Please enable JavaScript.

Coggle requires JavaScript to display documents.

การใช้ตนเองเพื่อการบำบัด และการสร้างสัมพัธภาพ และการสื่อสารเพื่อการบำบัด …

- - - - หมายถึง
        
        ความคิดการรับรู้และการประเมินผลที่บุคคลมีต่อตนเอง
        ซึ่งอาจจะตรงกับความเป็นจริงหรือคลาดเคลื่อนไปจากความป็นจริง
      - แบ่งเป็น 2 ด้าน
        
        ตัวตนด้านร่างกาย (physical self)
        
        หมายถึง
        
        การรับรู้เกี่ยวกับร่างกายของตนเอง
        
        ได้แก่
        
        การรับรู้ความสามารถในการทำหน้าที่ของร่างกาย
        และความสามารถในการควบคุมการทำหน้าที่ของร่างกาย
        
        การรู้จักตนเองทางสรีรภาพตามความเป็นจริงที่ตนเองเป็นอยู่
        
        1 more item...
        
        ตัวตนส่วนบุคคล (personal self)
        
        หมายถึง
        
        การรับรู้คุณค่าของตนเอง เป็นความรู้สึกที่บุคคลที่เกี่ยวกับตนเอง
        ทั้งด้านความเชื่อ ความคาดหวัง ค่านิยม อุดมการณ์ ปณิธานในชีวิต
        
        แบ่งออกเป็น ๔ ด้าน
        
        ตัวตนด้านความสม่ำเสมอแห่งตน (self-consistency)
        
        หมายถึง
        
        ความรู้สึกหรือการรับรู้ในลักษณะประจำตัวบางอย่างของตัวเอง ซึ่งมีลักษณะคงที่
        
        เช่น
        
        รับรู้ว่าตนเองเป็นคนหงุดหงิดง่ายใจเย็น และรู้ว่าตนเองเป็นมานานแล้ว
        และขณะนี้ก็ยังรู้สึกว่าตนเองยังคงเป็นเช่นนั้นอยู่
        
        ตัวตนด้านปณิธานหรือความคาดหวัง (ideal self or self expectation)
        
        หมายถึง
        
        ความรู้สึกนึกคิดหรือทัศนคติเกี่ยวกับตนเอง
        ตามที่ตนเองปรารถนาจะเป็นบุคคลจะตั้งความคาดหวังไว้ว่าอยากจะเป็น
        
        และจะพยายามเปลี่ยนแปลงตนเองให้เป็นอย่างที่ตั้งปณิธานไว้
        
        หากทำได้ความรู้สึกที่มีต่อตนเองจะดีขึ้น
        แต่ถ้าทำไม่ได้อาจจะเกิดความรู้สึกที่ไม่ดีต่อตนเองได้
        
        ตัวตนด้านศีลธรรมจรรยา (moral-ethical self)
        
        หมายถึง
        
        การรับรู้เกี่ยวกับถูกผิดที่บุคคลประเมินตนเองจากการกระทำที่สอดคล้อง
        หรือฝ่าฝืนค่านิยมทางศีลธรรมจรรยาที่ตนเองและยึดถืออยู่ในใจ
        
        ตัวตนด้านการยอมรับนับถือตนเอง (self esteem)
        
        หมายถึง
        
        ความรู้สึกนึกคิดเกี่ยวกับคุณค่าของตนเองในหลายๆด้านบุคคลจะประเมินตนเอง
        
        โดยเปรียบเทียบคุณค่าที่ตนเองรับรู้ว่าตนเองมีอยู่
        หรือเป็นอยู่(self concept) กับคุณค่าที่ตนเองปรารถนาจะเป็น(ideal self)
    - - หมายถึง
        
        เป็นภาวะที่บุคคลรู้สึกตัวของตนเอง และสิ่งแวดล้อมรอบตัว ณ ขณะนั้น
        รู้ว่าตนเองป็นใครคิดและรู้สึกอย่างไร กำลังทำอะไรอยู่
        
