Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

ผู้ป่วยหญิงไทยวัยสูงอายุ อายุ 74 ปี Dx. Hospital Acquired Pneumonia U/D.…

- - - - เป็นโรคที่เกิดจากภูมิคุ้มกันของตนเอง
      - มักพบในผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป
      - เกิดจากร่างกายสร้างภูมิต้านทานต่อโปรตีนที่ยึดชั้นผิวหนังกำพร้ากับหนังแท้ทำให้เกิดตุ่มน้ำใส
    - - ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าในครอบครัวไม่เคยมีใครป่วยเป็นโรคนี้มาก่อน
      - ผู้ป่วยอายุ 74 ปี
      - ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าตามร่างกายมีตุ่มน้ำขึ้นมาเอง
  - - - มีตุ่มน้ำพองขนาดต่าง ๆ ที่มีน้ำใสอยู่ภายในตุ่มขึ้นตามร่างกาย
      - อาจมีอาการคันร่วมด้วย
      - ตำแหน่งที่พบตุ่มน้ำได้บ่อยได้แก่ แขน ขา ข้อพับ
      - เมื่อตุ่มน้ำแตกออกจะเกิดแผลถลอกและมีโอกาสติดเชื้อร่วมด้วย
    - - ผู้ป่วยมีตุ่มน้ำพองขึ้นตามร่างกาย และตุ่มน้ำบางบริเวณแตกเป็นสะเก็ดแผล โดยเป็นมานาน 2 ปี
      - ผู้ป่วยมีอาการคันบริเวณที่ตุ่มน้ำแตกออกเป็นสะเก็ดแผล
      - พบรอยสะเก็ดบาดแผลบริเวณทั่วร่างกายผู้ป่วย แขน ขา หน้าท้อง
      - เมื่อตุ่มน้ำแตกออกเป็นแผลถลอก มีเลือดซึมออกจากสะเก็ดแผลบางแห่ง มีการติดเชื้อที่ผิวหนังร่วมด้วย
        
        ข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล
        มีแผลพุพองติดเชื้อเนื่องจากสุขวิทยาส่วนบุคคลไม่ถูกต้อง
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าอยู่ ๆ ก็มีตุ่มน้ำขึ้นตามร่างกายเอง เป็นมาเกือบ 2 ปีแล้ว
        
        O: ตามร่างกายผู้ป่วยพบบาดแผลถลอกและสะเก็ดแผลมีเลือดซึม บางแห่งเป็นรอยแผลเป็นผิวหนังแห้งสะเก็ดเป็นขุย มีกลิ่นเหม็น
        
        จุดมุ่งหมาย
        
        เพื่อให้แผลที่ผิวหนังผู้ป่วยหายจากการติดเชื้อ
        
        เกณฑ์การประเมิน
        
        แผลผู้ป่วยแห้งขึ้น
        
        แผลผู้ป่วยมีลักษณะแคบลง
        
        แผลผู้ป่วยไม่ถลอกและไม่มีเลือดซึมเพิ่มขึ้น ไม่มีบวม แดง ร้อน
        
        กิจกรรมการพยาบาลและเหตุผลการพยาบาล
        
        แนะนำไม่ให้ผู้ป่วยแกะเกาบริเวณบาดแผลที่คันเพื่อป้องกันการถลอกของแผลเพิ่มขึ้น
        
        ดูแลสระผมและอาบน้ำให้ผู้ป่วยโดยการฟอก Povidine Scrub ก่อนสระผมและอาบน้ำให้ผู้ป่วยเพื่อให้ยาออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย
        
        หลังดูแลผู้ป่วยอาบน้ำเสร็จแล้วเช็ดตัวผู้ป่วยให้แห้งและทาโลชั่น T.A milky เพื่อให้ผิวหนังผู้ป่วยชุ่มชื้น
        
        ดูแลตัดเล็บผู้ป่วยให้สั้นเพื่อป้องกันผู้ป่วยแกะเกาบาดแผลขณะนอนหลับ
        
        ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับยากดภูมิคุ้มกัน Dexamethazone ยา Prednisolone และยา Hydroxyzine ตามแผนการรักษาของแพทย์ และสังเกตผลข้างเคียงของการได้รับยาสเตรียรอยด์ ได้แก่ ความดันโลหิตสูง คลื่นไส้ อาเจียน ระดับน้ำตาลในเลือดสูงเพื่อป้องกันการเพิ่มขึ้นของตุ่มน้ำพองและป้องกันอันตรายจากผลข้างเคียงของยา
        
