Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

A beautiful mind นายจอห์น ฟอบส์ แนช จูเนียร์ (Mr. John Forbes…

- - - - เห็นภาพหลอน (Vissual Hallucination)
        
        เห็นชาร์ลส์และหลานของชาร์ลส์
        
        เห็นคนจะทำร้ายภรรยา
      - หูแว่ว (Auditory Hallucination)
        
        ได้ยินเสียงคนให้ทำตามคำสั่ง
      - หลอนทางการได้กลิ่น (Olfactory Hallucination)
      - หลอนทางการรับรส (Gustatory Hallucination)
      - หลอนทางการสัมผัส (Tactile Hallucination)
    - - โรคทางสุขภาพจิต
        
        Schizophrenia
        
        Delirium
      - สารเสพติดและแอลกอฮอล์
      - การพักผ่อนไม่เพียงพอ
      - โรคทางระบบประสาทและสมอง
        
        โรคพาร์กินสัน
        
        โรคอัลไซเมอร์
        
        สมองเสื่อม
  - - - ด้านจิตใจ
        
        การเลี้ยงดูที่ไม่อบอุ่น
        
        ทำให้ไม่เชื่อใจใคร
      - ด้านสังคม
        
        สังคมมีความเครียด กดดัน
        
        การเเข่งขันสูง
        
        การเอารัดเอาเปรียบ
      - ด้านชีวภาพ
        
        ยังไม่ทราบสาเหตุ
    - - Somatic Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดเกี่ยวกับร่างกายของตนเอง ผู้ป่วยอาจเชื่อว่าร่างกายมีความผิดปกติ
      - Erotomantic Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดว่าบุคคลอื่นมาหลงรักหรือเป็นคู่รักของตนเอง
      - Grandiose Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดว่าตนมีความสามารถเกินความจริง
      - Jealous Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดว่าคู่รักของตนนอกใจ
      - Persecutory Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดว่าถูกปองร้าย
      - Mixed Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดแบบผสม ผู้ป่วยจะมีอาการหลงผิดมากกว่า 1 อาการข้างต้น โดยไม่มีเรื่องใดที่เด่นชัดออกมา
      - Unspecified Delusional Disorder
        
        โรคหลงผิดแบบไม่ระบุเจาะจง ผู้ป่วยอาจไม่ได้มีความเข้าใจผิดในเรื่องที่กล่าวมาข้างต้น
    - - มีพฤติกรรมแยกตัวออกจากสังคม
      - การทำงานและคุณภาพชีวิตลดลง
  - - - sexual disfunction
- - - - ปวดศีรษะ
      - ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ
    - - ทั่วไปอยู่ในช่วงระหว่าง 70-130 โวลต์
      - เวลาที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าประมาณ 0.1-0.5 วินาที
      - ทำให้ชักประมาณ 30-40 วินาที จึงมีผลต่อการรักษาที่มีประสิทธิภาพ
    - - 1.โรคอารมณ์ซึมเศร้าอย่างรุนแรง (Severe Depression)
        
        มีความคิดฆ่าตัวตาย (Suicidal Idea)
      - 2.โรคจิตเภทชนิดที่มีอาการคลั่ง (Affective Type)/ซึมเฉย (Catatonic Type) ตลอดเวลา
      - 3.อาการแมเนียที่รุนแรง (Severe Mania)
      - 4.โรคจิตที่มีอาการรุนแรง (Severe Psychosis)
      - 5.โรคจิตอื่น ๆ ที่ไม่สามารถตรวจหาพยาธิสภาพในสมองได้
      - 6.โรคจิตเภทที่รักษาด้วยยาแล้วไม่ได้ผล
      - 7.โรคจิตที่เกิดจากความพิการทางสมอง (Organic Brain Syndrome Psychosis)
      - 8.ผู้ป่วยมีอาการเป็นพิษจากยารักษาโรคจิต
    - - Myocardial Disease (โรคกล้ามเนื้อหัวใจตาย),
        Coronary Thrombosis (โรคหลอดเลือดหัวใจตีบตัน)
        