        ในปัจจุบันขณะเป็น "here and now"
      - ประกอบด้วย
        
        การตระหนักรู้ในตนเองในฐานะบุคคล
        
        เจตคติ ความรู้สึก ความคิด ความต้องการที่แตกต่างกัน
        
        ทั้งทางด้านจิตใจ ด้านร่างกาย ด้านสังคม และด้านจิตวิญญาณ
        
        การตระหนักรู้ในฐานะวิชาชีพ
        
        เช่น
        
        สัมพันธภาพระหว่างเพื่อร่วมวิชาชีพ ระดับความจริงใจและความทุ่มเทในวิชาชีพ
        
        ทัศนคติต่อวิชาชีพ ความรู้และทักษะทางการพยาบาลจิตเวช
      - ประโยชน์ที่ได้
        
        ทำให้ติดต่อกับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
        
        สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะรู้ตัวอยู่ทุกขณะในการทำงาน
        
        ทำให้ทราบถึงความคิดความรู้สึก อารมณ์ ทัศนคติและพฤติกรรมต่องานที่ทำขณะนั้น
        สามารถควบคุมความเครียดได้ตลอดจนสามารถรักษาระดับความเครียดให้อยู่ในภาวะปกติ
        
        ทำให้เป็นคนที่มีทัศนคติที่ดีในการทำงาน และดำรงชีวิตอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม
        
        สามารถปรับตัวให้เข้ากับงาน คน สิ่งแวดล้อมได้
      - แนวทางการเพิ่มการตระหนักรู้ในตนเอง
        
        การเปิดเผยตนเอง โดยการบอกความรู้สึก
        ความต้องการของตนเองที่เกิดขึ้นอย่างธรรมชาติ
        
        รับฟังและเรียนรู้จากผู้อื่น โดยการที่ตัวเราต้องเปิดใจกว้าง
        ที่จะยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น
        
        เพื่อพิจารณาตนเอง โดยการให้เวลาตนเอง ในการพิจารณาความคิด อารมณ์
        และพฤติกรรมของตนเองที่อาจมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผู้อื่น
    - - ความเป็นตัวตนของตนเอง (Self)
      - หมายถึง
        
        ส่วนรวมทั้งหมดของบุคคลทั้งทางด้านร่างกาย ความคิด ความรู้สึก ความเชื่อ ค่านิยม
        และพฤติกรรมที่บุคคลนั้นเป็นอยู่ หรือมีอยู่ตามความเป็นจริง
  - - - แสดงถึงความเป็นมิตร ความอบอุ่น หรือความห่วงใยในผู้ป่วย
    - - การพยายามเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น หรือตระหนักรู้ว่า
        ขณะที่ผู้ป่วยแสดงพฤติกรรมต่างๆนั้นผู้ป่วยรู้สึกอย่างไร
    - - ไม่ได้หมายถึงการยอมรับในพฤติกรรมของผู้ปวย
        แต่เป็นการยอมรับที่ผู้ปวยเป็นอย่างนั้น
    - - แสดงความจริงใจในการให้บริการ อย่างมีความเป็นตัวของตัวเอง
        โดยแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติ และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของวิชาชีพ
    - - การไม่นำค่านิยมหรือมาตรฐานสังคมของพยาบาล
        ไปตัดสินพฤติกรรมหรือการกระทำของผู้ป่วย
    - - สอดคล้องทั้งคำพูดและการกระทำ โดยเฉพาะ
        การสื่อความหมายกับผู้ป่วยจิตเวช ซึ่งผู้ป่วยมักจะรับรู้ได้เร็ว
    - - อดทนที่จะให้เวลา และโอกาสสำหรับผู้ป่วยที่ต้องการพัฒนาตนเอง
        อดทนที่จะศึกษาผู้ป่วย ติดตามดูแลความก้าวหน้าของผู้ป่วย
    - - แสดงถึงความเคารพโดยเรียกชื่อผู้ป่วยอย่างถูกต้อง ให้เกียรติกับผู้ป่วย
        โดยการยอมรับในการแก้ปัญหาของผู้ป่วย ไม่ใช้อำนาจกับผู้ป่วยโดยไม่เหมาะสม
    - - การมีลักษณะของความน่าเชื่อถือ หรือความน่าไว้วางใจ
        ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้บุคคลเกิดความไว้วางใจ
    - - มีทักษะในการเปิดเผยตัวเองในขอบเขตวิชาชีพพยาบาล
        สามารถบอกความรู้สึกความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวเองให้ผู้ป่วยรับรู้ได้
    - - ต้องมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องทฤษฎีต่างๆ เพื่อเป็นแนวทาง
        ในการทำความเข้าใจสาเหตุกลไกการเจ็บป่วยทางจิตและพฤติกรรมต่างๆที่แสดงออกมา
      - มีความรู้ในการนำกระบวนการพยาบาลมาวางแผนการพยาบาลเพื่อดูแลผู้ปวย
    - - ทั้งด้านอารมณ์ และพฤติกรรม ทั้งต่อบุคคล ต่อการปฏิบัติงาน
        ทำให้ผู้ป่วยเกิดความไว้วางใจและมีความเชื่อถือพยาบาล
    - - ต้องปฏิบัติต่อผู้ปวยโดยเชื่อว่าบุคคลทุกคนมีศักดิ์ศรี
        และศักยภาพที่จะจัดการกับปัญหาต่าง ๆ ของตน
- - - - ปัญหาที่พบในระยะนี้
        