        แนะนำให้ผู้ป่วยมาพบแพทย์ตามกำหนดทุกครั้งเพื่อให้ได้รับยากดภูมิคุ้มกันอย่างต่อเนื่อง
        
        ประเมินบาดแผลตามร่างกายของผู้ป่วยว่ามีลักษณะบวม แดง ผิวหนังร้อน มีสารคัดหลั่งซึมออกมาหรือไม่เพื่อประเมินการติดเชื้อที่แผลของผู้ป่วย
        
        วัดอุณหภูมิร่างกายผู้ป่วยเพื่อประเมินว่าผู้ป่วยมีไข้หรือไม่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการติดเชื้อ
        
        แนะนำผู้ป่วยเมื่อกลับไปอยู่ที่บ้านให้รักษาความสะอาดร่างกายตนเองโดยการอาบน้ำทุกวัน วันละ 2 ครั้ง เปลี่ยนเสื้อผ้าทุกครั้งหลังอาบน้ำ ไม่แกะเกาแผลเพื่อป้องกันการติดเชื้อซ้ำ
  - - - ผู้ป่วยมีโอกาสติดเชื้อทางผิวหนังอย่างเชื้อโรคบางชนิด เช่น เชื้อไวรัสโรคเริม งูสวัด
      - มีโอกาสติดเชื้อในกระแสเลือดรุนแรงจนถึงขั้นเสียชิวิตได้
    - - ผู้ป่วยมีแผลถลอดและมีสะเก็ดแผลเลือดออกตามร่างกาย
      - ผู้ป่วยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลพระพุทธบาทด้วยอาการหายใจหอบเหนื่อยร่วมกับแผลพุพองลุกลามจนมีการติดเชื้อที่บาดแผล 1 เดือน
  - - - ให้ยา Prednisolone ในการรักษา
      - แพทย์อาจพิจารณาให้ยากดภูมิคุ้มกัน
      - ผู้ป่วยต้องได้รับยากดภูมิคุ้มกันอย่างต่อเนื่อง
    - - ผู้ป่วยได้รับยา Prednisolone ตามแผนการรักษาของแพทย์
        
        ข้อวินิจฉัยการพยาบาล
        ข้อที่ 3. มีโอกาสติดเชื้อได้ง่ายเนื่องจากได้รับยากดภูมิคุ้มกันมาเป็นเวลานาน
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าพบแพทย์ที่คลีนิคเอกชนแห่งหนึ่งในอำเภอพระพุทธบาทเพื่อรับยาโรคผิวหนัง
        
        O: ผู้ป่วยได้รับยากดภูมิคุ้มกันมาเป็นเวลา 2 ปี ได้แก่ยา Prednisolone และยา Dexamethazone
        
        O: Complete Blood Count (8/1/2566) ค่า WBC = 7870 cell/mm3
        
        จุดมุ่งหมาย
        
        เพื่อไม่ให้ร่างกายผู้ป่วยติดเชื้อ
        
        เกณฑ์การประเมิน
        
        ผู้ป่วยสามารถอธิบายย้อนกลับได้ว่าตนเองต้องปฏิบัติตนอย่างไรถูกต้อง 4 ใน 7 ข้อ
        
        กิจกรรมการพยาบาลและเหตุผลทางการพยาบาล
        
        แนะนำผู้ป่วยให้รักษาความสะอาดของตนเองเสมอเมื่อกลับไปอยู่ที่บ้านเพื่อป้องกันอาการคันตามร่างกายหากผิวหนังไม่สะอาด
        
        ตัดเล็บผู้ป่วยให้สั้นเพื่อป้องกันการเผลอแกะเกาผิวหนังขณะนอนหลับทำให้ผิวหนังถลอก
        
        แนะนำผู้ป่วยให้ล้างมือให้สะอาดทุกครั้งหลังเล่นกับสัตว์เลี้ยง ก่อนรับประทานอาหาร และหลังเข้าห้องน้ำ เพื่อป้องกันสัมผัสเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกาย
        
        แนะนำผู้ป่วยให้นอนหลับพีกผ่อนอย่างเพียงพอเพื่อให้ร่างกายมีการพักผ่อนอย่างเพียงพอและช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกันของร่างกาย
        
