Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

โรคติดเชื้อที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีน - Coggle Diagram

- - - - โรคหัดจะเริ่มด้วยอาการคล้ายกับหวัด โดยเริ่มมีอาการประมาณ 10 วันหลังติดเชื้อมีดังนี้:
      - อาการคล้ายหวัด เช่น คัดจมูก จาม และไอ
      - ปวดตา ตาแดง น้ำตาไหล อาจไหวต่อแสงเพิ่มขึ้น
      - มีไข้สูงถึง 40 องศาเซลเซียส
      - ปวดกล้ามเนื้อ
      - ไม่อยากอาหาร
      - เหน็ดเหนื่อย ระคายเคือง และหมดเรี่ยวแรง
      - ต่อมน้ำเหลืองโต
      - เกิดจุดสีเทาขาวภายในกระพุ้งแก้ม
    - - เป็นเม็ดแดงๆเล็กๆคล้ายเม็ดทราย
      - เริ่มกระจายลงมาตามคอ แขน ลำตัวและขา ตามลำดับ
      - ผื่นคล่อยจางๆลงเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีคล้ำขึ้น เริ่มจากหน้ามาถึงเท้า ลอกเป็นแผ่นบางๆและหายไปภายใน7-10วัน ไม่มีแผลเป็น
      - การลามของผื่นจากหัวไปเท้าใช้เวลา2-3วัน ไข้ลดลงใน72ชั่วโมง
    - - 1.ปฏิบัติตัวเหมือนไข้หวัด คือ พักผ่อนมากๆ เช็ดตัวเมื่อมีไข้สูง ดื่มน้ำมากๆ
      - 2.ให้ยาตามอาการ เช่น ยาลดไข้
      - 3.ห้ามใช้ยาปฏิชีวนะ ตั้งแต่ระยะแรก
    - - ท้องร่วงและอาเจียนจนทำให้เกิดภาวะขาดน้ำ
      - การติดเชื้อของหูชั้นกลางจนทำให้เกิดอาการปวดหู
      - เยื่อบุตาอักเสบ
      - การอักเสบของกล่องเสียง
      - ปอดบวมและโรคครูป ซึ่งเป็นการติดเชื้อของหลอดลมและปอด
      - ชักจากไข้
    - - ฉีดวัคซีนMMRให้เมื่ออายุ9เดือน
      - ถ้าเด็กมีภูมิคุ้มกันโรคต่ำและสัมผัสโรคหัดในระยะติดต่อไม่เกิน2วันควรให้ฉีดวัคซีนป้องกันฌรค แต่หากสัมผัสเกิน2วันไปแล้ว ควรให้gamma globulin
  - - - ไข้ต่ำประมาณ 38.9 เซลเซียสหรือต่ำกว่านั้น
      - ปวดศีรษะ
      - น้ำมูกไหล
      - ตาแดงและอักเสบ
      - พบว่าต่อมน้ำเหลืองเกิดการโตขึ้น บริเวณที่ต่อมน้ำเหลืองโตจะมีลักษณะพื้นผิวที่นิ่ม และมักจะพบได้ที่บริเวณด้านหลังของกะโหลกศรีษะ หลังคอ หรือด้านหลังหู
      - ผื่นสีชมพูจะเริ่มปรากฏที่ใบหน้าและจะเริ่มกระจายไปที่ลำตัว แขนและขา ตามลำดับ
      - อาการปวดข้อจะพบได้บ่อยกับวัยรุ่นผู้หญิง
    - - เป็นผื่นแดงเล็กๆแบบmaculopapule กระจายๆ อาจรวมเป็นกลุ่มเป็นปื้นๆ
      - เริ่มขึ้นที่หลังหู ไรผม หน้าผาก ใบหน้าแล้วลามลงมาที่คอ
      - ผื่นที่หน้าเริ่มจางหายไปในวันที่2 ผื่นตามตัวเริ่มหนา
      - ผื่นจะอยู่ไม่เกิน3วัน บริเวณที่ขึ้นก่อนจะหายไปไม่มีแผลเป็น
    - - โรคหัดเยอรมันไม่ใช่โรคที่จะส่งผลให้เกิดการติดเชื้อที่มีความรุนแรง หากผู้ป่วยเคยได้รับเชื้อหัดเยอรมันจะทำให้ร่างกายเกิดภูมิคุ้มกันต่อหัดเยอรมันตลอดชีวิต ผู้ป่วยที่เป็นผู้หญิงบางรายอาจเกิดอาการข้ออักเสบที่นิ้วข้อมือและเข่า หากได้รับเชื้อหัดเยอรมัน โดยอาการจะกินระยะเวลาหนึ่งเดือน หากเชื้อหัดเยอรมันมีอาการรุนแรงผู้ป่วยจะเกิดอาการติดเชื้อที่หูหรือเกิดอาการของโรคสมองอักเสบได้
      - ในกรณีที่ผู้ป่วยกำลังตั้งครรภ์ โรคหัดเยอรมันจะส่งผลกระทบที่รุนแรงต่อเด็กในครรภ์และอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต หากทารกเป็นโรคหัดเยอรมันแต่กำเนิดจะส่งผลให้เกิดปัญหาที่ตามมา
        