        การทดสอบ (Testing)
        
        ผู้ใช้บริการมักจะทดสอบขอบเขตของสัมพันธภาพ ผู้ป่วยไม่เคยชินกับ
        สัมพันธภาพที่ใกล้ชิดกับพยาบาล อาจทดสอบว่าพยาบาลมีความต้องการ อะไรที่ซ่อนเร้นอยู่
        
        การต่อต้าน (Resistance)
        
        ผู้ป่วยไม่รับรู้ และไม่มีสัมพันธภาพที่ใกล้ชิดกับพยาบาล
        
        ความวิตกกังวล (Anxiety)
        
        เกิดขึ้นได้ทั้งผู้ป่วยและพยาบาล
      - สิ่งที่พยาบาลควรปฏิบัติ
        
        กําหนดของตกลงในการสร้างสัมพันธภาพ เช่นวัตถุประสงค์ ระยะเวลาที่สนทนา ระยะเวลาที่ดูแล
        
        สร้างความไว้วางใจ โดยเคารพแสดงถึงการยอมรับ ความเข้าใจ การเคารพในศักดิ์ศรีของผู้ป่วย ความสม่ำเสมอ ไวต่อความรู้สึก การรับฟัง ทั้งคําพูดและการกระทํา
        
        การค้นหา หรือระบุปัญหาที่แท้จริง เช่น การเสริมให้ผู้ปุวยได้ระบายความรู้สึก
        ค้นหาความคิดความเชื่อต่อปัญหาที่เกิดขึ้น การสนองตอบต่อปัญหาหรือความกังวลที่เกิดขึ้น
        
        เมื่อพบหน้ากันควรกล่าวทักทายด้วยท่าทางเป็นมิตร พูดคุยเรื่องทั่วไปก่อน แนะนําตัว มาจากไหน บอกวัตถุประสงค์ บอกบทบาทหน้าที่ เพื่อเพิ่มความไว้วางใจในตัวพยาบาล
        
        การเตรียมสถานที่และบรรยากาศให้น่าไว้วางใจ
    - - ปัญหาที่พบในระยะนี้
        
        ความวิตกกังวลของพยาบาล
        
        มีความรู้สึกร่วมกับผู้ป่วย(Sympathy)
        
        เป็นความรู้สึกที่พยาบาลเข้าไปร่วมกับความรู้สึกของผู้ป่วยโดยที่พยาบาลแยกความรู้สึกของตนเองไม่ได้
        
        การถ่ายโยงความรู้สึกของผู้ป่วย
        ไปสู่พยาบาล (Transference)
        