        แนะนำผู้ป่วยให้หลีกเลี่ยงการอยู่ในสถานที่ที่มีคนแออัดเยอะหากไม่จำเป็นและใส่หน้ากากอนามัยสองชั้น เพื่อป้องกันการรับเชื้อโรคจากบุคคลอื่น
        
        แนะนำผู้ป่วยหากซักผ้าให้ล้างผงซักฟอกออกให้หมดเพื่อป้องกันอาการคันตามผิวหนังเวลาสวมใส่เสื้อผ้าหากล้างสารเคมีออกไม่หมด
        
        แนะนำผู้ป่วยให้ดื่มน้ำเปล่าที่สะอาดและรับประทานอาหารที่มีปรุงสุกเพื่อป้องกันการติดเชื้อในทางเดินอาหาร
      - ผู้ป่วยได้รับยากดภูมิคุ้มกัน Dexamethazone 4 mg ทางหลอดเลือดดำขณะอยู่โรงพยาบาล
      - ผู้ป่วยไม่ได้พบแพทย์ตามกำหนดมา 3 เดือน ทำให้ได้รับยากดภูมิคุ้มกันไม่ต่อเนื่อง
- - - - กรรมพันธุ์
      - น้ำหนักเกินมาตรฐาน
      - อายุที่เพิ่มมากขึ้น
      - โรคของตับอ่อน
      - การได้รับยาบางชนิดที่ทำให้มีการสร้างน้ำตาลเพิ่มขึ้น
    - - ในครอบครัวผู้ป่วยไม่มีใครเป็นโรคเบาหวาน
      - ผู้ป่วยน้ำหนัก 69 กิโลกรัม ส่วนสูง 161 เซนติเมตร ค่า BMI = 26.62
      - ผู้ป่วยอายุ 74 ปี
      - ผู้ป่วยได้รับยาสเตียรอยด์รักษาโรคทางผิวหนัง Dexamethazone ซึ่งมีผลข้างเคียงทำให้น้ำตาลในเลือดสูงขึ้น
  - - - ปัสสาวะบ่อยและมีปริมาณมาก
      - กระหายน้ำและดื่มน้ำมาก
      - น้ำหนักตัวลด
      - รับประทานอาหารจุเพิ่มขึ้น
      - ปัสสาวะมีมดขึ้น
    - - ผู้ป่วยปัสสาวะวันละ 5 - 6 ครั้ง บางคืนอาจสะดุ้งตื่นมาปัสสาวะด้วย
      - ผู้ป่วยดื่มน้ำวันละ 1500 มิลลิลิตร
      - ผู้ป่วยน้ำหนักตัวไม่ลด
      - ผู้ป่วยรับประทานอาหารหมดถาดทุกมื้อขณะรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล
      - น้ำตาลในเลือดผู้ป่วย (10/1/2566)
        07:00 = 217 mg/dl
        11:00 = 280 mg/dl
        16:00 = 190 mg/dl
        
        ข้อวินิจฉัยการพยาบาล
        ข้อที่ 4 น้ำตาลในเลือดสูงเนื่องจากไม่รับประทานอาหารให้ตรงกับโรค
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าดื่มน้ำหวานใส่โซดาทุกวันและตอนเช้าดื่มกาแฟผสมครีมเทียม 3 ช้อนโต๊ะ ทุกวัน ไม่ทราบว่ากาแฟใส่ครีมเทียมมีผลต่อระดับน้ำตาลในเลือด
        
        O: ระดับน้ำตาลในเลือด วันที่ 10/1/2566
        07:00 = 217 mg/dl
        11:00 = 280 mg/dl
        16:00 = 190 mg/dl
        
        จุดมุ่งหมาย
        
        เพื่อให้ผู้น้ำตาลในเลือดผู้ป่วยลดลง
        
        เกณฑ์การประเมินผล
        
        ผู้ป่วยสามารถอธิบายย้อนกลับถูกต้อง 6 ข้อ จาก 10 ข้อ
        
        น้ำตาลในเลือดผู้ป่วยลดลง
        
        กิจกรรมการพยาบาลและเหตุผลทางการพยาบาล
        
        อธิบายให้ผู้ป่วยเข้าใจถึงวิธีการรับประทานอาหารหวานว่าอาหารประเภทใดบ้างที่มีน้ำตาลสูง ได้แก่ กาแฟใส่ครีมเทียม ผลไม้บางชนิดที่มีน้ำตาลสูง เช่น ทุเรียน เงาะ ลำไย มะม่วงสุก เพื่อให้ผู้ป่วยทราบถึงประเภทอาหารที่มีน้ำตาลสูง
        
