Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

Cardiogenic Shock - Coggle Diagram

- - - - pH
        ระยะแรก : สูง
        ระยะท้าย : ต่ำ
        PaO2
        น้อยกว่า80 mmHg
        PaCO2
        น้อยกว่า35 mmHg
        HCO2
        น้อยกว่า23 mEq/L
    - - Hb ↓
        Hct ↑ or ↓
        RBC ↓
        MCV ↓
        MCH ↓
        MCHC ↓
        WBC ↑
        neutrophil ↑
        lymphocyte ↑
        monocyte ↑
        basophil ↑
        Eosinophil ↑
- - - - 1.ระดับความรู้สึกตัวสามารถทำตามคำบอกและสื่อสารได้
      - 2.สัญญาณชีพและค่าแรงดัน ในห้องหัวใจอยู่ในเกณฑ์ปกติ
    - - เฝ้าระวังและประเมินอาการทำการบันทึกสัญญาณชีพและแรงดันในห้องหัวใจอย่างต่อเนื่อง(CVP/ PA และ PAWP) ทุก 30 นาที หรือบ่อยขึ้นเมื่อมีอาการเปลี่ยนแปลงผิดปกติ
      - วัดค่า cardiac output ตามแผนการรักษา ประเมินความเพียงพอ
      - ประเมินระดับความรู้สึกตัวอย่างต่อเนื่องทุก1 ชั่วโมง หลังจากนั้นทุก 4 ชั่วโมง จนผู้ป่วยรู้สึกตัวดี
      - ดูแลให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายโดยใช้ผ้าห่มลมอุ่น ประเมินและบันทึกลักษณะของสีผิว ความอุ่นความเย็นของผิวหนังส่วนปลาย และอุณหภูมิ ทุก1 ชั่วโมงจนอุณหภูมิปกติหลังจากนั้น ทุก4 ชั่วโมง
      - บันทึกความสมดุลของสารน้ำ เข้า - ออกทุก30 นาที หลังจากนั้นบันทึกทุก 1 ชั่วโมงและบันทึกความสมดุลของสารน้ำเข้า-ออก ทุก 8 ชั่วโมง
  - - - 1.อัตราการหายใจสม่ำเสมอไม่น้อยกว่า 12 และไม่เกิน 30 ครั้งต่อนาที ไม่มีอาการเหนื่อยหอบ
      - 2.เสียงหายใจปกติ ฟังเสียงปอดทั้ง 2 ข้าง ชัดเจนดี ผล X-ray ปอดปกติ
      - 3.ผลการวิเคราะห์ค่าก๊าซในเลือดแดงอยู่ในเกณฑ์ปกติ PH 7.35-7.45, PaO2 80 -100 mmHg , PaCO2 35 - 45 mmHg,
        BE ± 3-4 mmol/L , HCO3
      - 4.ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดแดงปลายนิ้วอยู่ในเกณฑ์ปกติ >95%
      - 5.ผิวหนังอุ่นไม่มีอาการเขียวคล้ำ
      - 6.ระดับความรู้สึกตัวดี
      - 7.สัญญาณชีพอยู่ในเกณฑ์ปกติ อัตราชีพจร 80 -100 ครั้งต่อนาที
    - - จัดท่าผู้ป่วยให้นอนท่าหงาย ศีรษะสูง 30-45 องศา หรือพลิกตะแคงทุก 2-4 ชั่วโมง
      - ประเมินระดับความรู้สึกตัวอย่างต่อเนื่องทุก 1-2 ชั่วโมงเมื่อผู้ป่วยรู้สึกตัวดี จากนั้นทุก 4 ชั่วโมง
      - 3.บันทึกและติดตามสัญญาณชีพ ลักษณะการหายใจ ทุก ครึ่ง-1 ชั่วโมง
      - 4.วางแผนและดูแลผู้ป่วยขณะใส่เครื่องช่วยหายใจร่วมกับทีมวิสัญญีแพทย์และพยาบาล ตั้งแต่ผู้ป่วยใช้เครื่องช่วยหายใจ ขณะหย่าจนถึงถอดท่อช่วยหายใจออกได้ได้อย่างปลอดภัย
