Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

กรณีศึกษาที่ 1, นาสาวสริดา แซ่ยั้ง เลขที่ 106 รหัสนักศึกษา 611901111,…

- - - - co-trimoxazole
      - fourth generation cephalosporins
      - aminoglycoside
      - third generation cephalosporins
      - ampicillin quinolones
      - amoxicillin-clavulanat
      - ให้ใช้เฉพาะผู้ป่วยที่เชื้อก่อโรคไวต่อยานี้และไม่สามารถหายาอื่นทดแทนได้เช่นแพ้ยาไม่มียารับประทานชนิดอื่นที่ไว
  - - - ไข้เป็นกระบวนการตอบสนองของร่างกายไม่ใช่โรค
      - ในเด็กที่สุขภาพแข็งแรงดีไข้ตัวร้อนส่วนมากสามารถหาย
        ได้เองนอกจากมีอาการที่แสดงถึงการเจ็บป่วยที่รุนแรง
        ควรรีบปรึกษาแพทย์โดยควรพิจารณารีบนำเด็กส่ง
        พบแพทย์เมื่อพบลักษณะดังต่อไปนี้
        
        เด็กทารกอายุน้อยกว่า 3 เดือนวัดอุณหภูมิทางก้นได้ 2 38 ° C (100.4 ° F)
        
        เด็กอายุ 3-36 เดือนวัดอุณหภูมิทางกันได้ 2 38.9 ° C (102 ° F)
        
        เด็กอายุ 3-36 เดือนมีไข้วัดอุณหภูมิทางก้นได้ 2 38 ° C (100.4 F) นานมากกว่า 3 วันหรือไปพบแพทย์ได้ทันทีที่เด็กดูป่วยมากร้องกวนตลอดเวลาปฏิเสธการดื่มน้ำ
        
        เด็กอายุ> 3 ปีวัดอุณหภูมิทางก้นปากหรือทางหูได้ 2 40 ° C (104.0 ° F) หรือวัดอุณหภูมิทางรักแร้ 2 39.4 ° C (103.0 ° F) O
        
        เด็กมีอาการชักเนื่องมาจากอาการไข้
        
        เด็กที่เป็นไข้บ่อย
        
        เด็กที่มีไข้ร่วมกับมีประวัติโรคทางกายอื่น ๆ ได้แก่ มะเร็งโรคหัวใจหรือโรคลูปัส
        
        เด็กที่มีใช้ร่วมกับเริ่มมีผื่น
      - ไม่มีหลักฐานเชิงประจักษ์พบว่าการมีไข้จะทำให้การเจ็บป่วยแย่ลง
      - แนวทางการจัดการขั้นแรกเมื่อวัดอุณหภูมิร่างกาย
        และพบว่าเด็กมีไข้สูง ได้แก่
        แนะนำให้ดื่มน้ำให้เพียงพองดหรือลดกิจกรรมที่ใช้
        กำลังกายที่จะเพิ่มอุณหภูมิสวมใส่เสื้อผ้าที่ระบาย
        ความร้อนได้ดีไม่ห่อหุ้มร่างกายเด็กไว้จน
        ความร้อนระบายออกได้ยาก
      - การรักษาด้วยยาลดไข้อาจจำเป็นเฉพาะเมื่อเด็ก
        มีความไม่สบายเนื้อไม่สบายตัวมากซึ่งจะสังเกต
        ได้จากการดื่มน้ำน้อยลงหรือการทำกิจกรรมลดลง
      - การลดลงของไข้หลังได้รับยาลดไข้ไม่สามารถบอก
        ได้ว่าไข้นั้นน่าจะมีสาเหตุจากการติดเชื้อไวรัส
        หรือแบคทีเรีย
      - เด็กที่นอนพักแล้วไม่ควรปลุกขึ้นมาเพื่อรับประทานยาลดไข้
      - หากจะให้ยาลดไข้ควรเลือกสูตรตำรับยาที่
        มียาพาราเซตามอลเพียงชนิดเดียวไม่ควรใช้
        ยาสูตรผสมกับยาอื่นเนื่องจากไม่จำเป็นและอาจ
        ทำให้ระดับยาบางชนิดสูงขึ้นจนเกิดอาการ
        ไม่พึงประสงค์ได้เช่นการ
        ให้พาราเซตามอลร่วมกับ phenylephrine สำหรับ
        บรรเทาอาการคัดแน่นจมูกพบรายงานทำให้ระดับ
        phenylephrine ในเลือดเพิ่ม
      - 9.มอลร่วมกับ phenylephrine สำหรับบรรเทาอาการคัดแน่นจมูกพบรายงานทำให้ระดับ phenylephrine ในเลือดเพิ่ม
      - ควรให้คำแนะนำการเก็บยาให้ปลอดภัยห่างจากมือเด็ก
      - ห้ามใช้ยาแอสไพรินเพื่อลดไข้ในเด็ก (รายละเอียดดูด้านล่าง)
      - 12.. หลีกเลี่ยงการใช้ NSAIDs เช่นไอบูโพรเฟนเป็นยา
        ลดไข้ในเด็กที่ยังแยกไม่ได้ว่าเป็นไข้เลือดออก
        หรือไม่ (รายละเอียดดูด้านล่าง)
      - ระมัดระวังการป้อนยาพาราเซตามอลซ้ำซ้อนเช่น
        ป้อนยาลดไข้ร่วมกับยาบรรเทาอาการไอที่มี
        พาราเซตามอลเป็นส่วนประกอบ
      - ระมัดระวังการป้อนยาน้ำที่มีความเข้มข้นสูงให้
        กับเด็กเล็กเช่นยาลดไข้ชนิดหยดและยาลดไข้
        สำหรับเด็กโต
      - ระมัดระวังการใช้ยาพาราเซตามอลต่อเนื่องนานเกิน 5 วันเนื่องจากจะเพิ่มความเสี่ยงการเกิดพิษต่อตับ
      - ควรหยุดใช้ยาเมื่อวัดอุณหภูมิแล้วไม่มีไข้
    - - ขนาดรับประทาน
        10-15 มิลลิกรัม / กิโลกรัม / ครั้งทุก 4-6 ชั่วโมง
        เวลามีอาการไข้หรือปวดขนาดยาสูงสุดต่อครั้ง
        ไม่ควรเกิน 15 มิลลิกรัม / กิโลกรัม / ครั้งหรือ 650 มิลลิกรัม / ครั้งและขนาดยา
- - - - ดูแลหรือกระตุ้นให้ผู้ป่วยได้รับน้ำวันละ 2,000 - 3,000 มิลลิลิตรเพื่อทำให้ปัสสาวะเจือจางและขับเชื้อออกจาก ร่างกาย
      - กระตุ้นให้ผู้ป่วยปัสสาวะทุก 2 – 3 ชั่วโมงไม่ให้กลั้นปัสสาวะเพื่อไม่ให้มีการคั่งค้าง
        ของปัสสาวะและให้ คำแนะนำถึงผลเสียของการกลั้นปัสสาวะแก่เด็ก / บิดา มารดา
      - ให้คำแนะนำในการทำความสะอาดอวัยวะสืบพันธุ์ที่ถูกวิธี
        เพื่อป้องกันไม่ให้เชื้อแพร่กระจายสู่ท่อปัสสาวะ
      - ดูแลให้ได้รับยาปฏิชีวนะตามแผนการรักษา เพื่อทำลายเชื้อโรค
      - บันทึกปริมาณและสังเกตลักษณะสี กลิ่นของปัสสาวะเพื่อติดตามอาการเปลี่ยนแปลง
      - ติดตามผลการตรวจการวิเคราะห์ปัสสาวะ การเพาะเชื้อจากปัสสาวะเพื่อติดตามอาการเปลี่ยนแปลง
      - วัดและบันทึกสัญญาณชีพทุก 4 ชั่วโมงเพื่อติดตามอาการเปลี่ยนแปลงของการติดเชื้อ
      - ช่วยแพทย์ หรือเตรียมผู้ป่วยในการตรวจวินิจฉัย
        หาความผิดปกติที่เป็นสาเหตุของการติดเชื้อ
      - ในกรณีที่สวนคาสายสวนปัสสาวะควรให้การดูแล
        เพิ่มเติมดังนี้
        
