Kršćansko monaštvo nastalo je u IV. st. na Istoku – u Egiptu, Siriji i Palestini, gdje su se u pustinju i samoću gorskih špilja povlačili anakoreti i eremiti, koji su godinama provodili život u postu, bdjenju, molitvama i dr. prakticirajući često ekstremne oblike askeze, npr. živeći na stupovima (steliti) ili stablima (dendriti).