        เกิด Cardiac Decompensation (การทำงานของหัวใจล้มเหลว)
      - Severe Hypertension (ภาวะความดันโลหิตสูง)
      - Late Stage of Pregnancy
      - Aneurysm (เส้นเลือดใหญ่ที่ออกจากหัวใจโป่งพอง)
        
        ทำให้แตกได้ง่าย
      - โรคปอด Airway ถูกอุดตัน
  - - - ผลข้างเคียง
        
        ง่วงนอน ตาพร่ามัว ท้องผูก เหงื่อออกน้อย ปากแห้ง คอแห้ง ท้องอืด หัวใจเต้นเร็ว หน้ามืด ความดันตกขณะเปลี่ยนท่า
        
        ลิ้นแข็ง พูดไม่ชัด กลืนลําบาก ตาเหลือก คอบิด หลังแอ่น กระสับกระส่าย กระวนกระวาย อยู่ไม่ติดที่ กล้ามเนื้อเกร็งแข็ง สั่น เคลื่อนไหวช้า หนาไร้อารมณ์ น้ําลายไหล
        
        ถ้าปล่อยทิ้งไว้จะเป็นเรื้อรัง มีความเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อบริเวณใบหน้า ลําตัว แขนและขาผิดปกติ เกิดอาการเมื่อได้ยานานกว่า 1 ปี
      - ข้อบ่งชี้
        
        ควบคุมอาการคุ้มคลั่งในโรคจิตเภท
      - กลไกการออกฤทธิ์
        
        ยับยั้งการหลั่งสารสื่อประสาท Dopamine
    - - ผลข้างเคียง
        
        ง่วงซึม
        
        แขนขาอ่อนแรง
        
        การดื้อยาและภาวะพึงพิงยา
        
        ปฏิกิริยาตรงข้ามกับฤทธิ์ของยา
        
        การให้ยากับมารดาใกล้คลอด ทำให้เกิดอาการพิษต่อทารกในครรภ์
        
        ฉีดยา diazepam ทาง IV จะทำให้เกิดอาการปวด และเกิดหลอดเลือดดำอักเสบ
        
        มึนงง
      - ข้อบ่งชี้
        
        ระงับอาการวิตกกังวล (Anxiolytic)
      - กลไกการออกฤทธิ์
        
        ออกฤทธ์โดยตรงที่ระบบประสาทส่วนกลางซึ่งทำให้เกิดฤทธิ์ยากันชักและคลายกังวลนอกจากนี้ยังทำให้เกิดการคลายกล้ามเนื้อและกดระบบประสาทส่วนกลาง
  - - - สร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วย
        
        สามารถแก้ปัญหาด้วยตนเองได้
        
        ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้ดีขึ้น
    - - ให้เข้าใจธรรมชาติและปัจจัยกระตุ้นการเกิดโรค
        
        เห็นคุณค่าในตนเอง
        
        รู้ทักษะในการจัดการความเครียด
        
        ร่วมมือในการรักษา
        
        เพิ่มความสามารถทางสังคม
        
        ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้เหมาะสม
    - - ให้การแนะนําปรึกษาแก่ครอบครัว
        