        ปฏิกิริยาและความรู้สึกทุกชนิดที่ผู้ป่วยมีต่อพยาบาล
        โดยแบ่งออกได้เป็นความรู้สึกทางบวกและความรู้สึกทางลบ
        
        การถ่ายโยงความรู้สึกของพยาบาล
        ไปสู่ผู้ป่วย (Counter transference)
        
        ซึ่งก็คล้ายกับTransferenceที่อาจจะเป็นได้ทั้งด้านบวกหรือด้านลบสิ่งที่พยาบาลควรทําคือ คอยสังเกตอารมณ์จิตใจของตนเองให้ดี
      - ข้อบ่งชี้
        
        ผู้ป่วยจะรักษาเวลา จะพยายามรวบรัดเรื่องราวให้จบภายในเวลาทีพยาบาลให้
        
        ผู้ป่วยจะพูดถึงปัญหา และความยุ่งยากของเขา พูดออกนอกเรื่องน้อยมาก
        
        ผู้ป่วยจะมาตรงตามเวลานัดหรือ มาคอยพยาบาลในที่นัดหมาย
        
        ผู้ป่วยจะพูดเชื่อมโยงเหตุการณ์ในครั้งก่อน ๆ กับเหตุการณ์ในครั้งหลังๆ
        
        ผู้ป่วยจะเลิกถามถึงวัตถุประสงค์ที่พยาบาลพบเขา
      - สิ่งที่พยาบาลควรปฏิบัติ
        
        ประเมินการเจ็บป่วยว่ามีผลกระทบอย่างไรบ้างกับชีวิต
        
        ร่วมกับผู้ปุวยในการวิเคราะห์หาสาเหตุ และกลไกของปัญหาต่าง ๆ วิธีแก้ไขปัญหา หรือปรับปรุงพฤติกรรมให้เหมาะสม
        
        ค้นหาสาเหตุปัญหา หรือสิ่งที่มากระทบการดําเนินชีวิต โดยให้ผู้ป่วยระบายความรู้สึก และพยาบาลต้องรับฟัง ยอมรับ เข้าใจ และติดตามเรื่องราวต่างของผู้ป่วย
        
        สนับสนุนด้านจิตใจ เช่น การให้เวลา ให้กําลังใจ ให้ข้อมูล
        
        รักษาสัมพันธภาพเพื่อการบําบัด
    - - เตรียมตัวให้ชัดเจนในด้านเป้าหมายของการสร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วย
      - ศึกษาข้อมูลเบื้องต้นของผู้ปุวยเกี่ยวกับแผนการรักษาที่ผ่านมา ปัญหาที่เคยเกิดขึ้น และภูมิหลังบางประการ
      - วางแผนการสนทนาในแต่ละครั้งเกี่ยวกับวัตถุประสงค์การสนทนา สถานที่ เวลา และให้ข้อมูลต่าง ๆ กับทีมผู้รักษาได้ร่วมรับรู้
      - พยาบาลควรตรวจสอบสภาพด้านร่างกายและจิตใจของตนเองให้มีความพร้อมในด้านแนวความคิด และความรู้สึกในการเข้าไปสร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วย
    - - ขั้นตอน
        
        เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นในกระบวนการสร้างสัมพันธภาพ
        
        สําหรับพยาบาลควรสรุปในส่วนที่ได้ร่วมแก้ปัญหากับผู้ป่วยโดยมุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลง
        ที่ดีขึ้นในตัวผู้ป่วย พร้อมกับส่งเสริมความมั่นใจในความสามารถที่จะช่วยตนเองของผู้ป่วย
        
        ประเมินปฏิกิริยาของผู้ป่วยในระยะยุติสัมพันธภาพและให้เวลาผู้ป่วยได้บอกความรู้สึก
        
        ยุติหรือสิ้นสุดสัมพันธภาพในรูปแบบของวิชาชีพ โดยบอกผู้ป่วยให้ชัดเจน
        และเตรียมผู้ป่วยให้สามารถเผชิญปัญหาต่าง ๆ ได้ด้วยตนเอง
        
