Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

รูปแบบและ เครื่องมือในการบาบัดทางการพยาบาลจิตเวช, นางสาวทิพย์สุคนธ์…

- - - - นิยมใช้ กับผู้ป่วยในกรณี
        
        2 . มีพฤติกรรมการทำร้ายร่างกายตนเองและผู้อื่น
        
        3 . มีภาวะเพ้อ มึนงง และสับสน
        
        1 . มีพฤติกรรมรุนแรง เช่น อาละวาด ก้าวร้าว หรือคลุ้มคลั่ง
        
        4 . มีความคิดหนีออกจากโรงพยาบาล
  - - - 2.2 การนำเข้าห้องแยก (seclusion)
      - 2.1 การจำกัดขอบเขต
    - - ข้อดี
        
        2 เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกันกับสมาชิกกลุ่มคนอื่นๆ
        
        3 . ส่งเสริมให้ผู้ป่วยเกิดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสังคม
        
        1 ประหยัดเวลา
      - ข้อด้อย
        
        1 . ผู้ป่วยบางรายอยู่โรงพยาบาลช่วงระยะเวลาสั้นๆ ทำให้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มได้จานวนครั้งไม่มากนัก
        
        2 . เรื่องส่วนตัวบางเรื่องที่ผู้ป่วยคุยกันภายในกลุ่มอาจจะถูกนำไปคุยภายหลังกลุ่มกิจกรรมเสร็จสิ้น ดังนั้นควรตั้งกติกาหรือข้อตกลงก่อนทำกลุ่ม
      - ขั้นตอนการจัดกลุ่มกิจกรรมบำบัด
        
        2 . ขั้นดำเนินการ
        
        2.2 ขั้นดำเนินการกลุ่ม (Working phase)
        
        2.3 ขั้นสิ้นสุดกลุ่ม (Termination phase)
        
        2.1 ขั้นเริ่มต้นกลุ่ม (Orientation phase)
        
        3 . ขั้นประเมินผล
        
        3.1 บรรยากาศกลุ่ม
        
        3.2 กระบวนการกลุ่ม
        
        3.3 เนื้อหา
        
        3.4 บทบาทผู้นำกลุ่มและผู้ช่วยผู้นำกลุ่ม
        
        1 . ขั้นเตรียมการ
      - องค์ประกอบของการจัดกลุ่มกิจกรรมบำบัด
        
        2 . สถานที่ (setting)
        
        3 . ผู้นำกลุ่มกิจกรรมบำบัด (leader)
        
        1 . กิจกรรม (activity)
        
        4 . ผู้ช่วยผู้นำกลุ่ม (co leader)
        
        5 . สมาชิกกลุ่ม (members)
      - ลักษณะของผู้ป่วย
        
        1 . Dominant patient : แสดงตัวเป็นจุดเด่น
        
        2 . Uninvolved patient : โลกส่วนตัวสูง
        
        3 . Hostile patient : ก้าวร้าว
        
        4 . Distracting patient : สับสน เบลอ
- - - - การทำโทษเมื่อผู้ป่วยทำผิด
    - - การแต่งพฤติกรรมจากพฤติกรรมง่าย ๆไปสู่พฤติกรรม
        ซับซ้อน
    - - เพิ่มหรือเสริมแรงให้กับผู้ป่วย ทั้งทางบวกและทางลบ
    - - เป็นการประเมินตนเอง
    - - การนำหลักการเรียนรู้แบบการวางเงื่อนไขแบบคลาสสิค
        มาใช้ในการปรับพฤติกรรมที่เป็นปัญหา เช่น รลดความกลัวหรือความวิตกกังวลโดยการให้ดูตัวต้นแบบ ฝึกให้ผู้ป่วยกล้าแสดงถึงความรู้สึก
- - - - จุดมุ่งหมาย
        
        2.2 เพื่อแก้ปัญหาหรือความขัดแย้งระดับจิตรู้สำนึก
        
        2.3 เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยทนต่อภาวะตึงเครียด
        
        2.1 เพื่อบรรเทาอาการโดยแก้ปัญหาเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่ง
        
        2.4 เพื่อช่วยเพิ่มพลังและประคับประคองให้แก่การทำงานของจิต
    - - จุดมุ่งหมาย
        
        1.2 เพื่อแก้ไขกลไกทางจิตที่ทาให้เกิดพยาธิสภาพ
        
        1.3 เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยเข้าใจความจริงของชีวิต
        
        1.1 เพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งของจิตใจเฉพาะเรื่อง (ในระดับจิตไร้สานึก)
  - - - ชนิดของจิตบำบัดกลุ่ม
        
        3 . Repressive interaction group กลุ่มปลุกเร้าความเก็บกด
        
        4 . Free interaction group ( กลุ่มแสดงออกอย่างเสรี
        
        2 . Therapeutic Social Club กลุ่มพบปะสังสรรค์
        
        5 . Psychodrama กลุ่มละครจิตบำบัด
        
        1 . Didactic group กลุ่มการสอน
      - วิธีการ
        
        2 . Nondirective Methods วิธีการแบบไม่นำทาง
        
        1 . Directive Methods วิธีการแบบนำทาง
        
        ระยะเวลาที่ใช้ครั้งละ75-90 นาที
        
        อาทิตย์ละ 1-3 ครั้ง
      - การดาเนินกลุ่มจิตบาบัด
        
        ระยะกลาง ดำเนินการ
        
        ระยะเริ่มต้นกลุ่ม
        
        ระยะสุดท้าย