Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การพยาบาลมารดาที่มีปัญหาสุขภาพในระยะหลังคลอด, นายวรเชษฐ ชาติชัย เลขที่ 82…

- - - - พบได้ร้อยละ 50-60 ของมารดาหลังคลอด
      - มักเกิดอาการในวันที่ 3-4 หลังคลอด
      - หายไปเองใน 2-3 สัปดาห์
    - - ร้องไห้ง่ายไม่มีเหตุผล
      - เศร้า เหงา หว้าเหว่ เดี๋ยวทุกข์เดี๋ยวสุข
      - รู้แต่ว่าอยากร้องไห้ เมื่อร้องแล้วจะสบายใจขึ้น
      - กลัว เงียบขรึม สีหน้าเป็นทุกข์ อ่อนเพลีย นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ไม่อยากกินข้าว ลืมง่าย ไม่มีสมาธิ
    - - จากการคลอด ทำให้มารดาหลังคลอดต้องเปลี่ยนแปลงมากมายทั้งด้านกายและจิตสังคมเกินกว่าที่จะรับได้ในเวลาอันสั้น
      - จารความเครียดทางกาย เช่น การเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกาย ฮอร์โมน ความเครียดทางจิตใจ และผลกระทบด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม
    - - Perfectionist
      - สตรีที่มีความวิตกกังวลสูง
      - สตรีที่มีวุฒิภาวะไม่สมบูรณ์
    - - การประคับประคองจิตใจ
      - ให้คำแนะนำในการปฏิบัติตัว การช่วยเหลือตนเอง การจัดการความเครียด
      - ให้ครอบครัวเข้ามามีส่วนช่วยเหลือ
  - - - ท้อแท้ สิ้นหวัง มองโลกในแง่ร้าย ไม่สบอารมณ์ไปทั้งหมด
      - หมดแรง พูดช้า คิดช้า ขาดความคิดสร้างสรรค์
      - รู้สึกว่าตนไม่มีคุณค่า แยกตนเอง
      - หดหู่ หม่นหมอง ไม่มีความสุข
      - มีอาการจุกแน่นหน้าอก และคอ
      - ย้ำคิด กังลว กลัวถูกทำร้าย คุมอารมณ์ไม่ได้
      - อาการจะเริ่มเมื่อวันที่ 3-4 หลังคลอด สูงสุดวันที่ 10 อาการจะคงอยู่ 3-4 สัปดาห์
    - - ระยะที่ 1 - เกิดวันที่ 3-10 หลังคลอด ซึมเศร้า ฝันร้าย เสียใจ เกิดจากการตื่นเต้นในการคลอด
      - ระยะที่ 2 - เกิดในช่วง 1-3 เดือนหลังคลอด มีอาการอ่อนเพลีย อดนอน หงุดหงิดง่าย เกิดจากการที่ทารกเข้าเป็นหนึ่งในสมาชิกในครอบครัวพยายามตอบสนองความต้องการของทารก มารดาต้องปรับตัวต่อการเป็นมารด่
      - ระยะที่ 3 - อาจเกิดได้ในระยะเวลา 1 ปีหลังคลอด จากการพยายามอย่างที่สุดในการปรับตัว
    - - ความเครียดทางกาย เช่น การเปลี่ยนแปลงของสรีรวิทยาและฮอร์โมน
      - ความเครียดทางจิตใจ
      - ความตึงเครียดทางสังคมและสิ่งแวดล้อม
    - - เคยมีภาวะซึมเศร้าในระยะตั้งครรภ์
      - มีประสบการณ์สูญเสียในช่วงเวลา 2 ปี ก่อนคลอด
    - - ดูแลให้ได้รับการพักผ่อนอย่างเพียงพอ
      - ดูแลความสุขสบายทางกายต่างๆ
      - ให้ความสนใจ สร้างสัมพันธภาพที่ดี พูดคุย เอาใจใส่ ให้กำลังใจ แสดงความเห็นอกเห็นใจ
      - ให้คำแนะนำในการปฏิบัติตัว และการเลี้ยงบุตร
      - ให้การช่วยเหลือมารดาในการดูแลทารก
      - ในรายที่มีอาการคุนแรง พยาบาลความเพิ่มการสังเกต และคอยดูแลอย่างใกล้ชิด
  - - - คล้ายกับภาวะซึมเศร้าหลังคลอด แต่มารดาจะมีแนวโน้มจะป่วยทางจิตอยู่แล้ว หรือมีประวัติญาติป่วยเป็นโรคจิต
    - - มักมีอาการรุนแรง นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายหงุดหงิดง่าย อารมณ์ไม่แน่นอน วิตกกังวลอย่างมาก
      - สับสน จำเวลา สถานที่ บุคคลไม่ได้ วุ่นวาย พูดเพ้อเจ้อ หลงผิด หูแว่ว ประสาทหลอน
      - ตำหนิตนเอง พยายามฆ่าตัวตาย
    - - รักษาทางกาย เช่น การใช้ยา การช็อคไฟฟ้า
      - การใช้จิตบำบัด
      - รักษาโดยการแก้ไขสิ่งแวดล้อม
    - - ส่งเสริมความสามารถในการดำรงบทบาทการเป็นมารดา
      - ให้มารดาได้รับการรักษาอย่างเหมาะสม
      - ดูแลสุขภาพอนามัย ความสะอาด และกระตุ้นให้ปฏิบัติกิจวัตรประวันด้วยตัวเอง
      - วางแผนการพยาบาลให้เหมาะสมไม่มากเกินไปจนผู้ป่วยเกิดความกลัวตกใจ
      - สร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้ป่วยและครอบครัว
      - สังเกตอาการอย่างใกล้ชิด ให้ความสนใจทุกกิจกรรมและคำพูด
      - ดูแลจัดอาหารให้เหมาะสม สนับสนุนให้สามีอยู่เป็นเพื่อน
      - ดูแลให้ได้รับยาอย่างถูกต้องและครบถ้วน
      - อธิบายให้สามีเข้าใจในกรรมวิธีการรักษา
      - ให้เวลามารดา สามี และญาติ ในการพูดคุยสอบถามปัญหาและความต้องการ
      - ให้โอกาสมารดาได้พูดคุย
      - ชักนำเข้ากลุ่มจิตบำบัด
      - ให้ความใกล้ชิน เป็นกันเอง เป็นที่พึ่ง
      - แนะนำการคุมกำเนิด
      - ส่งต่อผู้ป่วยให้หน่อยบริการอนามัยชุมชนดูแลต่อไปและแนะนำการตรวจสุขภาพตามนัด