      - ช่วยเหลือในการดูดเสมหะ ดูแลทางเดินหายใจให้โล่ง ทั้งในขณะที่ผู้ป่วยใส่ท่อช่วยหายใจ หรือหลังถอดท่อช่วยหายใจ ไอขับเสมหะไม่ออกทุก 2-4 ชั่วโมง
      - หลังถอดท่อช่วยหายใจออก ดูแลให้ได้รับออกซิเจนอย่างต่อเนื่องโดยให้ออกซิเจนทางหน้ากาก 7-15 ลิตร/นาที หรือ nasal cannular 3-5ลิตร/นาที ตามผลการประเมินค่าออกซิเจน
      - หลังการถอดท่อช่วยหายใจ กระตุ้นให้ผู้ป่วยหายใจและไอขับเสมหะอย่างมีประสิทธิภาพ
      - เฝ้าติดตามค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนปลายนิ้วอย่างต่อเนื่องและ ตรวจค่าความดันก๊าซในหลอดเลือดแดง ทุก 2-4 ชั่วโมง หรือบันทึก End
        tidal CO2ถ้าจ าเป็น
      - ประสานงานการทำ portable Chest X-ray หลังออกจากห้องผ่าตัดและวันแรกหลังผ่าตัดและ
        ติดตามผลตรวจ รายงานแพทย์เมื่อพบสิ่งผิดปกติ
  - - - คลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
      - ไม่มี Q Wave, ST Segment ต่ำน้อยกว่า 2 ช่อง หรือยกสูงขึ้นมากกว่า 2 ช่อง
      - ผล CPK, CKMB กลับสู่เกณฑ์ปกติ
    - - 1.เฝ้าติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจอย่างต่อเนื่องและบันทึกเมื่อมีภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะโดยเฉพาะST Segment ที่ผิดปกติ พร้อมบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
      - 2.ประเมินบันทึกสัญญาณชีพ ค่า O2Sat ทุก 30 นาทีและประเมินระดับความรู้สึกตัวทุก 2 –4 ชั่วโมง หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง
      - 3.เมื่อผู้ป่วยมีอาการเจ็บหน้าอกทันทีทำการตรวจบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ 12 lead
      - 4.วางแผนร่วมกับแพทย์ในการจัดการให้ได้รับยาและออกซิเจนอย่างถูกต้องและต่อเนื่องพร้อม เฝ้าระวังอาการข้างเคียงอย่างต่อเนื่อง
      - 5.ดูแลให้ได้รับการพักผ่อนอย่างเพียงพอ
      - 6.เมื่อผู้ป่วยเกิดภาวะผิดปกติ รายงานแพทย์ทันที
  - - - เพื่อให้ผู้ป่วยปลอดภัยจากภาวะเเทรกซ้อน เมื่อหัวใจเต้นผิดจังหวะ
      - เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถทราบถึงอาการผิดปกติ และสามารถปฏิบัติตามคำแนะนำได้ถูกต้องเมื่อเกิดปัญหา
      - ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะกลับคืนภาวะปกติ
    - - 1.บันทึกและติดตามผลการบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ 12 leadเมื่อแรกรับ และวันรุ่งขึ้นในผู้ป่วยท าผ่าตัดต่อ เส้นเลือดหัวใจ, LA Reduction, Maze Operation และ เมื่อผิดปกติในรายที่มีการเต้นผิดจังหวะท าการ ตรวจสอบQRS,PR, QT interval และST segment ประสานงานแพทย์เมื่อมีอาการผิดปกติ
      - ค้นหาสาเหตุจากหัวใจเต้นผิดจังหวะจาก อิเล็กโทรไลต์ โดยเฉพาะระดับโพแทสเซียมและ แมกนีเซียม
      - เตรียมพร้อมยาต้านการเต้นของหัวใจที่ผิดจังหวะ
      - เตรียมพร้อมอุปกรณ์เครื่องใช้ฉุกเฉิน เช่น Pace maker, Defibrillator
      - ให้การพยาบาลร่วมกับแผนการรักษาของแพทย์ เช่น การให้ยาต้านการเต้นของหัวใจผิดจังหวะ (Antiarrythmic drug) การเตรียมเครื่อง Cardiac Pacemaker และ ดูแลสาย Epicardial pacing ต่อใช้ได้ ทันทีเมื่อต้องการใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจ ในกรณีที่มี หัวใจเต้นช้า หรือมี Heart block การ ช็อกหัวใจด้วย ไฟฟ้า(Defibrillation, Cardio version)ในกรณีเกิด VT, SVT การกระตุ้นประสาทเวกัส (Vagus stimulation) เป็นการกระตุ้นประสาทพาราซิมพาเตติก (Parasympathetic)
      - เฝ้าระวังการเกิดภาวะแทรกซ้อนโดยป้องกันการ เกิด Emboliในผู้ป่วยที่มีภาวะ Atrial fibrillation หรือ ผู้ป่วยที่นอนบนเตียงนานๆ
  - - - 1.ผู้ป่วยเข้าใจกระบวนการของโรค แนวทางการรักษา และภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น
      - 2.ผู้ป่วยสามารถดูแลตนเองได้เพื่อให้มีการฟื้นฟูได้เร็วขึ้น
    - - 1.สังเกตและซักถามผู้ป่วยเกี่ยวกับความพร้อมทั้ง ด้านร่างกายและจิตใจในเรื่อง สภาพทั่วไปและแผนการ
        รักษา, การรับประทาน อาหารและน้ำ, การรับประทาน ยา, การดูแลแผลผ่าตัด, การออกกำลังกาย การพักผ่อน , อาการผิดปกติที่ควรแจ้งให้เจ้าหน้าที่ทราบ เช่น อาการ ปวดแผล คลื่นไส้อาเจียน เพื่อการแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว ให้ข้อมูลเกี่ยวกับอุปกรณ์ที่ติดไปกับผู้ป่วย เช่น สายสวนปัสสาวะ ยาที่ให้ทางหลอดเลือดดำ และ อื่นๆ
      - ให้ข้อมูลญาติเกี่ยวกับสภาพทั่วไปก่อนย้าย (ถ้ามี)
      - มีการดูแลให้การพยาบาลผู้ป่วยก่อนการย้ายตาม แผนการรักษาได้แก่การถอดสายสวนต่างๆ เช่น ICD , Foley ’s Catheter, Central Line, Swan Ganz , Redivac drain, การลดการใช้ยาต่างๆและการเฝ้าระวัง ภาวะแทรกซ้อนในภายหลังทำการบันทึกการพยาบาล เมื่อ ผู้ป่วยย้ายออกจาก ICU
      - ทำการส่งต่อข้อมูลผู้ป่วยโดย หัวหน้าเวรหรือ ผู้รับผิดชอบ ก่อนย้ายไปหอผู้ป่วยหลังผ่าตัด
      - เตรียมอุปกรณ์ที่ใช้กับผู้ป่วยเช่น เวชระเบียน ฟิล์ม สิทธิบัตรของใช้ต่างๆ
- - - - เลือดและออกซิเจนไปเลี้ยงหัวใจไม่เพียงพอ
        