        การกลับเป็นซ้ำลดลง
        
        มีกำลังใจในการดูแลอย่างต่อเนื่อง
        
        เกิดการยอมรับและให้ความร่วมมือในการดูแล
        
        ลดความตึงเครียดภายในครอบครัว
    - - จัดสิ่งแวดล้อมให้เหมาะสม
        
        เชื่อมั่นในตนเอง
        
        มีสัมพันธภาพที่ดี
        
        เรียนรู้การอยู่ร่วมกับผู้อื่น
        
        เข้าร่วมกิจกรรมตามความสามารถหรือความสนใจ
    - - จัดกิจกรรมกลุ่ม
        
        เกิดการเรียนรู้แลกเปลี่ยนประสบการณ์
        
        ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างเหมาะสม
        
        เกิดการพัฒนาทักษะทางสังคม การสร้างสัมพันธภาพและการช่วยเหลือกัน
- - - - พูดรัวเร็ว
  - - - ที่เรียนจบปริญญาเอกทางด้านคณิตศาสตร์
      - ได้รับรางวัลจากผลงานชื่อ “Nash Equilibrium”
- - - - เพื่อให้ผู้ป่วยมีสัมพันธภาพกับผู้อื่นมากขึ้น
    - - สร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วยแบบตัวต่อตัว (one to one)
      - 2.จัดให้เข้าร่วมกิจกรรมบำบัดร่วมกับผู้อื่นเพื่อให้ผู้ป่วยได้แลกเปลี่ยนความคิด ความรู้สึกกับผู้อื่น
      - 3.การสนทนากับผู้ป่วยในเรื่องที่เป็นจริง เช่น สิ่งที่เกิดขึ้นจริง และพยายามกระตุ้นผู้ป่วยให้เข้าร่วมกลุ่มกิจกรรมให้มากที่สุด เพื่อลดการแยกตัวจากสังคม
      - 4.สนใจและให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยได้ระบายความรู้สึกกลัวหรือวิตกกังวล เพื่อให้ผู้ป่วยได้ระบายความรู้สึก
      - ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับยารักษาอาการทางจิต หรือการรักษาโดยการใช้ไฟฟ้าตามแผนการรักษา พร้อมทั้งสังเกตผลและอาการข้างเคียงของยา ระมัดระวังภาวะแทรกซ้อนจากการรักษาโดยการใช้ไฟฟ้า
      - สนทนากับผู้ป่วยในเรื่องที่เป็นจริง เช่น สิ่งที่เกิดขึ้นจริง สถานการณ์จริง เป็นต้น และพยายามกระตุ้นผู้ป่วยให้เข้าร่วมกลุ่มกิจกรรมให้มากที่สุด เพื่อลดอาการหลงผิดประสาทหลอน และแยกตัวจากสังคม
    - - ไม่มีพฤติกรรมแยกตัว
      - ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ร่วมกับผู้อื่น
  - - - เพื่อไม่ให้ทำร้ายตนเองและผู้อื่น
    - - มีเวลาอยู่กับผู้ป่วยคอยให้ความช่วยเหลือ ขณะที่ผู้ป่วยกระวนกระวายลุกลี้ลุกลน หูเเว่ว ประสาทหลอน
      - นำวัตถุที่เป็นอันตราย เช่น ของมีคมวัตถุที่ทำด้วยแก้วหรือกระจกเข็มขัด เน็คไท บุหรี่เป็นต้น ออกห่างผู้ป่วยให้มากที่สุด
      - วางแผนร่วมกับผู้ป่วยเเละครอบครัวของผู้ป่วยในการกำหนดตารางกิจกรรมและเวลาพัก
      - สังเกตพฤติกรรมการทำร้ายตัวเองหรือผู้อื่นของผู้ป่วยอยู่เสมอ
      - ให้ผู้ป่วยได้รับยาจิตบำบัดตามแผนการรักษาของเเพทย์อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งสังเกตผลและอาการข้างเคียงของยา
      - จัดสิ่งแวดล้อมให้กระตุ้นผู้ป่วยน้อยที่สุด เช่น จัดที่พักให้เป็นส่วนตัวมากที่สุดมีแสงสว่างพอเหมาะเงียบสงบตกแต่งห้องเพียงพอเล็กน้อยเป็นต้น
    - - ไม่ทำร้ายตนเองหรือผู้อื่น
      - มีภาวะหลงผิดเเละประสาทหลอนลดลง
  - - - เพื่อให้ผู้ป่วยไม่กลับมาเป็นซ้ำ
    - - รับประทานยาอย่างถูกต้องและครบถ้วน
        ตามแผนการรักษาของแพทย์
      - ลดระยะห่างการกลับเป็นซ้ำ เมื่อกลับไปอยู่บ้าน
      - ยอมรับความเจ็บป่วยมากขึ้น
    - - 1.สร้างสัมพันธภาพเพื่อให้ผู้ป่วยไว้วางใจ พูดคุยและให้การเสริมแรงทางบวกเกี่ยวกับการรับประทานยาและความสามารถที่ผู้ป่วยช่วยงานที่บ้านได้
      - 3.ดูแลให้ผู้ป่วยรับประทานยาอย่างต่อเนื่องตามคำแนะนำของแพทย์อย่างสม่ำเสมอไม่บอกหรือสนับสนุนให้ผู้ป่วยหยุดยาเองแม้อาการจะดีขึ้นแล้วก็ตาม
      - เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยได้พูดคุยและระบายความรู้สึกและสอบถาม
        ข้อสงสัยเกี่ยวกับยา
      - 4.ให้ความมั่นใจแก่ผู้ป่วยโดยสร้างแรงจูงใจเพื่อให้ผู้ป่วยเข้าใจและเห็นถึงผลสำเร็จที่เกิดจากการรับประทานยาที่ถูกต้อง
      - แนะนำให้ครอบครัวของผู้ป่วย คอยเฝ้าระวังเเละสังเกตอาการกำเริบของผู้ป่วย เช่นคิดว่ามีคนนินทาว่าร้าย มีคนแอบฟัง หรือคอยติดตามทำร้ายเป็นต้น
- - - - สัมพันธภาพในครอบครัว
        