        แนะนำผู้ป่วยว่าสามารถรับประทานอาหารหวานได้แต่ควรรับประทานในปริมาณที่น้อยลงและรับประทานสัปดาห์ละ 2 - 3 ครั้งแทน หากวันไหนดื่มน้ำหวานใส่โซดาก็ไม่ต้องรับประทานขนมหวาน เพื่อให้ผู้ป่วยมีกำลังใจในการควบคุมน้ำตาล
        
        อธิบายให้ผู้ป่วยทราบถึงผลเสียของโรคเบาหวานให้ผู้ป่วยทราบเพื่อกระตุ้นให้ผู้ป่วยตระหนักถึงความสำคัญการลดระดับน้ำตาลในเลือด
        
        ดูแลผู้ป่วยให้ได้รับการฉีดยาอินซูลินเพื่อลดระดับน้ำตาลเลือดและสังเกตผลข้างเคียงของยา ได้แก่ หน้ามืด ใจสั่น น้ำตาลในเลือดต่ำ
  - - - อาการชาตามปลายเท้า
      - ดวงตามองเห็นภาพมัวลง
      - มีภาวะไตวายเรื้อรัง
      - มีภาวะหัวใจล้มเหลว
      - ภาวะหลอดเลือดสมองตีบ
      - แผลหายช้า
      - ภูมิคุ้มกันต่ำเนื่องจากร่างกายไม่สามารถนำน้ำตาลในเลือดมาใช้งานได้ตามปกติ ส่งผลให้เม็ดเลือดขาวทำงานได้ไม่ดี ร่างกายกำจัดเชื้อโรคได้น้อยลง
    - - ผู้ป่วยมีแผลพุพองและแผลตกสะเก็ดตามร่างกายเนื่องจากโรคผิดปกติทางภูมิคุ้มกัน Bullous Pemphigoid มา 2 ปี
      - ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคปอดอักเสบติดเชื้อจากโรงพยาบาล (8/1/2566)
      - Complete Blood Count (8/1/2566) ค่า WBC = 7870 cell/mm3
  - - - การรักษาด้วยยาลดระดับน้ำตาลในเลือด
      - การรักษาด้วยการฉีดยาอินซูลินใต้ชั้นผิวหนัง
      - การรักษาด้วยยาลดระดับน้ำตาลแบบรับประทานร่วมกับการฉีดยาอินซูลิน
    - - ผู้ป่วยได้รับการรักษาด้วยการฉีดอินซูลิน RI วันละ 3 ครั้ง ได้แก่ 07:00, 11:00, 16:00 ตามระดับแผนการรักษาแพทย์
- - - - 1.1 ตัวรับคาโรติดไซนัสเอออร์ต้า มีหน้าที่ตรวจสอบความดันในหลอดเลือดแดง และ ส่งสัญาณในการลดความดันในหลอดเลือดแดงโดยผ่านประสาทเวกัส ทำให้หลอดเลือดดำขยายตัว หัวใจจึงเต้นช้าลง
        1.2 นอกจากนี้ยังมีผลต่อระบบชิมพาเธติคให้ทำงานลดลง ทำให้การทำงานของหัวใจเต้นช้าลง การบีบตัวลดลง
        1.3 ตัวรับเคมีในหลอดเลือดแดงอยู่ที่ เมดัลลาของสมอง หลอดเลือดคาโรติดและเอออร์ติกบอดี้ ไวต่อการเปลี่ยนแปลงออกซิเจน ทำให้เกิด Reflex ลดความดันเลือดลง
    - - 2.1 เมื่อร่างกายมีสารน้ำและโซเดียมสูงขึ้น ไตขับน้ำและเกลือออกจากร่างกาย ระดับความดันโลหิตลดลง
        2.2 ในทางตรงข้ามถ้ามีน้ำและโซเดียมในร่างกายน้อยจะดูดน้ำและโซเดียมกลับมากขึ้น
    - - เรนินสร้างจากไต สามารถเปลี่ยนแอนจิโอเทนซิโนเจนให้เป็นแอนจิโอเทนซิน 1
        (Angiotensin 1) แอนจิโอเทนซิน คอนเวิร์สติ้ง ฮอร์โมน (Converting enzyme) เปลี่ยนแอนจิโอเทนซิน 1 เป็น แอนจิโอเทนซิน 2 ซึ่งมีฤทธิ์ให้หลอดเลือดหดตัว กระตุ้น การหลั่งอัลโดสเตอโรน (Aldosterone) ของต่อมหมวกไต (Adrenal
        grand) โดยรวมมีผลเพิ่มการทำงานของซิมพาเธติค ยับยั้งการขับโซเดียมออกจากร่างกาย และเพิ่มความต้านทางหลอดเลือดส่วนปลาย
    - - เป็นการปรับตัวของหลอดเลือดเมื่อปริมาตรของเลือดเปลี่ยนแปลง มีการหดและขยายส่งผลต่อระดับความดันโลหิตโดยตรง