        ดูแลความสะอาดอวัยวะสืบพันธุ์ด้วยวิธีการ flushing อย่างน้อยวันละ 2 ครั้งเพื่อลดจำนวนเชื้อโรคที่ อาจผ่านเข้าสู่ท่อปัสสาวะ
        
        จัดให้ถุงรองรับปัสสาวะอยู่ต่ำกว่าอวัยวะสืบพันธุ์เสมอเพื่อมิให้มีการไหลย้อนกลับของ
        ปัสสาวะจากถุง ปัสสาวะกลับเข้าสู่ร่างกาย - ดูแลสายสวนไม่ให้ หัก พับ งอ หรืออุดตัน
        และอยู่ในระบบปิดตลอดเวลาเพื่อไม่ให้มีการคั่งค้างของ
        ปัสสาวะและไม่ให้มีเชื้อโรคผ่านเข้าท่อปัสสาวะ
  - - - การรักษาทั่วไป
        
        1 การให้น้ำเพื่อช่วยทำให้เชื้อโรคในปัสสาวะเจือจางลง และมีการถ่ายปัสสาวะมากยิ่งขึ้นเป็นการกำจัด
        แบคทีเรียออกไป อาจให้ดื่มนำหรือให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำหากมีอาการคลื่นไส้อาเจียนมาก นอกจากนั้นหากมีความผิดปกติของเกลือแร่และความเป็นกรด ด่าง ต้องแก้ไขร่วมด้วย
        
        2 ให้อาหารอย่างเพียงพอและลดอาการคลื่นไส้อาเจียน
        
        3 ให้ยาลดไข้ ยาแก้ปวด เพื่อให้เกิดความสุขสบาย
      - การรักษาจำเพาะ ประกอบด้วยการรักษาด้วยยาและการรักษาด้วยการผ่าตัด
        
        1 การรักษาด้วยการผ่าตัดจำเป็นต้องใช้ในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อเนื่องจากมีความผิดปกติของทางเดิน
        ปัสสาวะร่วมด้วย เช่น นิ่ว ในทางเดินปัสสาวะ การตีบหรืออุดตันของทางเดินปัสสาวะ การมีปัสสาวะไหลย้อนกลับที่มีความผิดปกติมาก ๆ
        
        .2 การรักษาด้วยยา เป็นการรักษาเพื่อกำจัดเชื้อที่เป็นสาเหตุให้หมดไปและเป็นการป้องกันไม่ให้มีการ
        ทำลายเนื้อไตเพิ่มขึ้น การรักษามักใช้ยาปฏิชีวนะ