BADANIE NIEDENTHAL I SETTERLUND (1994)
:books: Decyzja leksykalna
Badanych wprowadzano w smutny lub radosny nastrój. Następnie pokazywano im na ekranie ciąg liter z których jedne były wyrazami, a inne nie (ale dawały się przeczytać). Badani mieli wciskać jeden przycisk, kiedy na ekranie pojawiał się wyraz, a inny kiedy ciąg liter. Badani w nastroju pozytywnym szybciej naciskali przycisk, gdy na ekranie był wyraz związany z nastrojem czyli wyrazy radosne, np. zachwyt, a badani w nastroju negatywnym szybciej związane z tym nastojem, czyli negatywne, np.płacz.
Wniosek: przeżywany przez nas nastrój sprawia, że szybciej dostrzegamy elementy związane z tym nastrojem.