  - - - การเพิ่มขึ้นของปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาที (Cardiac output) โดยปัจจัยที่ส่งผลต่อปริมาตรเลือด ได้แก่ ปริมาตรเลือดที่เพิ่มมากขึ้นและกล้ามเนื้อหัวใจที่หนาเพิ่มขึ้น
      - การที่หลอดเลือดตีบแข็งเนื่องจากไขมันไปอุดตันในหลอดเลือดมากขึ้นในผู้สูงอายุ
      - การรับประทานโซเดียมมากเกินไป
      - ความเครียด
      - 5.การใช้สิ่งเสพติด
      - โรคทางพันธุกรรม
    - - มารดาของผู้ป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูง
      - ผู้ป่วยอายุ 74 ปี
      - ผู้ป่วยค่า BMI 26.62 อ้วนระดับ 2
      - ในอดีตผู้ป่วยเคยดื่มสุรา แต่เลิกได้ 20 ปีแล้ว
      - ผู้ป่วยมีความโศกเศร้าต่อการจากไปของลูกชาย
  - - - ปวดศีรษะบริเวณท้ายทอยในตอนเช้าที่เพิ่งตื่นนอน
      - มีอาการเวียนศีรษะ มึนงง
      - เลือดกำเดาไหล
      - หายใจลำบากขณะออกแรงทำงานหนัก
    - - บางวันผู้ป่วยมีอาการเวียนหัวเวลาทำงานบ้าน พอนั่งพักและดมยาดมอาการก็จะดีขึ้น
      - ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าบางวันขณะอยู่ที่บ้านเคยปวดศีรษะท้ายทอย
      - ความดันโลหิตผู้ป่วย
        8/1/2566 = 170/80 mmHg
        9/1/2566 = 165/76 mmHg
        10/1/2566 = 173/75 mmHg
  - - - รักษาโดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวัน ได้แก่ การควบคุมอาหาร การลดน้ำหนัก การออกกำลังกาย การจัดการอารมณ์
      - การรักษาโดยการใช้ยา ได้แก่ ยากลุ่ม beta - blocker ยากลุ่ม Calcium Channel Blocker ยา ACEI ยาขับปัสสาวะ ยาต้านอะดรีเนอจิก
    - - ผู้ป่วยรับการรักษาโดยการรับประทานยา Amlodipine 10 mg/tab วันละ 1 เม็ด หลังอาหารเช้า เป็นยากลุ่ม calcium channel blocker ร่วมกับคำแนะนำในการควบคุมน้ำหนัก
  - - - หลอดเลือดสมองแตก
      - โรคหัวใจขาดเลือด
      - ภาวะเสื่อมของหลอดเลือดแดงในดวงตา
      - ภาวะไตวายเรื้อรัง
      - ภาวะหลอดเลือดแดงโป่งพอง
      - ภูมิคุ้มกันเฉพาะที่ลดลงจากการที่หลอดเลือดแดงถูกทำลายเนื่องจากแรงดันเลือดสูงขึ้น
    - - ผู้ป่วยมีการติดเชื้อที่ปอดเนื่องจากภูมิคุ้มกันในร่างกายลดลงร่วมกับได้รับยากดภูมิคุ้มกัน
- - - - ผู้ป่วยที่นอนรักษาตัวในโรงพยาบาลมากกว่า 48 ชั่วโมง
      - ผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจเป็นเวลานาน
      - การสูดสำลักเอาควันหรือสารเคมีเข้าปอด
      - อากาศที่เย็นชื้นเกินไป
      - เชื้อโรคเข้าสู่ปอด
    - - 1 สัปดาห์ก่อนผู้ป่วยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยอาการหอบเหนื่อยและแผลติดเชื้อพุพองลุกลามนาน 5 วัน
  - - - มีไข้สูง หนาวสั่น เหนื่อยหอบ
      - ในระยะแรกอาจมีอาการไอแห้ง ไม่มีเสมหะ ต่อมาอาจมีเสมหะเหนียวข้นเป็นสีเหลือง มีอาการเจ็บหน้าเมื่อไอแรง ๆ
      - ฟังเสียงปอดได้ยินเสียงกรอบแกรบ (Crepitation) บริเวณที่ปอดมีการอักเสบ
    - - แรกรับผู้ป่วยมีไข้ 38.2 องศาเซลเซียส
      - ไอมีเสียงเสมหะ ไม่เจ็บหน้าอก
      - ฟังปอดได้ยินเสียง wheezing บริเวณปอดบนทั้งสองข้าง
      - แรกรับผู้ป่วยหายใจเหนื่อยหอบ Oxygen Saturation RA 93%
        อัตราการหายใจ 24 ครั้ง/นาที
        
