Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การพยาบาลผู้คลอดที่มีภาวะแทรกซ้อนในระยะคลอด, X9749777-3,…

- - - - ผ่านเยื่อหุ้มทารก ชั้น amnion และ Chorion
      - มีการเปิดติดต่อเข้าหลอดเลือดดำของฝ่ายมารดา
      - มีความแตกต่างของแรงดันสูงพอที่จะดันให้น้ำคร่ำผ่านเข้าสู่เลือดดำของมารดา
  - - - ระบบหายใจล้มเหลว (respiratory distress)
      - อาการเขียว
      - เส้นเลือดที่หัวใจหดเกร็ง (cardiovascular collapse)
      - เลือดออก
      - ไม่รู้สติ
    - - EKG พบความล้มเหลวของหัวใจซีกขวา
      - arterial blood gas พบปริมาณออกซิเจนในเลือดลดลงอย่างเฉียบพลัน และมีภาวะกรดในกระแสเลือด
      - CXR อาจได้ผลปกติหรือมีภาวะน้ำท่วมปอดเล็กน้อย ปอดบวม และหัวใจมีขนาดโตขึ้น
      - เจาะเลือดเพื่อประเมินว่าผู้คลอดว่ามีภาวะ DIC โดยการตรวจ PT, PTT, พบว่ามีภาวะ prolong
- - - - แนะนำให้ผู้คลอดมาโรงพยาบาลทันทีเมื่อถุงน้ำแตก
      - หากถุงน้ำแตกแล้ว ควรให้ผู้คลอดนอนพักบนเตียงจนกว่าจะมีการตรวจพบว่าส่วนนำลงไปกระชับกับส่วนล่างของมดลูก
      - เจาะถุงน้ำคร่ำในระยะคลอดด้วยความระมัดระวัง และฟังเสียงหัวใจทารกหลังเจาะถุงน้ำคร่ำทุกครั้ง
    - - ทำคลอดทารกอย่างเร็วที่สุดเท่าทีจะทำได้ โดยไม่ทำให้เกิดอันตรายต่อมารดา
        
        ผ่าท้องทำคลอด
        
        ใช้คีมกรณีปากมดลูกเปิดหมดและระดับส่วนนำต่ำพอ
      - ลดการกดของสายสะดือกับส่วนนำและช่องเชิงกรานโดยใช้นิ้วมือดันส่วนนำไม่ให้กดที่สายสะดือ
      - เตรียมทำผ่าท้องทำคลอด
        
        ให้นอนท่า Trendelenberg หรือ ท่า Knee Chest Position เพื่อช่วยมิให้ส่วนนำของทารกลงมากดสายสะดือ
        