        การเตรียมผู้ป่วย
        
        ในกรณีที่ผู้ป่วยกลับบ้าน
        
        บอกถึงอาการของผู้ป่วยที่ดีขึ้น และอาการของผู้ป่วยที่ต้องแก้ไข
        
        แนะนําข้อปฏิบัติในการดูแลสุขภาพ
        
        ผู้ป่วยอยู่โรงพยาบาลแต่ต้องยุติสัมพันธภาพ
        
        ควรบอกให้ผู้ป่วยทราบ ถึงระยะเวลาที่นักศึกษาจะยุติสัมพันธภาพกับผู้ป่วยล่วงหน้าซึ่งนักศึกษาควรบอกกับผู้ป่วยตั้งแต่วันแรกว่านักศึกษาจะมาสนทนากับผู้ป่วยนานเท่าไรและบอกผู้ป่วยเป็นระยะ ๆ
      - ปฏิกิริยาต่อการยุติสัมพันธภาพ
        
        ด้านพยาบาล
        
        จะเกิดความรู้สึกเศร้า เพราะเกิดความรู้สึกผูกพันกับผู้ปุวย เป็นห่วงผู้ป่วยกลัวไม่มีใครเข้าใจผู้ป่วย กลัวผู้ป่วยจะไม่หาย หรือกลัวว่าผู้ป่วยจะมีอาการทางจิตกลับเป็นซ้ํา
        
        ด้านผู้ป่วย
        
        ไม่ยอมรับในตัวพยาบาล
        (Reject)
        
        ผู้ป่วยรู้สึกว่าถูกทอดทิ้งผู้ปุวยจึงแสดงออกโดยการไม่ยอมรับในตัวพยาบาล
        
        โกรธและไม่เป็นมิตร
        (Anger and hostility)
        
        การไม่มาพบพยาบาลตามเวลาที่นัดหมาย
        
        การพูดคุยแบบผิวเผิน
        
        ไม่ยอมรับการยุติ
        สัมพันธภาพ (Denial)
        
        ขอรูปพยาบาลไว้ดูต่างหน้า
        
        ขอไปเยี่ยมที่บ้าน
        
        ขอที่อยู่เพื่อที่จะติดต่อทางจดหมาย
        
        มีพฤติกรรมถดถอย
        (Regression)
        
        อาจมีการป่วยมากขึ้นเพื่อที่พยาบาลจะได้ดูแลเขาต่อไป
        
        มีความรู้สึกเศร้า(grief)
        
        การเตรียมตัวผู้ปุวยล่วงหน้าให้ทราบถึงการยุติสัมพันธภาพ
        จะช่วยให้ผู้ปุวยยอมรับการยุติสัมพันธภาพได้
- - - - 1.Using broad
        opening Statement
        
        การใช้คําพูดกว้างๆโดยใช้คําถามง่ายๆ เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยเลือกหัวข้อในการสนทนา ผู้ปุวยอาจพูดในสิ่งที่กังวลใจ
      - 2.Using
        generallead
        
        การใช้คําพูด หรือแสดงออกว่าพยาบาลกําลังฟัง สนใจในสิ่งที่ผู้ป่วย พูดและอยากให้เขาพูดต่อ
      - 3.Restating
        
        เป็นการพูดทวนเนื้อหาหรือใจความสําคัญในสิ่งที่ผู้รับบริการพูดอาจจะทวนซ้ําทั้งหมดหรือเฉพาะข้อความสําคัญ
      - 4.Questioning
        
        การตั้งคําถามทั่วไปเพื่อเปิดประเด็นการสนทนาและรวบรวมข้อมูล
    - - 6.Reflecting
        (content/feel)
        
        กล่าวซ้ําสะท้อนความคิดความรู้สึกโดยใช้คําพูดใหม่ที่มีความหมายและความรู้สึกเดิม
      - 7.Accepting/
        listening
        
        การยอมรับผู้รับบริการและสิ่งที่ผู้รับบริการพูดอาจแสดงออกด้วยท่าทางน้ําเสียง หรือ คําพูด
      - 8.Sharing
        observation
        
