Please enable JavaScript.
Coggle requires JavaScript to display documents.
การพยาบาลผู้ป่วยกระดูกหักในเด็ก - Coggle Diagram
การพยาบาลผู้ป่วยกระดูกหักในเด็ก
กระดูกหัก เป็นภาวะที่โครงสร้างหรือส่วนประกอบของกระดูกแยกออกจากกันอาจเป็นการแตกแยกโดยสิ้นเชิง
ข้อเคลื่อน เป็นภาวะที่มีการเคลื่อนของผิวข้อออกจากที่ควรอยู่หรือหลุดออกจากเบ้า
สาเหตุ
มักเกิดจากการได้รับอุบัติเหตุนำมาก่อนมีแรงกระแทกบริเวณกระดูกโดยตรง เช่น ถูกตี รถชน ตกจากที่สูง
อาการและอาการแสดง
มีอาการปวดและกดเจ็บ บริเวณที่กระดูกมีพยาธิสภาพ
รอยจ้้าเขียว เนื่องจากมีเลือดซึมจากชั้นในขึ้นมายังผิวหนัง
บวมเนื่องจากมีเลือดออกบริเวณที่กระดูกหักหรือกระดูกเกยกัน
อวัยวะส่วนที่ได้รับบาดเจ็บมีลักษณะผิดรูป
กระดูกหักที่พบบ่อย
กระดูกไหปลาร้าหัก
( fracture of clavicle )
เกิดขึ้นกับเด็กมากที่สุด โดยเฉพาะในเด็กที่อายุต่ากว่า 10 ปี ส่วนในทารกอาจเกิดจากการคลอดติดไหล่
อาการและอาการแสดง
Pseudoparalysis ขยับข้างที่เป็นได้น้อย ไหล่ตก
ปวด บวม ข้างที่เป็น
Crepitus คล้าได้เสียงกรอบแกรบ
การรักษา
ตรึงแขนข้างที่หักให้อยู่นิ่งโดยมัดแขนให้ข้อศอกงอ 90 องศา ให้ติดกับลาตัว พันนาน 10-14 วัน
กระดูกต้นแขนหัก (fracture of humerus)
ในทารก มักเกิดในรายที่คลอดติดไหล่แล้วผู้ทำคลอดสอดนิ้วเข้าไปเกี่ยวออกมา
ส่วนในเด็กโต อาจเกิดการล้มแล้วต้นแขนหรือข้อศอกกระแทกพื้นโดยตรง
กระดูกข้อศอกหัก ( Supracondylar fracture )
พบบ่อยในเด็กเพราะเด็กพลัดตกหกล้มได้ง่าย
เกิดจากการหกล้มเอามือเท้าพื้นในท่าข้อศอกเหยียดตรง หรือข้อศอกงอ
พบบ่อยในเด็กวัยก่อนเรียนและวัยเรียน โรคแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น “ Volkman’s ischemic contracture ”
การเคลื่อนของหัวกระดูกเรเดียส
เป็นการเคลื่อนที่ของหัวกระดูกเรเดียส ออกมาจากข้อ radio- humeral ไม่หมด
กระดูกปลายแขนหัก
พบได้บ่อยในเด็กตั้งแต่เริ่มหัดเดินไปจนถึงวัยรุ่น เกิดจากการกระทาทางอ้อม เช่น หกล้มเอามือเท้าพื้น ตกจากที่สูง
ตำแหน่งที่พบบ่อยคือ บริเวณปลำยล่ำงๆ หรือ
ส่วนล่ำง 1/3 ของลำกระดูก
กระดูกต้นขาหัก ( fracture of femur )
พบได้ทุกวัย ส่วนมากจะเกิดกับเด็กชายมากกว่า เพราะซุกซนกว่า ต้าแหน่งที่พบคือ ช่วงกลางของกระดูกต้นขา
ภยันตรายต่อข่ายประสาท brachial plexus จากการคลอด
สาเหตุ เกิดจากข่ายประสาทถูกดึงยึด ได้แก่ การคลอดท่าก้น ภาวะคลอดติดไหล่ เด็กมีน้้าหนักมากและการคลอดที่ใช้เวลานาน
การวินิจฉัย จากการสังเกตเห็นแขนที่ผิดปกติเคลื่อนไหวได้น้อยกว่าธรรมดา
การรักษา ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักจะมีการฟื้นตัวของเส้นประสาทโดยไม่จ้าเป็นต้องรักษาด้วยการผ่าตัด