        ใช้มือดันส่วนนำของทารกเพื่อให้กดสายสะดือน้อยลง
        
        ให้ออกซิเจน 100% แก่มารดาและตรวจสอบภาวะการเต้นของหัวใจทารกด้วยเครื่อง Ultrasound
        
        ถ้าสายสะดือยื่นออกมาภายนอกช่องคลอด ถ้าดันกลับเข้าไปในช่องคลอดให้รีบดัน หากไม่สามารถทำได้ให้ใช้ผ้าก็อซชุปน้ำเกลือปิดไว้
      - ใส่น้ำเกลือเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะผ่านทางสายสวนปัสสาวะ เพื่อให้กระเพาะปัสสาวะโป่งแล้วดันส่วนนำของทารกให้ลอยสูงขึ้น
      - ให้ยาคลายกล้ามเนื้อมดลูก เพื่อลดการหดรัดตัวของมดลูกและการกดของสายสะดือกับช่องเชิงกรานระหว่างรอผ่าตัด
      - ถ้าสายสะดือพลัดต่ำมาเป็นเวลานานจนไม่มีการเต้นของหลอดเลือดสายสะดือแล้ว แสดงว่าทารกเสียชีวิตแล้วควรปล่อยให้การคลอดดำเนินไปตามปกติ ไม่ต้องใช้สูติศาสตร์หัตถการเพื่อรีบทำคลอด
- - - - รกปกติ แต่มดลูกไม่มีการหดรัดตัว รกจึงไม่ลอก หรือลอกตัวได้ไม่สมบูรณ์
      - รกผิดปกติ แม้มดลูกจะมีการหดรัดตัวได้ดีตามปกติ แต่ก็ไม่สามารถลอกออกมาได้
    - - รกลอกตัวแล้ว แต่ไม่อาจผ่านออกมาจากโพรงมดลูกส่วนบนได้ เนื่องมาจากการหดรัดตัวที่ผิดปกติของมดลูก
      - รกลอกตัวแล้ว และผ่านโพรงมดลูกออกมาอยู่ในช่องคลอดแล้วแต่ไม่ผ่านออกมา เนื่องจากผู้คลอดไม่เบ่งขับไล่ออกมาตามธรรมชาติของการคลอดเองของรก
    - - ทำคลอดรกก่อนรกลอกตัว
      - เคยมีประวัติรกค้าง
      - ตั้งครรภ์ที่หกเป็นต้นไป
      - เคยทำหัตถการที่ส่งเสริมให้เกิดภาวะรกค้าง เช่น เคยผ่าท้องคลอด หรือผ่าตัดเอา
      - ก้อนเนื้องอกโพรงมดลูก (Myomectomy) หรือเคยขูดมดลูกมาก่อน
      - มดลูกมีลักษณะผิดปกติ เช่น มีผนังกั้นภายในโพรงมดลูก หรือเรียกว่า Bicornuate uterus
      - รกเกาะแน่น (Placenta adherent) ไม่สามารถหลุดลอกออกมาได้ เพราะมดลูกหดรัดตัวไม่ดี
      - รกเกาะลึก (placenta accrete) ลอกตัวไม่ได้เพราะ ขาด cleavage line หรือการย่นยู่ของชั้น spongiosa
  - - - ขูดมดลูก
      - ตัดมดลูก (Hysterectomy)
  - - - รกค้าง เกิน 30 นาที หลังเด็กคลอด เลือดที่ออกไม่เกิน 400 มิลลิลิตร
      - มีเลือดออกมากหลังเด็กคลอด เกิน 400 มิลลิลิตร ไม่คำนึงถึงระยะเวลา
      - จำเป็นต้อง explore uterine cavity หลังเด็กคลอด
      - สายสะดือขาดและหดกลับเข้าไปในช่องคลอดโดยไม่สามารถตามเข้าไป clamp จุดที่ขาดได้
    - - เตรียมผู้คลอดเพื่อการล้วงรก
        
        อธิบายให้ผู้คลอดทราบถึงสาเหตุ และความจำเป็นในการช่วยล้วงรก
        
        ให้สารน้ำประเภท normal saline หรือ Ringer’s Lactate เข้าทางหลอดเลือดดำ
        
        วัดสัญญาณชีพเป็นระยะๆ และสังเกตอาการและอาการแสดงของการมีเลือดออกทางช่องคลอด
        
        เตรียมเครื่องมือและอุปกรณ์ปราศจากเชื้อ
        
        สวนปัสสาวะ
      - ดูแลผู้คลอดหลังการล้วงรก
        
        ประเมินสัญญาณชีพเป็นระยะๆทุก 15 นาที ใน 1 – 2 ชั่วโมงแรก
        
        สังเกตและปริมาณเลือดที่ออกทางช่องคลอด และตรวจดูความเข้มข้นของเลือด
        
        ดูแลให้ Oxytocin เพื่อป้องกันการตกเลือดหลังคลอด
        
        สวนคาสายปัสสาวะไว้
        
        ให้ยาปฏิชีวนะตามแผนการรักษา เพื่อป้องกันการอักเสบติดเชื้อในโพรงมดลูก
    - - การติดเชื้อ
      - การตกเลือด
      - มดลูกปลิ้น
      - มดลูกทะลุ