        ข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล
        ข้อที่ 1 มีโอกาสเกิดภาวะพร่องออกซิเจนเนื่องจากมีการติดเชื้อที่ปอด
        
        ข้อมูลสนับสนุน
        
        S: ผู้ป่วยให้ข้อมูลว่าขณะทำงานบ้านอยู่แล้วรู้เหนื่อยหอบมาก
        
        O: ผู้ป่วยขณะนอนพักบนเตียงมีอาหารหายใจหอบเหนื่อย
        
        O: ฟังปอดผู้ป่วยสองข้างได้ยินเสียง Wheezing
        
        O: ผล film chest x-ray pervihilar infilltration
        
        O: Oxygen Saturation 8/1/2566 on Cannula = 96%
        
        จุดมุ่งหมาย
        
        เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเกิดภาวะพร่องออกซิเจน
        
        เกณฑ์การประเมิน
        
        เสียง wheezing ที่ปอดสองข้างเบาลง
        
        Oxygen Saturation RA มากกว่าหรือเท่ากับ 95%
        
        ผู้ป่วยหายใจอยู่ที่ 18-20 ครั้ง/นาที, อัตราการหายใจ 60 - 100 ครั้ง/นาที, ผู้ป่วยไม่มีอาการกระสับกระส่าย
        
        กิจกรรมทางการพยาบาลและเหตุผลการพยาบาล
        
        จำกัดกิจกรรมให้ผู้ป่วยพักผ่อนอยู่บนเตียงเพื่อป้องการเกิดอาการหอบเหนื่อย
        
        ฟังปอดทั้งสองข้างของผู้ป่วยเพื่อประเมินว่าได้ยินเสียง Wheezing อยู่หรือไม่
        
        ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับการพ่นยาขยายหลอดลม Inhaler forte 1NB ทุก 4 ชั่วโมง เพื่อให้ผู้ป่วยหายใจได้สะดวก
        
        1 more item...
  - - - อาจทำให้เป็นฝีในปอด
      - เชื้อมีโอกาสแพร่เข้าสู่กระแสเลือดกลายเป็นโลหิตเป็นพิษ
      - ภาวะหายใจล้มเหลว
      - ภาวะความดันโลหิตตกจากโรคติดเชื้อ
    - - ผู้ป่วยไม่มีภาวะแทรกซ้อนใด ๆ จากโรคปอดอักเสบ
  - - - การให้ยาปฏิชีวนะ ใช้สำหรับผู้ป่วยติดเชื้อแบครีเรีย
      - การรักษาประคับประคองจากการติดเชื้อไว้รันแพทย์อาจพิจารณาให้ยาลดไข้ร่วมกับยาละลายเสมหะ
    - - ผู้ป่วยได้รับการพ่นยา inhaled forte 1 NB ทุก 4 ชั่วโมง
      - ผู้ป่วยได้รับยาปฏิชีวนะ sulperazone ทางหลอดเลือดดำ ทุก 12 ชั่วโมง
      - ผู้ป่วยได้รับยา Azithomycin 25 mg/tab