Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การพยาบาลด้านจิตสังคมสำหรับผู้ประสบสาธารณภัย - Coggle Diagram

- - - - การตื่นตัวทาง
        สรีระและพฤติกรรม มีพลังอย่างมากเพื่อให้รอดชีวิต เกิดความเครียด หวาดผวา หวาดกลัว ช็อก วิตกกังวล สับสน
      - ผู้ประสบภาวะวิกฤตจะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
      - มีผู้คนจำนวนมากเข้ามาให้การช่วยเหลืออย่างไม่มีระบบ/ระเบียบ
      - มุ่งให้ความช่วยเหลือเฉพาะหน้า
      - ความต้องการพื้นฐาน เช้น ที่อยู่อาศัย อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ของใช้ที่จำเปfน
      - ปฏิกิริยาที่แสดงออก
        ปกติในสถานการณ์ไม่ปกติ (Normal Reaction at Abnormal Situation)
      - การปฐมพยาบาลด้านจิตใจแก่ผู1ประสบภาวะวิกฤต (PFA) และให้การช่วยเหลือที่ตรงตามความต้องการ
    - - ผู้สูญเสียหรือผู้รอดชีวิตจะ
        มองโลกในแง่ดี
      - ครอบครัวและชุมชนจะสามารถฟื้นตัวได้
      - ประเมินคัดกรอง ภาวะสุขภาพจิตเพื่อคนหากลุ่มเสี่ยงในแต่ละวัย และนำมาวางแผนในการช่วยเหลือ
      - ความรุนแรง 6 กลุ่ม
        
        เมื่อเกิดสถานการณ์วิกฤต ทีม MCATT เข้าพื้นที่ให้การช่วยเหลือผู้ประสบภาวะวิกฤตใน
        พื้นที่เสี่ยง
        
        คัดกรองและค้นหากลุ่มเสี่ยงต่อปัญหาสุขภาพจิตโดยใช้เวชระเบียนสำหรับผู้ประสบภาวะวิกฤต/ภัยพิบัติ (ผู้ใหญ่และเด็ก) และให้การปฐมพยาบาลด้านจิตใจ
        
        สำรวจความต้องการช่วยเหลือทั้งด้านร่างกายและจิตใจ และการให้การช่วยเหลือเยียวยาจิตใจ โดยใช้ วิธีให้การปฐมพยาบาลด้านจิตใจ (PFA)
        
        ปรึกษาปัญหาสุขภาพจิตอย่างเร่งด่วน (Crisis Counseling)
        
        กรณีพบความเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิต ให้จัดทำทะเบียนกลุ่มเสี่ยงและวางแผนการ
        ติดตามต่อเนื่อง
        
        สรุปรายงานสถานการณ์เบื้องต้นพร้อมทะเบียนกลุ่มเสี่ยง
- - - - Nonverbal
        
        สีหน้า แววตา ท่าทาง การเคลื่อนไหวของร่างกาย
        
        กำมือ มือไขว้ควา
        ผุดลุกผุดนั่ง ลุกลี้ลุกลน น้ำเสียงกรีดร้อง ตะโกน แผ่วเบา
      - Verbal
        
        พูดสับสน ฟังไม่รู้เรื่อง ด่าทอ ร้องขอความช่วยเหลือ พูดซ้ำไปซ้ำมา พูดวกวน
    - - ช่วยเหลือควรมีท่าทีสงบนิ่ง มีการแนะนำ
        ตัวเอง มีการมองหน้าสบตา
      - รับฟังด้วยท่าทีที่สงบ ให้กำลังใจ ด้วยการพยักหน้า การสัมผัส
      - เมื่อเขาอยู่ในภาวะช็อค นั่งนิ่ง
        ไม่ควรฝืนความรู้สึกโดยพยายามให้เขาลุกขึ้นเดินไปยังสถานที่อื่น
    - - ควรเริ่มพูดคุยเบื้องต้นเมื่อผู้ประสบเหตุการณ์วิกฤตมีความพร้อม
      - เช่น ถามว่า “ตอนนี้รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง”
  - - - บรรเทาความเจ็บปวดด้วยการให้ยา
      - อาการอ่อนเพลีย ควรจัดหานํ้าให้ดื่ม หาอาหารให้รับประทาน
      - เป็นลม ควรจัดหายาดมแอมโมเนีย ผ้าเย็นเช็ดหน้าและแขน
      - เคลื่อนย้าย
        ผู้ประสบภาวะวิกฤตไปอยู่ในที่ปลอดภัย
    - - ประเมินสภาพจิตใจของผู้ประสบภาวะวิกฤตว่าอยู่ในช่วงอารมณ์ ความรู้สึกช็อค ปฏิเสธ โกรธ ต่อรอง หรือเศร้าเสียใจ
      - ภาวะช็อกและปฏิเสธ
        