        กล้ามเนื้อหัวใจบาดเจ็บ
        
        การบีบตัวของหัวใจลดลง
        
        Cardiac Output ลดลง
        
        SNS
        
        SVR ,HR ,SV เพิ่มขึ้น
        
        1 more item...
        
        RAA
        
        Volume ,SVR ,Preload เพิ่มขึ้น
        
        2 more items...
- - - - ผู้ป่วยและครอบครัวคลายความวิตกกังวล
      - ผู้ป่วยและครอบครัวสามารถบอกเหตุผลหรือประโยชน์ของการใส่สายสวนหัวใจด้านขวาได้
    - - 1.ผู้ป่วยและครอบครัวมีสีหน้าสดชื่นแจ่มใสบอกว่าสบายใจขึ้น
      - สามารถบอกเหตุผลความจําเป็นหรือประโยชน์ของการใส่สายสวนหัวใจด้านขวาได้
    - - สร้างสัมพันธภาพระหว่างผู้ป่วยและครอบครัวพูดคุยให้เกิดความไว้วางใจ และเล่าสิ่งที่วิตกกังวลให้ฟัง
      - อธิบายให้ผู้ป่วยและครอบครัว รับทราบถึงความจําเป็นและประโยชน์ ขั้นตอนการใส่สายสวนหัวใจด้านขวาตลอดจนภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น
      - เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยและครอบครัวซักถาม โดยตอบคําถามแก่ผู้ป่วยด้วยความเต็มใจรวมทั้งทบทวนความเข้าใจของผู้ป่วยและครอบครัวเป็นระยะๆ
      - ให้กำลังใจและสร้างความมั่นใจเกี่ยวกับการรักษาพยาบาลให้แก่ผู้ป่วยและครอบครัว
  - - - 1.แนะนําผู้ป่วยให้นอนนิ่งๆ หรือถ้าผู้ป่วยไม่ให้ความร่วมมือ ปรึกษากับแพทย์เพื่อพิจารณาให้ยาSedative ในขณะใส่สายสวนหัวใจด้านขวา
      - ประเมินระดับความรู้สึกตัวของผู้ป่วย พร้อมทั้งประเมินความแรง และความเร็วของชีพจรที่แขนและขาทั้ง 2 ข้าง ลักษณะทั่วไปของผิวหนัง เช่น อุ่น เย็น ชื้นซีดเพียงใด
      - ประเมินสัญญาณชีพ O2saturation ทุก 1 ชั่วโมงหรือทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลง บันทึกค่า PA diastole ทุก 2 ชั่วโมง หรือวัด PAWP ทุก 6-8 ชั่วโมง ตามการเปลี่ยนแปลง
      - ตรวจดูตําแหน่งของสายสวนหัวใจด้านขวา พร้อมบันทึก ตรวจสอบว่ามีการเลื่อนหลุดจากตําแหน่งเดิมหรือไม่ เนื่องจากถ้าเลื่อนมาที่ตําแหน่งหัวใจห้องล่างขวา อาจกระตุ้นทําให้หัวใจเต้นผิดจังหวะได้
      - Monitor EKG เฝ้าระวังการเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ
      - เตรียมความพร้อมของรถ Emergency with Defibrilator ให้พร้อมใช้งานได้ทันที
      - เฝ้าระวังดูแลไม่ให้มี air หรือ clotในสายตรวจสอบข้อต่อต่างๆให้แน่น และดูแล pressure bag ให้คงความดันไว้ที่ 300 mmHg
      - สังเกตลักษณะของ wave form ถ้าพบความผิดปกติให้แก้ไขเบื้องต้น หากยังพบความผิดปกติอยู่ให้รายงานแพทย์
      - ประเมินและตรวจสอบ ลักษณะแผล ตําแหน่งของสายดูแลไม่ให้เลื่อนหลุด ตึงรั้งทําความสะอาดแผลถ้ามีสารคัดหลั่งซึมหรือทุก 7 วัน ในกรณีที่ปิดแผล ด้วย Transparent dressing CHG
      - ขณะวัด PAWP ให้ blow balloon ช้าๆปริมาณไม่เกิน 1.5 ml และเมื่อเกิดแรงต้านให้หยุดทันที
  - - - 1.ผู้ป่วยไม่ปวดแผลหรือปวดแผลลดลง (pain score ลดลงจากเดิม)
      - ผู้ป่วยสีหน้าสดชื่น พักผ่อนได้
    - - สังเกตและสอบถามอาการที่บอกถึงความไม่สุขสบาย และให้การช่วยเหลือทันที
      - ประเมินอาการปวดตึงแผลเป็นระยะโดยใช้pain score ดู แลให้ยาแก้ปวดตามแผนการรักษา เช่น Paracetamol,Tramadol หรือยาแก้ปวดชนิดฉีด ปรับตามความเหมาะสมของผู้ป่วยและดุลยพินิจของแพทย์
      - ให้การพยาบาลอย่างนุ่มนวล และรบกวนเวลาพักผ่อนน้อยที่สุด
      - แนะนําให้ผู้ป่วยใช้เทคนิคผ่อนคลาย การผ่อนคลายช่วยลดการเร้าทางอารมณ์ ทำให้ความตึงตัวของกล้ามเนื้อลดลง เช่น การกำหนดลมหายใจเข้าออก ฟังเพลง หากิจกรรมเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจโดยไม่ขัดต่อแผนการรักษา
      - หากผู้ป่วยยังมีอาการปวดตึงแผลหลังได้รับยาแก้ปวดไม่ทุเลาลง รายงานแพทย์เพื่อพิจารณาให้ยาแก้ปวดเพิ่ม