        ผู้ป่วยชอบเก็บตัว
        
        ชอบทำกิจกรรมคนเดียว
        
        ไม่อยากมีเพศสัมพันธ์กับภรรยา
    - - เศรษฐานะ
        
        ค่อนข้างดี
      - สิ่งแวดล้อม
        
        เป็นลูกชายคนเดียว มีน้องสาว 1 คน
      - เพื่อน
        
        ไม่มีเพื่อน เก็บตัว
        
        โดนเพื่อนแกล้ง
    - - เพศ
        
        มักเกิดในเพศชายมากกว่าเพศหญิง
        
        ผู้ป่วยเพศชาย
      - อายุ
        
        ส่วนใหญ่ผู้เป็นจะเริ่มมีอาการขณะอายุ 20 ปี ถึง 30 เศษ
        
        ผู้ป่วยอายุ 24 ปี
- - - - มีภาวะอันตราย
      - มีความจำเป็นต้องได้รับการบำบัดรักษา
  - - - ผู้ป่วยได้รับการอธิบายเหตุผลความจำเป็นในการบำบัดรักษา
      - ได้รับรายละเอียดและประโยชน์ของการบำบัดรักษา
      - ได้รับความยินยอมจากผู้ป่วยเว้นแต่เป็นผู้ป่วยตามมาตรา 22
        
        ทำเป็นหนังสือและลงลายมือชื่อ
        
        อายุไม่ถึง 18 ปีบริบูรณ์หรือขาดความสามารถในการตัดสินใจ ให้ผู้ดูแลเป็นผู้ให้ความยินยอม
  - - - ผู้ป่วยมีอายุไม่ถึง 18 ปีบริบูรณ์ หรือขาดความสามารถในการตัดสินใจให้ความยินยอมรับการบำบัดรักษา
        
        เช่น ผู้ป่วยที่มีอาการทางจิต ให้คู่สมรส บุพการี ผู้ปกครอง ผู้พิทักษ์ ผู้อนุบาล เป็นผู้ให้ความยินยอมแทน
      - กรณีที่ผู้ป่วยให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร และต้องรับทราบถึงเหตุผลความจำเป็น
        
        ภาวะแทรกซ้อน
        
        ประโยชน์ของการบำบัด
        
        ความเสี่ยง
      - แต่ในกรณีมีเหตุฉุกเฉินหรือมีความจำเป็นการรักษาทางจิตเวชด้วยไฟฟ้าต้องได้รับความเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ของคณะกรรมการสถานบำบัดรักษา
  - - - ได้รับการรักษาตามมาตรฐาน
      - ได้รับการปกปิดข้อมูล
      - ได้รับการคุ้มครองจากการวิจัย
      - ได้รับความคุ้มครองในระบบประกันสังคม/ประกันสุขภาพ
- - - - Positive symptoms
        
