Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
การแสดงพื้นเมือง4ภาค, สมาชิกในกลุ่ม, แสดงหลายคนเป!, นช - Coggle Diagram
การแสดงพื้นเมือง4ภาค
ภาคใต้
-
การเเต่งกาย :star: การแต่งกาย แบบดั้งเดิมจะแต่งกายเลียนแบบเครืองทรงของกษัตริย์ ประกอบด้วย เทริด (ชฎา) สังวาล ปีกนกแอ่น หางหงส์ ทับทรวง สนับเพลา ชาวไหว ผ้าห้อยข้าง กำไลต้นแขน กำไลข้อมือ และสวมเล็บยาวไม่สวมเสื้อ เทริดจะสวมเฉพาะตัวนายโรงหรือโนราใหญ่เท่านั้น ส่วนนายพรานจะสวมหน้ากากเปิดคาง หน้ากากสีแดงสำหรับใช้ "ออกพราน" ส่วนหน้ากากพรานสีขาว จะใช้สำหรับนายพรานทาสี ตามความเชื่อและพิธีกรรมในการแสดง ถือว่าเป็นหน้าศักดิ์สิทธิ์ อ้างอิง : https://sites.google.com/site/natsilpthiy39/7
📌ที่มา: การแสดงพื้นบ้านของภาคใต้ ที่มีมานานจนยังหาต้นตอดั้งเดิมไม่ได้ว่าเริ่มมาตั้งแต่ยุคใด สมัยใด คงมีการบันทึกไว้ในระยะหลังที่เป็นหลักฐานแต่ เท่าที่มีการจดบันทึกได้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการนำหนังตะลุงจากภาคใต้มาแสดงถวายทอดพระเนตรที่พระราชวังบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๙ 📌ที่มา: โนราห์เป็นศิลปะพื้นเมืองภาคใต้เรียกว่า โนรา แต่ คำว่า มโนราห์ หรือ มโนห์รา นั้น เป็นคำที่เกิด ขึ้นมาเมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยการนำเอา เรื่อง พระสุธน-มโนราห์ มาแสดงเป็นละครชาตรี จึงมีคำเรียกว่า มโนราห์ ส่วนกำเนิด
ของโนรานั้น สันนิษฐานกันว่าได้รับอิทธิพลจากการ ร่ายรำของอินเดียโบราณก่อนสมัยศรีวิชัย
อ้างอิง :star:https://sites.google.com/site/thethemnora/kar-saedng-phun-ban-phakh-ti/prawati-khwam-pen-ma-khxng-mnorah
-
-
-
ภาคอีสาน
-
-
:check:ที่มา : ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปของภาคอีสานเป็นที่ราบสูง มีแหล่งน้ำจากแม่น้ำโขง แบ่งตามลักษณะของสภาพความเป็นอยู่ ภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีที่แตกต่างกัน ประชาชนมีความ
เชื่อในทางไสยศาสตร์มีพิธีกรรมบูชาภูติผีและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ การแสดงจึงเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน และสะท้อนให้เห็นถึงการประกอบ
อาชีพและความเป็นอยู่ได้เป็นอย่างดี :star:อ้างอิง https://yutakarn42.wordpress.com/
:check:บุคคลสำคัญ
-
-
:check:ประวัติของหมอลำทองมาก จันทะลือ
ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) 2529 เกิดเมื่อวันที่ 6 ก.พ. 2472 มีความสามารถในการทำเครื่องดนตรีพื้นเมือง เช่น โหวด เป่าแคน และเป่าใบไม้ และแตกฉานในกลอนลำ เป็นผู้มีความสามารถในการทำเครื่องดนตรีพื้นเมืองเช่น โหวด เป่าแคน และเป่าใบไม้ และแตกฉานในกลอนลำเป็นผู้มีความสามารถในการแสดงหมอลำอย่างหาตัวจับยาก
-
:check:การแต่งกาย ฝ่ายหญิงสวมเสื้อแขนกระบอกสีดำ หรือน้ำเงินขลิบขาว นุ่งผ้าซิ่นมัดหมี่ ผมเกล้ามวยทัดดอกไม้ ฝ่ายชายสวมเสื้อม่อฮ่อมกางเกงขาก๊วย ใช้ผ้าขาวม้าคาดเอว และโพกศีรษะ :star:อ้างอิงhttps://yutakarn42.wordpress.com/
-
ภาคกลาง
-
-
-
:red_flag:การแต่งกาย -เต้นกำรำเคียว ฝ่ายชายนุ่งกางเกงขาก๊วย และเสื้อกุยเฮงสีดำ มีผ้าขาวม้าคาดเอว สวมงอบ และจะไม่ใส่รองเท้า
ฝ่ายหญิงนุ่งโจงกระเบนและเสื้อแขนกระบอก สีดำหรือเป็นสีพื้นก็ได้ และไม่สวมรองเท้าผู้แสดงทุกคนต้องถือเคียวในมือขวาและถือรวงข้าวในมือซ้ายด้วย -รำกลองยาว ชาย นุ่งกางเกงขายาวครึ่งแข้ง สวมเสื้อคอกลม แขนสั้น เหนือศอก มีผ้าโพกศีรษะและผ้าคาดเอว