        การดูแลทางกาย โดยให้อยู่ในสถานที่ที่สงบ ปลอดภัย เตรียมนํ้า ยาดม ให้นั่งหรือ นอนราบ คลายเสื้อผ้ากรณีที่เป็นลมหรือหายใจไม่ออก
        
        การดูแลทางจิตใจ ให้ผู้ประสบภาวะวิกฤตได้ระบายความรู้สึก และใช้เทคนิคการสัมผัสตาม ความเหมาะสม
        
        การช่วยเหลือทางสังคม เช่นโทรศัพท์ติดต่อญาติ
      - ภาวะโกรธ
        
        การดูแลทางกาย โดยให้อยู่ในสถานที่ปลอดภัย ให้มีการดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่รุกเข้าไป จัด
        ระยะห่างที่เหมาะสม
        
        การดูแลทางใจ โดยให้ระบายความรู้สึกโดยใช้ทักษะการฟังอย่างตั้งใจ (Active Listening
        Skill) และพูดสะท้อนอารมณ์
      - ภาวะต่อรอง
        
        อดทน รับฟัง ไม่แสดงอาการท่าทางเบื่อหน่าย
        
        สนองความต้องการในสิ่งที่สามารถให้ได้
        
        ให้ข้อมูลที่ถูกต้อง
        
        ทักษะการประเมินอารมณ์
      - ภาวะเสียใจ
        
        การช่วยเหลือทางกายทำได้โดยหาผ้าเช็ดหน้า นํ้าเย็น เมื่อมีอาการหายใจไม่ออก
        
        การประเมินภาวะฆ่าตัวตาย
        
        ผู้ประสบภาวะวิกฤตรับฟังมากขึ้น ยอมรับข้อมูล
        
        อารมณ์สงบ
        
        ลดเงื่อนไขในการต่อรองลง
        
        อาจมีการหดหู่ ท้อแท้ ไม่มี
        กำลังใจ
    - - ผู้ประสบภาวะวิกฤตต้องการพบญาต
      - ประสานกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน หรือหน่วยงาน
      - ความช่วยเหลือด้านการเงิน ทุนการศึกษา
  - - - การฟังอย่างใส่ใจ (Active Listening)
      - การสะท้อนความรู้สึก
      - การเงียบ
      - การทวนซ้ำ
    - - การคุยและใช้เวลาคุยกับคนอื่นๆ
      - พักผ่อนเพียงพอ
      - ควรหลีกเลี่ยง เช่นการดื่มสุราเพื่อคลายทุกข์รับประทานอาหารมากหรือน้อยเกินไป สูบบุหรี่จัด ใช้สารเสพติด ทํากิจกรรมที่เสียง และใช้ความเร็ว
  - - - ถามถึงข้อมูลและตรวจสอบความต้องการช่วยเหลือที่จำเป็น เร่งด่วน
    - - ให1ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอาการที่เกิดขึ้นจากความเครียด และผลกระทบทางจิตใจ
    - - ร่วมกันวางแผนและหาแนวทางในการรับการช่วยเหลือต่างๆ เพิ่มเติม
      - สถานบริการสาธารณสุข การโทรศัพท์ติดตามผล และการเยี่ยมบ้าน