        การบอกในสิ่งที่พยาบาลสังเกตเห็น เกี่ยวกับตัวการบอก
        ในสิ่งที่พยาบาลสังเกตเห็น เกี่ยวกับตัว
      - 9.Using silence
        
        ผู้ป่วยคิดไตร่ตรองและพูดความรู้สึกตนเองพยาบาลจะสังเกตพฤติกรรมผู้ป่วย
      - 10.Giving
        information
        
        การให้ข้อมูลที่เป็นจริง
      - 11.Presenting
        reality
        
        เป็นการให้ความจริงแก่ผู้ป่วยในกรณีที่ผู้ปุวยมีความคิดหรือการรับรู้ที่ผิดไปจากความเป็นจริง
    - - 13.Listening
        
        การฟัง
      - 12.Giving recognition
        
        แสดงความจําและระลึกได้
      - Offering self
        
        เป็นการเสนอตนเองเพื่อรับฟังปัญหา ให้การช่วยเหลือ หรืออยู่ เป็นเพื่อนผู้ป่วยในยามที่ผู้ป่วยรู้สึกไม่ดี/เศร้า/หวาด กลัว/ไม่แน่ใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
      - positive
        reinforcement
        
        การให้แรงเสริมทางบวก
    - - 16.Clarifying
        
        เป็นการขอคำอธิบายเพิ่มเติม ในกรณีที่ผู้ป่วย
        พูดคลุมเครือ มีความหมายไม่ชัดเจน
      - 17.Verbalization implied
        thought and feeling
        
        ผู้ป่วยตระหนักถึงความรู้สึกตนเอง ในเมื่อผู้ป่วยพูดเป็นนัยๆ
        ให้พยาบาลเข้าใจเอง เราควรสอบถามความรู้สึกที่แท้จริงก่อน
      - 18.Validating
        
        การตรวจสอบความรู้สึกของผู้ป่วย
    - - 19.Exploring
        
        เป็นการสอบถามเพื่อให้ได้ข้อมูล ปัญหา รายละเอียด
        เพื่อทำความเข้าใจในเรื่องราวของผู้ป่วยมากขึ้น
      - 20.Focusing
        
        มุ่งความสนใจให้อยู่ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
      - 23.Summarizing
        
        การสรุปเนื้อหา สรุปประเด็นการสนทนา
        เมื่อสิ้นสุดการสนทนา
      - 21.Encouring evaluation
        
        การขอให้ผู้ป่วยประเมินประสบการณ์หรือ
        สถานการณ์ที่ผู้ป่วยเคยเผชิญมาก่อน
      - 22.Encouraging formulation
        of a plan of action
        