หญิง นุ่งผ้าซิ่นมีเชิงยาวกรอมเท้า สวมเสื้อทรงกระบอกคอปิด ผ่าอกหน้า ห่มสไบทับเสื้อ คาดเข็มขัดทับเสื้อ ใส่สร้อยคอและต่างหู ปล่อยผมทัดดอกไม้ :star:อ้างอิง https://sites.google.com/site/nahtasilthai/natsilp/kar-saedng-phun-meuxng/phakh-klang
-
-
ภาคเหนือ
บุคคลสำคัญ:black_flag:
-
:black_flag:ประวัติของคำ กาไวย์เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีบุตรธิดา 4 คน ... พ่อครูคำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่
-
-
:black_flag:ที่มา
:black_flag: เพลงที่ใช้ประกอบ
การฟ้อนเล็บได้แก่ เพลงแหย่งหลวง ฟ้อนเทียน ได้แก่ เพลงลาวเสี่ยงเทียน ฟ้อนลาวดวงเดือน เพลงที่ใช้เป็นเพลงอัตราจังหวะ 2 ชั้น สำเนียงลาว ทรงพระนิพนธ์คำร้อง และทำนองโดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอฟ้อนเงี้ยว จะเป็นพี่พาทย์เครื่องห้า เครื่องคู่ หรือเครื่องใหญ่
สุดแท้แต่โอกาสและความเหมาะสม
กลองแอร์ กลองตะโล้ดโป๊ด ฉาบ ฆ้องโหม่งใหญ่ ฆ้องโหม่งเล็ก ฉิ่ง ปี่ที่มา:https://sites.google.com/site/fernbenyapa60427/tn-tri-prakxb-kar-saedng?tmpl=%252Fsystem%252Fapp%252Ftemplates%252Fprint%252F&showPrintDialog=1
https://sites.google.com/site/ajanthus/fxn-ngeiyw
:black_flag: การแต่งกาย
- ฟ้อนเล็บ การแต่งกาย จะแต่งกายแบบไทยชาวภาคเหนือสมัยโบราณ คือ เกล้าผมทัดดอกไม้และอุบะ นุ่งผ้าตามแบบชาวเหนือ สวมเสื้อทรงกระบอกแขนยาว คอกลม ห่มสไบเฉียง นุ่งผ้าซิ่นลายขวาง และสวมเล็บมือยาวทั้ง ๘ นิ้ว เว้นแต่นิ้วหัวแม่มือ
-ฟ้อนเทียน แต่งกายตามแบบกุลสตรีชาวเหนือ นุ่งซิ่นป้ายลายขวาง สวมเสื้อแขนกระบอก ห่มสไบ มวยผมประดับดอกไม้ ถ้าเป็นแบบแผนของคุ้มเจ้าหลวง ผู้แสดงต้องสวมกำไลเท้า-ฟ้อนเงี้ยว การแต่งกาย แต่งได้ทั้งแบบชาวเขาและแบบที่กรมศิลปากรประดิษฐ์ขึ้น สามารถแสดงได้ทั้งชุดหญิง-ชายและหญิงล้วน-ฟ้อนลาวดวงเดือน
ผู้ชาย สนับเพลา,นุ่งโจงกระเบนหางปรกลาย หมากรุกหรือผ้าตะโก้,เสื้อคอตั้งผ่าหน้าแขนยาว ,ผ้าพาดบ่า ผ้าคาดเอวห้อยชาย , ผ้าโพกศีรษะ ผูกปล่อยชายข้างขวา,ใส่ตุ้มหู, เข็มขัด ,กำไลข้อเท้าผู้หญิง
เสื้อในนาง, เสื้อผ้าลูกไม้ ,ผ้านุ่งลายขวางปักด้วยเลื่อมบนผ้าพื้นสีดำ , ผ้าสไบคล้องคอห้อยชาย ๒ ข้าง ,คาดเข็มขัดทับเสื้อ ,
เครื่องประดับสร้อยคอ ตุ้มหู สร้อยข้อมือ ,
เกล้าผมมวยห้อยอุบะทิ้งชายที่มา:https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=banrakthai&group=8https://sites.google.com/site/naiyarinnoey/fxn-law-dwng-deuxn
ในภาคเหนือภูมิประเทศเป็นป่าเขา ต้นน้ำลำธาร อุดมด้วยทรัพยากรธรรมชาติ การทำมาหากินสะดวกสบาย ชาวเหนือจึงมีอุปนิสัยอ่อนโยนยิ้มแย้มแจ่มใส มีน้ำใจไมตรี การแสดงพื้นเมืองจึงมีลีลาอ่อนช้อยงดงามละเมียดละไมเนิบนาบอ่อนหวานร่ายรำทำท่าเหมือนๆกัน แต่งกายเหมือนกัน มีการแปรแถว
แปรขบวนต่างๆ แต่ที่ไม่เรียกว่าระบำ เพราะฟ้อนมีจังหวะและลีลาเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวไม่เหมือนระบำหรือการแสดงอื่นๆที่มา :https://sites.google.com/site/karsaedngphunmeuxngsiphakh/kar-saedng-phun-meuxng-phakh-henux
-
สมาชิกในกลุ่ม
-
-
-
-
-
นายวัชรพงศ์ ชูธรรมรัตน์ เลขที่21 ทำหัวข้อภาคใต้
นางสาวภัณฑิรา ผลบุญ เลขที่26 ทำหัวข้อบุคคลสำคัญของแต่ละภาค
นางสาววิตรานันท์ สุกระ เลขที่38 ทำหัวข้อภาคกลาง
นางสาวถุงทอง แก้วคง เลขที่39 ทำหัวข้อภาคเหนือ
นางสาวพีชญา ชูยิ้ม เลขที่40 ทำหัวข้อภาคอีสาน
-
-
-
-
-
-