        อาการหลงผิด (Delusion)
        
        ประสาทหลอนอย่างชัดเจน (Prominent Hallucination)
        
        พูดแบบไม่มีระเบียบแบบแผน (Disodganized speech)
        
        พฤติกรรมเคลื่อนไหวผิดแปลกไป (Catatonic behavior)
      - Negative symptoms
        
        อารมณ์ทื่อและเฉยเมย (Blunted affect)
        
        ความคิดอ่านและการพูดลดลง
        
        ขาดความสนใจในการเข้าสังคม
        
        ไม่ดูเเลสุขภาพอนามัยตนเอง
      - Cogntive symptoms
        
        ความสามารถในการจัดการ การตัดสินใจและการวางแผนลดลง
        
        ความสามารถในการคงความใส่ใจลดลง
        
        ความจำเพื่อใช้งานบกพร่อง คือ ความสามารถในการจดจำข้อมูลเฉพาะหน้าลดลง
    - - มีอาการ 2 อาการขึ้นไปนาน 1 เดือน โดยอย่างน้อยต้องมีอาการในข้อ 1-3 อยู่ 1 อาการ
        
        1.อาการหลงผิด
        
        2.อาการประสาทหลอน
        
        3.การพูดอย่างไม่มีระเบียบแบบแผน
        
        4.พฤติกรรมที่ไม่มีระเบียบแบบแผนที่คนในสังคมของผู้ป่วยไม่ทำกัน
        
        5.พฤติกรรมด้านลบ เช่น มีสีหน้าทื่อ แยกตัวจากผู้อื่น
      - B: ระดับความสามารถในด้านสำคัญ เช่น ด้านการทำงาน การมีสัมพันธภาพกับผู้อื่น หรือการดูแลตนเองลดลงไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัดเจนอย่างน้อย 1 ด้าน
      - A: มีอาการต่อเนื่องกันนาน 6 เดือนขึ้นไป โดยต้องมี active phase อย่างชัดเจนอย่างน้อย 1 เดือน
      - C: ต้องแยกโรคจิตอารมณ์ โรคซึมเศร้า โรคอารมณสองขั้ว
      - D: ต้องแยกอาการโรคจิตที่เกิดจากโรคทางกายและสารเสพติด
      - E: ผู้ป่วยกลุ่มโรคออทิสติก จะวินิจฉัยก็ต่อเมื่อมีอาการหลงผิด ประสาทหลอนเด่นชัดอย่างน้อยนาน 1 เดือน
    - - (F20-F29) โรคจิตเภทพฤติกรรมแบบโรคจิตเภท และโรคหลงผิด
        
        F22.0 ความผิดปกติแบบหลงผิด (Delusional disorder)
        
        คิดว่าตัวเองเป็นสายลับถอดรหัสได้
        
        คิดว่าตนเองโดนปองร้าย
        
        F20.0 โรคจิตเภทแบบระแวง (Paranoid schizophenia)
        
        ผู้ป่วยมีอาการหูแว่ว (Auditory Hallucination)
        
        ผู้ป่วยกลัวถูกทำร้าย
        
        ผู้ป่วยคิดว่ามีคนตามทำร้าย
    - - Catatonic type
        
        ผิดปกติด้านการเคลื่อนไหว
        
        excitement หรือ posturing
        
        rigidity
        
        Stupor
        
        negativism
      - Disorganized type
        
        ความคิดกระจัดกระจายไม่เป็นไปในแนวเดียว
        
        แสดงออกทางคำพูดด้วยอารมณ์เรียบเฉย
      - Paranoid type
        
        หูเเว่ว
        
        มีความหมกหมุ่นเรื่องการหลงผิด
      - Undifferentiated type
      - Residual type