        การเจริญเติบโตช้าลง
        
        ต้อกระจก
        
        หูหนวก
        
        โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด
        
        อวัยวะส่วนอื่นๆ พิการ
        
        ความบกพร่องทางสติปัญญา
    - - มีการเจริญเติบโตและพัฒนาการช้า
      - มีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆ
      - มีโอกาสแพร่เชื้อสู่คนอื่น
  - - - มีไข้สูง (38 องศาเซลเซียส หรืออาจสูงกว่า)
      - ปากแห้ง
      - เบื่ออาหาร
      - ปวดศีรษะ
      - ปวดตามข้อ
      - ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ
      - เหนื่อยล้า อ่อนเพลีย
      - ต่อมน้ำลายบริเวณข้างหูเจ็บและบวมอย่างเห็นได้ชัด
    - - ลูกอัณฑะอักเสบ 25% ของผู้ป่วยคางทูมในเพศชาย มักจะมีอาการบวมของลูกอัณฑะเพียงข้างเดียว
      - รังไข่อักเสบ 1 ใน 20 ของผู้ป่วยคางทูมในเพศหญิง จะมีอาการปวดที่บริเวณท้องน้อย ป่วยและมีไข้สูง
      - เยื่อหุ้มสมองอักเสบจากไวรัส แต่จะไม่รุนแรงเท่าเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย
      - ตับอ่อนอักเสบ หรือตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน
      - ไข้สมองอักเสบ สามารถเกิดขึ้นได้ 1 ใน 1,000 ของผู้ป่วยคางทูม
      - สูญเสียการได้ยิน ในผู้ป่วยคางทูม 1 ใน 20 คนอาจสูญเสียการได้ยินแบบชั่วคราว และ 1 ใน 20,000 อาจสูญเสียการได้ยินแบบถาวร
    - - รักษาตามอาการ
      - ดูแลความสะอาดฟันและจัดอาหารอ่อนรสไม่จัด
      - หากลูกอัณฑะอักเสบให้ประคบน้ำแข็ง
  - - - ปวดศีรษะ เจ็บคอ
      - เหนื่อยง่าย
      - ครั่นเนื้อครั่นตัว
      - เกิดผื่นเป็นจุดแดง ๆ ตามร่างกาย ทั้งใบหน้า หน้าอก หลัง ปาก เปลือกตา อวัยวะเพศ ผื่นแดงเหล่านี้จะเริ่มกลายเป็นตุ่มพองขนาดเล็ก มีน้ำใส ๆ ภายในตุ่มในอีก 2-4 วัน ก่อนจะเกิดการตกสะเก็ดในสัปดาห์ต่อมา
      - มีไข้ต่ำ
      - อยากอาหารลดลงหรือไม่อยากอาหารในช่วง 1-2 วันแรกของการติดเชื้อ
    - - รักษาตามอาการ
      - รักษาความสะอาดเล็บและผิวหนัง
      - ให้ยาปฏิชีวนะ รายที่ติดเชื้อแบคทีเรีย
    - - การติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำเติม
      - ปอดอักเสบ สมองอักเสบ เลือดออกจากภาวะThrombocytopenia
      - โรคแทรกซ้อนอื่นๆเช่น ตับอักเสบ อัณฑะอักเสบ
    - - หยุดเรียนจนกว่าผื่นจะตกสะเก็ด
      - ฉีดวัคซีนตั้งแต่2ปีขึ้นไป หากอายุเกิน13ปีให้ฉีด2เข็มห่างกันประมาณ2-3เดือน
  - - - การสัมผัสผู้ติดเชื้อ
      - ภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องโดยเฉพาะHIV
      - ผู้ติดยาเสพติด
      - โรคขาดสารอาหาร
    - - เด็กที่ติดเชื้อจะไม่มีอาการของโรค
      - เมื่อทดสอบทูเบอร์คูลินได้ผลบวก
      - การตรวจX-raysของปอดก็จะไม่พบความผิดปกติ
      - พบเร็วสุด1-6เดือนหลังติดเชื้อ
      - มีต่อมน้ำเหลืองโตที่ขั้วปอด ที่คอ และที่อื่นๆ
    - - เป็นจุดที่ปอด
      - เด็กมีไข้ต่ำๆ เบื่ออาหาร น้ำหนักตัวลด ไอเรื้อรรัง ไอซ้อนคล้ายไมเกรน
      - เด็กโตอาจเจ็บหน้าอกและเหนื่อยหอบ
    - - ในเด็กโตเริ่มด้วยอาการเป็นไข้1-2สัปดาห์
      - ปวดศีรษะ อาเจียน คอแข็ง ซึมมากไม่รู้ตัว
    - - จะมีต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ รักแร้ ขาหนีบ
      - บางรายจะโตมาจนแผลแตกมาเป็นหนองไหลข้น เป็นแผลเรื้อรัง
      - อาจลุมลามเป็นติดกันหลายๆเม็ด
    - - รับประทานยาอย่างสม่ำเสมอใช้เวลาประมาณ6-8เดือน
- - - - ระยะไข้สูง
        