การพยาบาล
การพยาบาลเพื่อป้องกันเนื้อเยื่อรอบกระดูกที่หักได้รับบาดเจ็บเพิ่ม เนื่องจากการทิ่มแทงของกระดูก
กิจกรรมการพยาบาล
3.จัดกระดูกให้อยู่นิ่งตามแผนการรักษา
การเข้าเฝือกปูน
ประเมินอาการภายหลังเข้าเฝือก
ภายใน 24 ชั่วโมง
Paresthesia ชา ขาดความรู้สึก
Paralysis เส้นประสาทถูกกด เคลื่อนไหวไม่ได้
Pallorปลายมือปลายเท้าซีด หรือเขียวคล้้า
Pain มีอาการเจ็บมากกว่าเดิม
Pulselessness ชีพจรเบา,เย็น
Puffiness or Swelling มีอาการบวมมากขึ้น
ยกแขนที่เข้าเฝือกให้สูง
ระมัดระวังไม่ให้เฝือกเปียกน้้า
การดึงกระดูก (Traction)
ชนิดของ Traction
1.Bryant’s traction
ในเด็กที่กระดูกต้นขาหัก
2.Over Head traction เป็นการเข้า traction
ในลักษณะข้อศอกงอ 90 องศา กับลำตัว
3.Dunlop’s traction ใช้กับเด็กในรายที่มี Displaced Supracondylar Fracture ที่ไม่สามารถดึงให้เข้าที่
4.Skin traction ใช้ในรายที่มี facture shaft of femur ในเด็กโต traction แบบนี้อาจทำให้เกิด foot drop ได้
5.Russell’s traction ใช้ในเด็กโตที่มี Fracture shaft of femur หรือ fractureชนิดนี้อาจเกิดปัญหาการผ้า sling ที่คล้องใต้ขาไปกดเส้นเลือดและเส้นประสาทบริเวณใต้เข่าได้
ผ่าตัดทำ open reduction internal fixation (ORIF) เพื่อจัดกระดูกให้เข้าที่และอยู่นิ่งโดยใช้โลหะยึดไว้
2.เคลื่อนย้ายเด็กด้วยความระมัดระวัง
1.ประเมินลักษณะการบาดเจ็บที่ได้รับ โดยการสังเกต คลำ
ดูความสัมพันธ์ของอวัยวะ การเคลื่อนไหวของข้อต่างๆ
การพยาบาลเพื่อบรรเทาปวด
1.ประเมินระดับอาการปวดของผู้ป่วย
2.จัดท่าผู้ป่วยให้อยู่ในท่าที่ถูกต้อง
3.ตรวจดูว่าเฝือกคับหรือ skin traction พันแน่นเกินไปหรือไม่
4.ให้ยาแก้ปวดตามแผนการรักษาโดยเฉพาะในระยะแรกๆ
การพยาบาลเพื่อป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการถูกจำกัดเคลื่อนไหว
1.ป้องกันและลดอาการข้อติดแข็งและกล้ามเนื้อลีบ กระตุ้นให้เด็กมีการออกกาลังบริเวณกล้ามเนื้อและข้อต่างๆ
2.ป้องกันการเกิดแผลกดทับ ด้วยการเปลี่ยนท่าทุกๆ 2 ชม.
3.ลดอาการท้องผูกด้วยการกระตุ้นให้เด็กมีการ เคลื่อนไหว จัดอาหารที่มีกากมาก ดื่มน้าให้เพียงพอ
4.กระตุ้นให้เด็กหายใจเข้าออกลึกๆแรงๆหลายๆครั้งเพื่อให้ปอดขยายได้ดี
การพยาบาลเพื่อป้องกันการติดเชื้อที่กระดูก เนื่องจากมีทางเปิดของผิวหนังถึงกระดูก
3.ดูแลให้ได้รับยาปฏิชีวนะตามแผนการรักษา
4.ดูแลให้ได้รับประทานอาหารที่จะช่วยเสริมสร้างเนื้อเยื่อ
2.ประเมินลักษณะอาการและอาการแสดงที่บ่งชี้ว่ามีการติดเชื้อเกิดขึ้นจากลักษณะแผล สิ่งคัดหลั่ง อาการบวมแดง
1.ทำความสะอาดบาดแผลก่อนการเข้าเฝือก