป็นการสิ้นสุดของชีวิต
      - เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ทุกคนไม่สามารถหลีกเลี่ยงความตายได้
      - เด็กวัยรุ่นยังมองว่าความตายเป็นเรื่องที่ยังไกลตนเอง บางครั้งอาจปฏิเสธเรื่องความตาย
    - - ความเข้าใจเรื่องการแยกจากยังไม่ชัดเจน
      - ยังมีความไม่เข้าใจเรื่องการตาย
      - เด็กจะพูดถึงคนที่ตายไปแล้วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
      - เด็กจะโศกเศร้าเนื่องจากเห็นบุคคลใกล้ชิดแสดงอาการเศร้าโศก
    - - เด็กเข้าใจเรื่องเวลามากขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น ทำให้เข้าใจเกี่ยวกับความตายได้มากขึ้นแต่ยังไม่สมบูรณ์
      - ความตายเป็นเรื่องของการแยกจาก
      - จนอายุ 9-12ปี จะเข้าใจสิ่งที่เป็นนามธรรมเกี่ยวกับความตายมากขึ้น
      - เด็กจะมีความกลัวการสูญเสียตนเองและบุคคลอันเป็นที่รัก
    - - เด็กวัยทารกจะยังไม่มีมโนทัศน์เกี่ยวกับความตาย
      - และยังไม่สามารถรับรู้และเข้าใจเกี่ยวกับความหมายของการตาย เนื่องจากยังไม่สามารถแยกตนเองออกจากผู้อื่นได้
      - ต้องการการตอบสนองความต้องการด้านพื้นฐาน
      - ความตายในวัยนี้จึงมีความหมายเพียงการสูญเสียผู้ดูแลเท่านั้น