        ระยะไข้ (2-7 วัน) ผู้ป่วยจะมีไข้สูงเกือบตลอดเวลา เบื่ออาหาร คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง มักมีหน้าแดง และอาจมีผื่นหรือจุดเลือดออกตามลำตัว แขน ขา
        
        การรักษา
        
        ให้ยาลดไข้
        
        ดื่มน้ำมากๆ
      - ระยะช็อกและ/หรือระยะเลือดออก
        
        ระยะนี้ไข้จะเริ่มลดลง ผู้ป่วยจะซึม เหงื่อออก มือเท้าเย็น ชีพจรเต้นเบาแต่เร็ว ปวดท้อง โดยเฉพาะบริเวณใต้ชายโครงขวา ปัสสาวะออกน้อย อาจมีเลือดออกง่าย เช่น มีเลือดกำเดาไหล อาเจียนเป็นเลือด อุจจาระมีสีดำ ในรายที่รุนแรง จะมีความดันโลหิตต่ำ ช็อค และอาจถึงตายได้ ระยะนี้กินเวลา 24-48 ชั่วโมง ซึ่งผู้ป่วยแต่ละรายไม่จำเป็นต้องเป็นรุนแรงและเข้าสู่ภาวะช็อคทุกราย
        
        การรักาา
        
        ให้น้ำเกลือแร่ทดแทนทางหลอดเลือดดำ
        
        รายที่มีช็อกให้5% D/S solution 10-20มล./กก./ชั่วโมง
      - ระยะฟื้นพ้นจากระยะช็อก
        
        อาการต่างๆจะเริ่มดีขึ้น ผู้ป่วยรู้สึกอยากรับประทานอาหาร ความดันโลหิตสูงขึ้น ชีพจรเต้นแรงขึ้นและช้าลง ปัสสาวะมากขึ้น บางรายมีผื่นแดงและมีจุดเลือดออกเล็กๆ ตามลำตัว
    - - ในระยะฟื้นตัวอาจเกิดVolume overload จากการให้น้ำมากเกินไป
    - - ควบคุมยุงลาย กำจัดแหล่งน้ำขัง
      - ระวังไม่ให้ยุงกัดในเวลากลางวัน
  - - - กลุ่มที่เกิดอาการเจ็บป่วยรุนแรง
        
        อายุ2-3เดือน เลี้ยงไม่โต มีเชื้อราในช่องปาก อุจจาระร่วงเรื้อรัง ปอดอักเสบ
        
        เด็กมักเสียชีวิตใน2-3ปีแรก
      - กลุ่มที่มีอาการของโรคช้า
        
        อาการค่อยเป็นค่อยไป
        
        น้ำหนักตัวน้อย
        
        มีชีวิตยืนยาวมากกว่าเด็กกลุ่มที่1
        
        ตับม้ามโต ต่อมน้ำเหลืงโต ปอดอักเสบ ต่อมน้ำลายอักเสบ ผื่นคันบริเวณผิวหนัง
    - - ใช้ยาต้านเชื้อไวรัส AZT,ZDV,ddI,ddC
  - - - ระยะPandemic
        
        เชื้อระบาดไปทั่วโลกและอัตราการป่วยและเสียชีวิตเพิ่มสูงอย่างมาก
    - - 2-14วัน
      - ไวรัสเข้าไปยึดเซลล์ร่างกายของhostไว้
    - - คนสู่คน
        
        ละอองเสมหะ
        
        เชื้อขับออกทางอุจจาระ
        
        สัมผัสปากและใบหน้า
    - - มีไข้ ไอ ร่างกายระบม เจ็บคอ ปวดหัว ไอแบบแห้งๆ ระยะนี้กินเวลาประมาณ1สัปดาห์
    - - การอักเสบของปอดเรียกว่าปอดบวม
    - - ส่วนมากอาการไม่รุนแรง
    - - ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนที่สามารถรักษาโรคนี้ได้มีเพียงแต่วัคซีนที่ทำให้อาการไม่หนัก
      - ล้างมือให้สะอาด สวมแมส