        การสนับสนุนให้ผู้ป่วยวางแผนในอนาคต เป็นการเตรียมผู้ป่วย
        ให้วางแผนเลือกพฤติกรรมที่เหมาะสมกับเหตุการณ์ในอนาคต
- - - - ยกประเด็นขึ้นมาให้ชัดเจนอีกครั้ง
      - ช่วยผู้ป่วยให้ระลึกถึงประเด็นว่าอาจเป็นประโยชน์
        ต่อการคลี่คลายปัญหาของผู้ป่วย
      - อย่าเปลี่ยนเรื่อง ให้มุ่งการสนทนาที่ประเด็นดังกล่าวนั้น
      - พยาบาลพยายามแยกแยะปัญหาจากข้อมูลให้ละเอียด อย่าให้เบนเรื่องออก
        นอกทาง หรือระวังอย่ารุกเร้าจนเกินไป ถ้าหากผู้ป่วยยังไม่พร้อมให้ค่อย ๆ คุยไปเรื่อย ๆ และบันทึกเรื่องประเด็นสําคัญเหล่านี้ไว้ เพื่อจะได้สืบค้นไปเรื่อย ๆ
      - ไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจ แสดงว่าคําถามจะต้องไปกระทบความรู้สึกบางอย่างของผู้ป่วยและน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการวิเคราะห์ปัญหา
  - - - อธิบายให้ชัดเจนว่าจะมีใครบ้างที่จะอ่านข้อมูลเหล่านี้ พยายามให้ผู้ป่วยได้ทราบว่าข้อมูลเหล่านี้แม้ว่าจะมีผู้รับทราบบ้าง แต่ก็จะเป็นบุคคลในทีมสุขภาพจิตที่เกี่ยวข้องกับการรักษาพยาบาลโดยตรงเท่านั้น และเป็นความลับสําหรับบุคคลอื่น ๆ
      - อภิปรายย้ำเรื่องข้อตกลงที่ได้เคยสนทนากันมาก่อน
  - - - ปฏิเสธการให้ดูข้อมูลรายละเอียดที่ได้บันทึกไว้โดยละม่อม
      - อธิบายให้บุคลากรเหล่านั้นได้ทราบถึงการที่ได้สัญญา
        กับผู้ป่วยเรื่องจะต้องเก็บไว้เป็นความลับ
      - อธิบายให้ทราบถึงผลการคืบหน้าของผู้ป่วย
  - - - ตอบคําถามอย่างสั้น ๆ เฉพาะที่เป็นความจริงและเป็นข้อมูลทั่วไป
      - สนทนาเพื่อความสืบค้นในความต้องการ
        ซักไซ้ในข้อมูลส่วนตัวของพยาบาล
  - - - นัดหมายใหม่ อาจต้องจัดเวลาและสถานที่ใหม่
      - เตือนผู้ป่วยล่วงหน้าก่อนถึงวันนัด
      - ตามหาผู้ป่วย
      - จดวัน เวลานัดให้ผู้ป่วยในใบนัด
  - - - ฝึกให้ตนเองเป็นคนไวต่อการตอบโต้ที่ผิดพลาดและเรียนรู้
      - ปรึกษาหัวหน้าผู้ตรวจการ พยาบาลอาวุโสกว่า หรือบุคลากรในทีม
      - ให้ทบทวนข้อมูลที่ได้จดบันทึกไว้ และวิเคราะห์โดยละเอียดเพื่อค้นหาประเด็นที่เรามองข้าม
        ลองฝึกหาวิธีตอบโต้ใหม่จากบันทึก พยายามใหม่ในการสนทนากับผู้ป่วยในการนัดหมายคราวหน้า
      - เผชิญหน้ากับการที่ผู้ป่วยอาจจะปฏิเสธไม่พบเรา
      - เผชิญหน้ากับการที่ผู้ป่วยอาจโกรธเรา
      - เผชิญหน้ากับการถูกปฏิเสธจากผู้ป่วย
      - ลองหาคําตอบโต้อย่างอื่น
      - ดีแล้ว ที่ตระหนัก อย่าเพิ่งหมดกําลังใจพยายามต่อไป
  - - - พยาบาลไปให้ตรงเวลา และรอผู้ป่วย ณ สถานที่นัดอย่างสงบ
      - พูดคุยกับผู้ป่วยเรื่องเหตุผลที่มาพบช้ากว่าเวลานัด
      - คุยเตือนกับผู้ป่วยเรื่องเวลานัดที่เคยตกลงไว้
        ว่าเริ่มเวลาเท่าใด และเลิกเวลาเท่าใด
      - จบการสนทนาตามเวลาที่ได้กําหนดไว้
      - พิจารณาว่าผู้ป่วยรู้จักเวลาหรือไม่
  - - - ให้ประเมินระดับความไม่เป็นมิตร(hostility) ของผู้ป่วย
      - ให้ฟังอย่างสงบ
      - พิจารณาจากข้อมูลที่ประเมินได้
        และปฏิบัติตามที่เห็นว่าเหมาะสม
        
        รออยู่กับผู้ป่วยโดยสังเกต
        และสืบค้นความรู้สึกของผู้ป่วยที่มีอยู่
        
        ไปจากผู้ป่วย โดยสัญญากับผู้ป่วยว่าจะมาพบใหม่
  - - - นัดหมายใหม่ให้เหมาะสม
      - ให้แจ้งผู้ป่วยโดยตรง หรือผ่านบุคคลที่จะส่งข่าวให้ผู้ป่วยทราบหรืออาจเขียนโน๊ตบอก
      - ขอโทษและให้เหตุผล
  - - - ลองประเมินความรู้สึกของพยาบาลเองดู
        เมื่อได้ฟังคําพูดในลักษณะนี้จากผู้ป่วย
      - สืบค้นความสนใจ และปัญหาของผู้ป่วยต่อไป
      - นั่งฟังอย่างสงบ รอดูท่าทีผู้ป่วยด้วยความอดทน
      - ลองตั้งคําถามใหม่
  - - - ปฐมนิเทศใหม่ถึงเรื่องเวลากําหนดการนัดตามที่ได้ตกลงกันไว้ในตอนแรก
      - กําหนดการนัดหมายใหม่ตามความเหมาะสมของทั้งสองฝ่าย
      - สํารวจความต้องการที่ขอเช่นนั้น
  - - - กล่าวย้ำเรื่องเวลาที่เหลืออยู่ในระยะเวลานัดหมายในครั้งนี้
      - ใช้คําถามทางอ้อม แต่เป็นคําถามปลายเปิดที่เปิดช่องให้ผู้ป่วยได้ตอบ
      - สังเกต กิริยา ท่าทาง และการสื่อความหมายที่ไม่ใช้วาจาจากผู้ป่วย
      - มองผู้ป่วยโดยความสนใจและด้วยสีหน้าที่เป็นมิตร
      - นั่งเงียบ ๆ ด้วยความสงบ
  - - - ถามว่า “คุณกําลังจะไปไหน”
      - พยาบาลนั่งรอในห้องนั้น
      - และหากว่าผู้ป่วยกําลังเดินออกไป พยาบาลบอกผู้ป่วยต่อไปเลยว่า “ดิฉันจะนั่งรอคุณอยู่ที่นี่จนกระทั่งเวลา........” (ตามกําหนดของเวลานัดในครั้งนั้น)
      - รอการกลับของผู้ป่วยในห้องอย่างสงบ และไม่ออกไปจากที่นั้น
        โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ไปทํากิจกรรมอื่นแทน
  - - - อภิปรายผลกระทบต่อความรู้สึกมีคุณค่า และการยอมรับนับถือต่อผู้ป่วย
      - อภิปรายเหตุและผลที่กระทําเช่นนั้น
      - อธิบายเรื่องสิ่งที่ควรปฏิบัติในสถาบันบริการ
        และข้อควรปฏิบัติตามที่ได้ปฏิบัติกันมา
      - อภิปรายกับพยาบาลเรื่องความแตกต่างระหว่าง
        สัมพันธภาพทางสังคมกับสัมพันธภาพเพื่อการบําบัด
  - - - อธิบายความจําเป็นของการจดบันทึก และเหตุผลที่ต้องจด
      - หลังจากอธิบายและสนทนาร่วมกันแล้วผู้ป่วยยังไม่ยินยอมให้บันทึก พยาบาลต้องงดการบันทึกแต่ให้สรุปการสนทนาทันทีเมื่อยุติการสนทนาแต่ละครั้ง
      - คุยย้ำเรื่องการเก็บข้อมูลทุกอย่างเป็นความลับ ข้อมูลที่จดจะมีผู้รับทราบเฉพาะผู้เกี่ยวข้องกับการดูแลตัวผู้ป่วยเท่านั้น
      - ข้อมูลสําคัญยังคงต้องบันทึกต่อไป
  - - - ไม่ตอบโต้ผู้ป่วย ให้นิ่งและสงบ
      - อภิปรายเหตุผลกับผู้ป่วยในการกระทําเช่นนั้น
      - อภิปรายกับผู้ป่วยเรื่องความแตกต่าง
        ความสัมพันธ์ในสังคมกับสัมพันธภาพเพื่อการบําบัด
  - - - อนุญาตให้อ่านได้ (ผู้ป่วยมีสิทธิจะรับทราบข้อมูลเกี่ยวกับตัวเอง)